Tibetan
སྦྱོར་བ་མེད་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མི་མཁས་པས་ཀྱང་ཐ་སྙད་ལ་ཡིད་བརྟན་དུ་མེད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་གཅིག་ནི་ཚད་མ་མིན་པར་བརྗོད་ལ། གཞན་ནི་བག་ཆགས་བརྟན་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་མི་འབྲལ་བར་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ནི་ཐ་སྙད་ལ་མི་བསླུ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་འདིར་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡིན་ན། དབང་མངོན་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། དེའི་ལུགས་ལ་ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ལ་མངོན་སུམ་གཞན་གསུམ་པོ་གང་རུང་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ཀྱི་མ་ངེས་སོ། །མཛོད་ལས་མ་གསུངས་པ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། དྲུག་པོ་འགགས་མ་ཐག་པ་ཡིད་དབང་དུ་བཤད་ཅིང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡིད་ཤེས་མ་འཁྲུལ་བ་ཅིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡུལ་ལ་ཚད་མར་རྣམ་ངེས་ལས་བཤད་ན། ཡུལ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པས་ཀྱང་མ་ཁྱབ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་བག་ཆགས་བརྟན་འབྱུང་གི་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཕྱི་དོན་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་ལ་སྣང་བའི་གཟུང་རྣམ་དེ་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་རྣམ་དེ་ལ་ཕྱི་དོན་གྱི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར། སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ཀྱི་གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་དེ་མངོན་སུམ་གང་དུ་འདུ་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཆ་ནི་རང་རིག་མངོན་སུམ་དུ་འདུས་ཏེ། གཟུང་འཛིན་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་དང་། རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཉིད་དེ་ལྟར་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་གཞན་རྣམས་གང་དུ་འདུ་ཞེ་ན། སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་ལ་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཆ་ནི་རང་རིག་མངོན་སུམ་དང་། འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་རབ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་དང་། ཟག་པ་ཟད་པ་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་རྣམས་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་དུ་འདུས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་མཚན་གཞི་སོ་སོའི་དོན་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་དབང་མངོན་ལ་བཞི་སྟེ། མཚོན་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞིའི་དབྱེ་བ། མཚན་གཞི་ལ་མཚན་ཉིད་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ། མཚོན་བྱའི་སྒྲ་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག དབང་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། རང་གི་བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡུལ་རིག་པ། དབང་མངོན་གྱི་མཚན་ཉིད། དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་གཟུང་དོན་ལ་རྟོག་བྲ
Chinese
由于没有结合的过失，即使是不精通的人也认为名言不可靠，因此说一个是量，另一个是由于习气稳固，只要轮回不灭，就会相续不断，这是依赖于名言不欺骗，因此在这里是量。据说这是为了说明普遍名言的量的自性。那么，如果按照分别说者的观点，是就近观察者的相续的现量，那么就必须是根现量。因为按照他们的观点，就近观察者的相续中没有其他三种现量中的任何一种。如果承认，那么就是就近观察者的相续的他心通的现识的不决定。经藏中没有说也是不成立的，因为说了六个刚刚灭尽的是意根，并且有不欺骗的意识依赖于它。如果按照唯识宗的观点，在名言中说境是量，那么境是量也不遍及，否则习气稳固产生的根识有法，应该是对外境的量。因为在名言中是对外境的量，因为显现给自己的所取相在名言中是对外境，因为由它引导的定解的所取相被称作外境。那么，凡夫相续的他心通的现识属于哪种现量呢？现量的部分属于自证现量，因为从所取能取中解脱出来，并且自己的心的显现本身那样明亮。眼等其他现识属于哪种现量呢？被凡夫相续的根识所摄持的那些，现量的部分是自证现量，以及圣者相续的智慧，法眼，以及知晓烦恼灭尽的现识都属于瑜伽现量。第三，各个基的意义有四种，第一，根现量有四种，能诠释的定义，基的分类，基上定义决定的量，所诠释的词义。第一种，一些古代人，根识的定义，从自己的增上缘有色根所生的境识。根现量的定义，从它所生的所取义上没有分别。
English
Because of the fault of not combining, even those who are not proficient see that terms are unreliable, so one is said to be a valid cognition, and the other is that because the habitual tendencies are stable, as long as samsara does not end, they will continue to be related. This relies on the fact that terms are not deceptive, so here it is a valid cognition. It is said that this is to explain the nature of the valid cognition of universal terms. So, if according to the view of the Vaibhashikas, it is the manifest cognition of the continuum of the close observer, then it must be sense direct perception. Because according to their view, there is none of the other three manifest cognitions in the continuum of the close observer. If you accept, then it is the uncertainty of the manifest consciousness of the mind-reading of the close observer's continuum. It is also not established that it is not mentioned in the Treasury, because it is said that the six that have just ceased are the mind-faculty, and there is a non-deceptive mind-consciousness that relies on it. If according to the Vijnanavada school, it is said that the object is a valid cognition in terms, then the object being a valid cognition is not pervasive either, otherwise the sense consciousness of stable habitual tendencies should be a valid cognition for external objects. Because in terms it is a valid cognition for external objects, because the apprehended aspect that appears to oneself is an external object in terms, because the apprehended aspect of the ascertainment that it leads to is called an external object. Then, to which manifest cognition does the manifest consciousness of mind-reading of the continuum of ordinary beings belong? The part that is manifest cognition belongs to self-awareness manifest cognition, because it is liberated from the apprehended and the apprehender, and the appearance of one's own mind itself is so clear. To which manifest cognition do the eye and other manifest cognitions belong? Those that are collected by the sense consciousness of the continuum of ordinary beings, the part that is manifest cognition is self-awareness manifest cognition, and the wisdom of the continuum of noble ones, the Dharma eye, and the manifest consciousness that knows the exhaustion of defilements all belong to yogic manifest cognition. Third, the meaning of each basis has four parts. First, sense direct perception has four parts: the defining characteristic that represents, the division of the basis, the valid cognition that determines the definition on the basis, and the meaning of the word that is represented. First, some ancient people, the definition of sense consciousness, the object consciousness that arises from one's own dominant condition, the material sense faculty. The definition of sense direct perception, no conceptual thought on the apprehended object that arises from it.
Tibetan
ལ་མ་འཁྲུལ་བའི་རིག་པ། དབང་མངོན་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད། དེ་ལས་སྐྱེས་ཤིང་སྔར་མ་རྟོགས་པའི་དོན་ལ་མྱོང་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའི་རིག་པའོ་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་གཞུང་ལས་མ་བཤད་པ་སོགས་སྔར་བཞིན་ནོ། །ཁ་ཅིག དེ་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེས་པའི་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བའི་རིག་པ་ཞེས་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དབང་མངོན་ཉམས་མྱོང་གི་རང་རིག་མངོན་སུམ་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། དབང་མངོན་དེ་དེ་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེས་པ་གང་ཞིག ཁྱོད་དང་དེ་གཉིས་གྲུབ་བདེ་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི། རང་གི་བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེས་པའི་གཞན་རིག་གི་ཤེས་པ་གང་ཞིག རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་བདག་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་མིག་གི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ནས་ལུས་ཀྱི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་བར་ལྔ། དམིགས་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་གཟུགས་འཛིན་དབང་མངོན་ནས་རེག་འཛིན་དབང་མངོན་གྱི་བར་ལྔ། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་རང་ངེས་དབང་མངོན་དང་། གཞན་ངེས་དབང་མངོན་གཉིས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་དང་། གཞན་རིག་གི་ཤེས་པའི་དང་། རྟོག་བྲལ་གྱི་དང་། མ་འཁྲུལ་བའི་དོན་ངེས་པར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ་བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་ངོས་གཟུང་བ་ལ། ཆོས་མངོན་པ་ལས། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་དག་རྒྱུར་བྱས་པའི་འབྱུང་འགྱུར་གྱི་གཟུགས་ཟར་མའི་མེ་ཏོག་དང་། གྲོ་ག་བཅུས་པ་དང་། མོ་ཁབ་གཤིབས་པ་དང་། ཟླ་བ་བཀས་པ་དང་། བྱ་རེག་ན་འཇམ་གྱི་ལྤགས་པ་ལྟ་བུ་ཡོད་པར་བཤད་དོ། །ཁ་ཅིག ཀུན་གཞི་ལ་གནས་པའི་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཞིག་སྟེ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་དབང་ནུས་པ་ཡི། །ངོ་བོ་གང་ཡིན་དབང་པོའང་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། ཀུན་གཞི་ཁས་ལེན་པའི་ངེས་པ་མེད་ཅིང་། ལེན་ན་ཡང་དེ་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་ལས། གྲུབ་མཐའ་འགའ་ཞིག་ལ་གྲགས་པའི་དབང་པོ་མི་གྲུབ་ཀྱང་། རྟེན་གཟུགས་ཅན་འདི་དག་ལ་ཡོད་པའི་ཡུལ་ལྔ་ལ་འཛིན་ནུས་ཤིག་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའང་ནུས་པ་ཡི། །ངོ་བོ་གང་ཡིན་དབང་པོའང་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལས་སྐྱེས་པར་རྗེས་འགྲོའི་སྒོ་ནས་འགྲུབ་སྟེ།་་་་ ༈ འདི་ལྟར་དབང་དོན་བར་མ་ཆོད་དང་། འབྲས་བུ་དབང་ཤེས་གཉིས་ཀ་མ་དམིགས་པ་ལས་དབང་དོན་བར་མ་ཆོད་དམིགས་པའི་རྗེས་སུ་ཡུལ་འཛིན་པའི་རྣམ་ཤེས་དམིགས་པས་དེ་ལ་ཡོད་པའི་ནུས་པ་ཞིག་
Chinese
不欺骗的智慧，是根识现量的定义。说那是从它产生，并且对于先前没有认识的事物，以体验的力量来断除增益的智慧，是不合理的。因为分为两种，经论中没有说明等等，和以前一样。有些人说，从它真实产生的无分别不欺骗的智慧，也是不合理的。根识现量经验的自证现量法，是所诠释的对象。因为那是它的定义，根识现量是从它真实产生的，你和它二者成立容易，本体是一样的缘故。自己的宗义是，从自己的增上缘有色根真实产生的其他的意识，是无分别不欺骗的。第二，从增上缘的角度，有眼根现量到身根现量之间的五种；从所缘缘的角度，有执取色法的根现量到执取触法的根现量之间的五种；从等无间缘的角度，有自知根现量和，他知根现量两种。第三有四种，从根产生的和，其他的意识的和，无分别的和，必须确定不欺骗的意义。第一，对于增上缘根进行识别时，《法蕴论》中说：四大种为因所生的所生之色，就像红花的鲜花，和用手杖敲打，和雌针相接，和月亮被切割，和鸟碰触就柔软的皮革一样存在。有些人说，是安住在阿赖耶识中的产生根识的能力，因为：俱生作意能力之，本体为何即是根。这样说的缘故。这样说是不合理的，因为没有一定要承认阿赖耶识，即使承认，那也是唯识宗的观点。在《理藏自释》中说：在一些宗派中著名的根不成立，但是，存在于这些有色所依上的，具有执取五境的能力，俱生作意也是能力之，本体为何即是根。这样说的缘故。从它产生，是从随行方面成立的。像这样，根与境之间没有间隔，并且果根识二者没有观察到，从根与境之间没有间隔观察到的后面，观察到执取境的识，因此它具有一种能力。
English
Non-deceptive wisdom is the definition of sense direct perception. It is unreasonable to say that it is the wisdom that arises from it and, with the power of experience, cuts off superimpositions on things not previously understood. Because it is divided into two, there is no explanation in the scriptures, etc., as before. Some say that the non-conceptual, non-deceptive wisdom that actually arises from it is also unreasonable. The self-awareness direct perception of sense direct perception experience is the object to be signified. Because that is its definition, sense direct perception actually arises from it, and you and it are easy to establish, because the essence is the same. The own system is that any other consciousness that actually arises from one's own dominant condition, the material sense faculty, is non-conceptual and non-deceptive. Secondly, from the perspective of the dominant condition, there are five from eye sense direct perception to body sense direct perception; from the perspective of the objective condition, there are five from form-grasping sense direct perception to touch-grasping sense direct perception; from the perspective of the immediately preceding condition, there are self-knowing sense direct perception and other-knowing sense direct perception. Third, there are four: arising from the senses, other consciousness, non-conceptual, and the meaning of non-deception must be determined. First, when identifying the dominant condition, the sense faculty, the Dharma Abhidhamma says: The color produced by the four great elements as the cause is like the flower of a saffron flower, being struck with a cane, being joined by a female needle, being cut by the moon, and the skin that is soft to the touch of a bird. Some say that it is the ability to generate sense consciousness residing in the alaya consciousness, because: The nature of the co-emergent mind is whatever is the sense faculty. Because it is said so. It is unreasonable to say this, because there is no need to admit the alaya consciousness, and even if it is admitted, that is the view of the Mind-Only school. In the Self-Commentary on the Treasury of Reasoning, it says: Although the sense faculty, which is famous in some schools, is not established, there is an ability to grasp the five objects that exist on these material supports, and the co-emergent mind is also the nature of the ability, whatever is the sense faculty. Because it is said so. Arising from it is established from the aspect of following. Thus, there is no gap between the sense faculty and the object, and neither the result nor the sense consciousness is observed. After the gap between the sense faculty and the object is observed, the consciousness that grasps the object is observed, so it has an ability.