Tibetan
་རྣམས་སུ་སྣང་། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གནས་འདྲ་བ། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་ངས་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཉི་ཤུ་པ་ལས། དྲུག་གིས་ཅིག་ཆར་སྦྱར་བ་ན། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཆ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར། །དྲུག་པོ་དག་ཀྱང་གོ་གཅིག་ན། །གོང་བུའང་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་འགྱུར། །ཅེས་དང་། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། དབུས་གནས་རྡུལ་ཕྲན་རྡུལ་གཅིག་ལ། །ལྟ་བའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ། །རྡུལ་ཕྲན་གཞན་ལ་ལྟ་བ་ཡང་། །གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ཡིན་བརྗོད་ན། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ཡང་། །ས་ཆུ་ལ་སོགས་རྒྱས་འགྱུར་རམ། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། རྡུལ་ཕྲན་རྣམས་རེག་པའི་ཚུལ་གྱིས་རགས་པ་རྩོམ་པ་ལ་དྲུག་གིས་ཅིག་ཆར་བསྐོར་བའི་རིགས་པ་འཇུག་པར་མ་ཟད་མ་རིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རགས་པ་རྩོམ་པ་ལ་ཡང་དྲུག་གི་ཅིག་ཆར་བསྐོར་བའི་རིག་པ་འཇུག་སྟེ། འདི་ལྟར་དབུས་ཀྱི་རྡུལ་གཅིག་ལ་ཕྱོགས་དྲུག་གི་རྡུལ་གྱིས་བསྐོར་བའི་ཚེ་དབུས་རྡུལ་ཤར་རྡུལ་ལ་ལྟ་བའི་ངོས་ནས་ཕྱོགས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་རྡུལ་ལ་ལྟ་བའམ་མི་ལྟ། ལྟ་ན་ཕྱོགས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་རྡུལ་ཤར་རྡུལ་གྱི་གོ་ས་ན་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། འདོད་ན། རྡུལ་ཕྲན་ལས་བོང་ཚོད་ཆེར་མ་སོང་བར་འགྱུར་རོ། །མི་ལྟ་ན་ཆ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་སྔོ་སོགས་ཕྱི་རོལ་དུ་སྣང་འདི་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། བདེན་པའི་གཅིག་དང་དུ་མར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་དོན་ལྐོག་ན་མོ་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་མེད་དེ། བདེན་པའི་གཅིག་དང་དུ་མར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་རིགས་པས་གནོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་ལས། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། གཟུགས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དོན་སྨྲ་བ་རྣམས་རྣམ་རིག་གི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པའི་ཆེད་དུ་དགོས་པའི་དབང་གིས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉི་ཤུ་པ་ལས། གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་པར་ནི། །དེས་འདུལ་བ་ཡི་སྐྱེ་བོ་ལ། །དགོངས་པའི་དབང་གིས་གསུངས་པ་སྟེ། །རྫུས་ཏེ་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་བཞིན། །ཞེས་དང་། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། དགོས་པའི་དབང་གིས་རྒྱལ་བ་རྣམས། །ང་དང་ང་ཡི་ཞེས་བསྟན་ལྟར། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས། །དེ་བཞིན་དགོས་པའི་དབང་གིས་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཚད་མ་དོན་འདྲ་བ་དགག་པ་ལ། འདྲ་ཡུལ་ལ་བརྟགས་ནས་དགག འདྲ་ཚུལ་ལ་བརྟགས་ནས་དགག འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དབང་ཤེས་དེ
Chinese
中显现。身体和受用处相同，我已宣说唯是心。（这是因为这样说的缘故。） 第二，出自《二十唯识论》：“六者一时和合时，极微尘分为六分，六者若又居一处，聚合物亦成极微尘。”以及《中观庄严论》：“居中极微一微尘，观视自性为何者，观视其他极微亦，若谓彼性即是此，如是云何能增长，地水等法成粗大？”这样说，极微以接触的方式形成粗大的事物，不仅适用六者一时围绕的道理，而且以不合理的方式形成粗大的事物也适用六者一时围绕的道理。如此，当一个中央的微尘被六个方向的微尘围绕时，中央的微尘从观察东方微尘的角度，是观察还是不观察其他方向的微尘？如果观察，那么其他方向的微尘就会处于东方微尘的位置。如果承认，那么微尘就不会变得更大。如果不观察，那么就会变成有部分的。此外，显现为青色等的外部事物，是所立宗，没有真实成立，因为没有成立真实的单一和众多。同样，外境隐蔽处，是所立宗，没有真实存在，因为没有成立真实的单一和众多。这样的理性能够破斥。 第三，如果不存在外境，那么世尊在经中说，色蕴、有色界和处等存在，这不就相违了吗？答：没有过失，因为是为了让意义的宣说者进入唯识的宗派，由于需要的缘故而宣说的。出自《二十唯识论》：“说有色等诸处者，为彼所化有情类，随彼意乐而宣说，如是化生诸有情。”以及《六十正理论》：“如来为应机，亦说我我所，蕴处界亦尔，是故随宜说。”因为这样说的缘故。 第二，破斥量与义相同，分为：从相似的对境上破斥，从相似的方式上破斥，以及相似本身也没有成立三种。第一是，根识它
English
appearances. Body and enjoyment are the same, I have declared it to be only mind. (This is because it is said so.) Second, from the Twenty Verses: "When six are combined at once, the finest dust particle becomes six parts. If the six also reside in one place, the aggregate also becomes just a fine dust particle." And from the Ornament of the Middle Way: "The central atom, one atom, what is the nature of viewing? Viewing other atoms as well, if it is said that that nature is this, how can it increase in this way? How can earth, water, etc., become coarse?" It is said that when atoms form coarse objects by means of contact, the reasoning of six surrounding at once applies, and when forming coarse objects by unreasonable means, the reasoning of six surrounding at once also applies. Thus, when one central atom is surrounded by atoms in six directions, does the central atom, from the perspective of viewing the eastern atom, view or not view the atoms in other directions? If it views, then the atoms in other directions will be in the position of the eastern atom. If it is admitted, then the atom will not become larger. If it does not view, then it will become partial. Furthermore, the external phenomena that appear as blue, etc., are the subject of the proposition, and are not truly established, because the true singularity and plurality are not established. Similarly, the hidden place of external objects is the subject of the proposition, and does not truly exist, because the true singularity and plurality are not established. Such reasoning can refute it. Third, if there is no external object, then the Blessed One said in the sutra that the aggregates of form, the realm of form, and the sense bases, etc., exist, wouldn't this be contradictory? Answer: There is no fault, because it was spoken for the sake of those who speak of meaning to enter the Mind-Only school, due to necessity. From the Twenty Verses: "The saying that there are forms and sense bases, is spoken according to the inclinations of those beings who are to be tamed by them, like those beings who are born miraculously." And from the Sixty Stanzas of Reasoning: "The Victorious Ones, according to the need, also teach 'I' and 'mine.' The aggregates, realms, and sense bases are also spoken according to the need." Because it is said so. Second, refuting that valid cognition and meaning are the same, is divided into: refuting from the similar object, refuting from the similar manner, and that the similarity itself is not established. The first is, that sense consciousness
Tibetan
་ཕྱི་དོན་དང་འདྲ་ན། ཕྱི་དོན་རྡུལ་ཕྲན་དང་འདྲའམ། རགས་པ་དང་འདྲ། དང་པོ་ལྟར་ན་མི་འཐད་དེ། རྡུལ་ཕྲན་ནི་ངོ་བོ་ཕྲ་ཞིང་གྲངས་མང་བར་གནས་ལ། དབང་ཤེས་ལ་རགས་པ་ལིང་པོ་གཅིག་གི་རྣམ་པ་ཤར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྡུལ་ཕྲན་དེ་དག་གང་གིས་ན། །རགས་པར་སྣང་བ་དེ་འདྲར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། རགས་པ་ཆ་མེད་དང་འདྲའམ་ཆ་བཅས་དང་འདྲ། དང་པོ་ལྟར་ན་མི་འཐད་དེ། རགས་པ་ཆ་མེད་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་མི་འཐད་དེ། རགས་པ་ཆ་བཅས་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པས་དེའི་རྒྱུར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དབང་ཤེས་དེ་ཕྱི་དོན་དང་འདྲ་ན། དེ་བདག་ཉིད་ཀུན་གྱིས་འདྲའམ། ཆ་འགའ་ཞིག་གིས་འདྲ། དང་པོ་ལྟར་ན། དབང་ཤེས་བེམ་པོར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དེ་དང་བདག་ཉིད་ཀུན་གྱིས་འདྲ་བའི་ཕྱིར། བདག་ཉིད་ཀུན་གྱིས་འདྲ་ན་ནི། །ཤེས་པ་ཤེས་པ་ཉིད་མིན་འགྱུར། །ཞེས་སོ། གཉིས་པ་ལྟར་ན། སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་ཀྱིས་སེར་པོ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དང་ཆ་འགའ་ཞིག་གིས་འདྲ་བའི་ཕྱིར། ཆ་འགའ་ཞིག་གིས་མཚུངས་ན་ནི། ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མྱོང་འགྱུར། །གསུམ་པ་ནི། འདྲ་བ་ཉིད་མ་གྲུབ་སྟེ། འདྲ་བའི་དོན་སྔར་ཚད་མས་རྟོགས་ཟིན་པའི་དོན་དང་། ཕྱིས་མཐོང་བའི་དོན་འདྲ་བར་བཟུང་བ་ལ་འཇོག་དགོས་པ་ལས་སྔར་ཕྱི་དོན་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་དོན་རྟོགས་དགག་པ་ནི། དབང་ཤེས་ཀྱིས་དོན་རིག་ན་དོན་རྟོགས་པར་གང་གིས་འཇོག དོན་ལས་སྐྱེ་པས་འཇོག་གམ། འདྲ་བས་འཇོག་གམ། དེ་གཉིས་ཚོགས་པས་འཇོག་གམ། ངེས་པ་འདྲེན་ནུས་པ་དང་གསུམ་ཚོགས་པས་འཇོག དང་པོ་ལྟར་ན། དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་རྟོག་པར་ཐལ། དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན་སྔར་བཀག་ཟིན་ཏོ། །གསུམ་པ་ལྟར་ན་སྔོ་འཛིན་དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ཆོས་ཅན། སྔོ་འཛིན་དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་རྟོགས་པར་ཐལ། དེ་ལས་སྐྱེས་པ་གང་ཞིག དེ་དང་སྔོན་པོའི་རྣམ་ལྡན་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ལྟར་ན་མི་འཐད་དེ། དོན་ཚད་མས་མ་རྟོགས་པས་དེ་ལ་ངེས་པ་འདྲེན་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ཀྱི་ཚད་འབྲས་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་དངོས་དང་། རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྣང་བ་སེམས་སུ་བསྒྲུབ། སེམས་སྐད་ཅིག་མར་བསྒྲུབ། སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ། གསལ་ཞིང་རིག་པའི་རྟགས་དང་། ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ་གཉིས་ལས། དང
Chinese
如果（识）与外境相同，外境是与微尘相同呢？还是与粗大物相同呢？如果按照第一种情况，则不合理，因为微尘的自性是微细且数量众多地存在，而对于根识来说，则显现为粗大、浑圆一体的形象。正如所说：那些微尘以何种方式，才能形成那样的粗大显现呢？如果按照第二种情况，粗大物是与无分微尘相同呢？还是与有分微尘相同呢？如果按照第一种情况，则不合理，因为已经遮破了无分微尘。如果按照第二种情况，也不合理，因为有分粗大物并未成立为实物，因此不能作为它的因。第二种情况是，如果根识与外境相同，那么它是以本体全部相同呢？还是以部分相同呢？如果按照第一种情况，根识会变成物质，因为它与那个（外境）本体全部相同。如果本体全部相同，那么识就不再是识了。正如所说：如果本体全部相同，那么识就不再是识了。如果按照第二种情况，先前显现的根识会证知黄色，因为它与那个（外境）以部分相同。如果以部分相同，那么一切都会被一切所体验。第三点是，相同本身并不成立，因为相同的含义必须安立在先前以量已证知的法，与后来见到的法被认为是相同的基础上，但先前并未见到外境。第三，驳斥果为证知外境：如果根识了知外境，那么以什么方式安立为证知外境呢？是以从外境产生而安立吗？是以相同而安立吗？是以两者集合而安立吗？还是以能够引出确定性以及三者集合而安立？如果按照第一种情况，有境根识，应成：是能了知有色根的识，因为它是从那（有色根）产生的。如果按照第二种情况，则先前已经驳斥过了。如果按照第三种情况，则执蓝根现识的第二刹那，应成：是能了知执蓝根现识的第一刹那，因为它从那（第一刹那）产生，并且与那个（第一刹那）在具有蓝色的行相上相同。如果按照第四种情况，则不合理，因为外境未被量所证知，因此对于它引出确定性是不合理的。第二，建立唯识宗的量果，分为二：真实能立和遣除诤论。第一部分有三：成立显现为心，成立心为刹那，成立刹那为无分。第一部分中，以明了且具有觉性的因，以及以俱时决定所缘的因来成立，分为二：
English
If (consciousness) is the same as the external object, is the external object the same as atoms? Or is it the same as a gross object? If according to the first case, it is unreasonable, because the nature of atoms is subtle and exists in large numbers, while for the sense consciousness, it appears as a gross, round, and unified image. As it is said: By what means do those atoms create such a gross appearance? If according to the second case, is the gross object the same as indivisible atoms? Or is it the same as divisible atoms? If according to the first case, it is unreasonable, because indivisible atoms have already been refuted. If according to the second case, it is also unreasonable, because divisible gross objects are not established as real entities, therefore they cannot be their cause. The second case is, if sense consciousness is the same as the external object, then is it the same in its entirety? Or is it the same in some parts? If according to the first case, sense consciousness would become matter, because it is entirely the same as that (external object). If the entire nature is the same, then consciousness would no longer be consciousness. As it is said: If the entire nature is the same, then consciousness would no longer be consciousness. If according to the second case, the previously appearing sense consciousness would cognize yellow, because it is the same as that (external object) in some parts. If it is the same in some parts, then everything would be experienced by everything. The third point is that sameness itself is not established, because the meaning of sameness must be established on the basis that the dharma previously cognized by valid cognition and the dharma seen later are considered the same, but the external object has not been seen previously. Third, refuting the result as cognizing the external object: If sense consciousness knows the external object, then in what way is it established as cognizing the external object? Is it established by arising from the external object? Is it established by being the same? Is it established by the combination of the two? Or is it established by being able to lead to certainty and the combination of the three? If according to the first case, the subject sense consciousness, it follows that: it is the consciousness that can cognize the colored sense organ, because it arises from that (colored sense organ). If according to the second case, it has already been refuted previously. If according to the third case, then the second moment of the blue-grasping sense manifest consciousness, it follows that: it is able to cognize the first moment of the blue-grasping sense manifest consciousness, because it arises from that (first moment) and is the same as that (first moment) in having the aspect of blue. If according to the fourth case, it is unreasonable, because the external object has not been cognized by valid cognition, therefore it is unreasonable to derive certainty from it. Second, establishing the valid cognition and result of the Mind-Only school, divided into two: the actual proof and the refutation of disputes. The first part has three: establishing appearance as mind, establishing mind as momentary, and establishing momentariness as indivisible. In the first part, it is established by the reason of being clear and having awareness, and by the reason of simultaneous determinate perception, divided into two: