Tibetan
ས་པོ་མེད་པ་དང་དགག་པའི་ཐ་སྙད་གཉིས་ཀ་གོ་བར་བྱེད་ཅེས་གསུངས་པ་དང་། རིགས་པ་ནི་དོན་དང་ཐ་སྙད་གཉིས་ཀ་ལ་རྨོངས་པའི་རྒོལ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འདོད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། མཚན་མཚོན་གཉིས་མི་འགལ་བར་ཐལ། དེ་གཉིས་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར། ལུང་གིས་ཀྱང་མི་གནོད་དེ། ལུང་དོན་ནི་མེ་མེད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་མེ་མེད་མཚན་དུས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོའི་སྟེང་དུ་དུ་བ་མེད་པ་དང་། དུ་བ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པ་གཉིས་ཀ་སྒྲུབ་ནུས་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། གཏན་ཚིགས་དེ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པར་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་ཁ་ཅིག དོན་མཚན་ཉིད་དང་། ཐ་སྙད་མཚོན་བྱ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། དོན་སྒྲུབ་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཡིན་ན་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་མཚན་ཉིད་ཡིན་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག དོན་ཡུལ་དང་། ཐ་སྙད་ཡུལ་ཅན་ཞེས་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཐ་སྙད་སྒྲུབ་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཡིན་ན། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཡུལ་ཅན་ཡིན་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི། དོན་ལྡོག་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་མཚོན་བྱ་ནི་ཐ་སྙད་དང་། དོན་ལྡོག་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་མ་ཡིན་པའི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དོན་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་དགག་རྟགས་ཡང་དག་དང་། སྒྲུབ་རྟགས་ཡང་དག་གཉིས། དང་པོ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་སོ། །ཕྱི་མ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་འབྲས་རང་གི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་སོ། །དྲུག་པ་འབྲེལ་པའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་བ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་བ་ལ་བརྟེན་པའི་གཏན་ཚིགས་གཉིས། དང་པོ་ལ། དངོས་འབྲེལ་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། ལྡོག་འབྲེལ་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་བ་ལ་བརྟེན་པ་དང་གཉིས། དང་པོ་ནི། རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་དང་། གཉིས་པ་ནི། ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་འབྲེལ་དེ་བྱུང་འབྲེལ་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། ལྡོག་འབྲེལ་དེ་བྱུང་འབྲེལ་པ་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། འབྲས་རྟགས་རྣམས་དང་། གཉིས་པ་ནི། རྒྱུ་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་སོ། །འོ་ན་འགལ་དམིགས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་འབྲེལ་པ་གང་ལ་བརྟེན་ཅེ་ན། མཐར་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་བ་ལ་བརྟེན་ཏེ། མཐར་དགག་བྱ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་དགག་བྱ་མེད་ངེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།། །།བདུན་པ་རྟགས་སུ་དགོད་བྱའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། མེད་དགག་རྟགས་སུ་སོང་བ་དང་། མ་ཡིན་དགག་རྟགས་སུ་སོང
Chinese
有人说，“没有”和“遮破”这两个词表达的是同一个意思。认为这样说的理由是，因为有对意义和词语都无知的辩论者。这种观点是不合理的，因为名称和所指不应相违，因为这两者并不相违。经典也不会妨碍这种说法，因为经典中的意思是，以“没有火”的标志，能够在没有火的名称所指的海洋上证明没有烟，以及没有以量成立的烟。这并不是要表明这两个论证有共同的基础。关于第三点，有些人说，意义是自相，词语是能诠，这种说法是不合理的，因为如果意义成立的论证是正确的，那么需要证明的法不一定是自相。有些人说，意义是境，词语是有境，这种说法也是不合理的，因为如果词语成立的论证是正确的，那么需要证明的法不一定是有境。自己的观点是，将意义的反面作为标志来证明的所指是词语，而所有不是将意义的反面作为标志来证明的需要证明的法都是意义。第五，从需要证明的法的角度来区分，有正确的遮破标志和正确的成立标志两种。第一种是前面所说的不可得的论证。后一种是前面所说的果和自性的论证。第六，从关系的角度来区分，有依赖于一体关系的论证和依赖于彼生关系的论证两种。第一种又分为依赖于直接一体关系的论证和依赖于间接一体关系的论证两种。第一种是自性论证，第二种是周遍不可得的论证。第二种又分为依赖于直接彼生关系的论证和依赖于间接彼生关系的论证两种。第一种是果的标志，第二种是原因不可得的论证。那么，相违可见的论证依赖于什么关系呢？最终是依赖于一体关系，因为最终都是通过以量成立的遮破所遮破的事物的方式，来确定地证明所遮破的事物不存在，所以是相同的。第七，从作为标志所立的角度来区分，有成为无遮标志的和成为非遮标志的。
English
Some say that the words "absence" and "negation" express the same meaning. The reason for thinking this is that there are debaters who are ignorant of both meaning and words. This view is unreasonable because name and referent should not contradict each other, as these two do not contradict. Scripture also does not hinder this claim, because the meaning in scripture is that with the sign of "no fire," one can prove on the ocean of the name-referent of no fire that there is no smoke, and that smoke is not established by valid cognition. This is not to show that these two arguments have a common basis. Regarding the third point, some say that meaning is the self-character and words are the expresser, which is unreasonable because if the argument establishing meaning is correct, then the dharma to be proven does not necessarily have to be the self-character. Some say that meaning is the object and words are the subject possessing the object, which is also unreasonable because if the argument establishing words is correct, then the dharma to be proven does not necessarily have to be the subject possessing the object. One's own view is that the referent that is proven by positing the opposite of meaning as a sign is words, and all the dharmas to be proven that are not proven by positing the opposite of meaning as a sign are meanings. Fifth, from the perspective of the dharma to be proven, there are two types: correct negation signs and correct establishment signs. The first is the previously mentioned non-apprehension argument. The latter is the previously mentioned effect and nature arguments. Sixth, from the perspective of relationship, there are two types of arguments: those that rely on the relationship of one entity and those that rely on the relationship of arising from that. The first is further divided into two types: those that rely on the direct relationship of one entity and those that rely on the indirect relationship of one entity. The first is the nature argument, and the second is the pervasive non-apprehension argument. The second is further divided into two types: those that rely on the direct relationship of arising from that and those that rely on the indirect relationship of arising from that. The first is the effect sign, and the second is the non-apprehension of the cause argument. So, what relationship do the contradictory visible arguments rely on? Ultimately, they rely on the relationship of one entity, because ultimately they are the same in that they definitively prove the absence of the object to be negated through the means of the object to be negated not being apprehended by valid cognition. Seventh, from the perspective of what is posited as a sign, there are those that become absence-negation signs and those that become non-absence-negation signs.
Tibetan
་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། འབྲེལ་ཟླ་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་སོ། །ཕྱི་མ་ནི་འགལ་ཟླ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་། འབྲས་རང་གི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་སོ།། །།བརྒྱད་པ་འགོད་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། འགོད་ཚུལ་ཡིན་འགོད་དང་། ཡོད་འགོད་གཉིས། དང་པོ་ལ་བསྒྲུབ་ཚུལ་ཡིན་བསྒྲུབ་དང་། ཡོད་བསྒྲུབ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། ཕྱི་མ་ནི་བར་སྣང་གི་དུ་བ་སྔོ་ལོང་བ་ཆོས་ཅན། རང་རྒྱུ་མེ་སྔོན་དུ་སོང་སྟེ། དུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ། བསྒྲུབ་ཚུལ་ཡིན་བསྒྲུབ་དང་། ཡོད་བསྒྲུབ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། ཕྱི་མ་ནི་དུ་ལྡན་ལ་ལ་ཆོས་ཅན། མེ་ཡོད་དེ། དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ།། །།དགུ་པ་རྒོལ་བའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། རང་དོན་སྐབས་ཀྱི་རྟགས་ཡང་དག་དང་། གཞན་དོན་སྐབས་ཀྱི་རྟགས་ཡང་དག་གཉིས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། སྔར་རྒོལ་གྱིས་ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་ངོར་མ་བཀོད་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས། དཔེར་ན་དུ་བ་གློ་བུར་བའི་རྟགས་ལས། དེ་མ་ཐག་ཏུ་མེ་ཡོད་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་སྐྱེ་བའི་ཚེ་དུ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཕྱི་མའི་མཚན་ཉིད། སྔར་རྒོལ་གྱིས་ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་ངོར་བཀོད་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས་དཔེར་ན་སྔར་རྒོལ་རྣམ་དག་གིས་ཕྱིར་རྒོལ་རྣམ་དག་གི་ངོར་སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ་བྱས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཁ་ཅིག རང་དོན་སྐབས་ཀྱི་རྟགས་ཡང་དག་གིས་རྟགས་ཡང་དག་གི་གོ་མི་ཆོད་དེ། དེའི་ཕྱོགས་ཆོས་སྔར་རྒོལ་དང་། ཕྱིར་རྒོལ་གང་རུང་གིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཉིས་ཀ་ལ་ངེས་པར་བཟུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། ལུང་དེ་ནི་གཞན་དོན་སྐབས་ཀྱི་རྟགས་ཡང་དག་གི་ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ། དེ་ཕྱིར་དེ་ཙམ་དང་འབྲེལ་བའི། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་འདི། གཞན་དོན་སྐབས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པར་ཐལ། མ་གྲུབ་སྦྱར་བ་བརྗོད་བྱ་མིན། །ཞེས་པའི་གཞུང་འདི་གཞན་དོན་སྐབས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་ཁྱབ་སྟེ། ཕྱོགས་ཆོས་དེ་ཆས་ཁྱབ་པ་ཡི། །ཞེས་པའི་གཞུང་འདི་གཞན་དོན་སྐབས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པར་ཐལ། ངོ་བོ་ཚིག་ཕྲད་བདག་ཉིད་འདོད། །ཅེས་པའི་གཞུང་འདི་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ
Chinese
有两种。第一种是，不观察相违品的理由。后一种是，观察相违品的理由和，果的自性理由。第八，从安立的方式上分，有安立方式的安立和，有安立两种。第一种有，成立方式的“是成立”和“有成立”两种。第一种是，声，有法，是无常，因为是所作之故。后一种是，虚空中的青烟，有法，它的因是火在前，因为是烟之故，等等。第二种有，成立方式的“是成立”和“有成立”两种。第一种是，声，有法，是无常，因为是有的之故。后一种是，有烟的地方，有法，有火，因为有烟之故，等等。第九，从辩论的角度分，有自义时的正确因和，他义时的正确因两种。第一种的定义是，先前辩论者没有在后辩论者的面前安立的，具足三相的理由。例如，从烟是突然产生的因中，立刻生起了了知有火的现量时，烟就是例子。后一种的定义是，先前辩论者在后辩论者的面前安立的，具足三相的理由。例如，先前辩论者清净者，在后辩论者清净者的面前安立，声，有法，是无常，因为是所作之故时，所作就是例子。有些人说，自义时的正确因，不能成为正确因，因为它的同品，先前辩论者和，后辩论者任何一方都没有成立之故。周遍，因为同品的法，辩论者和后辩论者两者都必须确定之故，这样说是不合理的，因为那个教证是就他义时的正确因的同品法而说的。如果说，因此与仅仅与此相关联的，等等的这个论典，仅仅是他义时的理由而说的。没有成立的结合不是所说，等等的这个论典，仅仅是他义时的理由而说的缘故。不周遍，因为同品法是周遍的，等等的这个论典，仅仅是他义时的理由而说的缘故。本体是词和语气的自性，想要，等等的这个论典，是他义所立
English
There are two types. The first is the reasons that do not observe the contradictory. The latter are the reasons that observe the contradictory and the reasons of the self-nature of the result. Eighth, from the perspective of the way of establishing, there are two types: establishing the way of being and establishing the existence. The first has two types: establishing the way of proving and establishing the existence. The first is: sound, subject, is impermanent, because it is made. The latter is: the blue smoke in the sky, subject, its cause is fire in front, because it is smoke, and so on. The second has two types: establishing the way of proving and establishing the existence. The first is: sound, subject, is impermanent, because it exists. The latter is: where there is smoke, subject, there is fire, because there is smoke, and so on. Ninth, from the perspective of the debater, there are two types: the correct reason in the case of self-interest and the correct reason in the case of others' interest. The definition of the first is: the reason that has the three aspects that the previous debater did not establish in front of the later debater. For example, from the reason that smoke is suddenly produced, when the direct perception of knowing that there is fire arises immediately, smoke is the example. The definition of the latter is: the reason that has the three aspects that the previous debater established in front of the later debater. For example, when the previous debater, the pure one, establishes in front of the later debater, the pure one, sound, subject, is impermanent, because it is made, the made is the example. Some say that the correct reason in the case of self-interest cannot become the correct reason, because its homogeneity is not established by either the previous debater or the later debater. Pervasive, because the dharma of the homogeneity must be determined by both the debater and the later debater, so it is said that it is unreasonable, because that scripture is spoken in terms of the dharma of the homogeneity of the correct reason in the case of others' interest. If it is said that, therefore, this treatise related to only this, and so on, is said only for the reason in the case of others' interest. The combination of non-establishment is not what is said, and so on, this treatise is said only for the reason in the case of others' interest. Not pervasive, because the dharma of the homogeneity is pervasive, and so on, this treatise is said only for the reason in the case of others' interest. The essence is the nature of words and particles, wanting, and so on, this treatise is the establishment of others' interest.