Tibetan
ས་ཐམས་ཅད་དོ། །བདག་རྐྱེན་ནི། བྱེད་རྒྱུ་ལ་འཇོག་སྟེ། མཛོད་ལས། རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུ་ལྔ་ཡིན། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་སྐྱེས་པ་རྣམས། །ཐ་མ་མིན་མཚུངས་དེ་མ་ཐག །དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །བྱེད་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བདག་པོར་བཤད། །ཅེས་སོ། །འོ་ན་དངོས་པོ་རྣམས་རྐྱེན་གང་དང་གང་ལས་སྐྱེས་ཞེ་ན། སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་རྐྱེན་བཞི་ཀ་དང་། སྙོམས་འཇུག་ནི་དམིགས་རྐྱེན་མ་གཏོགས་པའི་རྐྱེན་གསུམ་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུའི་རྐྱེན་དང་། བདག་རྐྱེན་གཉིས་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། བཞི་ཡིས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །གསུམ་གྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གཉིས། །གཞན་ནི་གཉིས་པོ་དག་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འདིར་ནི་དབང་མངོན་གྱི་དངོས་རྒྱུ་ལ་རྐྱེན་གསུམ་དུ་གྲངས་ངེས་ཏེ། རྣམ་ངེས་ལས། དེ་ལ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ། །ཡུལ་མེད་པར་ནི་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། །བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་ཡུལ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དེ་ཚོགས་པ་མེད་པར་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་མེད་པར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཅན་རྣམས་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་དབང་པོ་དང་བྲལ་བ་ལ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ལ། དབང་པོ་ཉམས་པ་མེད་པ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པ་ན་ཡང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀ་ཚོགས་ཀྱང་གཉིད་ལ་སོགས་པས་བསླད་པའི་བློ་ཅན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ལ་ནི་རྒྱུའི་ཚོགས་པ་འདི་དག་ཙམ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ་ཞེས་དང་། འདིར་ཡང་། དེ་ཡང་དབང་པོ་དོན་དམ་བློ། །ཡང་ན་ཡིད་བྱེད་སྔ་མར་འགྱུར། །རྒྱུ་འབྲས་ཚོགས་པ་འདི་དག་ལས། །འབྲེལ་པ་ཅན་གཞན་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རྒྱུའི་རྐྱེན་གཏན་ནས་མི་འདོད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། རྐྱེན་གསུམ་ཉིད་རྒྱུའི་རྐྱེན་དུ་འདོད་དེ། རྟག་ཏུ་དེ་ཡི་རྗེས་འཇུག་ཕྱིར། །གང་ཞིག་ཡོད་པས་ཕན་འདོགས་བྱེད། །དེ་རྒྱུ་ཞེས་པའི་རྒྱུའི་དོན་དེ་རྐྱེན་གསུམ་ལ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་ཀྱང་རྐྱེན་གསུམ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་མི་འདོད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུའི་རྐྱེན་ནི་བྱེད་རྒྱུ་མ་གཏོགས་པའི་རྒྱུ་ལྔ་ལ་འདོད་ཅིང་། སྐལ་མཉམ་དང་ཀུན་འགྲོའི་རྒྱུ་གཉིས་ལ་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཚང་བ་སྲིད་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་རྒྱུ་གཉིས་འབྲས་བུ་དང་དུས་མཉམ་ཡིན་པས་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་མི་སྲིད་ཅིང་། རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་ནི་རྒྱུད་རྒྱུ་ཡིན་པས་རྐྱེན་གསུམ་གང་རུང་མ་ཡིན། བདག་རྐྱེན་གྱི་དོན་བྱེད་རྒྱུ་ལ་འདོད་ཅིང་། བྱེད་རྒྱུའི་དོན་ནི་རང་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པ་ལ་དམིགས་རྐྱེན་མེད་དེ། ཡིད་ཀྱི་བློ་ལ་དོན་གྱིས་བརྟགས། །རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡོད་མིན་ཕྱིར། །ཞེས་དང་། སྐྲ་སྣང་དོན་མེད་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རིགས་པས་ཀྱང་གྲུབ་སྟེ། དེ་ལ་རང་ངོས་ནས་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། ལུང་དང་པོ་ནི། ཡིད་བློ་རྟོག་པ་ལ་གཟུང་དོན་ཡོད་པ་འགོག་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ལུང་གཉིས་པས་དེའི་གཟུང་དོན་མེད་པར་བསྟན་གྱི། དམིགས་རྐྱེན་མེད་པར་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་ན་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་དགོས་ཀྱང་རང་ངོས་ནས་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པ་ལ་དམིགས་རྐྱེན་ཡོད་དེ། མར་མེའི་རྩེ་མོ་དེ་མར་མེའི་རྩེ་མོ་ཕྲ་སྒོར་བ་འཛིན་པའི་དབང་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་དངོས་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ལ་རྒྱུའི་ཚོགས་པ་འདི་དག་ཙམ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེའི་དངོས་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་གང་ཞིག དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཆོས་གཞན་གྱིས་མ་ཆོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། མར་མེ་ཙམ་གྱིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་ཀ་དག་ཀྱང་རྒྱུ་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། མདོར་ན་དབང་ཤེས་མ་འཁྲུལ་བའི་གཟུང་དོན་དེ་ཉིད་སྤྱིར་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཡིན་པས་གཟུང་དོན་དང་། དམིགས་རྐྱེན་གཉིས་ཀ་ཡིན་ལ། ཟླ་གཅིག་དེ་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་གི་དབང་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཙམ་ཡིན་གྱི་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་མིན་པས་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་ཀྱང་གཟུང་དོན་མ་ཡིན་པ་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་ཡང་སྤྱིར་དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་དང་། དམིགས་ཡུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་མེད་དེ། གཞན་དུ་ན་དུང་དཀར་པོ་སེར་པོ་ཡིན་པ་དང་། ཟླ་གཅིག་ཟླ་གཉིས་ཡིན་པ་སོགས་ཡོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མ་ནི་ཡོད་དེ། དེའི་དངོས་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་པའི་ཕྱི
Chinese
一切处皆是。自缘即是能作因。如《俱舍论》所说：“因名为五因，心及生起之心所，同类非后及无间，所缘一切诸法即，能作因说为自在。”那么，事物从哪些因缘产生呢？心和心所从所有四种因缘产生。等至从除了所缘缘之外的三种因缘产生。除此之外的事物从因缘和自缘两种因缘产生。如《俱舍论》所说：“心及心所由四缘，等至二者由三缘，其余诸法二者生。”第二，此处，根现识的真实因决定为三种缘。如《释量论》所说：“彼等乐等，无境则不生，自性如何之境及，随逐乐等彼不生。”没有对境就不会产生快乐等。没有根也不行，因为与色等相关的，在没有其对境的根时是看不到的，并且在根没有损坏而安住时也会产生。没有作意也不行，因为即使二者聚合，对于被睡眠等蒙蔽的心识来说也是没有的。对于识的产生来说，只有这些因的聚合就足够了。此处也说：“彼亦根境真实智，或是作意转为前，因果聚合此等外，无有关联余者有。”因此，难道是不承认因缘吗？不是的，认为三种缘本身就是因缘，因为总是随逐它，凡是有它就能利益，因此，因的意义在这三种缘上是完备的。难道说分别说者也不承认除了三种缘之外的因缘吗？不是的，因缘是指除了能作因之外的五种因，对于等起因和遍行因来说，具备同类无间缘是可能的，但同时生起因和相应因与果同时，因此不可能成为无间缘。
English
Everything is everywhere. The self-condition is established as the acting cause. As the Treasury states: "Cause is called the five causes, mind and arising mental factors, similar, non-subsequent, and immediate, objects are all phenomena, the acting cause is said to be independent." So, from which conditions do things arise? Mind and mental factors arise from all four conditions. Absorption arises from three conditions excluding the objective condition. Other things arise from the causal condition and the self-condition. As the Treasury states: "Mind and mental factors from four conditions, the two absorptions from three, others arise from these two." Secondly, here, the actual cause of direct perception is definitely three conditions. As the Commentary on Valid Cognition states: "For example, happiness and so on, cannot arise without an object, happiness and so on, which are related to the object as it is, do not arise without that assembly." Happiness and so on cannot arise without an object. It is also not possible without the sense faculty, because those related to form and so on are not seen without the sense faculty of their object, and they also arise when the sense faculty is intact and present. It is also not possible without attention, because even if both are assembled, it is absent for those whose minds are obscured by sleep and so on. For the arising of consciousness, only this assembly of causes is sufficient. Here it also says: "That is also the sense faculty, object, true intelligence, or attention turns to the former, apart from this assembly of cause and effect, there is no other connection." Therefore, is it not admitting the causal condition at all? No, it is considered that the three conditions themselves are the causal condition, because it always follows it, and whatever exists benefits, therefore, the meaning of cause is complete in these three conditions. Does the Vaibhashika also not admit a causal condition other than the three conditions? No, the causal condition is considered to be the five causes other than the acting cause, and for the co-emergent cause and the pervasive cause, it is possible to have the complete homogeneous and immediate condition, but the simultaneous cause and the associated cause are simultaneous with the result, so it is impossible to become the immediate condition.
Chinese
而且，异熟果的因是等流因，所以不是三种缘中的任何一种。自缘的意义被认为是俱有因，而俱有因的意义是指除了自身之外的一切法。第三种观点是：有些人认为，对于根识错乱来说，没有所缘缘，因为：以意的智慧来衡量事物，不可能有完全成立的事物。以及，头发的显现是没有意义的。通过理证也可以成立，因为对于它来说，从自身方面来说，没有创造相似形象的因。这是不合理的，因为第一个教证是，意智分别念是遮止所取义存在的场合。第二个教证只是显示了它的所取义不存在，但并没有显示没有所缘缘。理证的论证也不合理，因为如果是所缘缘，则必须是创造形象的因，但不必是从自身方面创造相似形象的因。因此，根识错乱有其所缘缘，因为灯焰是执持灯焰细小圆形的根识的所缘缘，因为它是成为其直接因的外处。这是周遍的，因为经中说，产生识的只是这些因的集合。它是其直接因，因为凡是它的因，并且在那两者之间没有被其他法隔断。第一个成立，因为仅仅有灯焰就足够了。两者都是清净的，但都不是因。总而言之，不错误的根识的所取义，总体上是创造形象的，具体上是创造相似形象的，因此既是所取义，又是所缘缘。而一个月亮显现为两个月亮的根识，仅仅是创造形象，而不是创造相似形象，因此是所缘缘，但不是所取义，这就是区别。此外，一般来说，在根识错乱的执持方式的对境和所缘境两者中，前者是不存在的，否则就会导致白色的海螺是黄色的，一个月亮是两个月亮等情况的存在。后者是存在的，因为存在成为其直接因的外处。
English
Moreover, the cause of the resultant fruit is the cause of the same kind, so it is not any of the three conditions. The meaning of the self-condition is considered to be the co-existent cause, and the meaning of the co-existent cause refers to all phenomena other than itself. The third view is: Some people think that for the erroneous sense consciousness, there is no objective condition, because: The mind's wisdom measures things, and it is impossible for things to be completely established. And, the appearance of hair is meaningless. It can also be established by reasoning, because for it, from its own side, there is no cause to create a similar image. This is unreasonable, because the first scripture is the occasion to prevent the existence of the object of the mind's intellect and discrimination. The second scripture only shows that its object of perception does not exist, but it does not show that there is no objective condition. The argument of reasoning is also unreasonable, because if it is an objective condition, it must be the cause of creating an image, but it does not have to be the cause of creating a similar image from its own side. Therefore, the erroneous sense consciousness has its objective condition, because the flame of the lamp is the objective condition of the sense consciousness that holds the small round flame of the lamp, because it is the external source that becomes its direct cause. This is pervasive, because the sutra says that only these collections of causes produce consciousness. It is its direct cause, because whatever is its cause, and there is no other dharma that separates between the two. The first is established, because the flame of the lamp is enough. Both are pure, but neither is the cause. In short, the object of perception of the non-erroneous sense consciousness is generally the creator of images, and specifically the creator of similar images, so it is both the object of perception and the objective condition. And the sense consciousness of one moon appearing as two moons is only the creator of images, not the creator of similar images, so it is the objective condition, but not the object of perception, which is the difference. In addition, in general, of the object and the objective of the way of holding of the erroneous sense consciousness, the former does not exist, otherwise it would lead to the existence of a white conch being yellow, one moon being two moons, and so on. The latter exists, because there is an external source that becomes its direct cause.