Tibetan
་པའི་ལུགས་ལ། ཐ་སྙད་པ་དང་དོན་དམ་པའི་རྣམ་བཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་དང་ཕྱི་དོན་ཡོད་མཚུངས་ཡིན་པས་དེའི་ཚེ་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ཀྱང་འཐད་དོ། །ཕྱི་མ་ལ་གཟུགས་སོགས་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་ལྔ་དང་། མིག་སོགས་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ལྔ་མེད་པས་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་ནི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་ཤེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ཁོ་ནར་འདོད་དོ། །གསུམ་པ་ལ། རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་ཕྱྭ་པས་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་རྣམ་བརྫུན་པའི་ལུགས་ལ་དོན་ཤེས་གང་དུ་ཡང་མི་བདེན་པར་སྒྲོ་བཏགས་དང་། རྣམ་བདེན་པའི་ལུགས་ལ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མར་མེ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དཀར་ཟལ་ཆོས་ཅན། བ་ལང་དུ་ཐལ། ནོག་སོགས་འདུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་དོ་ཞེ་ན། སྔ་མ་ལ་ཡང་འདོད་དོ་ཞེས་པའི་མཚུངས་པ་མཛད་དོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག སྔོན་པོ་ཆོས་ཅན། ཚུར་མཐོང་དབང་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མི་རུང་བར་ཐལ། ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཤེས་པ་ཡིན་ན། མིག་ཤེས་ཡིན་དགོས་ཤིང་། དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་མིག་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པ་ལས་མ་འདས་པས། གཞི་གྲུབ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། གཞི་གྲུབ་ན། དེའི་ཡུལ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྔོན་པོ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཤེས་པ་མིན་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། སྐྱོན་དེ་དག་ནི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་ལ་རང་དུས་སུ་སྔོན་པོར་སྣང་བ་འདི་ལས་གཞན་པའི་སྔོན་པོ་ཡོད་ན། སྔོན་པོ་ལྐོག་ན་མོ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ཉིད་སྔོན་པོ་ཡིན་ན། རྣམ་བདེན་པས་ཤེས་པར་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ། གཟུང་རྣམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་དེ་ནི་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་ཡིན་ན། གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་བརྫུན་པའི་ལུགས་ལ་སྔོ་སེར་སོགས་མེད་པ་ལྟར་རྣམ་བདེན་པའི་ལུགས་ལ་ཡང་སྔོ་སེར་སོགས་མེད་དེ། རྣམ་བརྫུན་པས་གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་པར་སྟོན་པའི་མདོ་དྲང་དོན་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལྟར་རྣམ་བདེན་པས་ཀྱང་འདོད་པའི་ཕྱིར་དང་། དམིགས་བརྟག་ལས། སྣང་བའི་དམིགས་རྐྱེན་དང་ནུས་པའི་དམིགས་རྐྱེན་གསུངས་པ་དེ་རྣམ་བདེན་པས་ཀྱང་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ལ་ཁ་ཅིག མ་རིག་གིས་བསླད་བདག་ཉིད་ལ། །ཇི་ལྟའི་རང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས། །རྣམ་རིག་དེ་བཞིན་མིན་རྣམ་པ། །སྐྱེ
Chinese
的宗派中，有世俗谛和胜义谛两种安立。初者，由于色、声等和外境实有相同，因此彼时五蕴、十二处、十八界的安立也合理。后者，由于色等外五处和眼等内五处不存在，因此胜义中成立的唯有空性的能取所取之识，以及如来藏。第三，理自在法王恰巴，在诸法唯假立的宗派中，认为在任何意义上，识都不真实，是妄加安立；在诸法唯识的宗派中，识是存在的，因为它是明分的。如果说火是法，则应是如此。如果问为什么，白芥子是法，则应是牛，因为它是诺等聚集的。如果说承认，则以前者也承认，这样作了比喻。对此，有些人说，蓝色是法，不应成为现见根识的对境，因为它是识。又如果它是识，则必须是眼识，并且其能立不超出眼识的对境，如果立为所依，则应成为佛陀的智慧，如果立为所依，则必须是它的对境。因此，有人说蓝色是识的自性，而不是识。这不合理，因为那些过失与识的自性也同样存在。此外，如果显现蓝色的根识在自身显现为蓝色之外，还有其他的蓝色存在，则蓝色将成为隐蔽的现象，如果它本身就是蓝色，则唯识宗必须承认它是识，因为它是所取相。然而，它不是蓝色，因为如果是蓝色，则必须是色的处。因此，如同在唯假立的宗派中没有蓝黄等一样，在唯识的宗派中也没有蓝黄等，如同唯假立宗将宣说色等处存在的经典确定为不了义一样，唯识宗也这样认为，并且《辨了不了义经》中，所说的显现的所缘缘和作用的所缘缘，唯识宗也承认。第四，有些人说： “无明所染的自性中， 依赖如是的自因， 识以非如是的形态， 生
English
In the system of [the _Chittamatra_ school], there are two aspects: the conventional and the ultimate. In the first case, since form, sound, etc., are the same as external objects, the arrangement of the five aggregates, twelve sense bases, and eighteen realms is also reasonable. In the latter case, since the five external sense bases such as form, etc., and the five internal sense bases such as the eye, etc., do not exist, what is established in the ultimate sense is only the consciousness that is empty of both the apprehended and the apprehender, and the _tathāgatagarbha_ alone is considered to be such. Thirdly, the master of reasoning, Chapa, in the system of the mere appearance of forms, sounds, etc., asserts that consciousness is not true in any sense, and is falsely imputed; in the system of the truth of appearance, consciousness exists because it is clear. If a butter lamp is the subject, it should be so. If you ask why, white mustard is the subject, it should be a cow, because it is a collection of _nok_ etc. If you say you accept it, he made a comparison saying that he also accepts the former. Some people say that blue is the subject, it should not be the object of the directly perceived sense consciousness, because it is consciousness. Furthermore, if it is consciousness, it must be eye consciousness, and its proof does not go beyond being the object of eye consciousness. If the basis is established, it should be the wisdom of the Buddha. If the basis is established, it must be its object. Therefore, some say that blue is the nature of consciousness, but not consciousness. This is not reasonable, because those faults are the same for the nature of consciousness as well. Furthermore, if there is another blue other than this blue that appears as blue in the root consciousness that appears as blue, then blue will become a hidden phenomenon, and if it itself is blue, then the _Vijnanavada_ school must acknowledge that it is consciousness, because it is the apprehended aspect. However, it is not blue, because if it is blue, it must be the sense base of form. Therefore, just as there is no blue, yellow, etc., in the system of mere appearance, there is also no blue, yellow, etc., in the system of the truth of appearance, just as the mere appearance school determines that the sutras that show the existence of sense bases such as form are provisional, so does the truth of appearance school, and the _Distinguishing the Provisional and the Definitive_ states that the appearing objective condition and the effective objective condition are also accepted by the truth of appearance school. Fourthly, some say: "In the nature defiled by ignorance, depending on such self-causes, consciousness arises in a form that is not so."