Tibetan
མིན་ཞེས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ཡང་གཞུང་གི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་བསླུ་བའི་དོན་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་། དོན་བྱེད་ནུས་པར་གནས་པ་ནི། །ཞེས་དང་། མ་ཤེས་དོན་གསལ་གྱི་དོན་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་ཤེས་པ། །ཤེས་པ་གང་ཡིན་ཞེས་དགོངས་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། བྲམ་ཟེའི་བཞེད་པ་ལ་ཡང་སྔར་མ་རྟོགས་པ་ལ་རྣམ་བཅད་མེད་པས་མི་དགོས་ཏེ། འཛིན་སྟངས་དོན་ལ་མ་འཁྲུལ་བ་དེ་ཡིན་ན། རྟོགས་ཟིན་གྱི་དོན་ལ་མི་འཇུག་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བས་མངོན་སུམ་ལ་མ་ཁྱབ་སྟེ། མངོན་སུམ་ཡིན་ན་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་པའི་དོན་རྟོགས་ཀྱི་དོན་དེ་ནི་དོན་ཡིན་པ་བཞིན་རྟོགས་པ་ལ་བྱེད་ན་མི་སྲིད་དེ། མངོན་སུམ་གྱིས་ཀྱང་དོན་དང་འདྲ་བ་རྟོགས་པ་ལ་དོན་རྟོགས་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་དང་། འབྲས་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་གིས་ཀྱང་དུ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་མེ་བཟུང་བར་རློམ་ཡང་མེ་ཙམ་བཟུང་བའི་ཕྱིར། དེ་དག་གིས་ནི་རིགས་གཏེར་ལས། མི་བསླུ་མ་ཤེས་དོན་གསལ་གཉིས། །རྣམ་གྲངས་པའམ་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ། །མཚན་ཉིད་གཉིས་ཀྱིས་འཇོག་ན་ནི། །མཚོན་བྱ་དེ་ཡང་གཉིས་སུ་འགྱུར། །མཚན་མཚོན་གཉིས་སུ་འདོད་ན་ཡང་། །སྤྱི་མཚན་གཅིག་པ་མི་སྲིད་འགྱུར། །མ་ཁྱབ་གཅོད་ཚུལ་འདིར་མི་འཐད། །གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་དགོངས་པ་མིན། །མི་དགོས་མ་ཁྱབ་མི་སྲིད་གསུམ། །བདེན་པའི་དོན་རྟོགས་འདོད་ན་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་ལེགས་པར་བཤད་དོ། །ད་ནི་བོད་ཀྱི་འདོད་པ་ལ་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ། གཞུང་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་རེ་རེ་བསྟན་པས་གཉིས་ཀ་སྡོམ་པ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་གཅིག་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་གསར་དུ་མི་བསླུ་བའི་རིག་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་ལྷའི་དགོངས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། གཞན་མཚན་ཉིད་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲས་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་མི་བསླུ་བའི་ཤེས་པ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ལ་མ་ཤེས་དོན་གསལ་མ་སྨོས་པའི་གོང་དུ་མ་ཁྱབ་ཁྱབ་ཆེས་མི་སྲིད་གསུམ་གྱི་སྐྱོན་སྤོང་མི་ནུས་པར་ཐལ། མི་བསླུ་བའི་ཤེས་པ་དེ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་རྫོགས་མིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ། མིང་དང་རིགས་སོགས་སྦྱོར་བ་ཡི། །རྟོག་པ་དང་བྲལ་མངོན་སུམ་མོ། །ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ལ་མ་ཁྱབ་ཁྱབ་ཆེས་མི་སྲིད་གསུམ་གྱི་སྐྱོན་སྤོང་མི་ནུ
Chinese
认为分为两种也不符合论典的观点，因为在解释“不欺骗”的意义时也说：“能起作用而存在。”并且在解释“不了解使明了”的意义时也说：“不了解自己的自性，是怎样的知识？”因为是这样考虑的缘故。就梵志的观点来说，对于以前没有领悟的，没有决断，所以不需要，如果执著的方式是不迷惑意义，那么因为不适用于已经领悟的意义而周遍。遣除增益不周遍于现量，因为如果是现量，那么遮断增益是相违的缘故。如果把领悟真谛的意义作为像意义一样领悟，那是不可能的，因为现量也把领悟和意义相似的作为领悟意义而安立，并且依靠果之因的随同推断也自以为抓住了烟的因，火，但也仅仅是抓住了火而已。那些在《理智宝藏论》中说：“不欺骗，不了解使明了，二者，是异名或者分开而说。如果用两种定义来安立，那么所诠释的也变成两种。如果认为能诠释和所诠释是两种，那么总相相同是不可能的。不周遍的遮断方式在这里不合理，分为两种不是（作者的）观点。不需要，不周遍，不可能，这三种，如果想要领悟真谛的意义，是有的。”这样很好地解释了所说的意义。现在应当考察藏人的观点，有些人说，论典前后两者的定义的各个部分，显示了两者合起来是衡量圆满的定义的唯一显示。因此，衡量的定义新的是不欺骗的知识，那也是天神的观点，因为其他的第二个定义是用定义的各个部分用定义的词语来显示的缘故。如果这样，那么在显示不欺骗的知识是衡量的定义时，在没有说不了解使明了之前，不能够遣除不周遍，太周遍，不可能这三种过失，因为不欺骗的知识不是衡量的完整定义。如果说：“与名称和种姓等结合的，脱离分别的现量。”这个时候的现量的定义也不能够遣除不周遍，太周遍，不可能这三种过失。
English
Thinking that dividing into two is also not in accordance with the view of the treatise, because when explaining the meaning of "non-deception," it is also said, "It exists in being able to function." And when explaining the meaning of "not understanding making clear," it is also said, "Not understanding one's own self-nature, what kind of knowledge is it?" Because it is considered in this way. According to the view of the Brahmins, there is no decision for what has not been realized before, so it is not necessary. If the way of grasping is not confused about the meaning, then it is pervasive because it does not apply to the meaning that has already been realized. Eliminating imputation does not pervade direct perception, because if it is direct perception, then cutting off imputation is contradictory. If taking the meaning of realizing the truth as realizing it as the meaning is, then it is impossible, because direct perception also establishes realizing something similar to the meaning as realizing the meaning, and relying on the subsequent inference of the cause of the result also presumptuously grasps the fire that is the cause of smoke, but only grasps the fire. Those in the Treatise on the Treasury of Reasoning say, "Non-deception, not understanding making clear, the two, are synonyms or spoken separately. If established with two definitions, then what is to be expressed also becomes two. If it is thought that what can be expressed and what is to be expressed are two, then the general characteristic being the same is impossible. The way of cutting off non-pervasion is not appropriate here, dividing into two is not the (author's) view. Not necessary, non-pervasion, impossible, these three, if you want to realize the meaning of the truth, are there." In this way, the meaning of what was said is well explained. Now we should examine the views of the Tibetans. Some say that the individual parts of the definitions of the former and latter treatises show that the combination of the two is the only display of the complete definition of validity. Therefore, the new definition of validity is non-deceptive knowledge, and that is also the view of the gods, because the other second definition is because the individual parts of the definition are displayed with the words of the definition. If so, then when displaying non-deceptive knowledge as the definition of validity, before saying not understanding making clear, it is impossible to eliminate the three faults of non-pervasion, over-pervasion, and impossibility, because non-deceptive knowledge is not the complete definition of validity. If it is said, "Direct perception that is combined with name and lineage, etc., and is free from conceptualization." The definition of direct perception at this time also cannot eliminate the three faults of non-pervasion, over-pervasion, and impossibility.