Tibetan
སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག གཞན་བག་ཆགས་དང་འདྲ་བ་ཞེས་བཤད་པ་དོན་གཅིག་པར་སྣང་སྟེ། རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བསྡུས་ནས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏས། ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་དང་སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་བརྫུན་གྱི་ཚད་འབྲས་བཞི་བཤད་ཟིན་ནས། དེ་ལྟར་གྲུབ་མཐའ་བཞི་ལས་སློབ་དཔོན་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཁས་ལེན་པ་ན་མདོ་སྡེ་པར་མཛད་ལ། ཤེས་བྱ་ནང་ལ་འཇུག་པ་ན་རྣམ་མེད་ཞལ་གྱིས་བཞེས་སོ། །གཉིས་ཀ་ལྟར་ཡང་དོན་དམ་པར་རང་རིག་ཚད་འབྲས་ཡིན་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། རང་གི་ངོ་བོ་དཔྱོད་པ་ན། །རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །ཐ་སྙད་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མདོ་སྡེ་པ་ལྟར་དོན་རིག་ཚད་འབྲས་ཡིན་ཏེ། དོན་འཇོག་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་ཕྱིར། །རང་རིག་ཡིན་ཡང་དོན་རིག་འདོད། །ཅེས་གསུངས་ལ། གང་ལྟར་ཡང་བློ་ཚུལ་གཉིས་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་རིག་ལྟར་ན་ཡང་། ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་བརྟེན་པ་ནི། །ཚུལ་གཉིས་བརྗོད་ཡིན། ཞེས་གསུངས་པས་དོན་ཤེས་པ་དང་བློ་ཤེས་པའི་ཚུལ་གཉིས་ཡིན་ལ། རྣམ་རིག་པ་ལྟར་ན་ཕྱི་རོལ་དོན་ལྟོས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་གཅིག་ལ་ཚུལ་གཉིས་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་པས་བློ་གཅིག་ལ་མ་རིག་པས་བསླད་པས་ཡུལ་དང་ཤེས་པའི་ཚུལ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་ཚུལ་འདིའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ་། །བོད་ཕལ་ཆེར་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་མོད། དེ་ནི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཤུགས་ཀྱི་རིགས་པ་མ་ཤེས་པར་ཟད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རིགས་གཏེར་གྱི་དགོངས་པ་འདི་ལས་གཞན་དུ་འཆད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རིགས་གཏེར་རྩ་འགྲེལ་གང་ན་ཡོད་སྟོན་དགོས་སོ། །འོ་ན་སྐབས་འདིའི་ཚད་འབྲས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྔར་གྱི་དོན་རིག་གི་ཚད་འབྲས་གཉིས་ཀྱི་གཞལ་བྱ་དང་ཚད་མ་བཞིར་བྱས་ནས། འབྲས་བུའི་སྐབས་སུ་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་སྔོན་པོ་རིག་པ་ཡིན་ཡང་དཔྱད་ན་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པའི་མངོན་སུམ་འབྲས་བུ་ཞེས་སྦྱར་བ་ཉིད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། རྒྱལ་དབང་བློས། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་བཞིན་དུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་དང་། ལྷས། འཛིན་བདག་ཤེས་པའི་སྟེ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱོགས་བཞིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་རིག་པ་དཔེར་བྱས་པ་དང་། ཤས། ཤེས་བྱ་ནང་གི་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དོགས་པ་བསུ་བའི་ཕྱིར། ཞེས་རྣམ་རིག་པ་ཕྱོགས་སྔར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ན་རྣམ་རིག་པ་ལ་སྦྱོར་བ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་ཕྱི་དོན་བཀག་ནས་རྣམ་པར་རིག་པ་
Chinese
有些古代人说，其他就像习气一样，这似乎是一个意思，因为是唯识宗的观点。总之，将所有这些的意义总结后，大士萨迦班智达在说完声闻二部和唯识宗真假二分的量果四种之后，这样，在四种宗派中，学者的做法是，在承认外境时，作为经部宗，在将所知纳入内心时，则接受无相。无论哪一种，究竟上都是自证的量果。如《释量论》中说：“观察自己的体性时，说是自证为果。”因此。名言上，世俗上，就像经部宗一样，是境识的量果，因为境的安立是它的自性。“虽是自证，然许境识。”这样说。无论如何，都是两种心识的方式。就像境识一样，“依赖外境，说是二相。”这样说，因此是境的认识和心的认识两种方式。按照唯识宗的观点，则不依赖外境。“因此一个有二相。”这样说，因此一个心识被无明所染污，因此是境和识两种方式。我们也是追随法称的这种方式。大多数藏人都追随说一切有部，但那是因为不了解事物力量的道理。对于那些与《量理宝藏论》的观点不同而进行解释的人，必须指出《量理宝藏论》的根本和注释在哪里。那么，此时的量果是怎样的呢？将之前的境识的两种量果作为所量和量四种，在结果的阶段，在名言上，虽然是认识外境蓝色，但如果进行观察，则附加说是认识自己体性的现量果。第三，嘉瓦仁波切说：“不是想要执持唯识宗那样的行相。”拉尊巴说：“执持者，自性识，即如唯识宗的方面一样。”以唯识宗为例。夏尔瓦说：“为了迎接说所知内在方面的疑惑。”因为唯识宗是先提出的方面，所以如果与唯识宗结合是不合理的，如果这样问，没有过失，因为唯识宗的观点是遮止外境后，唯识
English
Some ancient people said that others are like habits, which seems to be the same meaning, because it is the view of the Vijnanavada school. In short, after summarizing the meaning of all these, the great scholar Sakya Pandita, after explaining the four types of valid cognition and results of the two divisions of the Hearers and the two divisions of true and false Mind-Only, thus, among the four schools, the practice of the scholar is that when acknowledging external objects, he acts as the Sautrantika school, and when incorporating the knowable into the mind, he accepts the non-appearance. In either case, ultimately it is the self-cognition valid cognition and result. As it is said in the Pramanavarttika, "When examining one's own nature, it is said that self-cognition is the result." Therefore. Conventionally, conventionally, like the Sautrantika school, it is the valid cognition and result of object-consciousness, because the establishment of the object is its nature. "Although it is self-cognition, it is admitted as object-consciousness." It is said like this. In any case, it is two ways of mind. Like object-consciousness, "Relying on external objects, it is said to be two aspects." It is said like this, therefore it is two ways of object's knowledge and mind's knowledge. According to the view of Vijnanavada, it does not depend on external objects. "Therefore, one has two aspects." It is said like this, therefore one consciousness is defiled by ignorance, therefore it is two ways of object and consciousness. We also follow this way of Dharmakirti. Most Tibetans follow the Sarvastivada, but that is because they do not understand the reason for the power of things. For those who explain differently from the view of the Treasury of Reasoning, it is necessary to point out where the root and commentary of the Treasury of Reasoning are. So, what is the valid cognition and result at this time? Taking the previous two valid cognitions and results of object-consciousness as the object to be measured and the four valid cognitions, in the stage of result, conventionally, although it is the knowledge of external blue, but if observed, it is added that it is the manifest result of knowing one's own nature. Third, Gyalwang Rinpoche said, "It is not wanting to hold the appearance like the Mind-Only school." Lhazunpa said, "The holder, self-nature consciousness, is like the aspect of the Mind-Only school." Taking the Mind-Only school as an example. Sharwa said, "In order to welcome the doubts of saying the inner aspect of the knowable." Because the Mind-Only school is the first proposed aspect, it is unreasonable to combine with the Mind-Only school, if asked like this, there is no fault, because the view of the Mind-Only school is to stop the external object, Vijnana