Tibetan
ས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དགག་རྟགས་ཡང་དག་ནི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཐ་སྙད་བྱས་པ་སྟེ། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དེ་དགག་པ་ཡིན་ན་རྟགས་སུ་དགོད་བྱ་དགག་སྒྲུབ་གང་ཡིན་ཀྱང་དགག་རྟགས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། བྱས་པ་ཆོས་ཅན། དགག་རྟགས་ཡིན་པར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། སྒྲའི་སྟེང་དུ་རྟག་པ་འགོག་པ་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། དགག་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་ཐལ། སྒྲ་རྟག་པ་མིན་པར་བསྒྲུབ་པའི་དགག་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ། མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པའི་དགག་རྟགས་ཡང་དག་དང་། སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་དགག་རྟགས་ཡང་དག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། དར་ཊཱིཀ་པ་ན་རེ། དེ་སྐོར་གྱི་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཡང་དག་གང་ཞིག དེ་སྐོར་གྱི་དགག་བྱའི་ཆོས་སུ་བཏགས་པའི་དོན་དེ་སྤྱིར་ཡོད་ཀྱང་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་ཚད་མ་ལ་ལྟར་མི་རུང་བ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པའི་དགག་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་ནི་མདུན་གྱི་གཞི་འདིར་ཆོས་ཅན། ཤ་ཟ་སྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་ཤ་ཟ་ཡོད་ངེས་ཀྱི་བཅད་ཤེས་དོན་མཐུན་མི་འཇུག་སྟེ། ཤ་ཟ་སྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་གི་ཚད་མས་ཤ་ཟ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར། དེ་ལ་གཞན་དག་ན་རེ། ཤ་ཟ་སྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་གི་ཚད་མ་ལ་ཤ་ཟ་ལྟར་མི་རུང་བར་ཐལ། ཁྱོད་རང་གི་བཀོད་པའི་སྦྱོར་བ་དེའི་ཕྱིར་རྒོལ་དེའི་ཚད་མ་ལ་ཤ་ཟ་ལྟར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྒྲ་མི་རྟག་པ་སྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་གི་ཚད་མ་ལ་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ལྟར་མི་རུང་བ་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་རུང་བར་ཐལ། སྒྲ་རྟག་མི་རྟག་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་གང་ཟག་གི་ཚད་མ་ལ་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ལྟར་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཚད་མས་དེ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྒྲ་འཛིན་མངོན་སུམ་གྱིས་དེ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་བདག་མེད་དུ་སྒྲུབ་པ་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་བདག་མེད་དུ་ངེས་པའི་བཅད་ཤེས་མི་འཇུག་པར་ཐལ། དེའི་ཚད་མས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་བདག་མེད་ཡིན་པ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན། དེ་འཇུག་པར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ལ་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་བདག་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་འཇུག་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཚད་མས་ཤ་ཟ་མ་དམིགས་ན། རང་རྒྱུད་ལ་ཤ་ཟ་ཡོད་ངེས་ཀྱི་བཅད་ཤེས་དོན་མཐུན་མེད་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། ཁྱེད་རང་གི་སྦྱོར་བའི་ཁྱབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རང་རྒྱུད་ལ་ཤ་ཟ་དམིགས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་ཅིང་ཤ་ཟ་དམིགས་བྱེད་ཀྱི་བཅད་ཤེས་དོན་མཐུན་རྒྱུད་ལ་ལྡན་པའི་ལྷ་བྱིན་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་མདུན་གྱི་གཞི་འདིར་ཤ་ཟ་སྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡང་ཡིན། ཤ་ཟ་དམིགས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚད་མས་ཤ་ཟ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མདུན་གྱི་གཞི་འདིར་ཤ་ཟ་སྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་ཡིན་ན། ཤ་ཟ་སྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཡང་མཁས་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ལ་རྒྱུ། ཁྱབ་བྱེད། རང་བཞིན་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཤ་ཟ་སྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་གི་མདུན་གྱི་གཞི་འདིར་ཆོས་ཅན། ཤ་ཟ་ཡོད་ངེས་ཀྱི་བཅད་ཤེས་དོན་མཐུན་མི་འཇུག་སྟེ། ཤ་ཟ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཤ་ཟ་སྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། ཤ་ཟ་ཡོད་ངེས་ཀྱི་ངེས་པ་བློའི་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་རྒྱུད་ལྡན་མ་ཡིན་ཏེ། ཤ་ཟ་དམིགས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་རྒྱུད་ལྡན་མིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། མདུན་གྱི་གཞི་འདིར་ཆོས་ཅན། ཤ་ཟ་སྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་གི་ངོར་ཤ་ཟ་མེད་དེ། དེའི་ངོར་དེ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་གཞན་དག་ན་རེ། སྦྱོར་བ་དང་པོ་དེ་མིན་པར་ཐལ། ཤ་ཟ་དམིགས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་དེ་ཤ་ཟ་ཡོད་ངེས་ཀྱི་བཅད་ཤེས་དོན་མཐུན་གྱི་རྒྱུ་མིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེ་ཤ་ཟ་ཡོད་ངེས་ཀྱི་ངེས་པ་བློའི་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཐལ། མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྦྱོར་བ་དང་པོ་དེ་རྒྱུ་མ་དམིགས་པ་དང་། གཉིས་པ་དེ་ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་མིན་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ་ཤ་ཟ་དམིགས་བྱེད་ཀྱི་མངོན་སུམ་རྒྱུད་ལ་མེད་ཅིང་། ཤ་ཟ་དམིགས་བྱེད་ཀྱི་རྗེས་དཔག་གིས་དྲངས་པའི་ཤ་ཟ་ཡོད་པར་ངེས་པའི་ངེས་པ་བློའི་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། མདུན་གྱི་གཞི་འདིར་ཤ་ཟ་སྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡང་ཡིན། ཤ་ཟ་དམིགས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་མེད་པ་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་ངོར་ཤ་
Chinese
萨迦班智达如是说，正因是指从所立法的角度来命名的，如果所立法是遮遣法，那么作为理由所立的无论是遮遣还是成立，都会变成遮遣因。有些人说，所作性是法，因为是遮遣因的缘故，具有那个体性的缘故，因为在声音上遮遣常法而具足三相的缘故。如果这样说，那么那个法，是正遮遣因，因为是成立声音非常的正遮遣因的缘故，遍是承认的。第二，分类，分为不可见未见的遮遣正因和可见未见的遮遣正因两种。第一种，达迪嘎巴说，关于那个的未见之正因是什么？关于那个的被立为遮遣法的意义，虽然普遍存在，但因为处于当下的缘故，对于敌方的量是不允许见的，那个是关于那个的不可见未见遮遣正因的体性。例子是，面前的这个事物，如果是已经成为食肉果位的补特伽罗，那么在他的相续中，一定存在食肉的决定识，因为已经成为食肉果位的补特伽罗的量，没有见到食肉的缘故。其他人说，已经成为食肉果位的补特伽罗的量，不允许见到食肉，因为你所安立的那个比量，对于敌方的量不允许见到食肉的缘故。如果承认，那么声音成为非常，已经成为果位的补特伽罗的量，不允许见到声音成为非常，因为承认那个的缘故。如果承认，那么那个允许见，因为对于声音是常还是无常产生怀疑的补特伽罗的量，允许见到声音成为非常，因为他的量已经成立那个的缘故，因为他的相续中的声音执著现量已经成立那个的缘故。另外，所知法，为了成立蕴无我，因为处于当下的缘故，敌方的相续中，对于蕴无我没有确定的决定识，因为他的量没有见到蕴无我是无我的缘故，遍是承认的。如果承认，那么那个允许见，因为在他的相续中，对于蕴无我进行认识的后得智允许见的缘故。另外，如果自己的相续的量没有见到食肉，那么自己的相续中一定存在食肉的决定识。
English
Sakya Pandita said, a valid negative reason is named from the perspective of the object to be proven. If the object to be proven is a negation, then whether the reason established is a negation or an affirmation, it will become a negative reason. Some say, "Productness is the subject, because it is a negative reason, because it possesses that characteristic, because it fulfills the three aspects in negating permanence on sound." If so, then that subject is a valid negative reason, because it is a valid negative reason for proving that sound is impermanent, the pervasion is admitted. Second, the classification is divided into two types: the valid negative reason of non-apprehension of the invisible and the valid negative reason of non-apprehension of the visible. The first, Dartika Pa says, "What is the valid reason of non-apprehension concerning that? The meaning of that which is established as the object of negation, although generally existing, is not allowed to be seen by the opponent's valid cognition because it is in the present situation. That is the characteristic of the valid negative reason of non-apprehension of the invisible concerning that." The example is, "This object in front of us, if it is a person who has attained the state of being a meat-eater, then in his continuum, there must be a definitive cognition of meat-eating, because the valid cognition of a person who has attained the state of being a meat-eater does not apprehend meat-eating." Others say, "The valid cognition of a person who has attained the state of being a meat-eater is not allowed to see meat-eating, because that inference you established is not allowed for the opponent's valid cognition to see meat-eating." If admitted, then "Sound is impermanent, the valid cognition of a person who has attained the state of being impermanent is not allowed to see sound as impermanent, because of admitting that." If admitted, then that is allowed to be seen, because the valid cognition of a person who doubts whether sound is permanent or impermanent is allowed to see sound as impermanent, because his valid cognition has established that, because the direct perception of sound in his continuum has established that." Furthermore, "Knowable phenomena, in order to establish the selflessness of the aggregates of appropriation, because it is in the present situation, there is no definitive cognition in the opponent's continuum that is certain about the selflessness of the aggregates of appropriation, because his valid cognition does not apprehend that the aggregates of appropriation are selfless, the pervasion is admitted." If admitted, then that is allowed to be seen, because the subsequent cognition that realizes the selflessness of the aggregates of appropriation is allowed to be seen in his continuum. Furthermore, if one's own continuum's valid cognition does not apprehend meat-eating, then in one's own continuum there must be a definitive cognition of meat-eating.
Chinese
以了知识与义相符不存在而遍及，因为您的立论有周遍的缘故。如果承认，那么自相续中没有以食肉为对境的量，却具有以食肉为对境的了知识与义相符的施设天，是所立宗。因为那个缘故。另外，面前的这个处所，成为食肉份额之所去的补特伽罗，是所立宗。与您的相续之量也是，以食肉为对境的量也是，二者同基不存在而遍及，因为您的相续之量没有缘到食肉的缘故。如果承认，那么面前的这个处所，如果是成为食肉份额之所去的补特伽罗，就必须是成为食肉份额之所去的补特伽罗而遍及。因为承认那个的缘故。又有些智者说，不可见未缘之相，是正确的因，是周遍，是自性未缘之理证三者。第一个是，在食肉份额之所去的补特伽罗面前的这个处所，是所立宗。不容许有确定食肉存在的了知识与义相符，因为食肉未被量所缘的缘故。第二个是，食肉份额之所去的补特伽罗，是所立宗。不是具有确定食肉存在的决定智之名言与义相符的相续，因为不具有以食肉为对境的量的缘故。第三个是，面前的这个处所，是所立宗。在食肉份额之所去的补特伽罗面前没有食肉，因为在那位面前，那个未被量所缘的缘故。这些就是这样说的。对此，其他人说，第一个立论不成立而遍及，因为以食肉为对境的量，不是确定食肉存在的了知识与义相符的因的缘故。如果不成立，那么那个是确定食肉存在的决定智之名言与义相符的因而遍及。因为那个不成立的缘故。如果承认，那么第一个立论是因未缘，第二个是周遍未缘之理证，二者没有差别而遍及。第二个，对于相续中没有以食肉为对境的现量，却具有以食肉为对境的后得智所引生的确定食肉存在的决定智之名言与义相符的补特伽罗，是所立宗。因为那个缘故。第三个，面前的这个处所，成为食肉份额之所去的补特伽罗，是所立宗。您的相续之量也是，以食肉为对境的量也是，二者同基不存在而遍及。因为在您的面前，食
English
It is pervaded by the absence of correspondence between the decisive knowledge and the meaning, because your proposition has pervasion. If you accept, then Lhajin (a proper name), who does not have a valid cognition that takes meat as its object in his own mind-stream, but has a decisive knowledge that takes meat as its object and corresponds to the meaning in his mind-stream, is the subject of the thesis. Because of that. Furthermore, this place in front, the person who has gone to the share of meat, is the subject of the thesis. It is pervaded by the absence of a common basis that is also the valid cognition of your mind-stream and also the valid cognition that takes meat as its object, because the valid cognition of your mind-stream does not apprehend meat. If you accept, then if this place in front is a person who has gone to the share of meat, then it must be a person who has gone to the share of meat. Because of accepting that. Furthermore, some scholars say that the invisible non-apprehension is the correct sign, the pervader, and the three reasons of non-apprehension of nature. The first is that this place in front of a person who has gone to the share of meat is the subject of the thesis. It is not permissible to have a decisive knowledge that corresponds to the meaning of the certainty of the existence of meat, because meat is not apprehended by the valid cognition. The second is that the person who has gone to the share of meat is the subject of the thesis. It is not a mind-stream that has the term and meaning of the certainty of the existence of meat that is certain, because it does not have a valid cognition that takes meat as its object. The third is that this place in front is the subject of the thesis. There is no meat in front of the person who has gone to the share of meat, because it is not apprehended by the valid cognition in front of him. These are what they say. To that, others say that the first proposition is not established because the valid cognition that takes meat as its object is not the cause of the decisive knowledge that corresponds to the meaning of the certainty of the existence of meat. If it is not established, then that is the cause of the term and meaning of the certainty of the existence of meat that is certain. Because of that non-establishment. If you accept, then the first proposition is the reason of non-apprehension of the cause, and the second is the reason of non-apprehension of the pervader, and there is no difference between them. The second, for a person who does not have the direct perception that takes meat as its object in his mind-stream, but has the term and meaning of the certainty of the existence of meat that is drawn by the inference that takes meat as its object, is the subject of the thesis. Because of that. The third, this place in front, the person who has gone to the share of meat, is the subject of the thesis. The valid cognition of your mind-stream is also, and the valid cognition that takes meat as its object is also, and there is no common basis between them. Because in your presence, meat