Tibetan
བ་བྱ་ཡིན་ན། ཤིན་ལྐོག་ཡིན་དགོས་པ་ཞེས་དང་། དེ་དང་ཤིན་ལྐོག་གི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པ་ཞེས་དང་། དེ་ཡིན་ན་ལུང་ཙམ་གྱིས་གྲུབ་པས་ཁྱབ་པ་ཞེས་དང་། དེ་དང་ལུང་ཙམ་གྱིས་སྒྲུབ་པའི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པ་ཞེས་པ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་གཉིས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆོས་ཅན། སྦྱིན་འབྲས་ཡིན་ཏེ། སྦྱིན་པས་ཕན་གདགས་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་གཉིས་པོ་དེའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་སྦྱིན་འབྲས་ཡིན་པ་དེ་ཤིན་ལྐོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྩ་བར་འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དེ་སྐོར་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་བཀའ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ཆོས་ཅན། རང་གི་བསྟན་དོན་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་སོང་སྟེ། དཔྱད་གསུམ་གྱིས་དག་པའི་ལུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ་ན་དེ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་གཉིས་པོ་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་གཉིས་པོ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ངག་རྣམ་དག་ཡིན་ན་ལུང་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ། ཁ་ཅིག ཡིད་ཆེས་པའི་ཚིག་དེ་ལ་རང་ཚིག་དང་ལུང་ཚིག་གཉིས་ཡོད་པས་ཡིད་ཆེས་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ལ་ཡང་ལུང་ཚིག་རྟགས་སུ་སོང་བ་དང་། རང་ཚིག་རྟགས་སུ་སོང་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཆོས་ཅན། མ་འོངས་པ་ན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་འོད་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དུ་འགྱུར་བར་ངེས་དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་ལུང་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཆོས་ཅན། སྤངས་པ་ཕུན་ཚོགས་བརྙེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བརྙེས་པ་རང་ཚིག་རྣམ་དག་ལས་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་ངག་སྨྲ་བརྗོད་ཀྱི་རྟགས་ལས་ཀུན་སློང་གི་བསམ་པ་དཔོག་པའི་རྟགས་ཡང་དག་དེ་ལ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཀུན་སློང་གི་བསམ་པ་དཔོག་པ་དང་། གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་ཀུན་སློང་གི་བསམ་པ་དཔོག་པའི་རྟགས་ཡང་དག་གཉིས་སུ་ཡོད་པར་ཐལ། ཀུན་སློང་གི་བསམ་པའི་འབྲས་བུའི་ངག་སྨྲ་བརྗོད་དེ་ལ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ངག་སྨྲ་བརྗོད་དང་། གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་ངག་སྨྲ་བརྗོད་གཉིས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། མཚན་གཞི་དང་པོ་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེའི་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་པའི་ཚེ་དེའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་གྲུབ་པ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ལུང་དེ་ངེས་དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་ངེས་ན་ལུང་དེའི་དངོས་བསྟན་གྱི་བརྗོད་བྱ་ངེས་དགོས་པའི་ཕྱིར། མཚན་གཞི་གཉིས་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་དེའི་ངོར་རྟགས་ཡང་དག་མིན་ཅིང་། དེ་ལས་གཞན་ལ་རང་ཚིག་མིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ཁྲིམས་ཀྱིས་བདེ། །ཞེས་པའི་ལུང་ཆོས་ཅན། རང་གི་བསྟན་དོན་ལ་མི་བསླུ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔྱད་པ་གསུམ་གྱི་དག་པའི་ལུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་མཚན་གཞི་ཡིན་ཅིང་། དེ་ཡང་། འབྲེལ་བ་དང་ནི་རྗེས་མཐུན་ཐབས། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་ཆོས་ཅན་བསྟན། མཐོང་དང་ཞེས་སོགས་ཚིག་རྐང་ཕྱེད་དང་བཞིས་གཏན་ཚིགས། འདི་ཡི་མི་བསླུ་བའོ། །ཞེས་པས་སྒྲུབ་ཆོས། ཡིད་ཆེས་ཚིག་ནི་མི་བསླུ་བའི། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་ཤིན་ལྐོག་གི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ལུང་ཚད་མ་ཁས་ལེན་དགོས་པར་བསྟན། བླང་དང་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་ཁས་ལེན་པའི་ཚུལ་བསྟན། དེས་ན་ལེའུ་དང་པོར་ཡིད་ཆེས་པའི་རྟགས་ཡང་དག་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པར་མ་ཟད་གྲགས་པའི་རྟགས་ཡང་དག་གི་ངོ་བོ་ཡང་བསྟན་ཏེ། རང་བཞིན་ལ་ཡང་མེད་མི་འབྱུང་། །ཞེས་པ་ནས། རྣམ་གཅོད་བརྗོད་པར་བྱེད་པར་གྲུབ། །ཅེས་པའི་བར་གྱིས་སྒྲ་རྟོག་བསྒྲུབ་པས་འཇུག་པ་བཀག་ནས་སེལ་བས་འཇུག་པར་བསྟན། རིག་བྱེད་འགོག་པའི་སྐབས་ཀྱི་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཡུལ་ལ་དངོས་དབང་གིས་འཇུག་པ་བཀག་ནས། འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་འཇུག་པར་བསྟན། དེ་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་འཇུག་པར་གྲུབ་པས་བརྡའི་དབང་གིས་འཇུག་པར་གྲུབ། དེ་ལྟར་ན་ཟླ་བ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། དོན་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་ཏུ་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། བརྡའི་དབང་གིས་འཇུག་པའི་སྒྲ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་འདི་གྲགས་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དོན་ལེའུ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱོགས་ཡང་དག་ཡིན་ན་ཚད་མ་བཞི་ཀས་མ་གསལ་བ་གཅིག་དགོས་ཞེས་པའི་མཐའ་དཔྱད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་མིང་ཙམ་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ནི་རང་དོན་ལེའུར་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མི་འཐད་དེ། རང་དོན་ལེའུར་དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་ཁོ་ན་བསྟན་བྱའི་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ལ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཞིག དེ་འབྱེད་པ་དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་ཁོ་ན་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར། འབྲེལ་པ་དང་ནི་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་པའི་རྟགས་ཡང་དག་བསྟན་བྱའི་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ཡང་མིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ལུང་ཙམ་རང་གི་བསྟན་དོན་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་དུ་བསྟན་པ་ལ་ཕྱོགས་གླང་གིས། ཡིད་ཆེས་ཚིག་ནི་མི་བསླུ་བའི། །སྤྱི་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་བ་སྤོང་བ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་ལ་ཡང་མེད་མི་འབྱུང་། །ཞེས་པ་ནས། རྣམ
Chinese
如果说“是极隐蔽的，就必须是极隐蔽的”，以及“它和极隐蔽的有共同基础”，以及“如果是那样，就必然由圣言量成立”，以及“它和仅由圣言量成立的有共同基础”这四种情况。对于前两种情况，受用是所立宗，是布施的果报，因为是布施所饶益的对象。当这样陈述时，它是所立宗，是所指的那个，因为那两个特征。理由成立，因为受用是布施的果报，所以是极隐蔽的。根本上不能承认，因为那是关于它的自性之正确理据。对于后两种情况，《八千颂般若经》是所立宗，是自己通达教义的先前正量，因为是经过三项观察清净的圣言量。当这样陈述时，它是所立宗，在那两个特征上成立，因为那两个所指。如果承认，那么如果语是清净的，就必然是圣言量。第二，有些人说，可信之语有自语和他语两种，因此，在可信的正确理据中，也有圣言量作为理据的情况，以及自语作为理据的情况两种。第一种情况是，导师龙树是所立宗，未来将变为名为智慧光佛的佛陀，因为如是转变是出自具有确定意义、如字面意义的圣言量中所说的。第二种情况是，释迦牟尼佛是所立宗，已经获得了圆满的断证，因为获得它是出自清净的自语所说的。这就是这样说的。那么，从言语表达的理据来衡量发心的意乐的正确理据，应该有衡量自相续发心的意乐，以及衡量他相续发心的意乐的两种正确理据。因为发心的意乐的果，言语表达，有自相续的言语表达，和他相续的言语表达两种。遍及是承认的。第一个例子也不合理，因为当它的法相成立时，它的所证也必然成立，因为如果那个圣言量被确定为具有确定意义、如字面意义，那么那个圣言量所直接表达的含义就必须确定。第二个例子也不合理，因为它对于他来说不是正确的理据，而且对于他之外的人来说也不是自语。有些人
English
If it is said, "If it is very obscure, it must be very obscure," and "It and the very obscure have a common basis," and "If that is the case, it is necessarily established by scripture alone," and "It and what is established by scripture alone have a common basis," these are the four possibilities. For the first two, enjoyment is the subject, it is the result of giving, because it is the object benefited by giving. When this is stated, it is the subject, it is what is indicated, because of those two characteristics. The reason is established, because enjoyment is the result of giving, therefore it is very obscure. It cannot be admitted at the root, because that is the correct reason for its nature. For the latter two, the Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra is the subject, it is the prior valid cognition that understands its own doctrine, because it is a scripture purified by the three examinations. When this is stated, it is the subject, it is established in those two characteristics, because of those two indicata. If admitted, then if speech is pure, it must be scripture. Secondly, some say that credible words have two types: self-utterance and scriptural utterance. Therefore, in a valid reason that is credible, there are two types: scriptural utterance that becomes the reason, and self-utterance that becomes the reason. The first case is that the teacher Nagarjuna is the subject, he will become a Buddha named Yeshe Od (Jñāna-prabha) in the future, because it is said in the scripture with definite meaning, according to the literal meaning, that it will change in that way. The second case is that Shakyamuni Buddha is the subject, he has attained the perfection of abandonment, because attaining it is said from pure self-utterance. This is what they say. Then, from the reason of verbal expression, to infer the correct reason of the intention of motivation, there should be two correct reasons: inferring the intention of motivation of one's own mind-stream, and inferring the intention of motivation of another's mind-stream. Because the result of the intention of motivation, verbal expression, has two types: verbal expression of one's own mind-stream, and verbal expression of another's mind-stream. The pervasion is admitted. The first example is also unreasonable, because when its property of the subject is established, its object to be proven will also necessarily be established, because if that scripture is determined to have definite meaning, according to the literal meaning, then the meaning directly expressed by that scripture must be determined. The second example is also unreasonable, because it is not a correct reason for him, and it is not self-utterance for anyone other than him. Some
Chinese
说“布施带来享受，法律带来安乐”的教证，作为有法，是因为它不欺骗自己的教义，因为它是经过三种考察的清净教证，这是所立宗。 也就是，以“关系以及随顺方法”等一句颂词显示有法，以“见和”等一句半颂词显示理由，以“此之不欺骗”显示立宗。以“可信之语是不欺骗的”等一句颂词显示必须承认教证是极隐蔽的能立。以“取和”等一句颂词显示承认的方式。因此，第一品不仅显示了可信的正因的体性，而且也显示了著名的正因的体性，从“自性上也没有不产生”到“成立为能断除言说”之间，通过以声音假立来遮止进入，从而显示通过遣除而进入。在遮止声明的场合，遮止了能诠的声音以事物自力进入对境，从而显示仅仅以意愿而进入。由于成立了仅仅以意愿而进入，因此成立了通过约定俗成而进入。这样一来，“月亮”这个声音，作为有法，是可以进入一切意义的，因为它是通过约定俗成而进入的声音，这成立为著名的正因。为了他人的品，如果为了他人的方面是正确的，那么四种量中必须有一个是不明显的，据说这仅仅是在结尾的分析的支分中说出的名称，它们的体性应该在自利品中理解。这是不合理的，因为自利品中，以事物力量的现量和比量是所要显示的主要内容，因为区分意义和非意义是依赖于比量的，因为说了什么。区分它们仅仅依赖于事物力量的比量。以“关系以及”等显示可信的正因也不是所要显示的主要内容，因为它们仅仅是为了驳斥陈那论师所说的，教证仅仅是作为成立自己教义的似是而非的理由而显示的，陈那论师说：“可信之语是不欺骗的，从总相中进行比量本身。”仅仅是为了驳斥与此相违背的观点。从“自性上也没有不产生”到“能
English
The statement, "Generosity brings enjoyment, and law brings happiness," as a subject of proof, is because it does not deceive its own doctrine, because it is a pure teaching that has been examined by three kinds of investigation, which is the thesis. That is, the subject of proof is shown by one verse such as "Relationship and consistent methods," the reason is shown by one and a half verses such as "Seeing and," and the establishment is shown by "This is not deceptive." The verse "Trustworthy words are not deceptive" shows that it is necessary to acknowledge the scriptures as a very hidden means of proof. The verse "Taking and" shows the way of acknowledging. Therefore, the first chapter not only shows the nature of the trustworthy valid sign, but also shows the nature of the famous valid sign, from "There is no non-arising in nature" to "It is established as being able to cut off speech," by establishing sound imputation to prevent entry, thereby showing entry through elimination. In the case of preventing statements, it prevents the sound of the expression from entering the object by its own power, thereby showing entry only by intention. Since it is established that it enters only by intention, it is established that it enters by convention. In this way, the sound "moon," as a subject of proof, can enter all meanings, because it is a sound that enters by convention, which is established as a famous valid sign. The chapter for others, if the aspect for others is correct, then one of the four valid cognitions must be unclear, it is said that this is only the name mentioned in the branch of the final analysis, and their nature should be understood in the chapter for oneself. This is unreasonable, because in the chapter for oneself, the direct perception and inference by the power of things are the main things to be shown, because distinguishing between meaning and non-meaning depends on inference, because it is said. Distinguishing them depends only on the inference of the power of things. Showing the trustworthy valid sign by "Relationship and" is also not the main thing to be shown, because they are only for refuting what Acharya Dignāga said, that the scriptures are only shown as a seemingly valid reason for establishing one's own doctrine, Acharya Dignāga said: "Trustworthy words are not deceptive, inference itself is from the general characteristic." It is only for refuting the view that contradicts this. From "There is no non-arising in nature" to "Can