Tibetan
་གཉིས། དང་པོ་ནི། དོན་རིག་མངོན་སུམ་གྱི་དམིགས་རྐྱེན། གཉིས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱི་དམིགས་རྐྱེན། ཤེས་པ་ནི་གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དོན་རིག་མངོན་སུམ་གྱི་དམིགས་རྐྱེན་དེ་ལ་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་གཟུགས་སོགས་དོན་ལྔ། ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་དབང་མངོན་གྱི་དམིགས་རྐྱེན་དང་། ཡིད་མངོན་གྱི་དམིགས་རྐྱེན་གཉིས་སོ། །འདི་དག་རགས་པ་དང་རྡུལ་ཕྲན་གང་ལ་འཇོག་ཅེ་ན། འདི་ལ་མཁས་པ་སྔ་མའི་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་དགོད་པ་དང་། འཐད་པའི་ཕྱོགས་ངོས་བཟུང་བ་དང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག ཕྱི་དོན་དེ་ལ་རྡུལ་ཕྲན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་མེད་དང་། དེས་བརྩམས་པའི་རགས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དོན་རིག་མངོན་སུམ་གྱི་དམིགས་རྐྱེན་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་རྣམ་པ་གཏོད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པས་རྣམ་པ་གཏོད་ནུས་པས་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཕྲན་དེ་དག་གང་གིས་ན། །རགས་པར་སྣང་བ་དེ་འདྲར་བྱེད། །ཅེས་དབང་ཤེས་ལ་རགས་པའི་རྣམ་པ་སྣང་བར་བསྟན་ཅིང་། རྣམ་པ་དེ་རགས་པས་གཏད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དབང་མངོན་གྱི་དམིགས་རྐྱེན་ཆོས་ཅན། རགས་པ་ཡིན་ཏེ། དབང་ཤེས་མ་འཁྲུལ་བས་རགས་པར་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། བློ་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །དོན་དམཾ་སྣ་ཚོགས་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག རྡུལ་ཕྲན་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་དབང་མངོན་གྱི་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། ལག་སོགས་གཡོན་ཐམས་ཅད་དག །ཅེས་སོགས་ཀྱིས་རགས་པ་ཡན་ལག་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་བཀག་ཅིང་རྒྱན་གྱིས་ཀྱང་ཡན་ལག་རྣམས་དོན་དམ་པ་དང་། ཡན་ལག་ཅན་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་ན། ཁྱད་པར་ཅན་མིན་གཞན་ཡོད་ནི། །སྒྲུབ་ན་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཉིད། །ཅེས་རགས་པ་ཡན་ལག་ཅན་སྒྲོ་བཏགས་ཀུན་རྫོབ་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ཕྲན་ཁྱད་པར་ཅན་དེས་དབང་ཤེས་ལ་རགས་པའི་རྣམ་པ་གཏད་པ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཕྲན་དེ་དག་གང་གིས་ན། །རགས་པར་སྣང་བ་དེ་འདྲར་བྱེད། །ཅེས་དབང་ཤེས་ལ་རགས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་མཁས་པ་ཁ་ཅིག རྡུལ་ཕྲན་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་དབང་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་ཅིང་། དེས་དབང་ཤེས་ལ་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་རྣམ་པ་གཏད་པ་ཡང་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་ཡང་རྡུལ་ཕྲན་གཞན་དང་འདབ་མ་འབྲེལ་བར་སོ་སོར་གནས་པའི་རྡུལ་ཕྲན་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་གཏོད་མི་ནུས་པས་ཁྱད་པར་ཅན་མིན་ལ། རྡུལ་ཕྲན་གཞན་དང་འདབས་འབྲེལ་དུ་གནས་པ་ན་རང་གི་སྐད་ཅིག་སྔ་མས་ཉེ
Chinese
二者。第一是，义现量之所缘缘。第二是，瑜伽现量之所缘缘。识是，他心智之现识的所缘缘。二是，义现量之所缘缘，就境而言，有色等五境。就有境而言，有根现之所缘缘和，意现之所缘缘二者。这些应安立为粗大还是微细的？对此，有前辈智者的各种说法，以及确定合理的观点两种。第一种是，有些观点认为，外境分为无分微尘和，由其组成的粗大二者。第一种，不是义现量之所缘缘，因为其无法赋予形象。第二种能赋予形象，因此是所缘缘。那些微尘，是依靠什么，使其显现为粗大的形象呢？因为经中已说明根识显现为粗大的形象，并且形象必须由粗大赋予。此外，根现之所缘缘，是粗大，因为根识不颠倒，缘取粗大之故。周遍成立，因为诸识是多种自性之故。《义品》中说：“义即多种自性。”因此这样说。又有些观点认为，特殊的微尘是根现的所缘缘，因为“手等一切皆为无”等经文否定了粗大是支分实物，并且经论也说支分是胜义谛，支分集合是世俗谛。如果存在不同于特殊微尘的其他事物，那么如果去论证，就成了重复论证。因为经中已说明粗大支分集合是虚构的世俗谛。特殊的微尘能赋予根识粗大的形象，因为经中说“那些微尘，是依靠什么，使其显现为粗大的形象呢？”因为经中已说明根识显现为粗大的形象。又有些智者认为，特殊的微尘是根识的所缘缘，并且它也能赋予根识微尘的形象。特殊之处在于，与其他微尘不相连接，各自独立的微尘无法赋予形象，因此不是特殊的。当与其他微尘相邻时，依靠自身的前一刹那的近
English
Two. The first is the objective condition of sense direct perception. The second is the objective condition of yogic direct perception. Consciousness is the objective condition of the direct consciousness of knowing others' minds. Secondly, the objective condition of sense direct perception, in terms of objects, includes the five objects such as form. In terms of subjects, there are two: the objective condition of sense direct perception and the objective condition of mental direct perception. Should these be established as gross or subtle? On this, there are two aspects: enumerating the various explanations of previous scholars, and identifying the valid viewpoint. The first is that some argue that external objects are divided into indivisible atoms and the gross objects composed of them. The first is not the objective condition of sense direct perception because it cannot impart an image to it. The second can impart an image, so it is an objective condition. By what means do those atoms make it appear as a gross image? Because the scriptures have shown that sense consciousness appears as a gross image, and the image must be imparted by the gross. Furthermore, the objective condition of sense direct perception is gross, because sense consciousness is not mistaken and apprehends the gross. It is pervasive, because all consciousnesses are of diverse nature. The Meaning Chapter states, "Meaning is of diverse nature." Therefore, they say. Some also argue that special atoms are the objective condition of sense direct perception, because scriptures such as "Hands and everything are all non-existent" negate that the gross is a substantial entity of parts, and the scriptures also say that parts are the ultimate truth, and the collection of parts is the conventional truth. If there is something other than special atoms, then if you argue for it, it becomes a redundant argument. Because the scriptures have explained that the gross collection of parts is a fabricated conventional truth. Special atoms can impart a gross image to sense consciousness, because the scriptures say, "By what means do those atoms make it appear as a gross image?" Because the scriptures have shown that sense consciousness appears as a gross image. Some scholars also believe that special atoms are the objective condition of sense consciousness, and it can also impart the image of atoms to sense consciousness. The special thing is that atoms that are not connected to other atoms and are independent cannot impart an image, so they are not special. When adjacent to other atoms, relying on the proximity of its previous moment,
Tibetan
ར་ལེན་དང་། རྡུལ་ཕྲན་གཞན་གྱི་སྐད་ཅིག་སྔ་མས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་བྱས་ནས་དབང་ཤེས་ལ་རྣམ་པ་གཏོད་ནུས་པའི་རྡུལ་ཕྲན་དུ་སྐྱེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེས་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་རྣམ་པ་གཏད་པས་དབང་ཤེས་ལ་རྡུལ་ཕྲན་སོ་སོའི་རྣམ་པ་སྣང་བ་ཡིན་གྱི་རགས་པའི་རྣམ་པ་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རགས་པ་ནི་རྗེས་ཀྱི་རྟོག་པས་སྤུ་རིས་མ་ཟིན་པས་ལིང་བོ་གཅིག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྡུལ་ཕྲན་ལས་མ་གཏོགས་པའི་རགས་པ་དབང་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་མ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཕྲན་ལས་མ་གཏོགས་པའི་རགས་པ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་ཡང་ཡང་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ཕྲན་ལ་ཡང་རིགས་མཐུན་གྱི་ཟླ་མེད་པའི་རྡུལ་ཕྲན་ཡན་གར་བ་དང་། རིས་མཐུན་གྱི་ཟླ་དང་བཅས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དབང་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་མ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པ་གཏོད་ནུས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལ་ཡང་། རིགས་མཐུན་གྱི་རྡུལ་ཕྲན་གཞན་དང་འདབས་འབྲེལ་དུ་གནས་པ་ཙམ་གྱིས་དབང་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་གྱི་རིགས་མཐུན་གྱི་རྡུལ་ཕྲན་ཇི་ཙམ་ཚོགས་པས་རང་འཛིན་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་ནུས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་མེད་རེ་རེ་བཞིན་དུ་དབང་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། དབང་ཤེས་ལ་རྣམ་པ་གཏོད་ནུས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་རྡུལ་ཕྲན་ཡིན་ཀྱང་། རྡུལ་ཕྲན་ཁྱད་པར་ཅན་དགོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་མིན་པའི་རྡུལ་ཕྲན་དབང་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་མིན་པ་འདི་ལ་དགོངས་ནས། མདོ་ལས། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་ནི་བསགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། དེ་དོན་དུ་མས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །རང་དོན་སྤྱི་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་དང་། དེ་རྫས་དུ་མས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ན་རང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སྤྱིའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི་ཐ་དད་པ་ལ་ཐ་མི་དད་པར་རྟོགས་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། དབྱིག་གཉེན་གྱིས། འདི་དག་ནི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་གྱི་རྫས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་པོ་དེ་དག་གི་རྟེན་དང་དམིགས་པ་ནི་བསགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་བསྟན་དུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། འདིར་ཡང་དབང་ཡུལ་དེ་ཕྱིར་རྡུལ་ཕྲན་མིན། །ཞེས
Chinese
而且，其他的微细粒子以先前的刹那作为俱生缘，从而生起能够对根识产生显现的微细粒子，这是特殊的。因为它赋予了微细粒子显现，所以根识显现的是各个微细粒子的显现，而不是粗大的显现。因为粗大是后来的分别念没有抓住细节，而妄加安立为一体的缘故。这是（宗喀巴大师）所说的。第二，除了微细粒子之外的粗大不是根识的所缘缘，因为除了微细粒子之外的粗大被法称论师再三遮破的缘故。微细粒子也有同类无侣的单独微细粒子，和异类有侣的微细粒子两种。第一种，不是根识的所缘缘，因为它没有生起能够产生显现的特殊微细粒子。对于后一种，仅仅是和同类的其他微细粒子相邻而住，并不会成为根识的所缘缘，而是聚集了多少同类微细粒子，能够生起自执根识的那个状态的微细粒子，每一个无分方分都是根识的所缘缘，因为它生起了能够对根识产生显现的特殊微细粒子。虽然根识的所缘缘是微细粒子，但是需要特殊的微细粒子，考虑到不是特殊的微细粒子不是根识的所缘缘这一点，经部中说：五种识聚是以积聚为对境。以及《摄类学》中说：彼由多义所生故，自义总义境。因为它是被多种事物所产生的，所以说自己的生处具有总的行境，而不是从不同的事物中认识到无差别。以及世亲说：这些是生处的自相之境，而不是物质的自相。同样，这五种识聚的所依和所缘都是积聚的缘故。正因为如此，极微是不可见的，所以是不可指示的。这里也说，因为根境是那个，所以不是微细粒子。
English
Moreover, other subtle particles, with the previous moment as the co-emergent condition, give rise to subtle particles that can produce appearances for the sense consciousness, which is special. Because it imparts the appearance of subtle particles, what appears to the sense consciousness is the appearance of each individual subtle particle, not the appearance of the coarse. This is because the coarse is merely imputed as a single entity by later conceptual thoughts that have not grasped the details. This is what (Tsongkhapa) said. Second, the coarse, other than subtle particles, is not the objective condition of sense consciousness, because the coarse, other than subtle particles, is repeatedly refuted by Dharmakirti. Subtle particles also have two types: solitary subtle particles without similar companions, and subtle particles with dissimilar companions. The first type is not the objective condition of sense consciousness, because it has not given rise to a special subtle particle that can produce appearances. For the latter type, merely being adjacent to other subtle particles of the same kind does not make it the objective condition of sense consciousness. Rather, each indivisible part of the subtle particles in the state where a certain number of similar subtle particles have gathered and can generate self-grasping sense consciousness is the objective condition of sense consciousness, because it has given rise to a special subtle particle that can produce appearances for the sense consciousness. Although the objective condition of sense consciousness is a subtle particle, it requires a special subtle particle. Considering that a non-special subtle particle is not the objective condition of sense consciousness, the sutras say: The five aggregates of consciousness have accumulation as their object. And the Compendium of Topics says: "Because it is produced by many meanings, it has the sphere of activity of its own meaning and general meaning." Because it is to be produced by many substances, it is said that its own birthplace has the sphere of activity of the general, and it is not from recognizing no difference in different things. And Vasubandhu said: "These are the objects of the own-character of the birthplace, not the own-character of the substance." Similarly, the basis and object of these five aggregates of consciousness are the accumulation. For that very reason, the extremely subtle is invisible, so it is unobservable. Here it is also said, because the sense object is that, therefore it is not a subtle particle.