Tibetan
ཐལ། དེ་ལ་མྱོང་བྱེད་ཡོད། དེས་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རང་དང་དུས་མཉམ་པའི་ཤེས་པ་རྫས་གཞན་པས་མྱོང་བ་ཡིན་ནམ། ཕྱིས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་རྫས་གཞན་པས་མྱོང་བ་ཡིན་དང་པོ་ལྟར་ན། དོན་གང་ཉེ་བས་བློ་དང་ནི། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་རིགས་པ་དྲན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། རིམ་གྱིས་འཛིན་ན་དེ་མྱོང་བ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་རིགས་པ་དྲན་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་བུམ་འཛིན་རྟོག་པ་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཁ་ནང་དུ་བལྟས་པ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རང་རིག་མངོན་སུམ་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཤེས་པ་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །གལ་ཏེ་བུམ་འཛིན་རྟོག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་རིག་མངོན་སུམ་དེ་ཁ་ནང་དུ་བལྟས་ཤིང་། བུམ་འཛིན་རྟོག་པ་དེ་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ལ་རྟོག་པ་ཡིན། ནང་བལྟས་ལ་རང་རིག་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། རྟོག་པ་ཡིན་ན། ཁ་ནང་དུ་བལྟས་པ་མིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྟོག་པའང་རང་རིག་ཉིད་དུ་འདོད། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་ལ་ཕྱོགས་བཤད་དུ་མ་སོང་བའི་འབྲུ་སྣོན་མཛོད། ཁ་ཅིག རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཆོས་ཅན། རྫས་སུ་གྲུབ་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་རང་རིག་མངོན་སུམ་དུ་སོང་བའི་ཤེས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་འདོད་ལན་ཐེབས་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཡང་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། རྟོག་པ་དེ་ཁྱོད་ལ་གསལ་བར་སྣང་བ་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་སྣང་ཡུལ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་རྟོག་པ་ལ་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་ཆོས་ཅན། ཕྱི་དོན་ཡིན་པར་ཐལ། སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་གི་གཞལ་བྱར་གྱུར་པའི་རང་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། ཡང་སྒྲ་རྟག་འཛིན་རྟོགས་པ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་རྟག་འཛིན་རྟོག་པ་ལ་ཚད་མར་ཐལ། དེ་ལ་རང་རིག་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཁྱོད་ཀྱི་འཇུག་ཡུལ་དུ་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ལོག་ཤེས་མིན་པར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། འདི་དག་གི་ལན་ལ་ཁོ་བོ་ནི། རྟོག་པ་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རང་རིག་མངོན་སུམ་ཡིན་ཀྱང་སྤྱིར་རྟོག་པ་ལ་རང་རིག་མངོན་སུམ་དུ་ནི་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། རྟོག་པ་ལ་རྟོག་པར་འགྱུར་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། རྟོག་པ་དེ་ཁྱོད་ལ་རྟོག་པར་འགྱུར་བ་སྲིད་པར་ཐལ། ཁྱོད་རྟོག་པའི་ཞེན་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཆོས་ཅན། རྟོག་པ་དེ་ཁྱོད་ལ་རང་རིག་མངོན་སུམ་མིན་པར་ཐལ། རྟོག་པ་དེ་ཁྱོད་ལ་རྟོག་པར་འགྱུར་བ་སྲིད་པའི
Chinese
是。它有体验者。因为其未体验自己的体性之故。若许，与自己同时的识，由其他补特伽罗体验吗？或由后起的识，由其他补特伽罗体验？如第一种情况，则应忆念“义何近故与智”等理。如第二种情况，则应忆念“渐次执持则彼体验”等理。此外，执瓶分别，不可能向内看自己的体性，因为其体性非自证现量之故。若许，则应成非识。如果说，体验执瓶分别的自证现量，是向内看的，而执瓶分别仅仅是向外看的，故无过失。那么，向外看的是分别，向内看的是自证的识，不可能，因为如果是分别，则遍及非向内看。若许，则分别也承许为自证。应补充未成为对这些论典作片面解释的词句。某些人说，分别的体性，有法，应成实有，因为你具有成为自证现量的识之故，此以许诺回答即可，故无过失。又，分别，有法，分别对你显现，且是你的显现境，因为你对分别而言是现量之故。声无常的推断，有法，应成外境，因为是声无常的推断之所量，且是自相之故。立宗。又，执声常分别，有法，于执声常分别应成量，因为彼是自证现量之故。若许，则彼应成你的行境，因为是所许之故。若许，则应成非颠倒识，如果这样说，对于这些回答，我则说，分别对自己的体性而言是自证现量，但总的来说，不承许分别具有自证现量，因为分别可能成为分别之故。若不成，则分别，有法，分别可能成为你的分别，因为你可能成为分别的耽著境之故。如果说，自己的体性，有法，分别对你而言非自证现量，因为分别可能成为你的分别之
English
Yes. It has an experiencer. Because it has not experienced its own nature. If you assert, is the consciousness simultaneous with oneself experienced by another substance? Or is it experienced by a subsequent consciousness, by another substance? According to the first case, one should remember the reasoning of "Because of what is close to the object and the intellect," etc. According to the second case, one should remember the reasoning of "If grasped gradually, then it is experienced," etc. Furthermore, it is impossible for the conceptualization of grasping a pot to look inward at its own nature, because its own nature is not self-cognizant manifest. If you assert, then it should follow that it is not consciousness. If you say that the self-cognizant manifest that experiences the conceptualization of grasping a pot looks inward, and the conceptualization of grasping a pot only looks outward, then there is no fault. Then, the consciousness that looks outward is conceptualization, and the one that looks inward is self-cognizance, is impossible, because if it is conceptualization, then it pervades not looking inward. If you assert, then conceptualization is also asserted as self-cognizance. One should add words that have not become one-sided explanations of these texts. Some say, the nature of conceptualization, subject, should be established as substantial, because you have a consciousness that has become self-cognizant manifest, this can be answered with acceptance, so there is no fault. Also, conceptualization, subject, that conceptualization appears clearly to you, and is your object of appearance, because you are manifest to conceptualization. The inference that sound is impermanent, subject, should be an external object, because it is the self-characteristic that is the object to be measured by the inference that sound is impermanent. Sign is accepted. Also, the conceptualization of grasping sound as permanent, subject, should be valid for the conceptualization of grasping sound as permanent, because it is self-cognizant manifest. If you assert, then it should become your object of engagement, because it is asserted. If you assert, then it should follow that it is not a mistaken consciousness, if you say so, to these answers, I say, although conceptualization is self-cognizant manifest to its own nature, in general, I do not assert that conceptualization has self-cognizant manifest, because it is possible for conceptualization to become conceptualization. If it is not established, then conceptualization, subject, that conceptualization is possible to become your conceptualization, because you are possible to become the object of clinging of conceptualization. If you say, one's own nature, subject, conceptualization is not self-cognizant manifest to you, because conceptualization is possible to become your conceptualization
Tibetan
་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་རྟོག་པའི་ཞེན་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཆོས་ཅན་སྐྱོན་ཅན་ཏེ། བུམ་པ་དེ་རང་འབྲས་བསྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན། མ་ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ཞིང་། ཡིན་ན། རང་འབྲས་ཆོས་ཅན། བུམ་པ་དེ་ཁྱོད་བསྐྱེད་བྱེད་མིན་པར་ཐལ། བུམ་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུན་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བུམ་པ་མེད་ན་ཁྱོད་མེད་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་མཚུངས་སོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གསལ་སྣང་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན་ན། རང་གི་ངོ་བོ་དེ་རང་གི་སྣང་ཡུལ་ཡིན་པས་ནི་མ་ཁྱབ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཁ་ནང་དུ་བལྟས་ན་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་རང་གི་སྣང་ཡུལ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་དེ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་གི་གཞལ་བྱར་ཁས་ལེན་ཡང་མི་དགོས་ཏེ། དེ་དེ་ལ་མངོན་སུམ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་ཁ་ཅིག དེ་གཉིས་མི་འགལ་ཏེ། སྔོ་འཛིན་དབང་མངོན་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རང་རིག་དང་། སྔོན་པོ་ལ་གཞན་རིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤེས་པ་ཡིན་ན། རང་རིག་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་རང་རིག་མངོན་སུམ་དང་། དོན་རིག་མངོན་སུམ་ཡང་མི་འགལ་བར་ཐལ། སྔོ་འཛིན་དབང་མངོན་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རང་རིག་མངོན་སུམ་དང་། སྔོན་པོ་ལ་དོན་རིག་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི་དེ་གཉིས་འགལ་ཏེ། ཆོས་གཅིག་ལ་གཞན་རིག་གི་ཤེས་པ་ཡིན་ན། གཞན་རིག་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་ཅིང་། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རང་རིག་ཡིན་ན། རང་རིག་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་དབང་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གཉིས་པོ་དེ་གང་ལ་མངོན་སུམ་དུ་སོང་བའི་ཡུལ་རང་ལས་རྫས་གཞན་པ་ཡོད་པས་དོན་རིག་མངོན་སུམ་ཡིན་གྱི་རང་རིག་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ལ་དེ་གཉིས་མངོན་སུམ་དུ་སོང་བའི་ཡུལ་རང་ལས་རྫས་གཞན་མེད་པས་རང་རིག་མངོན་སུམ་དུ་ཁས་ལེན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ལ་མངོན་སུམ་གཉིས་སུ་ངེས་པ་དང་། དམིགས་བརྟག་ལས། དབང་མངོན་གྱི་རྐྱེན་གསུམ་སེམས་ཙམ་རང་ལུགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ངོས་བཟུང་མཛད་པ་མི་འགལ་ཤིང་། ཚད་འབྲས་གཉིས་པར་དབང་ཤེས་ཀྱི་ཚད་འབྲས་ལ་ཡང་རང་རིག་འབྲས་བུར་བཞག་པ་རྣམས་དོན་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་འབྱུང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག་རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་ལས། རང་རིག་ལ་ཡུལ་མེད་པར་བཤད་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་དགོངས་པར་བྱས་ནས་རང་རིག་མངོན་སུམ་ལ་ཡུལ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་མིན་ཏེ། རང་རིག་མངོན་སུམ
Chinese
因此。如果说，你可能成为分别念的执著境，那么，这是有法有缺陷的。瓶子是自果的产生者吗？不是吗？如果不是，则太过分；如果是，那么，自果有法，瓶子不是你的产生者，因为瓶子不是你的常有，因为没有瓶子，你不存在并不周遍，是相同的。如果是对自己的体性具有明亮显现的识，那么，自己的体性是自己的显现境并不周遍，如果向内看自己的体性，自己的体性是自己的显现境并不周遍。因此，证悟声音无常的比量，也不需要承许为证悟声音无常的比量的所量，因为那对那不是现量。第二种是一些人，这二者不相违，因为取蓝色根现量对自己的体性是自证，对蓝色是他证，如果是识，则必须是自证。那么，自证现量和义证现量也不相违了，因为取蓝色根现量对自己的体性是自证现量，对蓝色是义证现量。自宗是这二者相违，如果一个法是其他识的识，则不是他证周遍，如果是对自己的体性是自证，则不是自证周遍。因此，经部宗认为，根识和意识的这二者，对什么成为现量的对境，有从自身之外的他体，因此是义证现量，而不是自证现量。唯识宗认为，这二者成为现量的对境，没有从自身之外的他体，因此承许为自证现量。这样一来，唯识宗确定现量为二种，并且在《观所缘论》中，将根现量的三种因，作为唯识自宗的范围来确定，这并不相违，并且在《量果二论》中，也将根识的量果安立为自证果，这些都汇集为一个意义。第三种是，一些人认为《释量论·释品》中，所说的自证没有对境，是按照字面意思理解的，因此说自证现量没有对境，这不是大自在的密意，自证现
English
Therefore. If it is said that you may become the object of attachment of conceptual thought, then, this is a flawed subject. Is the vase the producer of its own result or not? If not, it is too extreme; if it is, then, the self-result is the subject, the vase is not your producer, because the vase is not your constant, because without the vase, your non-existence is not pervasive, it is the same. If it is a consciousness with clear appearance to its own nature, then, its own nature is not pervasive because it is its own appearing object. If you look inward at your own nature, your own nature is not pervasive because it is your own appearing object. Therefore, the inference that realizes sound is impermanent does not need to be accepted as the object to be measured of the inference that realizes sound is impermanent, because that is not manifest to that. The second is some people, these two are not contradictory, because the blue-grasping sense direct perception is self-awareness to its own nature, and other-awareness to blue, and if it is consciousness, then it must be self-awareness. Then, self-awareness direct perception and object-awareness direct perception are also not contradictory, because the blue-grasping sense direct perception is self-awareness direct perception to its own nature, and object-awareness direct perception to blue. The self-system is that these two are contradictory, if one dharma is the consciousness of other consciousness, then it is not pervasive because it is other-awareness, and if it is self-awareness to its own nature, then it is not pervasive because it is self-awareness. Therefore, the Sautrāntika school believes that these two, root consciousness and mental consciousness, have other entities from themselves for what becomes the object of direct perception, so it is object-awareness direct perception, not self-awareness direct perception. The Yogācāra school believes that these two become the object of direct perception, there is no other entity from themselves, so it is accepted as self-awareness direct perception. In this way, the Yogācāra school determines that direct perception is two types, and in the *Examination of Objects*, it is not contradictory to determine the three causes of root direct perception as the scope of the Yogācāra self-system, and in the *Two Treatises on Measure and Result*, it also establishes the measure and result of root consciousness as the self-awareness result, these all gather into one meaning. The third is that some people think that in the *Commentary on the Chapter on Explanation* of the *Treasury of Reasoning*, the statement that self-awareness has no object is understood literally, so saying that self-awareness direct perception has no object is not the intention of the great master, self-awareness