Tibetan
མ་ཤེས་པའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། སོ་སོར་བཟུང་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་རྣམ་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གིས་རྣམ་ངེས་ལས་འདི་དག་གིས་དོན་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས་འཇུག་པ་ན་དོན་བྱ་བ་ལ་བསླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་ཚིག་གསུམ་གྱིས་བསྟན་པའི་མི་བསླུ་བ་ཆོས་གསུམ་ལྡན་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། ཆོས་གསུམ་ནི། ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་དོན་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ། ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་བཟུང་བའམ་མ་བཟུང་བའི་དོན་ཅི་རུང་རུང་ཐོབ་པ་མིན་གྱི་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་འཇུག་ཡུལ་ཐོབ་པའོ། །བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་དོན་ཡོངས་སུ་གཅོད་བྱེད་ལ་གནས་པའི་ནུས་པའོ། །དེ་ལ་ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་གྱིས་དངོས་པོ་འཛིན་པ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་གཅོད། ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་མི་སྲིད་པ་གཅོད། བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱབ་ཆེས་པ་གཅོད་ལ། མ་ཁྱབ་པ་གཅོད་པ་ཞིག་ཁ་བསྐང་ངོ་། །བདེན་པའི་དོན་རྟོགས་ནི་ཚད་མའི་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུང་ངོ་། །བྲམ་ཟེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ནི་བདེན་པའི་དོན་རྟོགས་ཆོས་གསུམ་ལྡན་ཏེ། དེ་ཡང་སྔར་མ་རྟོགས་པའི་དོན་ལ་འཛིན་སྟངས་མ་འཁྲུལ་བས་སྒྲ་འདོགས་སེལ་བའོ། །དེ་ཡང་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་ཏེ། ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་ནི་བཟློག་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཚད་མས་དགག་སྒྲུབ་དངོས་སུ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་སྔར་མ་རྟོགས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཡུལ་དུས་རྣམ་པ་སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བའི་རིགས་སྔར་མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པའོ། །འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་རང་གིས་སྒྲོ་མ་བཏགས་ཀྱི་དོན་ལ་མི་འཁྲུལ་བའོ། །ཁྱད་པར་གསུམ་ལ་བྱེད་པ་ཡང་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བའི་བྱེད་པས་གཅིག་གིས་གྲུབ་པ་གཅིག་གིས་མི་འགོག ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་སྔར་མ་རྟོགས་པའི་བྱེད་པས་གཅིག་གིས་གྲུབ་པ་གཅིག་གིས་མི་སྒྲུབ། འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དོན་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་བྱེད་པས་གཅིག་གིས་གྲུབ་པ་དང་གཅིག་གིས་གྲུབ་པ་མི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་གསུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ལུགས་བཞི་ལས། དང་པོ་མི་འཐད་དེ། ཚད་མ་དེ་མཚོན་བྱའི་དོན་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་དོན་ལྡོག་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཀྱིས་མཚོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་གཞན་དོན་སྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་དེ་ཡང་མཚོན་བྱའི་དོན་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་དོན་ལྡོག་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཀྱིས་མཚོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྟེ། རིགས་སྒོར། རིགས་མི་མཐུན་སེལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན། ཀུན་བཏུས་ལས། ལོག་རྟོག་སེལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དོན་གྱི་དོན་ལྡོག་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་མཚན་ཉིད་དུ་རིགས་མི་མཐུན་སེལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མ་འཁྲུལ་བའི་ཤེས་པ་བཞག་པ་དང་། ལོག་རྟོག་སེལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེའི་ཟུར་དུ་རྟོག་བྲལ་སྨོས་ཀྱང་དོན་ལྡོག་གཅིག་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མི་བསླུ་བའི་ཤེས་པ་དང་མ་ཤེས་དོན་གསལ་གཉིས་ཀྱང་དོན་ལྡོག་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་མ་ཤེས་དོན་གསལ་དེ་མི་བསླུ་བའི་ཤེས་པ་ལས་མཚན་ཉིད་གཞན་མིན་པར་ཐལ། དེ་ལས་དོན་ལྡོག་གཞན་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན། གཞན་མཚན་ཉིད་གཉིས་པ་ཡིན་ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །རྒྱན་གྱི་བཤད་པ་སྔ་མ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཚད་མ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་འཇོག་པའི་སྐབས་སུ་དོན་དམ་པའི་ཚད་མ་དང་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་མཚན་ཉིད་འཇོག་པ་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་དུ་ན་ཚད་མ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ན་མངོན་རྗེས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཞག་པས་ཀྱང་ཚད་མ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་བཞག་པའི་གོ་ཆོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། རྣམ་འགྲེལ་འདིར་ཚད་མ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དངོས་སུ་སྟོན་པའི་གཞུང་མེད་པར་ཐལ། གཞུང་སྔ་ཕྱི་གང་གིས་ཀྱང་ཚད་མ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཤད་ཡམ་གཉིས་པ་དེ་བོད་ཕལ་ཆེར་གྱིས་འགྲེལ་པ་དེའི་དགོངས་པར་མཛད་པ་ལྟར་ཡིན་ན། མི་འཐད་དེ། གཟུང་བ་འཛིན་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ནི། །མི་འདོད་ཅེས་པ་དང་། མ་ཤེས་དོན་གསལ་གཉིས་ཟློས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་འགྲེལ་པ་དེའི་དགོངས་པ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀ་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རེ་རེ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་དོན་ལྡོག་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་མཚན་ཉིད་ཕྱི་མ་ལ་བཅད་ཤེས་ཚད་མར་ཐལ་བ་གང་གིས་སྤོང་ཞེ་ན་རིགས་པ་སྔ་མས་སྤོང་ཞེས་པའི་དོན་དུ་མངོན་པས་དེ་ལྟར་ན་ཤིན་ཏུ་འཐད་དེ། འོག་རང་ལུགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་འཆད་དོ། །ཆོས་མཆོག་གི་ལུགས་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། མཚན་ཉིད་དུ་བཞག་པའི་ཚིག་དེ་ལ་མ་ཁྱབ་པ་གཅོད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་ན་མ་ཁྱབ་པ་གཅོད་པ་གཞན་ནས་ཁ་བསྐང་བ་དོན་མེད་ཅིང་། མེད་ན་མཚན་ཉིད་སྐྱོན་ཅན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་པའི་དོན་རྟོགས་ཚད་མའི་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་མཚན་ཉིད་
Chinese
并不是为了阐明未知的意义，而是因为各自执取的色等本身显示了相状，所以这样说了。法称论师在《释量论》中说，因为这些完全确定意义后才进入，所以在意义行为上没有欺骗。用这三句话所表示的不欺骗，被认为是具有三种法性的量之特征。这三种法性是：本体的差别，获得意义的能力；境的差别，不是获得已执取或未执取的任何意义，而是获得完全确定的进入之境；作用的差别，是安住于完全断除意义之作用的能力。其中，以本体的差别，断除执取事物是量的特征；以境的差别，断除不可能；以作用的差别，断除周遍太过，并补充断除不周遍。证悟真实的意义是量的作用，而不是特征，这样说。随顺婆罗门的人们认为，证悟真实的意义具有三种法性，也就是对于以前未证悟的意义，以不错误的执取方式来消除增益。这也有三种差别：本体的差别仅仅是消除相违品的增益，而不是量实际进行破立。境的差别是以前未证悟的意义，也就是对于没有区分处所、时间、相状的种类，证悟以前未证悟的。执取方式的差别是不迷惑自己没有增益的意义。三种差别也有三种作用：本体的差别，消除增益的作用，以一成立，不遮止一；境的差别，以前未证悟的作用，以一成立，不成立一；执取方式的差别，不迷惑意义的作用，以一成立，与以一成立不相违，这样详细地宣说。这样，在四种宗派中，第一种不合理，因为量是所诠释的两个不同意义，因为它是以两个意义相异的体性来诠释的。如果说，为他义成立的正量也是所诠释的两个不同意义，因为它是以两个意义相异的体性来诠释的，那么，
English
It is not to clarify the unknown meaning, but because the forms, etc., that are grasped separately themselves show the appearance, so it is said. Acharya Dharmakirti, in the Pramāṇavārttika, says that because these enter after completely determining the meaning, there is no deception in the act of meaning. The non-deception indicated by these three words is considered to be the characteristic of a valid cognition that possesses three dharmas. These three dharmas are: the distinction of the entity, the ability to obtain the meaning; the distinction of the object, not obtaining any meaning that is grasped or not grasped, but obtaining the object of entry that is completely determined; the distinction of the function, the ability to abide in the function of completely cutting off the meaning. Among these, the distinction of the entity cuts off the grasping of things as the characteristic of a valid cognition; the distinction of the object cuts off the impossible; the distinction of the function cuts off the over-pervasive, and supplements the cutting off of the non-pervasive. The realization of the true meaning is the function of a valid cognition, not the characteristic, so it is said. Those who follow the Brahmins believe that the realization of the true meaning has three dharmas, that is, for the meaning that was not previously realized, the elimination of superimposition by means of a non-erroneous mode of apprehension. This also has three distinctions: the distinction of the entity is merely the elimination of the superimposition of the opposite side, not that the valid cognition actually performs refutation and establishment. The distinction of the object is the meaning that was not previously realized, that is, for the kinds that do not distinguish place, time, and appearance, the realization of what was not previously realized. The distinction of the mode of apprehension is not being confused about the meaning that one has not superimposed oneself. The three distinctions also have three functions: the function of the distinction of the entity, the function of eliminating superimposition, with one established, one does not prevent; the function of the distinction of the object, the function of what was not previously realized, with one established, one does not establish; the function of the distinction of the mode of apprehension, the function of not being confused about the meaning, with one established, it is not contradictory to one established, thus it is explained in detail. Thus, among the four systems, the first is unreasonable, because the valid cognition is the two different meanings that are to be signified, because it is to be signified by two natures that are different in meaning. If it is said that the valid cognition that establishes for the sake of others is also the two different meanings that are to be signified, because it is to be signified by two natures that are different in meaning, then,
Chinese
因为理路不成立。从理路的门径来说，是从排除不共属性的角度，将定义的侧面简略地显示出来。《集论》中，是从排除邪分别念的角度，将定义的侧面广说而已。因为意义的体性是一个的缘故。例如，现量以排除不共属性的角度作为定义，安立为不欺骗的意识，以及从排除邪分别念的角度，在那之上附加无分别，但意义的体性是一样的。如果说，不欺骗的意识和未知的意义明了二者，意义的体性也是一个，所以没有过失。那么，未知的意义明了，不是不欺骗的意识之外的定义，因为不是那之外的意义体性的缘故。如果承认，就和“是其他的第二个定义”相违背。庄严的先前解释也不合理，因为在安立量总相的定义时，分为胜义量和世俗量两种来安立定义是不相关的缘故。另外，如果问量总相的定义是什么，回答分为现量和比量两种，安立那二者的定义，也成了安立量总相的定义的缘故。再者，在此《释量论》中，没有实际显示量总相定义的论典，因为无论前后任何论典都没有显示量总相的定义的缘故。如果第二种解释是像大多数藏人认为的那样是那个论典的观点，那是不合理的，因为有“所取执着故，是世俗，不许”这句话，以及有未知意义明了二者重复的过失的缘故。然而，那个论典的观点，无论前后二者，每一个都是完整的定义，因为那二者意义的体性是一个的缘故。那么，如果后面的定义有成为断识量的过失，用什么来遮止呢？因为显现为用先前的理路来遮止的意思，如果那样的话就非常合理了。下面在自宗的场合中会讲解。法胜的宗派也不合理，因为如果安立为定义的那个词句有遮断不遍的能力，那么从其他地方补充遮断不遍是没有意义的，如果没有，那么定义会变成有缺陷的缘故。证悟真实的意义是量的作用，而不是定义。
English
Because the reasoning is not established. From the perspective of the path of reasoning, it is from the perspective of eliminating non-common attributes that the aspects of the definition are briefly shown. In the Compendium, it is only from the perspective of eliminating wrong conceptions that the aspects of the definition are extensively explained. Because the essence of the meaning is the same. For example, direct perception, taking the elimination of non-common attributes as the definition, establishes it as non-deceptive consciousness, and from the perspective of eliminating wrong conceptions, adding non-conceptual to it, but the essence of the meaning is the same. If it is said that the non-deceptive consciousness and the unknown meaning are clear, and the essence of the meaning is also the same, so there is no fault. Then, the unknown meaning is clear, it is not a definition other than the non-deceptive consciousness, because it is not the essence of the meaning other than that. If you admit it, it contradicts "it is another second definition." The previous explanation of the Ornament is also unreasonable, because when establishing the definition of the general characteristic of valid cognition, it is irrelevant to divide it into two types, ultimate valid cognition and conventional valid cognition, to establish the definition. In addition, if you ask what the definition of the general characteristic of valid cognition is, the answer is to divide it into two types, direct perception and inference, and establishing the definition of those two also becomes the reason for establishing the definition of the general characteristic of valid cognition. Furthermore, in this Commentary on Valid Cognition, there is no scripture that actually shows the definition of the general characteristic of valid cognition, because neither the previous nor the later scriptures have shown the definition of the general characteristic of valid cognition. If the second explanation is like what most Tibetans think is the view of that commentary, it is unreasonable, because there is the sentence "Because of grasping the object, it is conventional, not allowed," and because there is the fault of repeating the two, unknown meaning is clear. However, the view of that commentary, whether it is the former or the latter, each is a complete definition, because the essence of the meaning of those two is the same. Then, if the later definition has the fault of becoming a decisive consciousness valid cognition, what is used to prevent it? Because it appears to be the meaning of using the previous reasoning to prevent it, if that is the case, it is very reasonable. It will be explained below in the case of one's own system. The system of Dharma Victory is also unreasonable, because if the phrase established as the definition has the ability to cut off non-pervasiveness, then it is meaningless to supplement the cutting off of non-pervasiveness from other places, and if it does not, then the definition will become flawed. Realizing the true meaning is the function of valid cognition, not the definition.