Tibetan
་། རྡུལ་ཕྲན་ཅིག་ཆར་དུ་མ་ཚོགས་ན་རགས་པ་མི་རྩོམ་ཞིང་ཅིག་ཆར་དུ་ཚོགས་ན་དབུས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲན་དེ་ཆ་བཅས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ལྟར་གྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་དུ་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་སྐད་ཆིག་ཆ་མེད་ད་ལྟར་སྐྱེས་ཙམ་ལས་གཞན་པའི་ཆ་དང་བཅས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་འཕགས་པའི་ལུང་དེས་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཆ་མེད་བཀག་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེས་ནི་ཉན་ཐོས་པ་དག་གིས་དུས་གསུམ་རྫས་ཡོད་དུ་འདོད་པ་བཀག་པ་ཡིན་གྱི་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ནི་འགོག་མི་ནུས་ཏེ། འདས་མ་འོངས་ཀྱི་བར་དུ་ད་ལྟར་གྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུག་ཀྱང་འདས་མ་འོངས་ཀྱི་དངོས་པོའི་ཆ་དང་བཅས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བློས་ཆ་དང་བཅས་པར་རློམ་ཡང་ཆོས་རང་དགའ་བས་དོན་མི་འཇིག་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རི་བོང་གི་རྭ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་བུམ་པ་བཅོམ་པར་རློམ་ཡང་བུམ་པ་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དུང་དཀར་སེར་གཉིས་བདེན་བརྫུན་གྱི་ཁྱད་པར་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེར་སྣང་བ་ནི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་ལོགས་སུ་གྱུར་པའི་དུང་དཀར་སེར་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་འཛིན་པའི་དབང་ཤེས་ལ་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གྱི་ཁྱད་པར་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་བརྫུན་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དུང་དཀར་པོར་སྣང་བ་ནི་བག་ཆགས་བརྟན་པའི་ཤེས་པའི་སྣང་བ་ཡིན་ལ། དུང་སེར་པོར་སྣང་བ་ནི་བག་ཆགས་མི་བརྟན་པའི་ཤེས་པའི་སྣང་བ་ཡིན་པས་ཐ་སྙད་དུ་བསླུ་མི་བསླུའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན། ཡུལ་གཉིས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བདེན་བརྫུན་དང་། ཡུལ་ཅན་གཉིས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཚད་མ་ཡིན་མིན་གྱི་རྣམ་བཞག་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་ངེས་ལས། གཞན་ནི་བག་ཆགས་བརྟན་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་བར་མི་འབྲལ་བར་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ནི་ཐ་སྙད་ལ་མི་བསླུ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་འདིར་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་དང་། དེའི་དོན་རིགས་གཏེར་ལས། བག་ཆགས་བརྟན་དང་མི་བརྟན་པས། །བདེན་དང་བརྫུན་པའི་རྣམ་བཞག་མཛད། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཞག་དང་ཟླ་བ་དང་ལོ་དང་བསྐལ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་བཞག་མི་འཐད་པར་ཐལ། སྐད་ཅིག་ལས་ལོགས་སུ་གྱུར་པའི་རྒྱུན་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདིའི་ལན་ལ་ཁ་ཅིག དེ་དག་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གྲུབ་དུས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པར་འཇིག་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྐད་ཅིག་ལ་དུས་ཀྱི་ཐུང་མཐའ་ལ་སྐད་ཅིག་
Chinese
如果微尘不一起聚集，就不会形成粗大的东西，如果一起聚集，那么中心的微尘就会变成有部分的。如果说现在的刹那间的意识也是如此，那是不对的，因为意识是刹那间无分的，只是现在产生，没有其他的部分。那么，圣者的教证不是遮止了刹那间无分的意识吗？不是的，那是遮止了声闻部认为三时实有的观点，但不能遮止刹那间无分，即使将过去未来的刹那间意识放入，也不会变成过去未来事物的有部分，即使意识认为是有部分，但法是自立的，不会破坏意义。例如，即使认为在兔子角之间摧毁了瓶子，瓶子也不会被摧毁。第二，如果说白色和黄色的海螺在真假上的差别不合理，因为在那里显现的是意识，而且与此分离的白色和黄色海螺是不存在的。执持这二者的根识在错与不错上的差别不合理，因为这二者的对境在虚假上是相同的。没有过失，因为显现为白色海螺是习气稳固的意识的显现，而显现为黄色海螺是习气不稳固的意识的显现，所以在名言上存在欺骗与不欺骗的差别。因此，对于二境，在名言上安立真假，对于二有境，在名言上安立是量与非量的区分。如《释量论》中说：‘其他是由于习气稳固，轮回存在多久，就不会分离，相续不断，相对于名言上不欺骗，所以在这里是量。’这说的是普遍名言的自性。其意义在《理藏论》中说：‘由习气稳固与不稳固，安立真与假的区分。’第二，如果说日、月、年、劫等的安立不合理，因为与刹那分离的常法不存在。对此，一些人回答说：这些也是刹那，因为在自身成立时的第二个刹那就坏灭了。因此，刹那是时间的最小单位。
English
If atoms do not gather together, they will not form coarse objects, and if they gather together, then the central atom will become part of the whole. If it is said that the present moment of consciousness is also the same, it is not so, because consciousness is indivisible in the moment, it only arises now, and has no other parts. So, doesn't the holy scripture prevent the indivisible moment of consciousness? No, it prevents the view of the Hearers who believe that the three times are real, but it cannot prevent the indivisible moment, even if the past and future moments of consciousness are put in, it will not become part of the past and future things, even if consciousness thinks it is part of the whole, but the Dharma is self-sufficient and will not destroy the meaning. For example, even if one thinks that a vase is destroyed between two rabbit horns, the vase will not be destroyed. Second, if it is said that the difference between white and yellow conch shells in terms of truth and falsehood is unreasonable, because what appears there is consciousness, and the white and yellow conch shells that are separate from it do not exist. The difference between the two grasping sense consciousnesses in terms of being mistaken or not is unreasonable, because the objects of these two are the same in being false. There is no fault, because the appearance of a white conch shell is the appearance of a consciousness with stable habits, and the appearance of a yellow conch shell is the appearance of a consciousness with unstable habits, so there is a difference between deceiving and not deceiving in terms of convention. Therefore, for the two objects, truth and falsehood are established in terms of convention, and for the two subjects, the distinction between valid and invalid is established in terms of convention. As it is said in the Pramāṇavārttika: 'The other is because of the stability of habits, as long as samsara exists, it will not be separated, and the continuous connection is valid here in relation to not deceiving in terms of convention.' This speaks of the nature of universal convention. Its meaning is stated in the Tattvasamgraha: 'By the stability and instability of habits, the distinction between truth and falsehood is made.' Second, if it is said that the establishment of days, months, years, kalpas, etc. is unreasonable, because there is no permanent substance that is separate from the moment. To this, some people answer: These are also moments, because they are destroyed in the second moment when they are established. Therefore, the moment is the smallest unit of time.
Tibetan
ཏུ་བྱས་པ་དང་། རང་གྲུབ་དུས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པ་ལ་སྐད་ཅིག་ཏུ་བྱས་པ་གཉིས་ལས་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་ནི་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས། ཞག་སོགས་ནི་གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པས། དེ་དག་དངོས་པོ་ཡིན་ཀྱང་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། དངོས་པོ་ཡིན་ན། དོན་དམ་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པ་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལུགས་ཀྱི་ལན་ནི་ཞག་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་སྐད་ཅིག་དུ་མ་མཐུད་པ་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྒྱུན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ཡོད་ན་རྡུལ་ཕྲན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་མེད་གྲུབ་པར་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། མི་མཚུངས་པར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཡང་ཆ་མེད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། འདོད་དེ། དུས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི། ད་ལྟ་སྐྱེས་ཙམ་ལས་གཞན་པའི་འདས་མ་འོངས་ཀྱི་ཆ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།། ༈ །།གསུམ་པ་དེས་གྲུབ་པའི་ཚད་འབྲས་དངོས་ལ། དོན་དམ་རང་རིག་གི་ཚད་འབྲས་དང་། ཐ་སྙད་དོན་རིག་གི་ཚད་འབྲས་གཉིས། དང་པོ་ལ། དགག་བཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཤེས་པ་རང་གི་བདག་ཉིད་གཞལ་བྱ། འཛིན་རྣམ་ཚད་མ། རང་རིག་འབྲས་བུ་ཞེས་འདོད་པ་ལ། གཞན་དག་ན་རེ། སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། རང་རིག་ཡིན་པར་ཐལ། འཛིན་རྣམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་རྒྱུ་ལས་ཡུལ་འཛིན་བྱེད་དུ་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བའི་ཟླ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཆོས་ཅན། རང་རིག་ཡིན་པར་ཐལ། རང་རྒྱུ་ལས་ཡུལ་རིག་བྱེད་དུ་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། ཡང་སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། འཛིན་རྣམ་ཡིན་པར་ཐལ། ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུང་རྣམ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན་འཛིན་རྣམ་ཡིན་པར་ཐལ། ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། གཟུང་རྣམ་དེ་རང་ལས་ཕྱི་རོལ་རྒྱང་ཆད་ཀྱི་ཡུལ་རྟོགས་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་འཇོག འཛིན་རྣམ་དེ་ལ་མ་ལྟོས་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་གཞན་མིན་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་ལ། །འཛིན་བདག་ལྟོས་པར་བྱ་བ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། གཞན་རིགས་ཐམས་ཅད་རང་རིག་ཡིན་པར་ཐལ། གཟུང་རྣམ་ཐམས་ཅད་འཛིན་རྣམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག གཟུང་རྣམ་གཞལ་བྱ། འཛིན་རྣམ་ཚད་མ། རང་རིག་འབྲས་བུ་ཞེས་པའི་ཚད་འབྲས་དེ་ཚད་འབྲས་གཉིས་པའི་བསྟན་བྱའི་གཙོ་བོ་དང་། སེམས་ཙམ་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཚད་འབྲས་ཡིན་ཞེས་
Chinese
已经做了，并且在自成之时第二刹那不住留住而成为刹那，这二者之中，识的刹那是就前者而言，酥油等是就后者而言。如果说它们是事物，但不是胜义的事物，这是不合理的。如果说是事物，那胜义的事物就不是周遍的，因为已经遮止了。自宗的回答是，酥油等那些，只是由许多刹那相续不断，由分别念而恒常增益而已，因为不是实物，所以没有过失。第三，如果识的无分刹那存在，那么微尘方分的无分成立也同样。答：已经说明不相同了。又，将成为有无分的事物。答：许可。因为被时间所包含的事物，现在刚刚产生，除此之外，没有过去未来的无分之故。༈ །།第三，由此成立的量果真实，有胜义自证的量果和世俗义证的量果二者。第一，有破立二者。第一，有些人说：识自身是所量，执相是量，自证是果。另一些人说：先前显现的根识，有法，应是自证，因为是执相之故，因为是从自因产生而成为能取境之相之故。如果这样说，那么在错乱的根识中显现的二月之相，有法，应是自证，因为是从自因产生而成为能识境之识之故。承认周遍。又，先前显现的根识，有法，应是执相，因为是识的差别之故。如果这样说，那么所取相全部，有法，应是执相，因为是识的差别之故。不能许可，因为所取相是从自己之外遥远的境的认识方式而安立，执相是不观待它而安立的缘故。因为境非他故于外境，执取自体不需观待。因为这样说的缘故。此外，其他种类全部应是自证，因为所取相全部是执相之故。有些人说：所取相是所量，执相是量，自证是果，这个量果是第二个量果所要阐述的主要内容，并且是唯识宗不共的量果。
English
It has been done, and at the moment of self-establishment, it does not stay in the second instant and becomes an instant. Among these two, the instant of consciousness is in terms of the former, and ghee etc. are in terms of the latter. If it is said that they are things, but not ultimately real things, it is unreasonable. If it is said to be a thing, then the ultimately real thing is not pervasive, because it has already been prevented. The answer of one's own system is that ghee and so on are only constantly fabricated by conceptual thought from the continuous succession of many moments, because they are not substances, so there is no fault. Third, if the indivisible moment of consciousness exists, then the establishment of the indivisible of the minute particle direction is also the same. Answer: It has been explained that they are not the same. Also, it will become an indivisible thing. Answer: Permission. Because the things contained by time are only born now, and there is no indivisible of the past and future other than that. ༈ །། Third, the valid result established by this is real, there are two valid results: the valid result of ultimate self-awareness and the valid result of conventional meaning awareness. First, there are two: negation and affirmation. First, some people say: consciousness itself is the object to be measured, grasping aspect is the valid cognition, and self-awareness is the result. Others say: the previously appearing sense consciousness, the subject of dharma, should be self-awareness, because it is the grasping aspect, because it is the aspect that arises from its own cause and becomes the object-grasping. If you say so, then the appearance of the two moons appearing in the confused sense consciousness, the subject of dharma, should be self-awareness, because it is the consciousness that arises from its own cause and becomes the object-knowing. Acknowledge pervasiveness. Also, the previously appearing sense consciousness, the subject of dharma, should be the grasping aspect, because it is a distinction of consciousness. If you say so, then all apprehended aspects, the subject of dharma, should be the grasping aspect, because it is a distinction of consciousness. It cannot be permitted, because the apprehended aspect is established from the way of knowing the object far away from oneself, and the grasping aspect is established without relying on it. Because the object is not other, so it is outside, and the grasping self does not need to rely on it. Because it is said like this. In addition, all other kinds should be self-aware, because all apprehended aspects are grasping aspects. Some people say: the apprehended aspect is the object to be measured, the grasping aspect is the valid cognition, and self-awareness is the result. This valid result is the main content to be elaborated in the second valid result, and it is the uncommon valid result of the Mind-Only school.