Tibetan
བུ་རག་ལས་མེད་པར་ཡང་། །རྟོག་པ་ཡིས་ནི་འབྲེལ་བར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་དཔྱད་ན་མེ་ལས་སྐྱེས་པའི་དུ་བ་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། དཔྱད་ན་དུ་བ་མེ་ལས་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། འདི་དང་ཕྱི་དོན་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་གཉིས་བདེན་པར་གྲུབ་མ་གྲུབ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ། དཔྱད་ན་དབང་ཤེས་ཀྱིས་ཕྱི་དོན་འཛིན་ན། ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱར་བྱས་པའི་ཚེ་དཔྱད་ན་དོན་རིག་འབྲས་བུར་འགྱུར་བས་ཚད་འབྲས་གསུམ་པའི་བསྟན་བྱའི་གཙོ་བོ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཁོ་བོ་ནི། འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་གཟུགས་འཛིན་ཞེས་བརྗོད། །ཅེས་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་དཔྱོད་པ་ན། །རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་བཤད། །ཅེས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་ལྟོས་ནས་དབང་ཤེས་ཀྱིས་ཕྱི་དོན་འཛིན་པ་དང་། མདོ་སྡེ་པ་རང་གི་ཚུལ་གཉིས་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་ཚེ་ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་འདི་གཉིས་སྨྲའོ། །གཉིས་པ་རྣམ་རིག་སྨྲ་བའི་ཚད་འབྲས་ལ་གསུམ་སྟེ། མདོ་ལས་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་ཚུལ། རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་ཚུལ། དེ་དག་གི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། མདོར། ཡང་ན་རང་རིག་འབྲས་བུ་སྟེ། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར། ཤེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་སྣང་བ་སྐྱེ་སྟེ། རང་གི་སྣང་བ་དང་། ཡུལ་གྱི་སྣང་བའོ། །སྣང་བ་དེ་གཉིས་ལས་རང་རིག་པ་དེ་ནི་འབྲས་བུའོ་ཞེས་པ་འདི་དཔྱད་པའི་ཚེ་གཟུང་རྣམ་གཞལ་བྱར་བྱས་ནས་རང་རིག་འབྲས་བུར་བསྟན་ནོ། །ཡང་། དེ་ཡི་ངོ་བོ་ལས་དོན་ངེས། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར། གང་གི་ཚེ་ཤེས་པ་ཡུལ་དང་བཅས་པ་དོན་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རང་རིག་པ་ལས་འདོད་པའམ་མི་འདོད་པའི་དོན་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་འདིས་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱར་བྱས་ནས་དོན་རིག་འབྲས་བུར་བསྟན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དཔྱད་ན་རང་རིག་འབྲས་བུར་བསྟན་པ་རྩ་འགྲེལ་གྱི་དོན་འགྲེལ་བ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་དོན་རིག་འབྲས་བུར་བསྟན་པ་རྩ་འགྲེལ་གྱི་དོན་འགྲེལ་བའོ། །དང་པོ་ལ། དབང་ཤེས་ལ་རང་དུས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱི་དོན་གྱིས་གཏད་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་བཀག་ནས་རང་རིག་འབྲས་བུར་བསྟན་པ་དང་། དབང་ཤེས་ལ་རང་དུས་སུ་སྣང་བ་ཕྱི་དོན་ཡིན་པ་བཀག་ནས་རང་རིག་འབྲས་བུར་བསྟན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། དོན་རིགས་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དྲིས་ནས་འགོག་པ་ནི། དོན་རིག་གང་ཡིན་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་དྲུག་གོ །དེས་ན་གཟུང་འཛིན་རྫས་གཞན་མེད་པར་གྲུབ་པ་ནི། དེ་ཡི་མྱོང་དེ་བདག་ཉིད་དེ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ལ། གྲགས་པ་དང་འགལ་བ་སྤང་བ་ནི། དེ་ཡི་དངོས་དེ་སྔོ་སོགས་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གོ །མྱོང་བ་དང་འགལ་བ་སྤོང་བ་ནི། ཇི་ལྟར་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་སོ། །མཐོང་བ་དང་འགལ་བ་སྤོང་བ་ནི། གང་ཚེ་གཟུང་འཛིན་རྣམ་ཕྱེ་བའི། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་ཕྱེད་དང་གཉིས་སོ། །གཟུང་འཛིན་རྫས་གཞན་མེད་པས་རང་རིག་འབྲས་བུར་གྲུབ་པ་ནི། དེས་ན་ཞེས་སོགས་ཚིག་རྐང་གཉིས་སོ། །མདོར་ན་དེ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་པས་དབང་ཤེས་ལ་རང་དུས་སུ་སྣང་བའི་གཟུང་རྣམ་དེ་ཕྱི་དོན་མ་ཡིན་ཀྱང་ཕྱི་དོན་གྱིས་རང་ངོས་ནས་གཏད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པས་གཞན་རིག་གི་ཤེས་པར་འདོད་པ་དེ་བཀག་ནས་རིག་བྱ་དོན་གཞན་མེད་པས་རང་རིག་འབྲས་བུར་བསྟན་པའོ། །ད་ནི་གཉིས་པ་དབང་ཤེས་ལ་རང་དུས་སུ་སྣང་བ་ཕྱི་དོན་ཡིན་པ་བཀག་ནས་རང་རིག་འབྲས་བུར་སྒྲུབ་པ་ལ། ཕྱི་དོན་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དྲིས་ནས་འགོག་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་མྱོང་གྱུར་ན། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ནི། འདིར་འགའ་ཞིག་ནི་འགའ་ཞིག་གི །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གོ །དེས་ན་སྣང་བ་བློ་གཅིག་ཉིད། ཚུལ་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་གཟུང་རྣམ་ཡིན་གྱི། ཕྱི་དོན་མ་ཡིན་པ་རང་རིག་འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་གཅིག་ལ་ཚུལ་གཉིས་ཡོད། །ཅེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གོ །མདོར་ན་འདི་དག་གིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་དབང་ཤེས་ལ་རང་དུས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཕྱི་དོན་དུ་འདོད་པ་བཀག་ནས་དེ་ཉིད་གཟུང་རྣམ་ཡིན་པས་ན་རང་རིག་འབྲས་བུར་བསྟན་ཏེ། ཡང་ན་རང་རིག་འབྲས་བུ་སྟེ། །ཞེས་པའི་རྩ་འགྲེལ་ལ་ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་སོ་སོར་བཀག་ནས་རང་རིག་འབྲས་བུར་བྱས་པའི་བཤད་པ་ཡོངས་རྫོགས་མཛད་པ་སྟེ། སྔོན་ཆད་གཞན་གྱི་བློ་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པར་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་ཐ་སྙད་དུ་དོན་རིག་འབྲས་བུར་བསྟན་པ་རྩ་འགྲེལ་གྱི་དོན་འགྲེལ་པ་ནི། གང་ཚེ་རྣམ་རིག་རྒྱུ་ཡི་ཡུལ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་སྟེ། ཚིགས་བཅད་དང་པོས་ནི། ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱ། གཟུང་རྣམ་ཚད་མ། དོན་རིག་འབྲས་བུར་བྱས་པའི་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ཀྱི་ཚད་འབྲས་གཉིས་པ་བསྟན་ཏེ། ལྷའི་འགྲེལ་པར། དེས་ནི་དོན་དང་འདྲ་བ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ཅིང་། དོན་མྱོང་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་
Chinese
即使没有麦麸，分别念也会产生联系。如是说。另外，如果分析，则从火中产生的烟雾不成立，因为如果分析，烟雾不是从火中产生的。不能承认，因为此和彼衡量外境的二量，成立与不成立是相同的缘故。因此，在经部宗的观点中，如果分析，根识执持外境，在外境被作为衡量对象时，如果分析，则境识成为果，因此与三量果的所诠释的主要内容相违背。我则说，世间执持色法之因。如是说。当分析自己的体性时，说是自证是果。追随这些之后，依赖于世间的名言，根识执持外境，以及经部宗自己的方式，这二者在以成立的理智进行分析时，识执持自己的体性，这二者我都说。第二，唯识宗的量果有三：从经中如何宣说的方面，从释论中如何显示的方面，以及对这些的意义进行决定的方面。第一是，经中说：或者自证是果。以及，在它的注释中说：识产生二种显现，即自己的显现和境的显现。在那二种显现中，自证是果，这个在分析时，以所取相作为衡量对象，从而显示自证是果。又说：从它的体性中确定意义。以及，在它的注释中说：当识与境一起成为意义时，从与它相符的自证中，会了知想要或不想要的意义。这以名言将外境作为衡量对象，从而显示境识是果。第二有二，分析则显示自证是果，解释根本和注释的意义，以及在名言中显示境识是果，解释根本和注释的意义。第一中，遮止根识在自己同时显现的外境所给予的果，从而显示自证是果，以及遮止根识在自己同时显现的外境是外境，从而显示自证是果，这二者中，第一中，询问境识是果的成立理由，然后进行遮止，即境识是什么等等六个偈颂。因此，所取和能取
English
Even without bran, conceptualization creates connections. So it is said. Furthermore, if analyzed, the smoke arising from fire is not established, because if analyzed, smoke does not arise from fire. It cannot be admitted, because the two valid cognitions that measure external objects, this and that, are the same in terms of being established or not. Therefore, according to the Sautrāntika school, if analyzed, when sense consciousness grasps external objects, and when external objects are made the object of measurement, if analyzed, object-consciousness becomes the result, thus contradicting the main subject to be taught of the three valid cognitions and results. I say that the world holds onto the cause of form. So it is said. When examining one's own nature, it is said that self-awareness is the result. Following these, relying on worldly conventions, sense consciousness grasps external objects, and the Sautrāntika's own way, these two, when analyzed with the reasoning of establishment, consciousness grasping its own nature, these two I speak of. Secondly, the valid cognition and result of the Mind-Only school have three aspects: how it is explained in the sūtras, how it is shown in the commentaries, and determining the meaning of these. The first is: In the sūtra, it says: Or self-awareness is the result. And in its commentary, it says: Consciousness arises with two appearances, namely its own appearance and the appearance of the object. Among those two appearances, self-awareness is the result. This, when analyzed, with the apprehended aspect as the object of measurement, thus shows that self-awareness is the result. Again, it says: From its nature, meaning is determined. And in its commentary, it says: When consciousness, together with the object, is the meaning, then from the self-awareness that is in accordance with it, the desired or undesired meaning will be understood. This, in conventional terms, takes external objects as the object of measurement, thus showing that object-consciousness is the result. The second has two aspects: analyzing and showing that self-awareness is the result, explaining the meaning of the root text and commentary, and showing that object-consciousness is the result in conventional terms, explaining the meaning of the root text and commentary. In the first, denying that sense consciousness is the result given by the external object that appears at the same time, thus showing that self-awareness is the result, and denying that the external object that appears at the same time to sense consciousness is the external object, thus showing that self-awareness is the result, among these two, in the first, asking for the reason for establishing that object-consciousness is the result, and then refuting it, namely, what is object-consciousness, etc., six verses. Therefore, the apprehended and the apprehender
Chinese
成立为非他物，是说：彼之体验即是自性。等等，此为二颂。其中，对于遣除诤论，遣除与名声相违：彼之事物是青等之故。等等，此为一颂。遣除与体验相违：如何彼之自性之故。等等，此为二颂。遣除与见相违：何之时，所取能取分判之。等等，此为二颂半。以所取能取非他物而成立自证果：因此等等，此为二句。总之，以上文段，经部宗遮破了，权识于自时显现的所取相，虽非外境，却是外境从自身所赋予的相状，因此认为是其他识，从而显示了以所知无他物而成为自证果。现在是第二，遮破权识于自时显现为外境，而成立为自证果。首先提问外境的成立方式，然后遮破：若彼外境成体验。等等，此为三颂。其中，对于遣除诤论：此处某者是某者之。等等，此为一颂。因此，显现是唯一心识，是显现为二相的所取相，而非外境，成立自证果：是故一法有二相。等等，此为一颂。总之，这些文段遮破了，分别说一切有部宗认为权识于自时显现的相状即是外境，从而显示了彼即是所取相，因此是自证果。或者，又是自证果。等等，在根释中，分别遮破了声闻二部，从而完成了作为自证果的阐述，此前未曾显现于其他人的心识之中。第二，在名言中，将意义认知显示为果，是对根释意义的解释：何之时，识之境是能知。等等，此为三颂。第一颂是说：在名言中，外境是所量，所取相是量，以意义认知作为果，从而显示了唯识宗的量果二者。在天神的解释中：因此，与意义相似的是量，体验意义是果，如此则是对第二种分别的阐述。
English
To establish that there is no other substance, it is said: Its experience is its own nature. Etc., these are two verses. Among them, to dispel disputes, dispelling contradiction with fame: Its object is blue, etc., therefore. Etc., this is one verse. Dispelling contradiction with experience: How is it its own nature, therefore. Etc., these are two verses. Dispelling contradiction with seeing: When the grasped and the grasper are distinguished. Etc., this is two and a half verses. Because the grasped and the grasper are not other substances, the self-cognizance fruit is established: Therefore, etc., these are two lines. In short, with the preceding paragraphs, the Sautrāntika school refutes that the grasped aspect appearing to the sense consciousness at its own time is not an external object, but it is the aspect that the external object imparts from its own side, therefore it is considered as another consciousness, thereby showing that there is no other object of knowledge and it becomes the self-cognizance fruit. Now the second is to refute that the appearance of the sense consciousness at its own time is an external object, and to establish it as the self-cognizance fruit. First, ask for the proof of being an external object, and then refute it: If that external object becomes experience. Etc., these are three verses. Among them, to dispel disputes: Here, some are of some. Etc., this is one verse. Therefore, appearance is the only mind, it is the grasped aspect appearing in two ways, but it is not an external object, and the self-cognizance fruit is established: Therefore, one dharma has two aspects. Etc., this is one verse. In short, these paragraphs refute that the Vaibhāṣika school considers the aspect appearing to the sense consciousness at its own time as the external object, thereby showing that it is the grasped aspect, therefore it is the self-cognizance fruit. Or, it is also the self-cognizance fruit. Etc., in the root commentary, the two Śrāvakayāna schools are separately refuted, thereby completing the explanation of being the self-cognizance fruit, which has not appeared in the minds of others before. Second, in conventional terms, showing the meaning cognition as the fruit is an explanation of the meaning of the root commentary: When the object of consciousness is the cause. Etc., these are three verses. The first verse says: In conventional terms, the external object is the measurable, the grasped aspect is the valid cognition, and the meaning cognition is taken as the fruit, thereby showing the two aspects of valid cognition and fruit in the Yogācāra school. In the explanation of the gods: Therefore, that which is similar to the meaning is the valid cognition, and experiencing the meaning is the fruit, thus it is an explanation of the second distinction.