Tibetan
ས་པ་ན་ཕན་ཚུན་ཟླ་བ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་མ་དམིགས་ཀྱང་ཟླ་བ་གཅིག་དམིགས་པ་བཞིན་ནོ་སྙམ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། སྐྱེས་བུ་དུ་མ་ལ་ཟླ་བ་གཅིག་སྣང་བ་ན་བག་ཆགས་མཐུན་པར་སད་པ་ཡིན་གྱི་ཟླ་གཅིག་དུ་མར་སྣང་བ་མིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་དུ་མས་རྨི་ལམ་མཐུན་པར་རྨིས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གཏན་ཚིགས་འདི་འགལ་གང་གི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་ན་ནི་ལྷན་ཅིག་སྒྲ། །གཞན་མ་ཡིན་པ་དག་ལ་མེད། །དེ་ཕྱིར་བཟློག་པས་ཁྱབ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཏེ། ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ནི་འགལ་ཏེ། ལྷན་ཅིག་ཡིན་ན། དུ་མ་ཡིན་དགོས། དུ་མ་ཡིན་ན་རྫས་གཞན་མིན་པ་འགལ་དགོས་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། འདིར་ལྷན་ཅིག་པའི་དོན་ནི་གཉིས་སུ་སྣང་ཡང་གཉིས་སུ་མི་བདེན་པ་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐ་དད་ཡིན་ན་མ་ངེས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་གཞན་སེམས་དང་། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དག་གིས་ཀྱང་། །གཏན་ཚིག་འདི་ནི་འཁྲུལ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་སོ་སྐྱེའི་ཤེས་པ་གཉིས་པོ་ཆོས་ཅན། རྫས་གཞན་མིན་པར་ཐལ། ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དང་། སྣང་བ་དང་གཟུགས་ཆོས་ཅན། རྫས་གཞན་མིན་པར་ཐལ། ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། ཐལ་བ་དང་པོའི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྟེ། སོ་སྐྱེའི་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་རིག་མངོན་སུམ་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དམིགས་པར་ཐལ། སོ་སྐྱེའི་ཤེས་པ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཐལ་བ་གཉིས་པ་འདོད་དེ། གཟུགས་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། དེའི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་སེམས་བྱུང་རྣམས་རྫས་ཅིག སེམས་བྱུང་ནང་ཕན་ཚུན་རྣམས་ཀྱང་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ན་རྫས་གཞན་ཡིན་ན། ཚོར་བ་བདེ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་གཟུགས་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། སིམ་པར་མྱོང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་མིན་པར་ཐལ། ཚོར་བ་བདེ་བ་དང་རྫས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཚོར་བ་བདེ་བ་དང་རྣམ་པ་མཚུངས་པ་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །རྣམ་ཤེས་གཅིག་གི་འཁོར་དུ་རང་རིག་མངོན་སུམ་རྫས་གཞན་དུ་མ་ཡོད་པར་ཐལ། དེའི་འཁོར་དུ་སེམས་བྱུང་རྫས་གཞན་དུ་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁས། ཡང་གཟུགས་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། དེའི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཆོས་ཅན། རྫས་གཅིག་ཡིན་པར་ཐལ། རང་རྒྱུ་རྐྱེན་གསུམ་ཚན་པ་གཅིག་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དེ་དང་དེ་མིན་རང་བཞིན་ཅན། །དེ་དང་དེ་མིན་དངོས་རྒྱུས་བ
Chinese
如果有人认为，虽然没有确定互相执持月亮的意识，但却确定了一个月亮，这样没有过失。因为，许多人看到一个月亮时，是共同的习气苏醒，而不是一个月亮显现为多个。例如，许多人共同做同一个梦一样。第二：此理有何相违之处？世间一同语，非异体则无，故由返遍故。意思是说，一同显现的理由是相违的，如果是一同，就必须是多个。如果是多个，就必须违背不是异体，这样想没有过失。因为，这里一同的意义是，虽然显现为二，但并非真实为二。第三：若异则不定，佛陀之智他心与，心及心生亦如是，故此理乃错谬。意思是说，佛陀的智慧和凡夫的意识二者，是所立宗，不是异体，因为一同确定显现。心和心生，以及显现和色，是所立宗，不是异体，因为一同确定显现，这样想。第一个推论的理由不成立，因为凡夫的意识所体验的自证现量，是所立宗，佛陀的智慧是所立，因为凡夫的意识是所立。第二个推论是允许的，因为取色眼的识，以及它的眷属所生的心生，都是一体。心生内部互相之间也是一体。否则，如果是异体，与感受乐受相应而生的取色眼的识，是所立宗，不是寂静体验之相，因为与感受乐受是异体。如果承认，则与感受乐受不是相同之相。一个识的眷属中，没有多个异体的自证现量，因为它的眷属中有多个异体的心生。承认宗法和周遍。再说，取色眼的识，以及它的眷属所生的心生等，是所立宗，是一体，因为是从自因、俱生因、增上缘三者一个整体所生。周遍是：彼与非彼自性者，彼与非彼真实因。
English
If someone thinks that although the consciousnesses that mutually grasp the moon are not ascertained, one moon is ascertained, there is no fault. Because when many people see one moon, it is the common habitual tendencies that awaken, not that one moon appears as many. For example, it is like many people having the same dream together. Second: What contradiction does this reason have? In the world, the term 'together' does not exist for those that are not different entities, therefore it is pervaded by reversal. This means that the reason of being ascertained together is contradictory. If it is together, it must be multiple. If it is multiple, it must contradict not being different entities. Thinking this way, there is no fault. Because here, the meaning of 'together' is that although it appears as two, it is not truly two. Third: If different, then uncertain, the wisdom of the Buddha, other minds, and mind and mental factors, therefore this reason is mistaken. This means that the wisdom of the Buddha and the consciousness of ordinary beings are the subject, they are not different entities, because they are ascertained to appear together. Mind and mental factors, and appearance and form, are the subject, they are not different entities, because they are ascertained to appear together. The reason for the first inference is not established, because the self-aware direct perception experienced by the consciousness of ordinary beings is the subject, the wisdom of the Buddha is the predicate, because the consciousness of ordinary beings is the predicate. The second inference is accepted, because the eye consciousness that apprehends form, and the mental factors that arise as its retinue, are all one entity. The mental factors within each other are also one entity. Otherwise, if they were different entities, the eye consciousness that apprehends form, which arises in conjunction with the feeling of pleasure, is the subject, it is not of the nature of experiencing bliss, because it is a different entity from the feeling of pleasure. If you accept this, then it does not have the same aspect as the feeling of pleasure. There are not many different entities of self-aware direct perception in the retinue of one consciousness, because there are many different entities of mental factors in its retinue. The sign and pervasion are accepted. Furthermore, the eye consciousness that apprehends form, and the mental factors that arise as its retinue, are the subject, they are one entity, because they arise from one unit of self-cause, co-emergent cause, and dominant condition. The pervasion is: That which has the nature of that and not that, has that and not that as the real cause.