Chinese
犹如一个身体两个月亮一般。那所缘也是必定要缘那个体验。名为自性之因，说物质一法是所立之法。这样就是自性之因。关于那些意义，经部宗和随实宗安立时，成立物质一法。随假宗安立时，仅仅成立遮遣物质他法。第三，有破有立二者。初者，有的人说：蓝色和彼执现量二者是同时缘定，因为缘蓝色的现量之识，如果缘蓝色，则识是缘蓝色现量所遍。如果识缘蓝色现量，则识缘蓝色所遍之故。如果这样说，则佛陀的智慧和凡夫的识二者是同时缘定所遍。缘佛陀智慧的识，如果缘佛陀的智慧，则彼缘凡夫的识所遍。如果识缘凡夫的识，则识缘佛陀的智慧所遍之故。又有人说：彼二者是同时缘定，如果缘蓝色的现量是现量的物质，则蓝色所缘的现量的物质必须是。如果是后者，则前者也必须是，如果这样说，则可以比配佛陀的智慧和凡夫的识二者。如果凡夫的识体验的自证现量，法相，是佛陀的彼，则因为是凡夫的彼。如果这样认为，则承认，凡是现量的物质，因为现量缘佛陀的智慧之故。承认前一个宗法，因为承认事物所依的共相明分是物质一法之故。第二，自宗，随假宗认为，同时是境和时间一起显现。所缘是显现或者执著。决定是周遍。随实宗认为，所缘是体验，其他和前面相同。因此，随假宗认为，同时不同显现的境和有境，任何一个，一起显现或者执著所周遍。随实宗认为，体验所周遍。有的人说，如二月显现的根识和彼二月显现一样不应理，因为因和
English
It is like one body with two moons. That object of focus is also necessarily focused on that experience. What is called the reason of nature is that one substance is said to be the established dharma. Thus, it is the reason of nature. Regarding those meanings, when the Sutra School and the Real Aspectarians establish it, they establish one substance. When the False Aspectarians establish it, they only establish the negation of other substances. Third, there are two: negation and affirmation. First, some say: Blue and its apprehending valid cognition are necessarily perceived together, because the mind that perceives blue, if it perceives blue, then that mind is pervaded by perceiving the valid cognition of blue. If that mind perceives the valid cognition of blue, then it is pervaded by that mind perceiving blue. If you say so, then the wisdom of the Buddha and the consciousness of ordinary beings are necessarily perceived together. The mind that perceives the wisdom of the Buddha, if it perceives the wisdom of the Buddha, then it is pervaded by it perceiving the consciousness of ordinary beings. If that mind perceives the consciousness of ordinary beings, then it is pervaded by that mind perceiving the wisdom of the Buddha. Again, some say: Those two are necessarily perceived together, if the valid cognition that perceives blue is the substance of valid cognition, then the substance of valid cognition that perceives blue must be. If it is the latter, then the former must also be, if you say so, then apply it to the wisdom of the Buddha and the consciousness of ordinary beings. If the self-awareness manifest that experiences the consciousness of ordinary beings, the subject, is the Buddha's, then because it is the ordinary being's. If you think so, then accept it, whatever is the substance of valid cognition, because that valid cognition perceives the wisdom of the Buddha. The former reason is accepted, because the common clear division based on things is accepted as one substance. Second, according to one's own system, according to the False Aspectarians, simultaneous appearance is when objects and time appear together. The object of focus is appearance or apprehension. Certainty is pervasion. According to the Real Aspectarians, the object of focus is experience, and the rest is the same as before. Therefore, according to the False Aspectarians, any object and subject that appear simultaneously and differently are pervaded by appearing or apprehending together. According to the Real Aspectarians, it is pervaded by experience. Some say that it is unreasonable to say that the root consciousness of the appearance of two moons is like the appearance of two moons to it, because the sign and
Tibetan
ཐུན་དཔེ་ལ་ངེས་དཀའ་སླའི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དམིགས་བརྟག་ལས། རྫས་སུ་མེད་དེ་ཟླ་གཉིས་བཞིན། །ཞེས་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས། རྣམ་ཤེས་འཁྲུལ་པས་ཟླ་བ་གཉིས། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར། ལྷས། དཔེར་ན་ཟླ་བ་གཅིག་ལ་མིག་འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱིས་གཞན་གཉིས་པ་འཛིན་པ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་དང་། ཆོས་མཆོག་གིས། ཟླ་གཉིས་ནང་ཕན་ཚུན་བཞིན་ནོ་ཞེས་དང་། རིགས་གཏེར་ལས། རྫས་གཞན་ཡིན་ན་རྟགས་མི་སྲིད། །ཟླ་གཉིས་སྣང་བཞིན་ཞེས་ཟླ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཁོ་ན་དཔེར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་འཁྲུལ་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་ཚེ་སྔར་གྱི་ཟླ་གཉིས་གང་རུང་གཅིག་སྣང་། གཅིག་ཤོས་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་ན་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་རྟགས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་དོ་སྙམ་ན། ཕྱིས་འཁྲུལ་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་ཚེ་ཟླ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་དེ་སྔར་གྱི་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་གང་རུང་གཅིག་སྣང་བ་མིན་ཏེ། སྔར་ཟླ་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་གཉིས་ཀ་ཡང་དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཡིན་ལ། ཕྱིས་ཟླ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་ནི་དབང་ཤེས་མ་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཕྱོགས་ཆོས་ནི་རང་རིག་མངོན་སུམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ་ཅིང་། རྗེས་ཁྱབ་ནི་མཐུན་དཔེ་དབང་ཤེས་འཁྲུལ་བ་ལ་སྣང་བའི་ཟླ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་སྟེང་དུ་གཞི་གྲུབ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་དང་སྒྲུབ་ཆོས་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་པ་གཉིས་དེ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡོག་ཁྱབ་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྫས་གཞན་ལ་གཏན་ཚིགས་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་འགོག་པར་བྱེད་དེ། སྤྱིར་ཐ་དད་ལ་དུས་མི་མཉམ་པ་དང་། མཉམ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དུས་མི་མཉམ་པ་ཉིད་པས་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཁེགས་ལ། གཉིས་པ་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དང་། རྫས་ཐ་དད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འདིའི་མཐུན་དཔེ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ལ་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་གཏན་ཚིག་ཁེགས་ཏེ། དེ་གཉིས་དུས་མཉམ་རྫས་གཞན་ཡིན་པས་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ། སེམས་ཙམ་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་སློབ་དཔོན་དགེ་བསྲུང་ན་རེ། ཁྱོད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དེ་མི་འཐད་དེ། དེ་ལ་མ་གྲུབ་པ་དང་། འགལ་བ་དང་། མ་ངེས་པའི་སྐྱོན་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་ནི། ལྷན་ཅིག་བཟུང་བས་གཉིས་འཛིན་བློ། །གཅིག་པར་འདོད་ན་དེ་མ་གྲུབ། །ཅེས་ཏེ། སྐྱེས་བུ་དུ་མས་ཕན་ཚུན་ཟླ་བ་གཅིག་ལ་དམིག
Chinese
因为共同的例子没有确定难易的区别。如《观所缘论》中说：“非实物，如二月。”《释量论》中说：“错觉识现二月。”其释文中，天神说：“譬如一人眼有错觉，见一月为二月。”法胜说：“如二月互相。”《理藏论》中说：“若是异物则无有相，如见二月。”因为仅仅以显现为二月作为例子。如果作为因的根识脱离了错乱之因，则先前所见的二月中显现一个，另一个不显现，因此认为没有同时决定的相随之理。后来脱离错乱之因时，所见的一个月并非先前所见的二月中的任何一个，因为先前所见的二月都是根识错乱的显现，而后来所见的一个月是根识未错乱的显现。第三，周遍是自证现量的力量所成立，后随周遍是共同的例子，建立在根识错乱所显现的二月之相上，因为能立的因——同时决定和所立的法——非异体，都随之而行。遣除周遍是相异品异体上遮止同时决定的因，总的来说，相异有时间不相等和相等两种，第一种，因为时间不相等，所以遮止同时决定，第二种有自性相异和物体相异两种，第一种是此处的共同例子，后者遮止同时决定的因，因为二者时间相等，物体相异，所以没有关系。第四，遣除争论有二，遣除对相之理的争论，遣除对唯识宗宗义的争论。第一，分别说部的导师善护说：你的同时决定的因不合理，因为它有不成、相违、不定三种过失。第一是：同时执取故，生起二执识，若许为一则不成。即多人互相看一个月亮。
English
Because common examples do not have the distinction of being difficult or easy to ascertain. As it says in the *Examination of the Object of Observation*: "Not a substance, like two moons." And in the *Pramāṇavārttika*: "Dual moon due to mistaken consciousness." In its commentary, Deva says: "For example, just as someone with impaired vision perceives a single moon as two." Dharmottara says: "Like two moons mutually." And the *Tattvasaṃgraha* says: "If they were different substances, there would be no sign, like the appearance of two moons." Because only the appearance of two moons is taken as an example. If, when the causal condition, the sense faculty, is free from the cause of error, one of the two moons previously seen appears, and the other does not, then it is thought that there is no following of the sign of simultaneous ascertainment. Later, when free from the cause of error, the one moon that appears is not the appearance of one of the two previous moons, because both of the two moons that previously appeared were appearances of mistaken sense consciousness, while the one moon that later appears is an appearance of non-mistaken sense consciousness. Third, the property of the subject is established by the power of direct perception of self-awareness, and the subsequent pervasion is established on the form of the two moons appearing to the mistaken sense consciousness in the concordant example, because the reason, simultaneous ascertainment, and the probandum, not being a different substance, both follow it. The counter-pervasion is that the reason of simultaneous ascertainment is prevented in the discordant side, a different substance. In general, difference has two types: unequal time and equal time. The first, because of unequal time, simultaneous ascertainment is precluded. The second has two types: difference in nature and difference in substance. The first is the concordant example here, and the latter precludes the reason of simultaneous ascertainment, because the two are simultaneous in time and different in substance, so there is no connection. Fourth, refuting objections has two parts: refuting objections to the nature of the sign, and refuting objections to the tenets of the Mind-Only school. The first is: The teacher Guṇarakṣita of the Vaibhāṣika school says: Your reason of simultaneous ascertainment is not valid, because it has three faults: unestablished, contradictory, and uncertain. The first is: 'Because of simultaneous apprehension, the mind apprehends two; if you assert one, it is unestablished.' That is, many people look at the same moon.