Tibetan
པར་རང་དབང་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་དོན་རྟོགས་པའི་ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་ན། ཕྱི་དོན་ལྐོག་གྱུར་དུ་རྟོགས་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། ཕྱི་དོན་མངོན་གྱུར་དུ་རྟོགས་པའི་ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། འདོད་ན། དེ་ཡིན་ན་ཕྱི་དོན་གྱིས་རང་ངོས་ནས་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་མ་གཏད་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་དངོས་དབང་པོ་འདས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། དོན་རིག་གང་ཡིན་སོ་སོ་རིག །ཅེས་པའི་སྐབས་སུ། མདོ་སྡེ་པས་དབང་མངོན་གྱིས་དོན་རིག་པ་སྒྲུབ་བྱེད་དང་བཅས་པ་བརྗོད་པ་མིན་པར་ཐལ། དེའི་ལུགས་ལ་དབང་མངོན་གྱིས་ཕྱི་དོན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཕྱི་དོན་དུ་གྱུར་པའི་སྔོན་པོ་འཛིན་པའི་མིག་ཤེས་མ་འཁྲུལ་བ་ཆོས་ཅན། ཕྱི་དོན་སྔོན་པོ་རྟོགས་པའི་ཚད་མར་ཐལ། དེའི་རྣམ་པ་ཤར་ནས་དེ་ལ་གསར་དུ་མི་བསླུ་བའི་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དབང་མངོན་གྱིས་ཕྱི་དོན་རྟོགས་ཀྱང་ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱར་བྱེད་པ་མི་འཐད་དེ་དབང་མངོན་གྱིས་སྔོན་པོ་ཕྱི་དོན་ཡིན་པའི་ཆ་དེ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་མི་འཐད་དེ། སྔོན་པོ་དང་སྔོན་པོའི་སྟེང་གི་ཕྱི་དོན་གཉིས་གྲུབ་བདེ་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དབང་མངོན་གྱིས་ཕྱི་དོན་གྲུབ་ན། རྣམ་ཤེས་ལྡོག་པ་ལས་གྲུབ་འགྱུར། །ཞེས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་ཙམ་པས། སྔོན་པོར་སྣང་བ་མཐོང་བ་ཡིན། །ཕྱི་རོལ་ཡན་གར་དོན་ཡོད་མིན། །ཞེས་དབང་ཤེས་ལ་རང་དུས་སུ་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་སྣང་བ་དེ་དབང་ཤེས་རང་གི་གཟུང་རྣམ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་སྔོན་པོ་མེད་པར་བསྟན་པ་ན་རང་དུས་སུ་སྣང་བ་དེ་གཟུང་རྣམ་ཡིན་ཀྱང་དེ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་སྔོན་པོ་ཡོད་དེ། གཞན་དུ་ན་སྔོན་པོ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ས་ཕྱོགས་ན་ཡང་སྔོ་འཛིན་མིག་ཤེས་མ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་པར་ཐལ་ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྒྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། མདོ་སྡེ་པ་རང་ལུགས་ལ་ཕྱི་དོན་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་གྲུབ་པས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་དོན་གཞལ་བྱ། དོན་དང་འདྲ་བ་ཚད་མ། དོན་རྟོགས་པ་འབྲས་བུ་ཞེས་འདོད་པ་ལ། གཞན་དག་ན་རེ། མི་འཐད་དེ། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་དོན་རྟོགས་ཚད་མའི་འཇོག་བྱེད་ཡིན་ན། དོན་འདྲ་བ་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། དོན་རྟོགས་ཚད་མ་ཡིན་ན། ངེས་ཤེས་འདྲེན་ནུས་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། སྔ་མ་
Chinese
因为说的是“自主”。如果通达外境的现见之相续是量，则周遍于通达外境隐蔽，因为没有通达外境显现的现见之相续的量。承许宗。如果这样认为，那么外境从自身方面没有给予自相的显现所周遍，因为是这样认为的缘故。周遍，因为“除此之外，实则根已逝”这样说的缘故。另外，在“何为义智各各知”的时候，经部师以根现量不是说具有能立的义智，因为在他的宗派里根现量没有成立外境的缘故。另外，成为外境的执取蓝色的不错乱的眼识，是法，成为通达外境蓝色的量所周遍，因为它的显现生起后是新出现的不会欺骗它的智慧的缘故。如果说，根现量即使通达外境，也不应成为外境所量，因为根现量没有通达蓝色是外境的那个部分，那么不应理，因为蓝色和蓝色之上的外境，二者是成立容易的实体一的缘故。如果根现量成立外境，那么“由识之反体而成”用这样的理由成立的理由是什么呢？唯识宗说：“见者显现为蓝色，外境他处实非有”，因为在根识自己出现的时候，显现为外境的那个，是根识自己的所取相，而且说明了没有除此之外的蓝色，那么自己出现的时候，虽然是所取相，但是有产生它的蓝色，否则在量没有观察到的地方，也有不错乱的蓝色执取的眼识所遍，以这样的方式成立的，不是经部师自己的宗派里没有以现量成立外境而用理证成立的。有些人认为义为所量，与义相同为量，通达义为果，其他的人说，不应理，在经部师的宗派里，如果通达义是量的安立，则义相同必须具有三种差别，这样说不应理，如果通达义是量，则没有周遍于能够引导决定的缘故。前者
English
Because it is said to be "autonomous." If the valid cognition of the continuum of direct perception that understands external objects, then it is pervaded by understanding external objects as hidden, because there is no valid cognition of the continuum of direct perception that understands external objects as manifest. The sign is accepted. If you think so, then it is pervaded by the fact that external objects do not give their own appearance from their own side, because that is why you think so. Pervasive, because it is said, "Besides that, the senses have passed away." Furthermore, in the case of "Whatever is the meaning of knowledge, each knows," the Sutra school does not say that the root manifestation has the means of establishing the meaning of knowledge, because in his school, the root manifestation does not establish external objects. Furthermore, the unerring eye consciousness that apprehends blue, which has become an external object, is the subject, and it is pervaded by the valid cognition that understands the external object blue, because its appearance arises and it is a newly arising wisdom that does not deceive it. If you say that even if the root manifestation understands external objects, it should not be an object of measurement, because the root manifestation does not understand that the blue is the part of the external object, then it is unreasonable, because the blue and the external object on the blue are two entities that are easy to establish as one substance. If the root manifestation establishes external objects, then what is the reason for establishing it with the sign "It becomes established from the reversal of consciousness"? The Mind-Only school says, "What appears as blue is what is seen. There is no meaning in the external wilderness." Because when the root consciousness appears at its own time, what appears as an external object is the object-image of the root consciousness itself, and it is explained that there is no blue other than that, then although it is an object-image when it appears at its own time, there is a blue that produces it, otherwise, in a place where the valid cognition has not observed the blue, there is also an unerring eye consciousness that apprehends blue, and it is established in this way, but it is not that the Sutra school itself does not establish external objects by direct perception and establishes them by reasoning. Some people think that meaning is the object of measurement, that which is similar to meaning is the valid cognition, and that understanding meaning is the result. Others say that it is unreasonable, because in the Sutra school, if understanding meaning is the establishment of valid cognition, then the similarity of meaning must have three differences, and it is unreasonable to say that, because if understanding meaning is valid cognition, then it is not pervasive because it is able to lead to certainty. The former
Tibetan
ཡང་མི་འཐད་དེ། དོན་དང་འདྲ་བ་ཙམ་གྱིས་དོན་རྟོགས་པར་འཇོག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་གི་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཟླ་གཉིས་རྟོགས་པར་ཐལ། ཟླ་གཉིས་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག དེ་བཅད་པར་འདོད་ནས། དོན་གཞལ་བྱ། དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཤར་ནས་དེ་ལ་གསར་དུ་མི་བསླུ་བའི་རིག་པ་ཚད་མ། དོན་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་འབྲས་བུའོ་ཞེས་དང་། དོན་དངོས་སུ་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་འབྲས་བུ་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། འདིར་དངོས་བསྟན་གྱི་ཚད་འབྲས་ཡིན་ན། མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་འབྲས་ཡིན་དགོས་པ་གང་ཞིག དོན་དེའི་རྣམ་པ་ཤར་ནས་དོན་དེ་ལ་གསར་དུ་མི་བསླུ་བའི་རིག་པ་ཡིན་ན། དོན་དེ་ལ་མངོན་སུམ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་དེ་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་ཐལ་ལོ། །གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་ཚད་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་དེ་མི་འཐད་དེ། འདིར་མི་བསླུ་བའི་དོན་གཞལ་བྱ་རྟོགས་པ་འབྲས་བུར་བྱས་ནས་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད་པའི་སྐབས་ཡིན་གྱི་གསར་དུ་མི་བསླུ་བའི་རིག་པས་ཚད་མ་མཚོན་པའི་སྐབས་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་དེའི་རྣམ་པ་ཤར་ནས་ཆོས་དེ་ལ་གསར་དུ་མི་བསླུ་བའི་རིག་པ་དེ་ཆོས་དེ་དངོས་སུ་རྟོགས་པའི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་ཡང་མི་འཐད་དེ། གཟུང་རྣམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་རིག་མངོན་སུམ་ལ་གཟུང་རྣམ་གྱི་ཡང་རྣམ་པ་ཤར་བར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ཡང་འདོད་ན། རྣམ་པ་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །དར་ཊཱིཀ་པ་ན་རེ། ཚད་འབྲས་དང་པོའི་སྐབས་ཀྱི་ཚད་འབྲས་འདི་མདོ་སེམས་གཉིས་ཆར་གྱི་ཐུན་མོང་དུ་ཁས་ལེན་ཏེ། འདིར་སྔོ་ཙམ་གཞལ་བྱར་བྱས་པའི་ཚད་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ཅིག་སྟོན་པ་གང་ཞིག དེ་མདོ་སེམས་གཉིས་ཆར་གྱིས་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་མ་གྲུབ་ན། དེ་བྱ་རོག་གིས་ཟོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཚད་འབྲས་གཉིས་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཚད་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་སེམས་ཙམ་པ་ཁོ་ན་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཚད་འབྲས་གཉིས་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་སྔོ་ཙམ་གཞལ་བྱར་བྱས་པའི་ཚད་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ཅིག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་ཁྱབ་ཁས། གཞན་ཡང་། དབུ་མ་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་ལྟ་བ་དེ་དབུ་སེམས་གཉིས་ཀྱི་ཐུན་མོང་དུ་ཁས་ལེན་པར་ཐལ། དེར་བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་ལྟ་བ་བསྟན་པ་གང་ཞིག བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་ལྟ་བ་དེ་དབུ་སེམས་གཉིས་ཀྱིས་ཐུན་མོང་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ། སྔོན་པོ་གཞལ་བྱ། སྔོན་པོ་ལ་གསར་དུ་མི་བསླུ་བའི་རིག་པ་ཚད་མ། སྔོན་
Chinese
而且這是不合理的，因為僅僅是與事物相似並不能被認為是理解事物。如果這沒有成立，那麼對於具有二月顯現的感官意識，作為主詞，應該推論為理解了兩個月亮，因為它與兩個月亮相似。有些人想要否定它，說：事物是所量，從事物的形相生起之後，對此不再欺騙的知識是量，理解事物的量是果。以及說：實際理解事物的量是果，這是不合理的。如果這裡所直接指出的量是果，那麼為什麼一定要是現量的量果呢？如果事物的形相生起之後，對於該事物不再欺騙的知識，那麼這並不遍及於對於該事物的現量。如果這沒有成立，那麼推論聲音是無常的，對於聲音無常成為現量就太過分了。此外，那樣的量果的建立是不合理的，因為這裡是不欺騙的事物所量，理解作為果，之後是建立其論證的場合，而不是以不再欺騙的知識來表示量的場合。對於該法的形相生起之後，對於該法不再欺騙的知識是實際理解該法的量的定義，這也是不合理的，因為在體驗所取形相的自證現量中，所取形相的又一個形相會生起，如果也想要這樣，那麼形相會變成無窮無盡。達諦迦巴說：第一種量果的場合的量果，是經部和唯識部兩者共同承認的，因為這裡顯示了僅僅以藍色作為所量的量果的建立，這兩者都承認。如果第一個沒有成立，那麼它會被烏鴉吃掉。第二種量果的場合的量果的建立，唯識宗自己才承認。這是不合理的，因為在第二種量果的場合中，也顯示了僅僅以藍色作為所量的量果的建立。承認宗因。此外，《中觀根本慧論》的場合的見解，應該推論為中觀和唯識兩者共同承認的，因為那裡顯示了二無我的見解，二無我的見解是中觀和唯識兩者共同承認的。有些人說：藍色是所量，對於藍色不再欺騙的知識是量，藍色
English
Furthermore, this is unreasonable because merely resembling a thing cannot be considered understanding the thing. If this is not established, then for the sensory consciousness with the appearance of two moons, as the subject, it should be inferred that it understands two moons because it resembles two moons. Some want to negate it, saying: the object is the object to be measured, after the appearance of the aspect of the object, the knowledge that does not newly deceive about it is valid cognition, the valid cognition that understands the object is the result. And saying: the valid cognition that actually understands the object is the result, this is unreasonable. If the directly indicated valid cognition here is the result, then why must it be the manifest valid cognition result? If after the appearance of the aspect of the object, the knowledge that does not newly deceive about that object, then this does not pervade the manifest cognition of that object. If this is not established, then the inference that sound is impermanent, for sound being impermanent becomes too much of a manifest cognition. Furthermore, such an establishment of the valid cognition result is unreasonable, because here the object to be measured that does not deceive, understanding as the result, afterwards is the occasion to establish its proof, and not the occasion to represent valid cognition with knowledge that does not newly deceive. For the appearance of the aspect of that dharma, the knowledge that does not newly deceive about that dharma is the definition of the valid cognition that actually understands that dharma, this is also unreasonable, because in the self-awareness manifest cognition that experiences the apprehended aspect, yet another aspect of the apprehended aspect will arise, and if you also want this, then the aspects will become endless. Da Tika Pa says: The valid cognition result of the first valid cognition result occasion, is commonly accepted by both Sutra and Mind-Only schools, because here it shows an establishment of the valid cognition result that takes only blue as the object to be measured, which both of them accept. If the first is not established, then it will be eaten by a crow. The establishment of the valid cognition result of the second valid cognition result occasion, is accepted only by the Mind-Only school itself. This is unreasonable, because in the second valid cognition result occasion, it also shows an establishment of the valid cognition result that takes only blue as the object to be measured. Acknowledging the sign and pervasion. Furthermore, the view of the occasion of the Root Wisdom of the Middle Way, should be inferred as commonly accepted by both the Middle Way and Mind-Only schools, because there it shows the view of the two selflessnesses, the view of the two selflessnesses is commonly accepted by both the Middle Way and Mind-Only schools. Some say: blue is the object to be measured, the knowledge that does not newly deceive about blue is valid cognition, blue