Tibetan
ལ་བརྟན་པར་འགྲུབ་སྟེ། མེ་དུ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་ལྡོག་པས་ཀྱང་འགྲུབ་བོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། རྐྱེན་གཞན་ཚང་ཡང་དབང་རྟེན་འདི་དག་ལ་ཡོད་པའི་ནུས་པ་ཞིག་མ་ཚང་ན་དབང་ཤེས་མི་འབྱུང་བའི་རྟགས་ལས་ནུས་པ་དེ་ཡོད་པར་གྲུབ་ཅིང་། ནུས་པ་དེ་ཡང་བེམ་ཤེས་གང་རུང་ལས་མ་འདས་པ་ལས། ཤེས་པར་མི་འཐད་དེ། དབང་ཤེས་ཡིན་ན། དབང་ཤེས་མ་སྐྱེས་པའི་སྔར་ནས་ཡོད་པས་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་། ཡིད་ཤེས་ཡིན་ན། དབང་རྟེན་འདི་དག་ལ་བརྟེན་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བེམ་པོར་གྲུབ་པས་གཟུགས་ཅན་ཙམ་ཞིག་ཁས་བླངས་ཀྱི། ཟར་མའི་མེ་ཏོག་ལྟ་བུ་སོགས་རེ་ཞིག་རིགས་པས་མི་གྲུབ་པས། རིགས་པའི་རྗེས་འབྲང་གི་མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁས་མི་ལེན་པ་ནི་གནད་ཀྱི་དོན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རང་རིག་མངོན་སུམ་དུ་འདོད་པ་མདོ་སེམས་གཉིས་ཀ་མཐུན་ཀྱང་། མདོ་སྡེ་པས། དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དུ་འཇོག་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་ལྟོས་ནས་འཇོག་དགོས་པས་གཞན་རིག་གི་ཤེས་པར་འདོད་ལ། སེམས་ཙམ་པས་རང་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་ལ་ཚད་མར་མ་སོང་བས་རང་རིག་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། དེས་ན་གཞན་རིག་མེད་པའི་ཕྱིར། །རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཚད་མ་མདོར། མིང་དང་རིགས་སོགས་སྦྱོར་བ་ཡི། །རྟོག་པ་དང་བྲལ་མངོན་སུམ་མོ། །ཞེས་དམ་བཅའ་ཙམ་གསུངས་ཤིང་། རྣམ་འགྲེལ་འདིར། འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་འགྲུབ་པ་དང་། འཁྲུལ་རྒྱུ་ཡོད་ན་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ་གཉིས་ལས། ཕྱི་མ་ལ། སྤྱིར་རིགས་པ་མང་དུ་ཡོད་ཀྱང་། །དེ་ཕྱིར་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་བློ། །ཐམས་ཅད་ཁྱད་པར་ཡུལ་ཅན་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། དབང་མངོན་ཆོས་ཅན། རྟོག་བྲལ་ཡིན་ཏེ། རང་མཚན་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །བཞི་པ་ནི། དབང་མངོན་ཆོས་ཅན། མ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་རྒྱུས་འཁྲུལ་པར་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི་དོན་རང་མཚན་གྱིས་རང་ངོས་ནས་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་གཏད་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །བཞི་པ་ལ། སྒྲ་དོན་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། དེ་ལས་འཕྲོས་ནས་རྐྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དབང་མངོན་དེ་རྐྱེན་གསུམ་ཆར་ལས་སྐྱེས་པར་མཚུངས་ཀྱང་། དམིགས་རྐྱེན་དང་། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཐ་སྙད་མི་བྱེད་པར་བདག་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་སྤྱིར་དབང་མངོན་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་མིག་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། སྤྱིར་རྟོག་ལྡན་བརྡ་སྦྱ
Chinese
从而稳固地成立，如同火一样。又或者通过反过来也成立，所说的意思是：其他条件都具备，但是这些根基所具有的功能不完备，那么根识就不会产生，从这个征象可以成立这种功能是存在的。而且这种功能也不会超出物质和意识的范畴。因此，不应是意识，如果是根识，那么在根识未产生之前就已存在，将会变成无穷无尽。如果是意识，那么就不需要依赖这些根基了。因此，因为成立是物质，所以仅仅承认是有形体的。像萨热玛花之类的，暂时无法通过理证成立。因此，随理行宗的经部师们不承认，这是关键所在。第二点是，经部宗和唯识宗都一致认为自性是自证现量。但是，经部宗认为，安立为根现量，必须依赖外境才能安立，因此认为是其他认知的意识。而唯识宗认为，对外境来说，不是可靠的量，因此认为是自证。因此，因为没有他证，所以认为是自证的结果。就像这样。第三点是，《量论》中说：“与名称和种类等结合的，远离分别念是现量。”仅仅是这样立宗。而在这部《释量论》中，如果没有错乱的因由，那么通过现量成立；如果有错乱的因由，那么通过理证来成立。在后者中，一般来说，虽然有很多理证，但是，因此从根产生的智慧，全部都是具有特殊境的。也就是说，根现量是法，是离分别念的，因为是自相显现的意识。第四点是，根现量是法，是不错乱的，因为不是由错乱的因由产生错乱，而是自相从自身方面赋予自身相似的形象的意识。第四点中，一般显示词义，以及由此引申出的三种缘起的安立，这两者中，第一点是，根现量虽然同样是从三种缘起中产生的，但是，不从所缘缘和等无间缘的角度进行命名，而是从增上缘的角度，一般命名为根现量，以及具体命名为眼识等等，这是什么原因呢？一般来说，具有分别念的表示
English
Thus, it is firmly established, like fire. Or it can also be established by reversing it, which means: Even if other conditions are complete, if a certain function of these sense bases is incomplete, then sense consciousness will not arise. From this sign, it can be established that this function exists. Moreover, this function will not go beyond the scope of matter and consciousness. Therefore, it should not be consciousness. If it is sense consciousness, then it has existed before sense consciousness arises, and it will become infinite. If it is consciousness, then it does not need to rely on these sense bases. Therefore, because it is established as matter, it is only acknowledged as having form. Like the Sarma flower and so on, it cannot be established by reasoning for the time being. Therefore, the Sutra followers of the reasoning school do not acknowledge it, which is the key point. The second point is that both the Sutra and Mind-Only schools agree that self-nature is self-cognizant direct perception. However, the Sutra school believes that establishing it as sense direct perception must rely on external objects to establish it, so it is considered to be other-cognizant consciousness. The Mind-Only school believes that it is not a reliable measure for objects other than itself, so it is considered to be self-cognizant. Therefore, because there is no other-cognizance, it is considered to be the result of self-cognizance. It's like this. The third point is that in the Treatise on Valid Cognition, it says: "That which is combined with names and categories, etc., and is free from conceptual thought is direct perception." It is only established in this way. In this Commentary on Valid Cognition, if there is no cause of confusion, then it is established through direct perception; if there is a cause of confusion, then it is established through reasoning. In the latter, in general, although there are many reasons, therefore, the wisdom arising from the senses is all with special objects. That is to say, sense direct perception is a dharma, it is free from conceptual thought, because it is the consciousness that clearly appears as its own characteristic. The fourth point is that sense direct perception is a dharma, it is not confused, because it is not the cause of confusion that produces confusion, but it is the consciousness that the self-characteristic gives its own similar image from its own side. In the fourth point, the meaning of the words is generally shown, and the establishment of the three conditions derived from it. The first point is that although sense direct perception is similarly produced from the three conditions, it is not named from the perspective of the objective condition and the immediately preceding condition, but from the perspective of the dominant condition, it is generally named sense direct perception, and specifically named eye consciousness, etc. What is the reason for this? In general, the expression with conceptual thought
Tibetan
ར་བའི་དགོས་པ་ནི། ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་དོན་དེ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཆེད་ཡིན་པ་ལས། བདག་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་དབང་མངོན་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ལས་མངོན་སུམ་བཞིའི་དང་པོ་བདེ་བླག་ཏུ་གོ་ནུས་ཏེ། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་དེ་མངོན་སུམ་བཞིའི་དང་པོ་དེའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། རྔ་དེ་རྔ་སྒྲའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྔ་སྒྲ་ཞེས་དང་། ནས་ཀྱི་ས་བོན་དེ་ནས་མྱུག་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ནས་མྱུག་ཅེས་པའི་ཐ་སྙད་བྱས་པ་བཞིན་ནོ། །དམིགས་རྐྱེན་དང་། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཐ་སྙད་བྱས་ན་མངོན་སུམ་བཞིའི་དང་པོ་བདེ་བླག་ཏུ་གོ་བར་མི་ནུས་ཏེ། གཟུགས་དེ་གཟུགས་འཛིན་དབང་མངོན་དང་། ཡིད་མངོན་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་བའི་དམིགས་རྐྱེན་དང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་དབང་ཤེས་ལྔ་ཆར་གྱི་ཐུན་མོང་བའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་དབྱུག་གུའི་སྒྲ་ཞེས་པས་རྔ་སྒྲ་དང་། ཆུ་ལུད་ཀྱི་མྱུ་གུ་ཞེས་པས་ནས་མྱུག་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་གོ་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། མདོར། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་རྒྱུ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་ཡི་ཐ་སྙད་དབང་པོས་བྱས། །ཞེས་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས། གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་མཐོང་ནས། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་དང་། རིགས་གཏེར་ལས། དབང་པོ་ཐུན་མོང་མིན་རྒྱུའི་ཕྱིར། །དབང་ཤེས་ཡིན་ཏེ་རྔ་སྒྲ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྐྱེན་གསུམ་སྤྱིའི་རྣམ་བཞག་དང་། རྐྱེན་གསུམ་སོ་སོའི་རྣམ་བཞག་གོ །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞུང་གཞན་ལས་བཤད་པའི་ཚུལ། སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་དཔྱད་པ། ཞར་ལ་དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པ་ལ་དམིགས་རྐྱེན་ཡོད་མེད་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མཛོད་ལས། བྱེད་རྒྱུ་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་། །སྐལ་མཉམ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་། །ཀུན་ཏུ་འགྲོ་དང་རྣམ་སྨིན་དང་། །རྒྱུ་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་འདོད། །ཅེས་རྒྱུ་དྲུག་དང་། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་དངོས་སྨྲ་བའི་འདོད་པ་བརྗོད་པའི་སྐབས་སུ། རྐྱེན་རྣམ་བཞི་སྟེ་རྒྱུ་དང་ནི། །དམིགས་པ་དང་ནི་དེ་མ་ཐག །བདག་པོ་ཡང་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ། །རྐྱེན་ལྔ་པ་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་རྐྱེན་བཞི་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་རྒྱུའི་རྐྱེན་ནི། བྱེད་རྒྱུ་མ་གཏོགས་པའི་རྒྱུ་གཞན་ལྔ་དང་། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ནི། སེམས་སེམས་བྱུང་ད་ལྟར་བ་རྒྱུན་འགག་ཁ་མ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་སོ། །དམིགས་རྐྱེན་ནི། ཆོ
Chinese
必要的理由是：在术语方面，是为了容易理解那个意义。从增上缘的角度来说，从“根识”这个术语可以容易理解四种现量中的第一个，因为有色根是那四种现量中第一个的独特的增上缘。例如，鼓被称为鼓声，因为鼓是鼓声的独特的因；麦子的种子被称为麦芽，因为麦子的种子是麦芽的独特的因。如果从所缘缘和等无间缘的角度来使用术语，就不能容易理解四种现量中的第一个，因为色法是取色根识和意识二者的共同的所缘缘，并且意识是所有五种根识的共同的等无间缘。例如，不能通过“棍子的声音”来理解鼓声，也不能通过“水肥的苗”来理解麦芽的独特的意义。就像那样，总而言之，“因为是独特的因，所以用根来命名它。”就像这样，《释量论》中说：“因为看到了能理解的本身。”等等三句偈颂，以及《理藏论》中说：“因为根是独特的因，所以是根识，就像鼓声一样。”这样说了。第二部分分为两部分：三种缘的总的建立，以及三种缘各自的建立。第一部分分为三部分：其他论典中讲述的方式，对导师自己的观点进行分析，以及顺便分析根识的错乱是否有所缘缘。第一部分是：《俱舍论》中说：“能作、俱生、同类、相应，遍行、异熟，因有六种。”这样说了六种因。在《根本慧论》中，在讲述实事论者的观点时说：“四缘即是因，所缘以及等无间，以及增上也是如此，第五缘是不存在的。”这样说了从四种缘产生结果。其中，因缘是：除了能作因之外的其他五种因。等无间缘是：不是相续断灭的现在的心的心所。所缘缘是：法
English
The reason for the necessity is: In terms of terminology, it is for the sake of easily understanding that meaning. From the perspective of the dominant condition, from the term "sense consciousness" one can easily understand the first of the four types of valid cognition, because the colored sense organ is the unique dominant condition of that first of the four types of valid cognition. For example, a drum is called a drum sound because the drum is the unique cause of the drum sound; a wheat seed is called a wheat sprout because the wheat seed is the unique cause of the wheat sprout. If terminology is used from the perspective of the objective condition and the immediately preceding condition, one cannot easily understand the first of the four types of valid cognition, because form is the common objective condition of both the sense consciousness that apprehends form and the mental consciousness, and consciousness is the common immediately preceding condition of all five sense consciousnesses. For example, one cannot understand the unique meaning of drum sound through "the sound of a stick," nor can one understand the unique meaning of wheat sprout through "a sprout with water and fertilizer." Likewise, in short, "Because it is a unique cause, it is named by the sense organ." Like that, in the Pramāṇavārttika it says, "Because seeing the very thing that makes one understand." And so on, three verses, and in the Tattvasaṃgraha it says, "Because the sense organ is a unique cause, it is sense consciousness, like the sound of a drum." Thus it is said. The second part has two parts: the general establishment of the three conditions, and the individual establishment of the three conditions. The first part has three parts: the way it is explained in other treatises, an analysis of the master's own intention, and incidentally, an analysis of whether there is an objective condition for the mistaken sense consciousness. The first is: In the Abhidharmakośa it says, "Causal condition, co-emergent, homogenous, associated, pervasive, and maturation, causes are considered to be six types." Thus it speaks of six causes. In the Root Wisdom Treatise, when expressing the views of the substantialists, it says, "The four conditions are cause, object, and immediately preceding, and dominant condition is also like that, the fifth condition does not exist." Thus it speaks of results arising from four conditions. Among these, the causal condition is: the other five causes besides the efficient cause. The immediately preceding condition is: present mind and mental factors that are not interrupted in their continuum. The objective condition is: Dharma