Tibetan
ཟ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མདུན་གྱི་གཞི་འདིར་ཤ་ཟ་སྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་ཡིན་ན། ཤ་ཟ་སྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། ཡང་ཁ་ཅིག དེ་སྐོར་གྱི་དགག་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་པ་གང་ཞིག དེ་སྐོར་གྱི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ་དེ་སྐོར་གྱི་དགག་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་དོན་འགོག་མི་ནུས་ཤིང་། དེ་སྐོར་གྱི་དགག་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་འགོག་པར་ནུས་པ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་ནི། མདུན་གྱི་གཞི་འདིར་ཆོས་ཅན། ཤ་ཟ་སྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་གི་མདུན་གྱི་གཞི་འདིར་ཤ་ཟ་ཡོད་ངེས་ཀྱི་བཅད་ཤེས་དོན་མཐུན་མི་འཇུག་སྟེ། ཤ་ཟ་སྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་གི་མདུན་གྱི་གཞི་འདིར་ཤ་ཟ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འགོད་དོ། །འོ་ན་དེ་ལྟར་བཀོད་ཚེ་རྟགས་དེ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ལྟར་བཀོད་པའི་ཚེ་རྟགས་དེས་དེའི་སྟེང་དུ་དེ་སྐོར་གྱི་དགག་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་འགོག་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྟགས་དེས་དེའི་སྟེང་དུ་ཤ་ཟ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་འགོག་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མདུན་གྱི་གཞི་འདིར་ཤ་ཟ་སྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་གི་ཤ་ཟ་ཡོད་ཅེས་པའི་ཐ་སྙད་འགོག་པར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་མིན་པར་ཐལ། དེས་ཤ་ཟ་ཡོད་ཅེས་པའི་སྒྲ་བརྗོད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། དེ་དེ་སྐོར་ཀྱི་རྩོད་གཞིའི་སྟེང་དུ་དགག་བྱའི་ཆོས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐལ་བའི་སྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་ཆ་ནས་དགག་བྱ་འགོག་པ་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་ན་འབྲེལ་ཟླ་མ་དམིགས་པ་དང་། འགལ་ཟླ་དམིགས་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། མདུན་གྱི་གཞི་འདིར་ཆོས་ཅན། ཤ་ཟ་ཡོད་ངེས་ཀྱི་བཅད་ཤེས་དོན་མཐུན་ཤ་ཟ་སྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་མི་འཇུག་སྟེ། ཤ་ཟ་དེ་ཤ་ཟ་སྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་གི་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཅན་དང་གསལ་བ་འདྲ། ཤ་ཟ་ལ་ཤ་ཟ་སྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་དེ་ཐེ་ཚོམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར། འོ་ན་ལ་རྒྱབ་ཏུ་མེ་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་མཐོང་ཞིང་། ལ་རྒྱབ་ན་མེ་ཡོད་མེད་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་གང་ཟག་གི་ངོར་ལ་རྒྱབ་ན་མེ་ཡོད་ངེས་ཀྱི་བཅད་ཤེས་དོན་མཐུན་མི་འཇུག་པར་བསྒྲུབ་པའི་མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཡང་དག་མེད་པར་ཐལ
Chinese
因为量未证成之故。若许，则于前之所依处，若是已成食肉分之补特伽罗，则应是已成食肉分之补特伽罗，应成。又有一说，彼之遮遣之理式是正确的，何者，于彼之所知法有法之上，不能遮遣彼之所遮法之义，而能遮遣彼之所遮法之名言者，是彼之不现不见之正确之相。 उदाहरण（梵文罗马拟音：Udāharaṇa，汉语字面意思：例子）是，于前之所依处，有法。于已成食肉分之补特伽罗之前之所依处，不容有食肉决定识之义符合，因为于已成食肉分之补特伽罗之前之所依处，量未证成食肉之故，如是安立。 设若如是安立，则彼理式，有法。应是彼之相，以是所表之故。若许，如是安立之时，则彼理式于彼之上，应能遮遣彼之所遮法之名言，以是所许之故。若许，则理式于彼之上，应能遮遣有食肉之名言，以是所许之故。若许，则于前之所依处，应能遮遣已成食肉分之补特伽罗之有食肉之名言，以是所许之故。若许，则应非是，以彼有说有食肉之声之故。又有一说，彼于彼之诤事之上，以所遮法自性之分，于已成所分之分位，遮遣所遮，具足三相之不见之因，是彼之不现不见之正确之相。分则有，关联未见与相违已见二者。初者是，于前之所依处，有法。不容有食肉决定识之义符合于已成食肉分之补特伽罗之相续，因为食肉彼已成食肉分之补特伽罗之量未证成之故。二者是，有法与明显相同。于食肉，彼已成食肉分之补特伽罗是具有犹豫之故，如是说。 设若于山后有火之因未见，且于山后有火与否犹豫之补特伽罗之面前，应无成立山后有火决定识之义符合之不现不见之正确之理式，应成。
English
Because it is not established by valid cognition. If accepted, then on the basis in front, if it is a person who has become a portion of eating meat, then it should be a person who has become a portion of eating meat, it follows. Also, some say that the reason for that refutation is correct, what is it? On the subject of what is to be known, it cannot negate the meaning of the object of refutation, but it can negate the term of the object of refutation, that is the characteristic of the correct sign of the non-apprehension of the non-perception of that. The example is, on the basis in front, the subject. In front of the person who has become a portion of eating meat, it is not permissible to have a consistent meaning of the definite cognition of eating meat, because on the basis in front of the person who has become a portion of eating meat, the valid cognition has not established the eating of meat, thus it is established. If it is established in this way, then that sign, the subject. It should be its characteristic, because it is the signified. If accepted, when it is established in this way, then that sign should be able to negate the term of the object of refutation on it, because it is accepted. If accepted, then the sign should be able to negate the term of having meat on it, because it is accepted. If accepted, then on the basis in front, it should be able to negate the term of having meat of the person who has become a portion of eating meat, because it is accepted. If accepted, then it should not be, because it has the sound of saying having meat. Also, some say that, on the subject of that dispute, in terms of the nature of the object of refutation, in the aspect of having become a portion of the portion, the reason for the non-apprehension that refutes the object of refutation and possesses the three aspects is the characteristic of the correct sign of the non-apprehension of the non-perception of that. Divided, there are two: the non-apprehension of the related opposite and the apprehension of the contradictory opposite. The first is, on the basis in front, the subject. It is not permissible to have a consistent meaning of the definite cognition of eating meat in the mindstream of the person who has become a portion of eating meat, because the eating of meat is not established by the valid cognition of the person who has become a portion of eating meat. The second is, the subject is the same as the clear. For eating meat, that person who has become a portion of eating meat is with doubt, thus it is said. If the reason for having fire behind the mountain is not seen, and in front of the person who doubts whether there is fire behind the mountain, there should be no correct reason for the non-apprehension of the non-perception that establishes the consistent meaning of the definite cognition of having fire behind the mountain, it follows.