Tibetan
་གྱིས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་དེས་རང་རིག་མངོན་སུམ་འཇུག་ཡུལ་ལ་མི་བསླུ་བར་ངེས་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྟོག་པ་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རང་རིག་མངོན་སུམ་དུ་འཇོག་ཀྱང་། རྟོག་པ་དེ་རྟོག་པའི་རང་རིག་མངོན་སུམ་དུ་སོང་བའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་རྟོག་པ་རང་རིག་མངོན་སུམ་དུ་སོང་བའི་ཡུལ་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་རྟོག་མྱོང་རང་རིག་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་དེ་དེའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དེའི་འཇུག་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ནི། བདེ་བར་གཤེགས་པས་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་དག་ཅེས་གསུངས་པ་དང་། ཀུན་བཏུས་སུ། རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱི་བླ་མས་བསྟན། །མ་འདྲེས་པ་ཡི་དོན་ཙམ་མཐོང་། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས། རྣལ་འབྱོར་ཤེས་པ་སྔར་བཤད་པ། །དེ་དག་གི་དེ་བསྒོམ་བྱུང་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ། རང་བཞིན་ངོས་བཟུང་བ། ཡུལ་ལ་ཚད་མར་འགྱུར་ཚུལ། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། རྒྱུ་བསམ་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ། དགག་བཞག་སྤང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཡང་དག་པའི་དོན་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བའི་རིག་པ་དེ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད། སྔར་མ་རྟོགས་པའི་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་མྱོང་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའི་རིག་པ་དེ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་གཞུང་ལས་མ་བཤད་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཀག་ཟིན་ཏོ། །ཁ་ཅིག རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་ཡང་དག་པའི་དོན་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་ཞིང་། ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བའི་རིགས་པ་ཞེས་དང་། ཁ་ཅིག་རང་གི་བདག་རྐྱེན་ཡང་དག་པའི་དོན་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བའི་རིགས་པ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དང་པོ་ལ། རྣམ་མཁྱེན་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ཆོས་ཅན། ཟུར་དང་པོ་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྣམ་མཁྱེན་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་དག་པའི་དོན་སྒོམ་པ་ཡོད་པར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ། བདག་མེད་པའི་དོན་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པའི་གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། རྟགས་གསལ་ཆོས་ཅན་གྱིས་འགྲུབ། གཉིས་པ་ལ། རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེ
Chinese
由……所引导的认识，因为他们必定认为自证现量在进入境时不会欺骗。那么如何呢？即使分别念将自证安立于其自身体性上，但分别念并非成为分别念的自证现量之境，因此说分别念没有成为自证现量之境，但并非说分别念的体验没有自证现量之境，因为分别念是它的境，因为它是它的进入境。第四，瑜伽现量是：如来曾说，诸法中没有法的眼尘，且离垢而清净。在《摄类学》中说：瑜伽士的上师所教导，仅见未混杂之义。在《释量论》中说：先前所说的瑜伽智，是彼等修习所生。对于所说之义进行决断时，有自性之确定、成为境之量的方式、以及成立之理这三者。第一，有体性、分类、因之思三者。第一，有破、立、舍三者。第一是：一些古人说，从修习真实义所产生的，对于真实义的离分别念无错乱之识，是瑜伽现量的体性。对于先前未曾认识的真实义，以体验之力断除增益之识，是瑜伽现量量的体性，这样说是以二者区分没有在论典中宣说等方式已经破斥了。一些人说，从自己的不共增上缘修习真实义所产生的，对于真实义的离分别念无错乱之理。一些人说，从自己的增上缘修习真实义所产生的离分别念无错乱之理。第一种说法中，第二刹那的遍智，是所立宗，应成式：是第一个侧面，因为是所诠释的。如果承认，则第一个刹那的遍智的阶段也应有修习真实义。第二种说法中，从修习无我义所产生的，菩萨加行道者的他心智现量，是所立宗，应成式：是所诠释的，因为是该体性。立宗以法成立。第二种说法中，从自己的不共增上缘
English
The cognition led by... because they definitely believe that self-awareness direct perception does not deceive when entering the object. So how is it? Even if conceptual thought establishes self-awareness on its own nature, conceptual thought is not the object of self-awareness direct perception of conceptual thought, so it is said that conceptual thought does not have the object of self-awareness direct perception, but it is not that the experience of conceptual thought does not have the object of self-awareness direct perception, because conceptual thought is its object, because it is its entering object. Fourth, Yoga direct perception is: The Tathagata said that there is no eye dust of Dharma in all Dharmas, and it is pure and free from defilements. In the Compendium, it is said: The master of yogis taught, only sees the meaning of non-mixture. In the Explanation of the Treatise, it is said: The previously explained Yoga wisdom is born from their practice. When deciding on the meaning of what is said, there are three things: the determination of self-nature, the way of becoming a measure of the object, and the reason for establishment. First, there are three things: nature, classification, and thought of cause. First, there are three things: negation, establishment, and abandonment. The first is: Some ancients said that the cognition that arises from meditating on the true meaning, and is free from conceptual thought and non-erroneous about the true meaning, is the nature of Yoga direct perception. The cognition that cuts off the superimposition with the power of experience for the true meaning that was not previously understood is the nature of Yoga direct perception measure, saying that the distinction between the two has been refuted by means such as not being declared in the treatise. Some people say that the reason that arises from practicing the true meaning of one's own uncommon dominant condition, and is free from conceptual thought and non-erroneous about the true meaning. Some people say that the reason that arises from practicing the true meaning of one's own dominant condition is free from conceptual thought and non-erroneous. In the first statement, the second moment of omniscience is the subject to be established, the consequence is: it is the first aspect, because it is the interpreted. If admitted, then there should also be practice of the true meaning in the stage of the first moment of omniscience. In the second statement, the direct perception of the mind of others of the Bodhisattva practitioner who arises from practicing the meaning of selflessness is the subject to be established, the consequence is: it is the interpreted, because it is that nature. The subject is established by the Dharma. In the second statement, from one's own uncommon dominant condition
Tibetan
ན་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་སྒོམ་བྱུང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་མ་འཁྲུལ་བའི་རིག་པའོ། །གསུམ་པ་ལ། ཁ་ཅིག་ན་རེ། མི་འཐད་དེ། ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་སྒོམ་བྱུང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཡིད་དབང་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སྐྱོན་མེད་དེ། འདིར་སེམས་སེམས་བྱུང་རྫས་གཅིག་ཡིན་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིད་དབང་དུ་སོང་ཕྱིན་དེའི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱང་དེར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས། ཉན་ཐོས། རང་རྒྱལ། ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གསུམ། དེ་ལ་སློབ་མི་སློབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལྔར་འགྱུར་ཏེ། ཉན་ཐོས་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གཉིས། རང་རྒྱལ་མི་སློབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ། ཐེག་ཆེན་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གཉིས་སྟེ་ལྔར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་སྣང་བཅས་དང་། སྣང་མེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཅུར་འགྱུར་ཏེ། ལྔ་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་། མཉམ་བཞག་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གཉིས་གཉིས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་ལས། སྣང་བཅས་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སློབ་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་སེམས་ཐོབ་ན་མངོན་པར་ཤེས་པ་འཆར་ལ། མ་ཐོབ་ན་མི་འཆར་ཞིང་། མི་སློབ་པ་ལའང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་མེད་ལ། གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་གྱིས་རིམ་པ་བཞིན་སྟོང་གཉིས་གསུམ་དང་། གྲངས་མེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་མཐོང་སྟེ། མཛོད་ལས། དགྲ་བཅོམ་བསེ་རུ་སྟོན་རྣམས་ཀྱིས། །སྟོང་གཉིས་གསུམ་དང་གྲངས་མེད་མཐོང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་སོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ལ་འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་མངོན་ཤེས་དང་པོ་ལྔ་སྣང་བཅས་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་དུ་འཇོག་པར་སྣང་བས་མངོན་ཤེས་དེ་དག་ཀྱང་དབང་ཤེས་མིན་པར་བསམ་གཏན་གྱི་སས་བསྡུས་ཀྱི་མིག་དང་རྣ་བའི་དབང་པོ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཡིད་ཀྱི་ས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ལ་ལྷའི་མིག་གི་མངོན་ཤེས་དང་། རྣ་བའི་མངོན་ཤེས་སུ་འཇོག་དགོས་པ་འདྲའོ། །གསུམ་པ་ལ། ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ། དེ་མཐར་ཕྱིན་པའི་དུས། ཐབས་ལ་ལྟོས་པ་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དེས་ཉེར་ལེན་དང་། ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འགྲུབ་ཅིང
Chinese
又，依靠以修所生为主的等持，而有不迷乱于真实义的智慧。第三，有些人说：不合理，因为以修所生为主的等持不是意根的缘故。没有过失，因为此处心和心所是同一实体的缘故，识成为意根后，其眷属所生的心所也变成意根的缘故。第二，从所依的角度来说，有声闻、缘觉、大乘圣者的瑜伽现量三种。其中从有学无学的角度分为五种，即声闻有学和无学相续的瑜伽现量两种，缘觉无学的瑜伽现量，大乘有学和无学的瑜伽现量两种，因此分为五种。其中又从有相和无相的角度分为十种，即五种中的每一种，都有止观双运所摄的瑜伽现量两种的缘故。《理藏自释》中说：有相方面，声闻的有学，如果获得禅定的心，则生起神通，没有获得则不生起。无学方面，从智慧分中解脱的没有五神通，从二者分中解脱的次第见到二千、三千和无数的世界，如《俱舍论》中说：“阿罗汉、麟喻、导师等，见二千三千及无数。”等。所说的意义是，似乎将圣者相续的最初五神通安立为有相瑜伽现量，因此那些神通也不是根识，而是需要将以禅定所摄的，成为生起眼耳等根的因的，意地的等持与智慧相应者，安立为天眼神通和天耳神通，似乎如此。第三，两种智慧的因，其究竟之时，依赖方便果的差别。第一，通达无我的智慧是近取因，方便大悲是俱生助缘，依靠这些而成就如所有性智。
English
Furthermore, through reliance on meditative stabilization (ting nge 'dzin) that primarily arises from cultivation, wisdom (rig pa) that is not confused about the true meaning arises. Thirdly, some say: It is not reasonable, because the meditative stabilization that primarily arises from cultivation is not the mind faculty. There is no fault, because here, mind and mental factors are the same entity, so once consciousness becomes the mind faculty, the mental factors that arise as its retinue also become the mind faculty. Secondly, from the perspective of the basis, there are three types of manifest yoga: Hearers (nyan thos), Solitary Realizers (rang rgyal), and Great Vehicle (theg chen) noble ones. Among these, from the perspective of learners and non-learners, they are divided into five: the manifest yoga of the Hearers' learners and non-learners, the manifest yoga of the Solitary Realizers' non-learners, and the manifest yoga of the Great Vehicle's learners and non-learners, thus dividing into five. Among these, from the perspective of with-appearance and without-appearance, they are divided into ten, because each of the five has two types of manifest yoga, encompassed by meditative equipoise (mnyam bzhag) and subsequent attainment (rjes thob). In the auto-commentary of the Treatise on the Treasury of Reasoning (Rigs gter rang 'grel), it says: "In terms of with-appearance, if a Hearer learner attains the mind of meditative concentration, then clairvoyance arises; if they do not attain it, it does not arise. For a non-learner, there are no five clairvoyances for those liberated from the wisdom aspect, but those liberated from both aspects gradually see two thousand, three thousand, and countless world realms. As the Treasury (mDzod, Abhidharmakośa) says: 'Arhats, Pratyekabuddhas, and teachers see two thousand, three thousand, and countless.'" The meaning of what is said is that it seems the initial five clairvoyances of the noble ones' continuum are established as manifest yoga with-appearance, so those clairvoyances are not sense consciousnesses, but rather it is necessary to establish the meditative stabilization of the mind ground, which is included in meditative concentration and is the cause of generating the sense faculties of the eye and ear, together with wisdom, as the clairvoyance of the divine eye and the clairvoyance of the divine ear, it seems. Thirdly, the causes of the two wisdoms, the time of their culmination, and the difference in results depending on skillful means. First, the wisdom that realizes selflessness is the substantial cause, and skillful means, great compassion, is the accompanying condition, and based on these, the wisdom that knows reality as it is (ji lta ba mkhyen pa'i ye shes) is accomplished.