Tibetan
ཙམ་གྱི་ཚད་འབྲས་དང་། ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་ཁས་བླངས་པའི་ཚད་འབྲས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གཟུང་རྣམ་གཞལ་བྱ་ལ་རང་རིག་འབྲས་བུར་བྱས་པའི་ཚད་འབྲས་དེ་ཉིད་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱོགས་བཞིན་དུ་རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་ན། འཛིན་རྣམ་ཚད་མར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ཞིང་དེའི་ལན་བཏབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་རྩོད་སྤོང་རྣམ་ནི་རང་ལུགས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་རྟོགས་ན་རང་གྲོལ་དུ་འགྱུར་བས་འདིར་མ་སྨོས་སོ།། །།བཞི་པ་རྣམ་རིག་པའི་ཚད་འབྲས་ལ་དོགས་པ་བཅད་ནས་རང་རིག་མཚན་ཉིད་པའི་ཚད་འབྲས་ངོས་བཟུང་བ་ནི། མདོར། དེ་ལྟར་རྣམ་པ་དུ་མ་རིག་པའི་ཤེས་པ་ཉེ་བར་བླངས་པ་དེ་ལྟར་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་འདོགས་ཏེ། དེ་ཉིད་སྨྲས་པས། གང་ཚེ་སྣང་བ་དེ་གཞལ་བྱ། །ཚད་མ་དང་ནི་དེ་ཡི་འབྲས། །འཛིན་རྣམ་རིག་པའོ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་གསུམ་ཐ་དད་དུ་མ་བྱས། །ཞེས་དང་། དེའི་དོན་རྣམ་འགྲེལ་འདིར། བློ་བདག་རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་ཀྱང་། །ཅེས་པ་ནས། རང་རིག་ཅེས་ནི་རབ་ཏུ་བཤད། །ཅེས་པའི་བར་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་བློ་བདག་ཅེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་གྱིས་གཟུང་འཛིན་རིག་གསུམ་པོ་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་མེད་ཀྱང་བློ་འཁྲུལ་པ་ལ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བར་བསྟན། གཟུང་བ་འཛིན་པ་རིག་པ་དག །ཅེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་སྣང་བ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཚད་འབྲས་གཞལ་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག་རྒྱས་པར་བསྟན། དེ་ལྟ་མིན་ན་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་གྱིས་གཟུང་འཛིན་རིག་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་གཟུང་རྣམ་བདེན་མེད་དུ་སྒྲུབ་པའི་རིག་པ་བསྟན། དེས་ན་སྔར་ཚད་འབྲས་གཉིས་པའི་སྐབས་སུ་གཟུང་རྣམ་གཞལ་བྱར་བྱས་པ་ཡང་བདེན་བརྫུན་མ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཞིང་། རང་རིག་འབྲས་བུར་བཞག་པ་ཡང་དངོས་བཏགས་མ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པས་རྣམ་བདེན་རྫུན་གཉིས་ཀའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་གཟུང་རྣམ་སྒྲོ་བཏགས་སུ་བསྒྲུབ་པས་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་རང་རིག་བཏགས་པ་བ་ཡིན་པའི་རྣམ་བརྫུན་པའི་ལུགས་བསྒྲུབ་པའོ། །དེ་གསུམ་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་མེད་ཀྱང་འཁྲུལ་ངོར་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ནི། ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་མཐོང་བ་ལས། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་མོ། །འོ་ན་རྣམ་བརྫུན་པའི་ལུགས་ཀྱི་རང་རིག་མཚན་ཉིད་པ་འབྲས་བུར་བྱས་པའི་ཚད་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ལ་བློ་ནི་ཡོངས་གཅོད་པ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་བཞི་སྟེ། འདི་ནི་གཞུང་གི་སྐབས་རྣམ་བརྫུན་པའི་ཡིན་ཀྱང་། རང་རིག་ཁས་ལེན་པའི་རང་རིག་གི་ཚད་འབྲས་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རིགས་གཏེར་ལས། དེ་ལ་རང་རིག་ཚད་འབྲས་ནི། །རྣམ་བཞག་གྲུབ་མཐའ་ཕལ་ཆེར་མཐུན། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་འདིའི་གཞུང་ཤེས་བྱེད་དུ་འདྲེན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་རྣམ་བཞག་དེ་ཉིད་ངེས་པར་བྱ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཟུང་རྣམ་དང་འཛིན་རྣམ་ངོས་བཟུང་བ། རྣམ་བདེན་བརྫུན་གྱི་ཁྱད་པར། བློ་ཚུལ་གཉིས་དང་རང་རིག་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིག་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དོན་རིག་གི་ཚད་འབྲས་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་སུ་གཟུང་རྣམ་ཚད་མ་དང་། རང་རིག་གི་ཚད་འབྲས་ཀྱི་སྐབས་སུ་འཛིན་རྣམ་ཚད་མར་བསྟན་ན་དེ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་གང་ཞེ་ན། དབང་ཤེས་ལ་རང་དུས་སུ་ཕྱི་རོལ་རྒྱང་ཆད་ལྟར་དུ་སྣང་བ། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་སྣང་བ་འདི་ཉིད་གཟུང་རྣམ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱིས་བཏད་པར་འདོད་ཅིང་། སེམས་ཙམ་པ་རྣམས་ཀྱི་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་ཕྱི་དོན་མེད་པར་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་ཤེས་པ་ཉིད་གཟུང་བར་སྣང་བར་འདོད་དོ། །འཛིན་རྣམ་ནི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་དེ་འཛིན་བྱེད་དུ་སྣང་ཞིང་ནང་དུ་སེམས་གདུང་དུ་མྱོང་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་བྱེད་ཀྱི་བདག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་ཀྱི། ལོངས་སྤྱོད་བྱའི་གཟུང་བར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི་མེད་དོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་དབང་ཤེས་ལ་རང་དུས་སུ་སྣང་བ་འདི་ཉིད་ཕྱི་དོན་མཚན་ཉིད་པར་འདོད་པས། དབང་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་གྱུར་པའི་གཟུང་རྣམ་དུ་མི་འདོད་ལ། དེ་རིགས་པས་དཔྱད་ན་རང་རིག་ཏུ་ཡང་མི་འདོད་དོ། །དེང་སང་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་ཡང་འདི་བཞིན་དུ་སྨྲ་བ་དག་གིས་ནི་བྱེ་མདོ་གཉིས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའི་ཁྱད་པར་སྨྲ་དགོས་ཤིང་། རྒྱུ་ཡི་དངོས་པོ་མ་གཏོགས་པ། །གཟུང་བ་ཞེས་བྱ་གཞན་ཅིའང་མེད། །ཅེས་པའི་གཞུང་གི་དོན་ཡང་སྨྲ་དགོས་སོ། །འོ་ན་གཟུང་རྣམ་དེས་དོན་རིག་དང་རང་རིག་གཉིས་ཀ་འཇོག་ནུས། འཛིན་རྣམ་དེས་རང་རིག་ཁོ་ན་ལས་འཇོག་མི་ནུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞེ་ན། གཟུང་རྣམ་རྟོགས་པ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་རྟོགས་པར་འཇོག་ཀྱང་དོན་ལ་ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་ཐ་སྙད་དུ་དོན་རིག་དང་། དཔྱད་ན་རང་རིག་འཇོག་ནུས། འཛིན་རྣམ་གྱིས་ནི་ཐ་སྙད་དུ་དོན་རིག་འཇོག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་ཕྱི་དོན་ཡོད་མེད་དཔྱད། དེ་མེད་ཀྱང་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཡོད་མེད་དཔྱད། དེ་ཡོད་ན་དོན་ཤེས་གང་ཡིན་དཔྱད། རྣམ་བདེན་བརྫུན་གྱི་ཁྱད་པར་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཕྱི་དོན་ཡོད་དེ། དེ་ཉིད་དོན་དུ་རྣམ་པར་ངེས། །ཞེས་པའི་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པར། གཞན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་སྨྲ་བ་ལ་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་དོན་རིག་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་དང་། དོན་རིག་པར་ནི་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། གཟུང་འཛིན་རྫས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་མིན་པར་ཐལ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་པས་དབང་མངོན་དེ་དབང་ཡིད་ལས་གཞན་པའི་ཕྱི་དོན་ལས་སྐྱེས་པར་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་ཐལ་བ་དང་། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཕྱི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཐལ་འགྱུར་ལ། ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པའི་ལན་འདེབས་མི་རིགས་པར་རྟགས་མ་གྲུབ་ཀྱི་ལན་འདེབས་རིགས་པར་ཐལ་བ་དང་། དམིགས་བརྟགས་ལས། ཕྱི་དོན་དུ་གྱུར་པའི་དམིགས་རྐྱེན་དང་། བདག་རྐྱེན་བཀག་ནས་དེ་གཉིས་བག་ཆགས་ལ་འཇོག་པ་ཡང་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཕྱི་དོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་མ་ངེས་ཏེ། ལུང་དེ་དག་གིས་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་ཡོད་པར་བསྟན་ཅིང་། ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་ཡིན་ན། ཕྱི་དོན་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། གཟུང་རྣམ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། ལྷས། གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ལ་དོན་དུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །འདིས་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་ཡིན་ན། ཕྱི་དོན་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པས་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་མེད་པ་ཡང་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག སྔོ་སེར་སོགས་ཡོད་དེ། རྣམ་ངེས་ལས། ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པའི་ཕྱིར། །སྔོ་དང་དེ་བློ་གཞན་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོས། སྔོན་པོ་དང་དེའི་བློ་དག་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྔོན་པོ་དང་སྔོ་འཛིན་ཚད་མ་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་སུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྔོ་སེར་ཐ་དད་དག་ལ་ནི། །མྱོང་བའི་ངེས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སྔོ་སེར་གཉིས་པོ་དེ་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་མཐུན་དཔེར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡང་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། གཟུགས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང་། གཟུགས་ཅན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་མེད་པར་ཐལ། གཟུགས་མེད་པའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་དང་། བཀའ་དང་། བསྟན་བཅོས་དང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མ་ལ་ཆོས་འཆད་པ་མེད་པར་ཐལ། སྒྲ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །མི་འཐད་དེ། ཟླ་གཉིས་ཡོད་པར་ཐལ། ཟླ་གཉིས་དེ་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་མཐུན་དཔེ་ཡིན་པའི་ཕྱི
Chinese
仅仅的量果和，名言中承认外境的量果两种中，第一种是：所取相成为所量，自证成为果的量果就是它。因此，如果按照它的方面，自证成为果，执取相就会变成量吗？为了迎接这种疑问并回答它。除此之外的辩论遣除方式，如果通达自宗的安立，就会自然解脱，因此这里没有说。第四，断除对唯识宗量果的怀疑，确定自证相的量果是：总的来说，像这样，多种多样的识的智慧被靠近取用，像这样，就靠近地安立为量和所量本身。因此它自己说：何时显现即所量，量和它的果，执取相即是识，因此，这三者不应作他异。以及，它的意义在此《释量论》中，从“智慧自体无差别，乃至，名为自证善宣说”之间这样说了。其中，“智慧自体”等等三颂表明，能取、所取、识这三者，在意义上没有他异，但在迷惑的智慧看来，显现为他异。“所取、能取、识”等等一颂详细地表明了依靠显现而有的量、果、所量三者的安立。如果不是这样，等等三颂表明了在能取、所取、识三者中，成立所取相无实的识。因此，之前在第二种量果的情况下，所取相被作为所量，也没有区分真实和虚假。自证被作为果，也没有区分真实和假立，因此是就真实和虚假两种情况而说的。而这里，由于成立所取相是增益，因此相对于它的自证是假立的，从而成立了唯假立的宗派。这三者在意义上没有他异，但在迷惑的显现中显现为他异，对此的辩论遣除是：从见到法相同性开始，等等三颂。那么，唯假立宗派的自证相作为果的量果的安立是怎样的呢？对此，“智慧即是遍遮”等等四颂是说：这虽然是经论中的唯假立宗派，但对于承认自证的所有的自证的量果都应当适用，因为
English
Just the measure of the result, and in terms of convention, there are two measures of result that acknowledge external objects. The first is: the apprehended aspect is the object to be measured, and the self-awareness is the measure of the result itself. Therefore, if self-awareness is the result in accordance with its aspect, will the apprehended aspect become valid? It is to welcome this doubt and answer it. Other than that, the manner of refuting arguments will be self-liberated if one understands the establishment of one's own system, so it is not mentioned here. Fourth, after cutting off doubts about the measure of result in the Mind-Only school, identifying the measure of result of the self-aware characteristic is: In short, in this way, the knowledge of various aspects is closely taken, and in this way, it is closely designated as the valid and the object to be measured itself. Therefore, it itself says: "When appearance is the object to be measured, the valid and its result, the apprehended aspect is the knowledge, therefore, these three should not be made different." And, the meaning of that is stated in this Commentary on Valid Cognition, from "The wisdom itself is without difference, to, It is well explained as self-awareness." There, "The wisdom itself" etc., three verses show that the apprehended, the apprehender, and the knowledge, these three are not different in meaning, but in the confused mind, they appear to be different. "The apprehended, the apprehender, the knowledge" etc., one verse shows in detail the establishment of the three, the valid, the result, and the object to be measured, based on the appearance. If it is not like that, etc., three verses show the knowledge that establishes the apprehended aspect as unreal among the three, the apprehended, the apprehender, and the knowledge. Therefore, previously, in the case of the second measure of result, the apprehended aspect was made the object to be measured, and the true and false were not distinguished. Self-awareness was made the result, and the real and the imputed were not distinguished, so it was made in terms of both the real and the false. And here, since the apprehended aspect is established as imputation, therefore, the self-awareness relative to it is imputed, thereby establishing the system of the merely imputed. These three are not different in meaning, but in the confused appearance, they appear to be different, and the refutation of arguments against this is: From seeing the similarity of phenomena, etc., three verses. Then, what is the establishment of the measure of result of the self-aware characteristic as the result in the system of the merely imputed? To that, "Wisdom is the complete cutting off" etc., four verses are said: This is the system of the merely imputed in the scripture, but it should be applied to all the measures of result of self-awareness that acknowledge self-awareness, because
Chinese
《智藏》（Yigs gter）中说：“其中自证的量果，在立宗和宗义上大体相同。”因为在讲到这时引用此论作为依据。第三，为了确定这个立宗，有三点：确定所取相和能取相，真假相的区别，两种心识的方式和自证成立的理证。第一，在讲到境识的量果二者时，如果说所取相是量，自证的量果时，能取相是量，那么这二者的体性是什么呢？对于根识来说，自身显现为如同外境遥远，世间人称之为外境的显现，这即是所取相。经部宗认为这是由外境所引发的，唯识宗则认为没有引发的外部事物，而是由习气的力量，识本身显现为所取。能取相是境的相貌显现为能取，并且在内心中体验到痛苦。世间人认为这是享受的主体，但不会认为是享受的客体。分别说部认为根识自身显现的即是外境的自相，因此不认为是根识的体性所变的所取相，如果用理智分析，也不认为是自证。现在有些经部宗的人也这样说，那么就必须说明分别说部和经部宗二者的宗义差别，并且也必须说明“除了因的实物之外，没有其他的所取”的论典的含义。那么，所取相既能成立境识，也能成立自证，能取相只能成立自证，不能成立境识的原因是什么呢？因为认识所取相，名言上可以安立为认识外境，但实际上是认识识自己的体性，因此名言上可以安立为境识，分析时可以安立为自证。而能取相则不能在名言上安立为境识。
English
From the Yigter: "Among them, the validity and result of self-awareness are mostly the same in terms of tenets and philosophical positions." This is because this treatise is cited as evidence in that context. Third, to ascertain this very establishment, there are three points: identifying the apprehended aspect and the apprehending aspect, the difference between true and false aspects, and explaining the two modes of mind and the reasoning that establishes self-awareness. First, when discussing the validity and result of object-cognition, if the apprehended aspect is shown to be valid, and the result of self-awareness is shown to be the apprehending aspect, then what is the nature of these two? For sense consciousness, what appears at its own time as if it were a distant external object, this appearance that worldly people refer to as an external object, is the apprehended aspect. The Sutra school believes that this is caused by an external object, while the Mind-Only school believes that there is no external object that causes it, but that due to the power of habit, consciousness itself appears as the apprehended object. The apprehending aspect is when the appearance of the object appears as the apprehending agent and is experienced inwardly as mental distress. Worldly people attribute this to a self that enjoys, but they do not attribute it to an object to be enjoyed. The Vaibhashikas believe that what appears to sense consciousness at its own time is the defining characteristic of an external object, so they do not consider it to be the apprehended aspect that has become the nature of sense consciousness, and if analyzed with reason, they do not consider it to be self-awareness either. Nowadays, some who speak in this way according to the Sutra school must explain the difference between the tenets of the Vaibhashika and Sutra schools, and they must also explain the meaning of the treatise that says, "Apart from the substance of the cause, there is nothing else called the apprehended object." So, the apprehended aspect can establish both object-cognition and self-awareness, but what is the reason why the apprehending aspect can only establish self-awareness and cannot establish object-cognition? Because understanding the apprehended aspect, nominally it can be established as understanding an external object, but in reality it is understanding the nature of one's own consciousness, so nominally it can be established as object-cognition, and when analyzed, it can be established as self-awareness. But the apprehending aspect cannot be nominally established as object-cognition.