Tibetan
ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དབང་པོ་དང་། ཡུལ་དང་། བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་འཁྲུལ་རྒྱུས་འཁྲུལ་པར་མ་བསྐྱེད་པའོ། །འོ་ན་རྟོག་པ་ཡང་མ་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འཁྲུལ་རྒྱུ་དེ་དག་གིས་འཁྲུལ་པར་མ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་གྲུབ་སྟེ། འཁྲུལ་པ་ལ་སོགས་ཞེས་པའི་སོགས་ཁོངས་ནས། ཐོག་མེད་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི། །རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡོངས་བསྒྲུབ་པ། །ཞེས་དང་། གང་དེ་འཁྲུལ་པ་ཐོག་མེད་པའི། །དུས་ཅན་མཐོང་གོམས་ཀྱིས་སྤྲུལ་ཡིན། །ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་འཁྲུལ་རྒྱུ་དེ་འདྲེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། འོ་ན་རྟོག་བྲལ་དང་མ་འཁྲུལ་བ་གཉིས་ཀ་ཡང་རིགས་མི་མཐུན་སེལ་བ་ལ་དགོས་སམ། ལོག་རྟོག་སེལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག གཉིས་ཀ་ཡང་རིགས་མི་མཐུན་སེལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། རྟོག་པ་ཡིན་ན་འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡང་དག་པར་ན་མ་འཁྲུལ་བའི་ཤེས་པས་རིགས་མི་མཐུན་མཐའ་དག་སེལ་ནུས་ཀྱང་རྟོག་བྲལ་སྨོས་པ་ནི་བྱེ་བྲག་པ་དང་། རིགས་པ་ཅན་པ་སོགས་དབང་ཤེས་རྟོག་པ་དང་བཅས་བཞིན་དུ་མ་འཁྲུལ་བར་འདོད་པའི་ལོག་རྟོག་དང་། ཁ་ཅིག འཇུག་ཡུལ་ལ་མ་འཁྲུལ་བས་ཀྱང་འཁྲུལ་བའི་གོ་ཆོད་པས་རྗེས་དཔག་ཀྱང་མ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ལོག་རྟོག་བཟློག་པའི་ཆེད་དུ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སེམས་ཙམ་པས་ཚུར་མཐོང་གི་དབང་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་འཁྲུལ་པར་སྐྱེས་པར་འདོད་པས་ཚུལ་མཐོང་གི་དབང་ཤེས་མ་འཁྲུལ་བར་མི་འདོད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ན་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བའི་རིག་པ་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འདོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིའི་ལན་ལ་ཁ་ཅིག མཚན་ཉིད་དེ་མདོ་སྡེ་པ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པར་འདོད་པ་དང་། ཁ་ཅིག མཚན་ཉིད་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་ཀྱང་མ་འཁྲུལ་པའི་དོན་བག་ཆགས་བརྟན་འབྱུང་གི་བློ་ལ་བྱེད་པས་སྐྱོན་མེད་པར་འདོད་པ་དང་། ཁ་ཅིག མཚན་ཉིད་དེ་ཁས་བླངས་ཀྱང་ཚུར་མཐོང་གི་དབང་ཤེས་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པར་འདོད་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་མི་འཐད་དེ། རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ལོགས་སུ་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། བག་ཆགས་བརྟན་མི་བརྟན་ལ་བདེན་བརྫུན་དང་ཚད་མ་ཡིན་མིན་གྱི་རྣམ་བཞག་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་དུ་ན་རྗེས་དཔག་ཉིད་ཀྱང་བག་ཆགས་བརྟན་པས་མ
Chinese
如是所说，根、境、业等错乱之因不生错乱。那么分别念也不错乱了，因为那些错乱之因不生错乱之故吗？不成立，从错乱等之“等”字中，（藏文）ཐོག་མེད་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི། །རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡོངས་བསྒྲུབ་པ། །（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）和（藏文）གང་དེ་འཁྲུལ་པ་ཐོག་མེད་པའི། །དུས་ཅན་མཐོང་གོམས་ཀྱིས་སྤྲུལ་ཡིན། །（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）之时所说的错乱之因是引导之故。第三，那么离分别和不颠倒二者也都需要遣除异品吗？还是就遣除邪分别而言呢？有些说，二者也都是就遣除异品而言，此说不应理，因为如果是分别念就必须是错乱识之故。因此，真实而言，不颠倒之识虽能遣除一切异品，然说离分别是为了遮遣顺世外道和胜论师等，认为根识具有分别念却不颠倒的邪分别，以及有些认为，对所缘境不颠倒也能成立颠倒，故而生起比量也不颠倒的想法。那么唯识宗认为，所有现见的根识，皆由无始以来的习气力，生起为能取所取二取之错乱，因此不许现见的根识不颠倒，如果这样，离分别不颠倒之识，就不许为现量的定义了吗？对此回答，有些认为，此定义唯就经部宗而言，有些认为，虽许此定义，然不颠倒之义，是对习气坚固所生之识而说的，故无过失，有些认为，虽许此定义，然所有现见的根识皆是错乱，故非现量。此三者中，第一种不应理，因为在唯识宗中，并未另立现量的定义之故。第二种也不应理，因为习气坚固与否，是安立真假和量与非量的名言安立，并非就胜义而言，否则比量本身也因习气坚固而
English
As stated, the causes of confusion such as faculties, objects, and actions do not give rise to confusion. Then, conceptualization would also not be confused, because those causes of confusion do not give rise to confusion? That is not established, from the "etc." in "confusion, etc.," (Tibetan) ཐོག་མེད་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི། །རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡོངས་བསྒྲུབ་པ། ། (Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Literal Chinese Meaning) and (Tibetan) གང་དེ་འཁྲུལ་པ་ཐོག་མེད་པའི། །དུས་ཅན་མཐོང་གོམས་ཀྱིས་སྤྲུལ་ཡིན། ། (Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Literal Chinese Meaning) the cause of confusion mentioned at that time is what leads to it. Third, do both being free from conceptualization and being non-erroneous also need to eliminate dissimilar classes? Or is it considered from the perspective of eliminating wrong conceptualizations? Some say that both are considered from the perspective of eliminating dissimilar classes, but this is not reasonable, because if it is conceptualization, it must be an erroneous consciousness. Therefore, in reality, although a non-erroneous consciousness can eliminate all dissimilar classes, mentioning being free from conceptualization is to refute the wrong conceptualizations of the Carvakas and Vaisheshikas, etc., who believe that sense consciousnesses have conceptualization but are not erroneous, and some who think that not being erroneous about the object of engagement also establishes being erroneous, so inference is also not erroneous. Then, the Mind-Only school believes that all directly perceived sense consciousnesses arise as confused appearances of dualistic grasping due to the power of beginningless habitual tendencies, so they do not accept that directly perceived sense consciousnesses are non-erroneous. If so, is the consciousness that is free from conceptualization and non-erroneous not accepted as the definition of direct perception? In response to this, some believe that this definition is only for the Sautrantika school, and some believe that although they accept this definition, the meaning of non-erroneous is applied to the mind that arises from firm habitual tendencies, so there is no fault, and some believe that although they accept this definition, all directly perceived sense consciousnesses are erroneous, so they are not direct perception. Among these three, the first is not reasonable, because in the Mind-Only system, the definition of direct perception is not separately stated. The second is also not reasonable, because whether habitual tendencies are firm or not is a nominal establishment of truth and falsehood and valid and invalid cognition, not from the perspective of ultimate truth, otherwise inference itself would also be due to firm habitual tendencies.
Tibetan
་འཁྲུལ་བར་ཁས་བླངས་དགོས་པས་ནང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་ཚུར་མཐོང་གི་དབང་ཤེས་ལ་རང་རིག་མངོན་དུ་སོང་བའི་ཆ་རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་ཁས་ལེན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འཇམ་དབྱངས་བླ་མའི་དགོངས་པ་ནི་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ལ་མཚན་ཉིད་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་ཀྱང་མ་འཁྲུལ་བའི་དོན་དེ་ལྟར་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་ལས། ཁ་ཅིག་རྣམ་རིག་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལྟར་མི་བསླུ་བ་ལ་འདོད་པ་དང་ཞེས་གསུངས་པས་མི་བསླུ་བ་མ་འཁྲུལ་བའི་དོན་དུ་བྱེད་པ་རྣམ་རིག་པའི་གྲུབ་མཐར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རྗེས་དཔག་ཀྱང་མ་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་ཏེ། མི་བསླུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཤེས་པ་རང་ལས་རྫས་གཞན་པའི་གཞལ་བྱ་ལ་མི་བསླུ་བ་ཡིན་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་ཅིང་རང་གི་རྫས་སུ་གྱུར་པའི་གཞལ་བྱ་ལ་ནི་མ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པ་ནི་རང་རིག་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བས་སྐྱོན་ག་ལ་གནས། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་ནི་མི་མཚུངས་ཏེ། རྗེས་དཔག་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་ཚད་མར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་དག་ལེགས་པར་དཔྱོད་ཅིག སྐལ་མེད་ཀྱི་མཆུ་ལ་མི་སྐྲག་གོ །གཉིས་པ་མཚོན་བྱའི་དབྱེ་བ་ལ་ལྔ་སྟེ། གང་ལས་དབྱེ་བའི་གཞི། གང་དབྱེ་བའི་ངོ་བོ། གང་གིས་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན། ཇི་ལྟར་ཕྱེ་བའི་དོན། ཇི་སྙེད་ཕྱེ་བའི་གྲངས་ངེས་སོ། །དང་པོ་ནི། མ་འཁྲུལ་བའི་ཤེས་པ་ཙམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི། དབང་པོ་དང་། ཡིད་དང་། རང་རིག་དང་། རྣམ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་སྟེ་བཞིའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཡུལ་གཞན་རིག་པ་དོན་རིག་གི་མངོན་སུམ་གཉིས། རང་རིག་པ་རང་རིག་གི་མངོན་སུམ། རང་གཞན་མེད་པར་རིག་པ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་མོ། །རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་དོན་རིག་གཉིས། གཞན་དབང་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་རང་རིག ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་པ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་མོ། །གང་ཟག་གི་སྒོ་ནས་སོ་སྐྱེའི་མངོན་སུམ་དང་། འཕགས་པའི་མངོན་སུམ་གཉིས་སོ། །བཞི་པ་ནི། གཅིག་པ་བཀག་པའི་ཐ་དད་མིན་ཏེ། བཞི་ཀ་ཡང་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པ་ཙམ་ཡང་མིན་ཏེ། མངོན་སུམ་གཞན་གསུམ་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྫས་ཐ་དད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་གཞན་གསུམ་པོ་རང་རིག་མངོན་སུམ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར། དེས་ན། མངོན་སུམ་གཞན་གསུམ་པོ་རྫས་ཐ་དད་དང་། དེ་གསུམ་རང་རིག་མངོན་སུམ་དང་། ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་
Chinese
因为必须承认是错误的，所以是自相矛盾的缘故。第三个也不合理，因为在唯识宗的观点中，对于向外观察的根识，必须承认其中显现的自证部分是现量。因此，蒋扬喇嘛的观点是，即使在唯识宗中承认这样的定义，也不承认不错误的意义。如《理藏自释》中所说：“有些人认为像唯识宗的宗义一样是不欺骗的”，因此，将不欺骗作为不错误的意义，是在唯识宗中成立的缘故。如果这样，那么比量也会变成不错误的，因为是不欺骗的缘故。如果这样问，对于知识本身之外的其他事物的不欺骗，不是成立的理由，而对于成为自身事物的事物的不错误，则会变成自证现量，哪里会有过失呢？这与经部宗的观点不同，因为经部宗也认为比量对于外境的事物是量。有缘分的人好好思考吧！不要害怕没有缘分的人的嘴巴。第二，所诠释的分类有五种：从何处分类的基础，所分类的自性，用什么来区分的理由，如何区分的意义，区分的数量确定。第一是：仅仅是不错误的知识。第二是：根现量、意现量、自证现量和瑜伽现量，共有四种。第三是：从境的角度来说，认识他境是境识的两种现量，认识自境是自证的现量，没有自他的认识是瑜伽现量。从所依的角度来说，依靠根的是两种境识，仅仅依靠其他的是自证，依靠禅定的是瑜伽现量。从补特伽罗的角度来说，是凡夫的现量和圣者的现量两种。第四是：不是遮止同一的差别，因为四者都是事物。也不是仅仅自性相同而反体不同，因为其他三种现量是实体不同。也不是实体不同，因为其他三种现量与自证现量是自性相同。因此，其他三种现量是实体不同，这三种与自证现量是自性相同，但在境的角度上是不同的。第五
English
Because it must be admitted to be mistaken, it is contradictory. The third is also unreasonable, because in the view of the Mind-Only school, for the sense consciousness that observes outward, it must be admitted that the self-awareness part that appears in it is direct perception. Therefore, Jamyang Lama's view is that even if such a definition is admitted in the Mind-Only school, the meaning of non-erroneous is not admitted. As it is said in the 'Commentary on the Treasury of Reasoning': 'Some people think that like the tenets of the Mind-Only school, it is non-deceptive,' therefore, taking non-deception as the meaning of non-erroneous is established in the Mind-Only school. If so, then inference will also become non-erroneous, because it is non-deceptive. If asked, the non-deception of the object of measurement that is different in substance from the knowledge itself is not an established reason, and the non-error of the object of measurement that has become one's own substance will become self-awareness direct perception, where will there be fault? This is not the same as the view of the Sutra school, because the Sutra school also considers inference to be valid for external objects. Those who are fortunate, think well! Do not be afraid of the mouths of the unfortunate. Second, there are five divisions of what is to be expressed: the basis from which to divide, the nature of what is divided, the reason for dividing, the meaning of how to divide, and the definite number of divisions. The first is: merely non-erroneous knowledge. The second is: sense direct perception, mental direct perception, self-awareness direct perception, and yogic direct perception, which are four. The third is: from the perspective of the object, knowing other objects is the two direct perceptions of object consciousness, knowing one's own object is the direct perception of self-awareness, and knowing without self and other is yogic direct perception. From the perspective of the basis, relying on the senses is the two object consciousnesses, relying only on others is self-awareness, and relying on samadhi is yogic direct perception. From the perspective of the person, there are two types of direct perception: that of ordinary beings and that of noble ones. The fourth is: it is not a difference that negates sameness, because all four are things. Nor is it merely the same nature with different reverses, because the other three direct perceptions are different substances. Nor are they different substances, because the other three direct perceptions are the same nature as self-awareness direct perception. Therefore, the other three direct perceptions are different substances, and these three are the same nature as self-awareness direct perception, but they are different from the perspective of the object. Fifth