Tibetan
ད་ཀྱང་སྒྲུབ་བྱེད་འོག་ཏུ་འབྱུང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། ལུགས་དང་པོ་དེ་མི་འཐད་དེ། ཤིན་ལྐོག་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་མེད་པར་ཐལ་བ་དང་། དགོས་སོགས་ཆོས་བཞི་ཚང་བའི་བསྟན་བཅོས་མེད་པར་ཐལ་བ་དང་། བླང་དོར་གྱི་གནས་ཚད་མས་མི་རྟོགས་པར་ཐལ་བ་དང་། ལུང་ལས་བཤད་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་དུ་ཐལ་བ་དང་། རང་འགལ་གྱི་དམ་བཅའི་ཞེན་དོན་ལ་གནོད་བྱེད་མེད་པར་ཐལ་བ་དང་། ཚད་མའི་བསལ་བ་བཞིའི་རྣམ་བཞག་མི་རུང་བར་ཐལ་བ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་མིན་པ་དང་བདུན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ནི། ཤིན་ལྐོག་ཚད་མས་མི་རྟོགས་པར་ཐལ། ཡིད་ཆེས་པའི་རྗེས་དཔག་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མི་འཐད་དེ། དེ་ལ་དངོས་སྟོབས་ཚད་མ་འཇལ་བྱེད་དུ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཡང་གཞལ་བྱའི་གནས་དང་པོ་གཉིས་དཔྱད་པས་རྣམ་པ་དག་ནི་གཞལ་བྱའི་གནས་གསུམ་པ་ལ་དཔྱོད་པའི་ཚེ་ལུང་རྣམ་དག་སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་མིན་པར་ཐལ། ཁས་བླངས་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ལྟར་ཡུལ་གཉིས་རྣམ་བཞག་ན། །དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཡོངས་འཛིན་པར། །འདོད་པའི་དུས་ཡིན་ཞེས་དང་། གནས་གསུམ་པར་ནི་འཕོ་བ་ན། །བསྟན་བཅོས་ལེན་པར་རིགས་ལྡན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། དགོས་སོགས་ཆོས་བཞི་ཚང་བའི་བསྟན་བཅོས་རྣམ་དག་མེད་པར་ཐལ། བསྟན་བཅོས་རྣམ་དག་ཡིན་ན། རང་གི་བསྟན་དོན་དང་མ་འབྲེལ་བས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། རྒྱུ་དགེ་བ་སྤྱད་པ་ལས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་འབྱུང་བ་དང་། མི་དགེ་བ་སྤྱད་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་མེད་པར་ཐལ། དེ་རྟོགས་པའི་ལུང་ལ་བརྟེན་པའི་ཚད་མ་མེད། དངོས་སྟོབས་ཚད་མ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཕྱི་མ་མ་གྲུབ་ཏེ། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་དེ་དངོས་སྟོབས་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ལན་དུ། གཞན་དག་ན་རེ། དེ་ཡང་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་ཅེས་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། ལུང་ལ་མ་ལྟོས་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ཞིང་། དཔྱོད་པ་པས་སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་མེད་པ་དང་། རྒྱང་འཕེན་པས་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་འདོད་པ་བཀག་ནས་སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་དང་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་ཡོད་པ་དངོས་སྟོབས་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། ཟག་བཅས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་འདི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་མཚན་གཞི་དང་། མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད་བཞི་སྡུག་བདེན་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་། དེ་དག་གི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་སྲེད་པ་དང་
Chinese
现在，论证将在下文出现。第三，第一种观点不合理，因为会推导出没有证成甚深隐蔽的量，会推导出没有具备必要等四法圆满的论典，会推导出取舍之处不能被量证成，会推导出经中所说的不可违逆的理由都成了似是而非的理由，会推导出与自相矛盾的承诺的执着对象没有损害，会推导出量所破的四种分类不成立，以及有七个不符合论师意图之处。第一，会推导出甚深隐蔽不能被量证成，因为没有可信的后比量。如果说由其他量证成，那不合理，因为在那之中，不允许事物力量的量作为衡量者。而且，如果通过分析来确定前两个衡量的处所，那么在分析第三个衡量处所时，纯正的经文就成了非量证成者，因为已经承诺了那样。如果承认，那么就与“如果那样确定两个境，那时就是完全接受论典之时，当转移到第三个境时，就适合接受论典”的说法相违背。第二，会推导出没有具备必要等四法圆满的纯正论典，因为如果论典是纯正的，那么它就必然与自己的论点无关。第三，会推导出没有证成行善因产生乐果，行不善因产生痛苦的量，因为没有依赖于经文来证成的量，也没有事物力量的量。如果有人反驳说，后者不成立，因为四圣谛是由事物力量的量所证成的。对此，其他人说，那个理由也不成立，这是不合理的，因为这与“不依赖于经文，而是应当通过后比量来证成”的说法相违背，并且因为正理派驳斥了没有士夫量，顺世外道驳斥了没有前后世，从而通过事物力量的理证来证明了有士夫量和有前后世，并且因为有漏的取蕴是苦谛的基础，无常、苦、空、无我四者是苦谛的相，以及它们的主要原因贪爱和
English
Now, the arguments will appear below. Third, the first view is unreasonable because it would follow that there is no valid cognition that ascertains the very hidden, it would follow that there is no treatise that is complete with the four qualities such as necessity, it would follow that the objects of what to adopt and discard are not ascertained by valid cognition, it would follow that the reasons that are said in the scriptures to be irreversible all become like seeming reasons, it would follow that there is no harm to the object of clinging to a self-contradictory commitment, it would follow that the four categories of what is refuted by valid cognition are not possible, and because there are seven things that are not the intention of the teacher. First, it would follow that the very hidden is not ascertained by valid cognition, because there is no inference of trust. If you say that it is ascertained by another valid cognition, that is not reasonable, because in that, the valid cognition of the power of things is not allowed to be a measure. Also, if the first two places to be measured are examined, then when examining the third place to be measured, the pure scripture would follow to be not a valid cognition that proves, because that is what was promised. If you accept that, then it contradicts what was said, "If you thus establish the two objects, then that is the time to completely hold the treatise, when moving to the third place, it is reasonable to take the treatise." Second, it would follow that there is no pure treatise that is complete with the four qualities such as necessity, because if the treatise is pure, then it is necessarily unrelated to its own doctrine. Third, it would follow that there is no valid cognition that ascertains that happiness arises from practicing virtuous causes and suffering arises from practicing non-virtuous causes, because there is no valid cognition that relies on the scriptures to ascertain that, and there is also no valid cognition of the power of things. If someone objects that the latter is not established, because the four noble truths are established by the valid cognition of the power of things, in response to that, others say that it is not reasonable to say that that reason is not established, because it contradicts what was said, "It should be ascertained by inference without relying on the scriptures," and because the Mimamsakas refuted that there is no person who is a valid cognition and the Carvakas asserted that there is no previous or future life, and thus they proved by the reasoning of the power of things that there is a person who is a valid cognition and that there is a previous and future life, and because this contaminated aggregate of appropriation is the basis of the truth of suffering, and the four, impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, are the characteristics of the truth of suffering, and their main cause is craving and
Tibetan
། འཁོར་བ་སྤངས་པའི་ཐར་པ་ཙམ་དང་། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་བདག་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པར་དངོས་སྟོབས་ཚད་མས་སྒྲུབ་པ་ནི་ལེའུ་གཉིས་པའི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ན་རང་གི་ལན་ནི་སྔ་མ་ལ་མ་ཁྱབ་སྟེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་འཕགས་པའི་བདེན་བཞི་ཙམ་རིགས་པས་བསྒྲུབ་ནུས་ཀྱང་། དགེ་མི་དགེ་ལས་འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་འབྱུང་བ་ལ་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། ལུང་ལས་བཤད་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གཏན་ཚིགས་འགོད་པའི་རྒོལ་བ་ཆོས་ཅན། རྒོལ་བ་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་རྣམས་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་མ་ཡིན་པ་གང་ཞིག ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་རྣམས་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་སྔ་མ་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་དག་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་དག་གི་ཁྱབ་འབྲེལ་དངོས་སྟོབས་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ནི། སྦྱིན་སོགས་སྤྱད་པ་ལས་བདེ་བ་འབྱུང་བར་སྟོན་པའི་ལུང་དེ་ཆོས་ཅན། རང་འགལ་གྱི་དམ་བཅའི་ཞེན་དོན་གནོད་བྱེད་མིན་པར་ཐལ། རྒྱབ་རྟེན་ཚད་མ་དང་བྲལ་བའི་ལུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྦྱིན་སོགས་སྤྱད་པ་ལས་བདེ་བ་མི་འབྱུང་བར་དམ་བཅས་པའི་དམ་བཅའ་དེ་དམ་བཅའ་ཡང་དག་ཏུ་ཐལ། དེའི་ཞེན་དོན་ལ་གནོད་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར། དྲུག་པ་ནི། ཡིད་ཆེས་རྗེས་དཔག་གིས་བསལ་བ་དེ་ཚད་མའི་བསལ་བ་མིན་པར་ཐལ། དེ་ཚད་མ་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སེལ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ལ་བཞིར་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཚད་མའི་བསལ་བ་ལ་བཞིར་འབྱེད་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དབྱེ་བ་ཡིས། །གནོད་པ་དེ་ནི་རྣམ་བཞིར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། བདུན་པ་ནི། ཡིད་ཆེས་ཚིག་ནི་མི་བསླུ་བའི། །སྤྱི་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད། །ཅེས་སོགས་སྔར་བཤད་པའི་ལུང་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་དོ། །དེ་ན་བླང་དོར་གྱི་གནས་ཤིན་ལྐོག་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་རྣམས་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་ཚད་མས་མི་འགྲུབ་པས། དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཡིད་ཆེས་པའི་རྟགས་དང་། རྗེས་དཔག་ཡོད་པ་འདི་ནི་འཐད་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །འདིའི་རྣམ་བཞག་ལ་དགག་བཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་མི་འཐད་པའི་ཚུལ་དགག་པ་དང་། མཚན་གཞི་མི་འཐད་པའི་ཚུལ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག དེ་སྐོར་གྱི་ཡིད་ཆེས་པའི་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད། དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་གང་ཞིག ཁྱོད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་དེ་སྐོར་གྱི་དངོས་ཀྱི་སྒྲུ
Chinese
仅仅是舍弃轮回的解脱，以及证悟无我的智慧是对治我执的对治品，这是通过现量成立的，是第二品的主要内容。那么，你自己的回答是不遍及前者，正如所说，仅仅是圣者的四谛可以通过理证成立，但是善与非善导致苦乐果报，这方面不适用现量的理证。第四个是，提出因为经文所说而不退转的理由的辩论者，是辩论者有错，因为那些不是正确的理由，你说了那些是正确的理由。如果说之前的理由不成立，因为那些是事物力量加入的理由。那也不合理，因为那些的周遍关系没有通过现量成立。第五个是，显示布施等行为产生快乐的经文，不是与自相矛盾的承诺的执着对象相违背，因为是脱离了后盾量度的经文。如果承认，那么承诺不从布施等行为中产生快乐的承诺，就成了正确的承诺，因为没有与它的执着对象相违背的。第六个是，用信任的推论来排除的，不是量度的排除，因为它不是量度。如果承认，因为排除者的量度有四种理由，所以将量度的排除分为四种是不合理的。不能承认，因为推论的分类说：损害分为四种。第七个是，信任之语是不欺骗的，从普遍性中进行推论。等等，被之前所说的经文所损害。那么，取舍之处非常隐秘和细微，无法通过现量的量度来成立，因此，作为成立它的信任的标志和推论是合理的。这个的论述分为遮破和安立两种，第一个分为遮破定义不合理的方式，和遮破例子不合理的方式两种。第一个是，有些人认为，关于那个的信任的正确标志，关于那个的正确标志是什么？你的标志成立关于那个的事物的成
English
Merely liberation from abandoning samsara, and the wisdom of realizing selflessness is the antidote to self-grasping, which is established through direct perception, and is the main topic of the second chapter. Then, your own answer does not pervade the former, as it is said, merely the four noble truths of the noble ones can be established through reasoning, but the fact that virtue and non-virtue lead to the results of happiness and suffering, in this aspect, the reasoning of direct perception is not applicable. The fourth is, the debater who presents the reason of non-reversal because it is said in the scriptures, the debater is at fault, because those are not correct reasons, you said those are correct reasons. If you say that the previous reason is not established, because those are reasons involving the power of things. That is also unreasonable, because the pervasive relationship of those is not established by direct perception. The fifth is, the scripture that shows that happiness arises from practicing generosity and so on, is not contradictory to the object of attachment of a self-contradictory promise, because it is a scripture that is separated from the supporting measure. If you admit, then the promise that happiness does not arise from practicing generosity and so on, becomes a correct promise, because there is nothing contradictory to its object of attachment. The sixth is, what is eliminated by the inference of trust is not the elimination of measure, because it is not a measure. If you admit, because the measure of the eliminator has four reasons, it is unreasonable to divide the elimination of measure into four. It cannot be admitted, because the classification of inference says: harm is divided into four types. The seventh is, the word of trust is not deceptive, inference is made from generality. And so on, it is harmed by the scriptures mentioned earlier. Then, the places of acceptance and rejection are very hidden and subtle, and cannot be established by the measure of direct perception, therefore, the sign of trust and inference that establish it are reasonable. The discussion of this is divided into two types: refutation and establishment, the first is divided into two types: refuting the way the definition is unreasonable, and refuting the way the example is unreasonable. The first is, some people think, the correct sign of trust about that, what is the correct sign about that? Your sign establishes the thing about that.