Tibetan
ད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུགས་གསུམ་པ་ནི། མཁས་པ་ཁ་ཅིག ཚད་འབྲས་གསུམ་པ་འདི་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ཡིན་པ་མི་འཐད་དེ། མདོ་སྡེ་པས་ནི་ཕྱི་དོན་བདེན་པར་འདོད་པས་དཔྱད་ན་དོན་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ་འདིར་ནི་དོན་རིག་འབྲས་བུར་འཇོག་པ་རིགས་པས་དཔྱད་ན་མི་འཐད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་སུ་སྦྱོར་བ་འདི་འཐད་པར་མངོན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་ལུགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཐ་སྙད་པ་དང་དོན་དམ་པ་གཉིས་སུ་འབྱེད་པའི་ལུགས་དེ་མི་འཐད་དེ། རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ལ་ཕྱི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེ་བཀག་ནས་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་སྔོན་པོ་རིག་པ་འབྲས་བུར་བྱས་པའི་ཚད་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ཀྱང་འཐད་པར་མི་མངོན་ཏེ། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ། ཡུལ་སྔོ་སེར་སོགས་དང་། ཡུལ་ཅན་དབང་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྲུབ་ན་ཚུལ་འདི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་བཤད་པར་འདུག་ནའང་སྔོ་སེར་སོགས་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་བརྟག་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྔར་སྨྲས་ཟིན་གྱི་དགོངས་པ་ལྟར་སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གིས་ཀྱང་གསུམ་པ་འདི་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གཞལ་བྱ། གཟུང་རྣམ་ཚད་མ། རང་རིག་འབྲས་བུའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་བཅོས་མཛད་པའི་དགོངས་པའང་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གཞལ་བྱར་འཇོག་གམ་ཞེ་ན། འདི་རང་རྒྱུད་དུ་ཁས་ལེན་པ་ནི་མིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་མོད་གལ་ཏེ་ཡོད་དུ་ཆུག་ནའང་ཞེས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གཞལ་བྱར་མི་འཐད་མོད། གལ་ཏེ་གཞལ་བྱར་ཁས་ལེན་ནའང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མི་རིག་གི་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ཙམ་ཞིག་རིག་གོ་ཞེས་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཤུགས་ཀྱིས་འགོག་པར་མངོན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་ལྷ་དབང་བློས། དེ་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གཞལ་བྱ་ལའང་། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར་དོན་གཞལ་བྱར་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ན་ཡང་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དོན་ནི་གཞལ་བྱ་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་པའི་འགྲེལ་པར། དེ་ཡང་གཞན་མི་འདོད་མོད་ཀྱི་དགག་པར་བཞེད་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོགས་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་གསུངས་ཤིང་། གཞུང་གི་འཕྲོས་དང་གོ་རིམ་ལས་དེ་ལྟར་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདིར་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཚད་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་གསུམ་པ་ཞིག་མི་འཇོག་པས། སྔོན་གྱི་མཁས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་མདོ་སྡེ་པ་དང་སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་བརྫུན་གྱི་ལུགས་ཀྱི་ཚད་འབྲས་ཙམ་ཞིག་གསུངས་ཀྱི། འདིར་བསྟན་པའི་འབྲས་རྟོགས་གསུམ་
Chinese
因此之故。第三种观点是，有些智者认为，这第三种量果（量、果）的观点不应是经部宗的观点，因为经部宗认为外境是真实的，如果加以考察，外境认知是果，而此处将外境认知作为果，如果以理智考察，则是不合理的。因此，将此观点归于唯识宗似乎是合理的。在唯识宗中，也有两种观点，第一种观点是区分世俗谛和胜义谛，这种观点是不合理的，因为在唯识宗中，没有外境。此外，否定了这一点，将成为自己体性的蓝色认知作为果的量果的安立似乎也是不合理的。在唯识宗的观点中，如果境，如蓝、黄等，以及有境，如根识和意识的现量成立，那么这种说法似乎是一种非常奇妙的说法，但蓝黄等是否成立与对外境的考察是相同的。因此，正如先前所说的那样，法称论师也说，对于这第三种观点，“外境是所量，所取相是量，自证是果”。这就是造论的意图。那么，是否将外境作为所量呢？这不是自宗所承认的。那么是什么呢？“外境不存在，但即使假设存在”，这意味着外境不应作为所量，但即使承认其为所量，也只是认知到不认知外境的，成为自己体性的相而已，通过遮止成立的量，从而间接地遮止外境。正如天王慧所说：“因此，对于外境所量”，在注释中说“即使承认境为所量”。“意义是，认为是所量本身”，在注释中说：“这也不是他人所希望的，而是为了遮止而宣说的”，等等，正如先前所引用的那样。从经文的延续和顺序来看，这一点是很清楚的。因此，此处不设立由量所成立的第三种量果的安立。因此，以前的所有智者都只是说了经部宗和唯识宗的真假相的量果，而没有说此处所说的三种果证。
English
Therefore. The third view is that some scholars believe that this third pramana-fruit (pramana, fruit) view should not be the view of the Sautrantika school, because the Sautrantika school believes that external objects are real, and if examined, the cognition of external objects is the fruit, but here the cognition of external objects is taken as the fruit, which is unreasonable if examined with reason. Therefore, it seems reasonable to attribute this view to the Yogacara school. In the Yogacara school, there are also two views. The first view is to distinguish between conventional truth and ultimate truth, which is unreasonable, because in the Yogacara school, there are no external objects. In addition, denying this, the establishment of pramana-fruit with the blue cognition that has become one's own nature as the fruit also seems unreasonable. In the view of the Mind-Only school, if the objects, such as blue, yellow, etc., and the subject, such as the direct perception of the senses and consciousness, are established, then this statement seems to be a very wonderful statement, but whether blue, yellow, etc. are established is the same as the examination of external objects. Therefore, as mentioned earlier, Acharya Dharmakirti also said that for this third view, "External objects are the object to be measured, the apprehended aspect is the pramana, and self-awareness is the fruit." This is the intention of writing the treatise. So, is the external object taken as the object to be measured? This is not admitted by our own school. So what is it? "External objects do not exist, but even if they are assumed to exist," which means that external objects should not be taken as the object to be measured, but even if they are admitted as the object to be measured, they only cognize the aspect that does not cognize external objects and becomes one's own nature, and by blocking the pramana that establishes it, the external objects are indirectly blocked. As Deva Wisdom said: "Therefore, for external objects to be measured," the commentary says, "Even if the object is admitted as the object to be measured." "The meaning is that it is considered to be the object to be measured itself," the commentary says: "This is not what others want, but it is said for the sake of blocking," and so on, as quoted earlier. This is clear from the continuation and order of the scriptures. Therefore, here, the third establishment of pramana-fruit established by pramana is not established. Therefore, all the previous scholars only spoke of the pramana-fruit of the true and false aspects of the Sautrantika and Yogacara schools, and did not speak of the three fruits and proofs mentioned here.
Tibetan
པ་ཞེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བཞེད་དོ། །ལྷས་ཀྱང་། མྱོང་བ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན། །ཞེས་པའི་རྗེས་སུ་དོན་མེད་པ་ལ་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ནི་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། རྣམ་བཞག་གསུམ་པ་ལ་དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་ན། གསུམ་པས་ནི་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་སུ་གསལ་བར་གསུངས་པས་ཀྱང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་དུ་ཆུག་ནའང་ཞེས་བརྟག་པ་མཐའ་བཟུང་གི་ཚུལ་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་ངེས་ལས་ཀྱང་། དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། རྣམ་པ་འཇོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ནི་དུ་མར་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་གཅིག་གིས་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བར་མཐོང་། གཞན་གྱིས་ནི་ཡིད་དུ་མི་འོང་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་དང་། འདིར་ཡང་། མ་ཡིན་དུ་མའི་བདག་སྐྱོན་ཕྱིར། །ཞེས་པ་དང་དོན་གཅིག་སྟེ། དེ་དག་གིས་ནི་ཤེས་པ་དོན་དང་འདྲ་བའི་ཆ་བཀག་ལ། རྒྱུ་ནི་དོན་ཡང་ཡིན་པས་ན། །དོན་ནི་གཞལ་བྱ་ཉིད་དུ་འདོད། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ལྟར། །ཞེས་སོགས་རྩོད་ལན་གྱིས་ནི་དོན་གྱིས་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཆ་བཀག་ནས་ཕྱི་རོལ་གཞལ་བྱའི་མཚན་ཉིད་དུ་འདྲ་བ་བསྐྱེད་བྱེད་ཅེས་འདོད་པ་མདོ་སྡེ་པའི་གྲུབ་མཐའི་གཙོ་བོ་དེ་གཞུང་འདི་དག་གིས་ལེགས་པར་བཀག་པ་ཡིན་པས། ཅི་ལྟར་བྱས་ནས་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་སུ་འཆད། དེས་ན་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ཡིན་པ་འོས་མེད་ཀྱིས་གྲུབ་བོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །འདི་ལའང་དཔྱད་དུ་ཡོད་དེ། མདོ་སྡེ་པས་ཕྱི་དོན་བདེན་པར་འདོད་པས་དཔྱད་ན་དོན་རིག་འབྲས་བུར་འདོད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེས་མེ་དུ་བདེན་པར་འདོད་ཀྱང་དཔྱད་ན་དུ་བ་མེ་འབྲས་སུ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཙམ་པས་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱར་བྱས་པའི་ཚད་འབྲས་འདོད་པ་དང་ཕྱི་དོན་ཁས་མི་ལེན་པ་གཉིས་མི་འགལ་ཏེ། ལུགས་དེ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་ཡོད་ན་ཕྱི་དོན་ཡོད་པས་མ་ཁྱབ་པར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་སྦྱར་བའི་ཚེ་ཕྱི་དོན་མེད་མོད་གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ཡང་ཞེས་བརྟག་པ་མཐའ་བཟུང་གི་ཚུལ་ཡིན་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། གཞལ་བྱ་དེ་ཚད་འབྲས་དེའི་སྐབས་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཅིག་དགོས་ཀྱི་བརྟག་པ་མཐའ་བཟུང་གི་གཞལ་བྱ་ལ་ཚད་འབྲས་འཇོག་པ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱར་བྱས་པའི་ཚད་འབྲས་དེ་རྩ་བའི་དགོངས་པ་ཡིན་པ་དང་། ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཚད་འབྲས་གསུམ་པའི་རྣམ་བཞག་མེད་པ་ཡང་འགལ་ཏེ
Chinese
对此，他们一点也不赞同。圣天也说：“体验本身就是果。”之后，认为无意义的事物是果的这种分别念，这是一个。对于第三种安立，他们说，如果那样，那就是解释第二种分别念。因此，第三种安立也清楚地说明了唯识宗的观点。即使允许外境存在，这也是以假设的方式承认的。在《释量论》中也说：“如实安立事物的自性是不可能的，因为所有的知识都会变成一种。现象是多种多样的，因为同样的自性，一个人会觉得愉快，而另一个人会觉得不愉快。”这里也说：“因为不是多体的自性过失。”意思相同。他们否定了知识与事物相似的部分。因为因也是事物，所以“事物被认为是可测量的，就像某些现象一样。”等等，通过辩论，否定了事物产生知识的部分，并认为外境是可测量的，产生相似之处。这是经部宗的主要观点，这些论典已经很好地否定了它。怎么能解释成经部宗的观点呢？因此，可以肯定地说，这是唯识宗的观点。对此也有可以研究的地方。经部宗认为外境是真实的，所以认为事物是知识的果也是不合理的。他们认为火和烟是真实的，但研究后，烟不是火的果。唯识宗在名言上认为外境是可测量的，并接受量果，这与不承认外境并不矛盾，因为已经说过，在这种观点中，名言上存在外境并不意味着外境真实存在。如果将它应用到唯识宗的观点上，即使没有外境，但如果存在外境，这也是一种假设性的方式，这也是不合理的。因为可测量的东西必须是通过量在这个时候成立的，否则对于假设性的可测量的事物安立量果是没有意义的。外境被认为是可测量的量果是根本的观点，并且没有通过量成立的第三种量果的安立也是矛盾的。
English
They do not agree with this at all. Deva also said, "Experience itself is the fruit." After that, the discrimination that considers meaningless things as fruits is one. For the third establishment, they say that if that is the case, then the second discrimination is explained. Therefore, the third establishment also clearly explains the view of the Mind-Only school. Even if external objects are allowed to exist, this is admitted in a hypothetical way. In the Pramāṇavārttika, it is also said, "It is impossible to establish the nature of things as they are, because all knowledge will become one. Phenomena are diverse, because the same nature, one person will find it pleasant, while another will find it unpleasant." Here it also says, "Because it is not the fault of multiple entities." The meaning is the same. They deny the part where knowledge is similar to things. Because the cause is also a thing, so "things are considered measurable, just like some phenomena." etc., through debate, the part where things produce knowledge is denied, and it is considered that the external environment is measurable and produces similarities. This is the main view of the Sautrāntika school, and these treatises have well denied it. How can it be explained as the view of the Sautrāntika school? Therefore, it can be said with certainty that this is the view of the Mind-Only school. There are also places to study this. The Sautrāntika school believes that external objects are real, so it is unreasonable to think that things are the fruit of knowledge. They believe that fire and smoke are real, but after research, smoke is not the fruit of fire. The Mind-Only school believes that external objects are measurable in name and accepts the result of measurement, which is not contradictory to not admitting external objects, because it has been said that in this view, the existence of external objects in name does not mean that external objects really exist. If it is applied to the view of the Mind-Only school, even if there are no external objects, but if there are external objects, this is also a hypothetical way, which is also unreasonable. Because the measurable thing must be established by the measure at this time, otherwise it is meaningless to establish the result of measurement for the hypothetical measurable thing. The result of measurement that considers external objects as measurable is the fundamental view, and it is also contradictory that there is no establishment of the third result of measurement established by measurement.