Tibetan
པ་དང་། དངོས་འབྲེལ་བདག་གཅིག་འབྲེལ་ལ་བརྟེན་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་རྒྱུ་མ་དམིགས་པ། གཉིས་པ་ནི་ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པ། གསུམ་པ་ནི་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། དངོས་འབྲས་མ་དམིགས་པ་དང་། འགལ་ཟླ་དམིགས་པ་གཉིས་ཀྱིས་མཐར་དགག་བྱ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་དགག་བྱ་མེད་ངེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་མཚུངས་པས་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པའི་ཁྱབ་འབྲེལ་ངེས་ཚུལ་གྱི་ཁོངས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་སྦྱོར་བ་འགོད་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་མ་དམིགས་པ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་དང་དམིགས་པ་རྟགས་སུ་བཀོད་པའི་ནང་ཚན་གྱི་དབྱེ་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །རང་ལུགས་ལ་འབྲེལ་ཟླ་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ལ་བཞི་པོ་དེར་གྲངས་ངེས་ཏེ། དེ་ལ་དགག་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུ་བཀག་པ་དང་། རང་བཞིན་བཀག་པ་དང་། འབྲས་བུ་བཀག་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་རྒྱུ་མ་དམིགས་པ། གཉིས་པ་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་བཀག་པ་དང་། ལྡོག་པ་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་བཀག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པ། གཉིས་པ་ནི་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པ། གསུམ་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཙམ་བཀག་པ་དང་། དངོས་འབྲས་བཀག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་དགག་བྱ་མེད་ངེས་སུ་བསྒྲུབ་མི་ནུས་ཤིང་། གཉིས་པ་ནི་དངོས་འབྲས་མ་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་སྤོང་བ་ལ་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་སྤོང་དགོས་སོ་ཞེས་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མ་དམིགས་པ། སྤྱིར་ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་ན་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྤངས་པས་ཁྱབ་པས་ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་དགོས་སོ་ཞེས་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དུ་ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པ། གྲངས་ཅན་པས་རྒྱུ་དུས་ན་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་པས་གསོན་ལུས་ལ་བདག་ཡོད་པར་འདོད་པ་སོགས་ལ་དེ་དག་མེད་དེ། ཡོད་ན་ཚད་མ་ལ་སྣང་དུ་རུང་དགོས་པ་ལ་ཚད་མ་ལ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དུ་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པ་དང་། གྲངས་ཅན་པས་གཙོ་བོ་རྣམ་འགྱུར་གྱི་དངོས་པོའི་ཉེར་ལེན་དུ་འདོད་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་དུ་དངོས་འབྲས་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ལ། སྒྲུབ་རྟགས་ཡོད་པར་འདོད་པ་དགག ཕྱིར་རྒོལ་ངོས་བཟུང་བ། རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་སུ་བསྡུ་ཚུལ། ཐ་སྙད་འབའ་ཞིག་བསྒྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་དང་བཞི། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག རང་བཞིན་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ན་སྒྲུབ་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་དགོས་ཏེ། དེ་ཡིན་ན་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ
Chinese
以及，依赖于真实关联和单一关联的三种情况。第一种是原因未见，第二种是遍及未见，第三种是自性未见。真实结果未见和相违显见，两者最终都通过量未见的方式，来确立所破的无有，因为它们在确立所破上是相同的，所以包含在自性未见的遍及关联确立方式之中。然而，从陈述方式的角度来看，存在着未见作为理由和显见作为理由的类别之分。这就是其含义。在自宗看来，关联相违未见的理证，其数量确定为四种。即，破除所破之法的因，破除自性，以及破除果。第一种是原因未见。第二种分为异品之自性破除和同品之自性破除两种。第一种是遍及未见，第二种是自性未见。第三种分为仅破除果和破除真实果两种。第一种无法确立所破的无有，第二种是真实结果未见。第四种是，为了知晓舍弃果苦谛，必须舍弃因集谛，所以是原因未见。一般来说，为了知晓舍弃周遍行苦，也遍及舍弃变异苦，所以必须舍弃周遍行苦，所以是遍及未见。数论派认为因位时果已存在，胜论派认为活人身上有我等，对于这些观点，因为如果存在就应该在量上显现，但实际上在量上没有显现，所以是为了知晓这一点而说的自性未见。数论派认为自性是变异事物的近取因，为了破除这种观点，所以说了真实结果显现未见。第五，驳斥认为有成立之相。反驳者立宗，归纳为自性之相的方式，以及仅仅成为建立名称的方式等四点。第一点是：有些人认为，如果自性未见的相是正确的，那么成立之相也必须是正确的，因为如果是这样，就必须是自性的理证。因生果
English
And, of the three that depend on real and single relations. The first is non-apprehension of the cause, the second is non-apprehension of the pervasive, and the third is non-apprehension of the nature. Non-apprehension of the real effect and apprehension of the contradictory, both ultimately establish the non-existence of the refutable through the means of non-apprehension by valid cognition, because they are the same in establishing the refutable, they are included within the way of establishing the pervasive relation of non-apprehension of the nature. However, from the point of view of the way of stating the argument, there is a distinction between non-apprehension stated as the sign and apprehension stated as the sign. That is the meaning. In our own system, the reason of non-apprehension of the related contradictory is definitely numbered as four. That is, there are three: negating the cause of the refutable dharma, negating the nature, and negating the effect. The first is non-apprehension of the cause. The second is divided into two: negating the nature of different negations and negating the nature of the same negation. The first is non-apprehension of the pervasive, and the second is non-apprehension of the nature. The third is divided into two: merely negating the effect and negating the real effect. The first cannot establish the definite non-existence of the refutable, and the second is non-apprehension of the real effect. The fourth is, in order to know that abandoning the suffering truth of the effect, one must abandon the origin truth of the cause, so it is non-apprehension of the cause. In general, in order to know that abandoning the pervasive suffering of conditioning, one also pervasively abandons the suffering of change, so one must abandon the pervasive suffering of conditioning, so it is non-apprehension of the pervasive. The Samkhyas believe that the effect exists at the time of the cause, and the Vaisheshikas believe that there is a self in the living body, etc. Regarding these views, because if they existed, they should appear to valid cognition, but in reality they do not appear to valid cognition, so it is non-apprehension of the nature said in order to know this. The Samkhyas believe that the chief is the proximate cause of the objects of transformation, in order to refute this view, the non-apprehension of the real effect that can appear was stated. Fifth, refuting the view that there is an establishing sign. Establishing the proponent, the way to collect it as a sign of the nature, and the way to merely become establishing a name, etc., are four points. The first point is: Some people think that if the sign of non-apprehension of the nature is correct, then the establishing sign must also be correct, because if it is so, it must be the reason of the nature. The effect from the cause.