Chinese
的宗派和陈那、法称父子的宗派这两种。第一种是：无著认为，在阿赖耶识之上，有共同的习气和不共同的习气两种，第一种成熟产生色等五境的显现，第二种成熟产生眼等根的显现。第一种是所缘缘，后者是增上缘。因此，在阿赖耶的显现上安立所缘缘和增上缘，而作为外境的所缘缘和增上缘是没有的。世亲说：‘对于有色等生处，是因调伏之士，依随所化而说，如化生之有情。’将作为外境的蕴、界、处确定为不了义，‘从自己的种子中，产生何种识的显现，它和它的生处，世尊说为两种。’意思是说，从使境显现的习气苏醒的因缘具足，产生显现为境的识，这是所缘缘；从使显现于根的习气苏醒的因缘具足，产生显现为根的识，这是增上缘，因此在识之外没有作为实体的所缘缘和增上缘。两位尊者都认为等无间缘是六者灭尽的当下。灭尽的含义是，虽然所缘缘和增上缘在根识产生时存在，但如果是等无间缘，则需要根识在自身产生时灭尽，这才是等无间缘的含义，而不是将灭尽本身作为等无间缘。那么，在六识持续产生的过程中，六者灭尽的当下作为等无间缘是合理的，但在无心定的两种状态以及睡眠和昏厥等情况下，如何安立等无间缘呢？在那种情况下，阿赖耶识作为六入识的等无间缘，之后在持续产生的过程中，前前作为后后的等无间缘。第二种是陈那、法称父子的宗派，有三种缘，第一种是所缘缘，分为破他宗和立自宗两种。第一种是：在《所缘观察》中说：
English
There are two schools of thought: the school of and the school of Dignāga and Dharmakīrti, father and son. The first is: Asaṅga believes that on the ālaya-vijñāna, there are two kinds of habitual imprints: common habitual imprints and uncommon habitual imprints. The first matures and gives rise to the appearance of the five objects such as form, and the second matures and gives rise to the appearance of the sense organs such as the eyes. The first is the objective condition, and the latter is the dominant condition. Therefore, the objective condition and the dominant condition are established in the appearance of the ālaya, and there are no objective condition and dominant condition that are external objects. Vasubandhu said: 'The existence of the sense bases such as form, is spoken by the power of intention, for those who are to be tamed, like beings born miraculously.' Having determined that the aggregates, elements, and sense bases that have become external objects are provisional meanings, 'From which seed of one's own, whatever appearance of consciousness arises, that and its sense base, the Thus-Gone One spoke of as two kinds.' It means that from the complete causes and conditions that awaken the habitual imprints of the appearance of objects, the consciousness that appears as objects arises, and this is the objective condition; from the complete causes and conditions that awaken the habitual imprints that appear to the sense organs, the consciousness that appears to the sense organs arises, and this is the dominant condition, so there are no objective condition and dominant condition that are substances other than consciousness. Both brothers believe that the immediately preceding condition is the immediate cessation of the six. The meaning of immediate cessation is that although the objective condition and the dominant condition exist at the time of the sense consciousness, if it is the immediately preceding condition, then the sense consciousness must cease at the time of its own arising, which is the meaning of the immediately preceding condition, and it is not that the cessation itself is regarded as the immediately preceding condition. Then, when the six entering consciousnesses arise continuously, it is reasonable for the immediate cessation of the six to be the immediately preceding condition, but how can the immediately preceding condition be established in the case of the two states of mindless absorption, sleep, fainting, and so on? At that time, the ālaya-vijñāna acts as the immediately preceding condition for the six entering consciousnesses, and later, in the process of continuous arising, the former acts as the immediately preceding condition for the latter. The second is the school of Dignāga and Dharmakīrti, father and son, which has three conditions. The first is the objective condition, which is divided into refuting other schools and establishing one's own school. The first is: In the 'Examination of Objects', it says:
Tibetan
དབང་པོ་རྣམ་པར་རིག་པའི་རྒྱུ། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་དག་ཡིན་མོད་ཀྱི། །དེ་མི་སྣང་ཕྱིར་དེ་ཡུལ་ནི། །རྡུལ་ཕྲན་མ་ཡིན་དབང་པོ་བཞིན། །གང་ལྟར་སྣང་དེ་དེ་ལྟར་མིན། །རྫས་སུ་མེད་དེ་ཟླ་གཉིས་བཞིན། །དེ་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གཉིས་ཀ་ཡང་། །བློ་ཡི་ཡུལ་དུ་མི་འདོད་དོ། །ཞེས་གསུངས། དེའི་དོན་ཉན་ཐོས་པ་ཁ་ཅིག ཕྱི་དོན་དབང་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་དུ་འདོད་ན། དེ་ལ་རྡུལ་ཕྲན་དང་། དེ་དུ་མ་འདུས་པའི་རགས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེའི་རྣམ་པ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། ཁྱེད་རང་གི་ལུགས་ལ་ཡང་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་བཞིན། གཉིས་པ་དེ་དེའི་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བའི་ཟླ་གཉིས་བཞིན། དེས་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་གཉིས་སུ་ཡོད་པའི་གཉིས་ཀ་ཡང་དམིགས་རྐྱེན་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ལ་དམིགས་པའི་དོན་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱི་མ་ལ་རྐྱེན་གྱི་དོན་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རང་ལུགས་ལ། སྣང་བའི་དམིགས་རྐྱེན་དང་། ནུས་པའི་དམིགས་རྐྱེན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། དམིགས་བརྟག་ལས། ནང་གི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ནི། །ཕྱི་རོལ་ལྟར་སྣང་གང་ཡིན་པ། །དོན་ཡིན་རྣམ་ཤེས་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །དེ་རྐྱེན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས། དེའི་དོན་ནི་གནས་ཚུལ་ལ་ཤེས་པ་རང་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཞིང་། སྣང་ཚུལ་དབང་ཤེས་ལ་རང་དུས་སུ་ཕྱི་རོལ་རྒྱང་ཆད་དུ་སྣང་བ་འདི་ལ་དམིགས་རྐྱེན་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དབང་ཤེས་དེས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་དེས་དེ་ལ་དོན་གྱི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་རྐྱེན་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དབང་ཤེས་དེ་དེ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཅིག་ཆའང་མི་འཁྲུལ་ཕྱིར་ན་རྐྱེན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་ན་ནུས་པ་འཇོག་ཕྱིར་རིམ་གྱིས་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་དོན་ཤེས་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ལ་དམིགས་རྐྱེན་འཇོག་པར་མ་ཟད་སྔ་ཕྱི་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བའི་དམིགས་རྐྱེན་ཡང་ཡོད་དེ། སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་ཀྱི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་སྟེང་གི་སྔོར་སྣང་གི་བག་ཆགས་སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་སྔོན་པོའི་རྣམ་ལྡན་དུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དེ་དེའི་དམིགས་རྐྱེན་དུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ནུས་པ་དེ་གང་གིས་བཞག་པ་ཡིན་ཞེ་ན་སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་སྔ་མས་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག སྣང་བའི་ད
Chinese
感官是识别的因，极微细的微尘，虽是如此，但它不显现，所以它的境，不是微尘，如感官一般。如何显现，并非如彼，它不存在实体，如二月一般。因此，外境二者，不应是心之境。如是说。其义是，一些声闻部认为，外境是感官意识的所缘缘，对此，微尘和众多微尘聚集的粗大二者，首先，微尘作为所缘缘也不合理，因为它的相不显现。例如，在你们的宗义中，也如具色感官一般。其次，粗大作为它的所缘缘也不合理，因为它不是实体。例如，感官意识错乱时显现的二月一般。因此，外境的二者都不是所缘缘的自性，因为前者不具备所缘的意义，后者不具备缘的意义。其次，在自宗中，有显现的所缘缘和能力的所缘缘二者。首先，关于显现的所缘缘，《所缘观察》中说：内在的识之体性，是显现为外境的任何事物，是境，因为是识之体性，它也是缘。如是说。其义是，就实情而言，识是其自身的体性，就显现而言，在感官意识中，显现为自身同时期之外境的这个，被安立为所缘缘。之所以称其为所缘，是因为感官意识所引生的定解，将它称为境。之所以称其为缘，是因为感官意识对它毫不错乱地随之而行，因为连一部分也不会错乱，所以是缘。如是说。其次是：或者，为了安立能力，是次第的。如是说。其义是，不仅在一个识的体性上安立所缘缘，而且还有先后次第产生的所缘缘。因为先前显现的感官意识的相似性，是紧随其后的缘之上的先前显现的习气，将先前显现的感官意识生起为具有蓝色的相状的能力，所以将它安立为它的所缘缘。那么，这个能力是谁安立的呢？是先前显现的先前感官意识安立的。一些人认为，显现的
English
The senses are the cause of distinct consciousness. Although they are subtle particles, they are not visible, so their object is not a subtle particle, like the senses themselves. However it appears, it is not as it seems. It does not exist as a substance, like a double moon. Therefore, neither of the two external objects should be considered as objects of the mind. Thus it is said. The meaning of this is that some Shravakas believe that external objects are the objective condition of sense consciousness. In this regard, there are two possibilities: subtle particles and the gross, which is the aggregation of many particles. First, it is not reasonable for subtle particles to be the objective condition, because their appearance is not visible. For example, in your own system, it is like the material senses. Second, it is not reasonable for the gross to be the objective condition, because it is not a substance. For example, like the double moon that appears in delusional sense consciousness. Therefore, neither of the two kinds of external objects is the nature of the objective condition, because the former does not fulfill the meaning of the object, and the latter does not fulfill the meaning of the condition. Secondly, in our own system, there are two kinds of objective conditions: the appearing objective condition and the potential objective condition. First, regarding the appearing objective condition, the "Examination of Objects" states: "The nature of inner consciousness is whatever appears as external objects. It is the object, because it is the nature of consciousness, and it is also the condition." Thus it is said. The meaning of this is that, in reality, consciousness is its own nature. In terms of appearance, this, which appears as a distant external object in sense consciousness at the same time, is established as the objective condition. The reason why it is called the object is that the definite cognition brought about by the sense consciousness calls it an object. The reason why it is called the condition is that the sense consciousness follows it without error, because it does not err even in the slightest part, so it is the condition. Thus it is said. Secondly: "Or, in order to establish potential, it is gradual." Thus it is said. The meaning of this is that not only is the objective condition established in the nature of one consciousness, but there are also objective conditions that arise gradually, one after the other. Because the similarity of the previously appearing sense consciousness is the immediately preceding habit of the previously appearing on the condition, the potential to generate the previously appearing sense consciousness as having a blue appearance is established as its objective condition. So, who established this potential? It was established by the previous sense consciousness that appeared earlier. Some believe that the appearing