Tibetan
་ཀྱིས་ལྟོས་བཅས་འགོག་པ་དང་། ལྟོས་བཅས་ཀྱིས་ངེས་དངོས་འགོག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག བུམ་པ་ཆོས་ཅན། འཇིག་རྒྱུ་དོན་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གྲུབ་ཙམ་ནས་འཇིག་ངེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། བུམ་པའི་འཇིག་རྒྱུ་དེ་བུམ་པ་ལས་དོན་གཞན་ཡིན་ཅིང་། བུམ་པའི་འཇིག་པ་ལས་ཀྱང་དོན་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག དེ་བཅད་པར་འདོད་ནས་རང་ལས་ཕྱིས་བྱུང་བའི་འཇིག་རྒྱུ་དོན་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མིན་ཏེ་ཞེས་འགོད་པ་ཡང་འཇིག་རྒྱུ་ཐོ་བ་སོགས་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཙམ་སྒྲུབ་ནུས་ཀྱང་བུམ་པའི་འཇིགས་པ་བུམ་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཏེ། བུམ་པ་དང་དུས་མཉམ་པའི་བུམ་པའི་འཇིག་རྒྱུ་ཡོད་དམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞུང་གི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། རང་རྒྱུ་ལས་ཕྱིས་བྱུང་བའི་རང་གི་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རྒྱུ་ལས་འཇིག་པའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔོན་པོར་འགྱུར་རུང་གི་གོས་དཀར་ཆོས་ཅན། ཚོན་ཅན་དུ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚོན་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་རང་རྒྱུ་ལས་ཕྱིས་བྱུང་བའི་ཚོན་སོགས་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །གསུམ་པ་ལ། ཚུལ་གསུམ་ངེས་བྱེད། གྲངས་ངེས། གསུངས་པའི་དགོས་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྔ་མའི་ཕྱོགས་ཆོས་རྟག་འཛིན་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་ན་མངོན་སུམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ། ཡོད་ན་རྗེས་དཔག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ། ཕྱི་མའི་ཕྱོགས་ཆོས་མངོན་སུམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་ཀའི་ཁྱབ་འབྲེལ་དངོས་སུ་ཕན་ཚུན་སྤང་འགལ་ལ་བརྟེན་ནས་འགྲུབ། མཐར་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལ་གཉིས་སུ་ངེས་པ་ནི་དངོས་པོའི་གྲངས་ངེས་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ཆོས་ཅན། རྟག་པ་མིན་ཏེ། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་དེ་གཉིས་སུ་མ་འདུས་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དགོས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་གྲངས་ངེས་ཡིན་ཏེ། བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་བའི་རྗེས་ཁྱབ་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་སྔ་མ་དང་། རྒྱུ་ཚོགས་གྲངས་ཚང་གི་རྟགས་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་རུང་ཙམ་སྒྲུབ་ནུས་ཀྱི་འབྱུང་ངེས་སྒྲུབ་མི་ནུས་སོ་ཞེས་ཤེས་པའི་ཆེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི་བཤད་ཟིན་པ་དེ་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ལ་མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། རྣམ་བཞག་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་ཁ་ཅིག དེ་སྐོར་གྱི་སྒྲུབ་རྟགས་ཡང་དག་གང་ཞིག ཁྱོད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱི་དེ་སྐོར་གྱི་དངོས་
Chinese
以观待遮遣和观待遮遣真实确定二者之中，第一种是：有些人说，瓶子，作为所立宗，不观待作为坏灭之因的其他事物，因为仅仅是自身成立之后就必定坏灭。这种说法不合理，因为瓶子的坏灭之因是不同于瓶子的事物，而且也不同于瓶子的坏灭。有些人想要遮断这一点，而写道“不观待从自身之后产生的坏灭之因的其他事物”，这样也只能成立不观待锤子等坏灭之因，而不能成立瓶子的坏灭是从瓶子的因产生的，因为会产生瓶子和瓶子的坏灭之因同时存在吗的疑问。论典的意义是这样的：瓶子，作为所立宗，不观待从自身之因之后产生的自身的坏灭之因，因为是从自身之因产生坏灭之自性的缘故。第二种是：能够变成蓝色的白布，作为所立宗，不是确定为有颜色的，因为变成有颜色观待从自身之因之后产生的颜色等。第三种有三种，即：决断三种理，确定数量，所说之必要。第一种是：如果前者的法相没有恒常执着的错乱之因，那么依靠现量的力量就能成立。如果有，那么依靠比量的力量就能成立。后者的法相依靠现量的力量就能成立。二者的周遍关系实际上是依靠互相的相违而成立，最终依靠一个本体的关系而成立。第二种是：确定为二不是事物之数量的确定，例如声音，作为所立宗，不是恒常的，因为是所作的，像这样没有包含在这二者之中的无边存在，因为有这样的情况。因此是观待必要之数量的确定，为了用所作之相来成立声音无常的后遍，以及仅仅能够成立从圆满的因的集合中产生果，而不能成立必定产生，所以要知道这些。第三种就是已经说过的那些。第二，对于真实的自性因，有定义、分类、安立三种，第一种，有些人说：关于它的正确能立之相是什么？你的相的关于它的真实
English
Among the two, relative negation and relative negation of the real, the first is: Some say, the pot, as the subject, does not depend on other things as the cause of destruction, because it is certain to be destroyed as soon as it is established. This statement is unreasonable, because the cause of the pot's destruction is something different from the pot, and it is also different from the pot's destruction. Some people want to cut this off and write, "It does not depend on other things as the cause of destruction that arises after itself." This can only establish that it does not depend on the cause of destruction such as hammers, but it cannot establish that the pot's destruction arises from the pot's cause, because the doubt arises whether the pot and the pot's cause of destruction exist at the same time. The meaning of the treatise is this: The pot, as the subject, does not depend on the cause of its own destruction that arises after its own cause, because it arises from its own cause as the nature of destruction. The second is: White cloth that can turn blue, as the subject, is not necessarily colored, because becoming colored depends on colors and so on that arise after its own cause. The third has three aspects: determining the three modes, determining the number, and the necessity of what is said. The first is: If the former's property does not have the cause of confusion of holding onto permanence, then it can be established by the power of direct perception. If it does, then it can be established by the power of inference. The latter's property can be established by the power of direct perception. The pervasion relationship between the two is actually established by relying on mutual contradiction, and ultimately it is established by relying on the relationship of one entity. The second is: Determining as two is not the determination of the number of things, for example, sound, as the subject, is not permanent, because it is produced, like this, there are infinite things that are not included in these two, because there are such cases. Therefore, it is the determination of the number that depends on the necessity, in order to establish the subsequent pervasion of sound being impermanent by the produced sign, and only being able to establish the result arising from the complete collection of causes, but not being able to establish that it will definitely arise, so you should know these. The third is the same as what has already been said. Second, for the correct reason of self-nature, there are three aspects: definition, classification, and establishment. The first, some say: What is the correct establishing characteristic of it? The reality of your sign about it
Tibetan
ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་སུ་གཟུང་བྱ་ཡང་ཡིན། ཁྱོད་དང་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་སྲིད་པ་ཞེས་དང་། ཡང་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་ཡང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་སྲིད་པ་ཞེས་དང་། གང་ཞིག དེ་སྐོར་གྱི་དངོས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་སུ་གཟུང་བྱ་ཡིན་ན་ཁྱོད་དང་རྫས་གཞན་མིན་དགོས་པ་ཞེས་དང་། ཁྱོད་དང་བདག་ཉིད་གཅིག་ཡིན་དགོས་པ་ཞེས་དང་། བདག་གཅིག་འབྲེལ་བའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པ་ལྔ་ལས། དང་པོ་གཉིས་ལ། དུ་ལྡན་གྱི་ལ་ལ་ཆོས་ཅན། མེ་ཡོད་དེ། དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ་ན་དུ་བ་ཆོས་ཅན། དེ་སྐོར་གྱི་མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། མེ་ཡོད་དེ་དེ་འདྲའི་གཞི་མཐུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བར་པ་གཉིས་ལ་སྡུག་བདེན་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ་ན། རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་ཆོས་ཅན། དེ་སྐོར་གྱི་མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། རྟགས་ཕྱི་མ་འབུད། ལྔ་པ་ལ་ཁ་ཅིག བདག་གཅིག་འབྲེལ་བའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་དུ་ལྡན་གྱི་ལ་ལ་ཆོས་ཅན། མེ་ཡོད་དེ། དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ་ན་དུ་བ་ཆོས་ཅན། དེ་སྐོར་གྱི་མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཚིག་སྐྱོན་ཡིན་ལ། དོན་སྐྱོན་ནི། བུམ་པ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པ་ཆོས་ཅན། བུམ་དག་གི་ས་ཕྱོགས་བུམ་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་བའི་མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པས་ན། །འདི་ནི་རང་བཞིན་ནང་འདུས་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི། རྩོད་གཞིའི་སྟེང་དུ་ཞེ་འདོད་ཀྱི་སྒྲུབ་ཆོས་རང་དང་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་དང་། བསྒྲུབ་བྱའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། རྣམ་འགྲེལ་ལས། རང་བཞིན་ཁྱད་པར་བྱེ་བྲག་ལ། །ལྟོས་པའམ་འོན་ཏེ་འབའ་ཞིག་པ། །ཞེས་དང་། རྣམ་ངེས་ལས། ཁྱད་པར་དག་དང་ལྟོས་པ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་གཉིས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ལ། ཁ་ཅིག ཁྱད་པར་ལྟོས་པ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཞེས་དང་། ཁྱད་པར་དག་པ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཞེས་དང་། འགའ་ཞིག་རང་བཞིན་ལྟོས་པ་བ་དང་། རང་བཞིན་དག་པ་བ་ཞེས་དང་། འགའ་ཞིག་ཁྱད་པར་ལྟོས་པ་བ་དང་། རང་བཞིན་དག་པ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཞེས་ཟེར་རོ། །རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་ལས། ཁྱད་པར་ལ་
Chinese
也是作为所立之法来执取的。说成是你和异体不是他体的基相同存在，又说成是自性一体的基相同存在。如果，关于它的真实的所立之法是可执取的，那么你和异体必须不是他体，你和自性必须是一体的。在具有自一联系之根本的关于它的三种方式的五种确定中，最初两种，如有烟之山，有火，因为有烟，这样安立的时候，烟是法，关于它的能表于彼，是其自性，因为有火，因为是如此的基相同。中间两种，苦谛是法，具有因，因为偶尔产生，这样安立的时候，偶尔产生是法，关于它的能表于彼，是其自性。后面的因排除。第五种，有些人说，具有自一联系之根本的有烟之山，有火，因为有烟，这样安立的时候，烟是法，关于它的能表于彼，是其自性。这就是语言的过失，意义的过失是，以量未见瓶是法，在瓶的处所成立无瓶的能表于彼，是其自性。理由成立，因为从因成立果，因此，这是自性内摄之故。自宗是，在诤论处上，想要成立的法，和自己无有体性差别地成立，具有三相圆满的成立的理由。第二，有从理由方面区分，和从所立法方面区分两种。第一是，《释量论》中说，自性差别与差别，观待或者仅仅。《定量论》中说，差别和观待。这两个术语，有些人说，差别观待的自性之正因，和差别清净的自性之正因，有些人说，自性观待和自性清净，有些人说，差别观待和自性清净的自性之正因。理藏自释中，对于差别
English
It is also taken as the dharma to be established. It is said to be the basis of common existence where you and other entities are not different, and also said to be the basis of common existence where self-nature is one. If, the actual dharma to be established about it is graspable, then you and other entities must not be different, and you and self-nature must be one. Among the five certainties of the three modes concerning it, which have the root of self-one connection, in the first two, for example, 'The mountain with smoke has fire, because there is smoke,' when this is established, smoke is the subject, the signifier about it is valid there, it is its characteristic, because there is fire, because it is such a common basis. In the middle two, 'The truth of suffering is the subject, it has a cause, because it sometimes arises,' when this is established, sometimes arising is the subject, the signifier about it is valid there, it is its characteristic. The latter reason is excluded. In the fifth, some say, 'The mountain with smoke, which has the root of self-one connection, has fire, because there is smoke,' when this is established, smoke is the subject, the signifier about it is valid there, it is its characteristic. That is a fault of language, and the fault of meaning is, 'The pot not perceived by valid cognition is the subject, the signifier establishing the absence of a pot in the place of the pot is valid there, it is its characteristic.' The reason is established, because the result is established from the cause, therefore, this is because it is included within its own nature. The own system is, on the subject of debate, the dharma that one wishes to establish is established without any difference in entity from oneself, and it is a reason for establishment that is complete with the three aspects. Secondly, there are two types: division from the perspective of the reason, and division from the perspective of the dharma to be established. The first is, in the Commentary on Valid Cognition, it says, 'Self-nature, difference, and distinction, dependent or merely.' And in the Ascertainment of Valid Cognition, it says, 'Differences and dependencies.' Regarding these two terms, some say, 'The valid reason of self-nature that is dependent on difference,' and 'The valid reason of self-nature that is pure in difference,' and some say, 'Self-nature that is dependent,' and 'Self-nature that is pure,' and some say, 'The valid reason of self-nature that is dependent on difference,' and 'Self-nature that is pure.' In the Auto-commentary on the Treasury of Reasoning, for difference