Tibetan
རྫས་གཅིག་པའི་དུང་གི་ཁ་དོག་དང་། ལྗོན་ཤིང་སྡོད་པའི་ཆ་ལ་ཡང་མངོན་གྱི་ཚད་མ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག དུང་དཀར་འཛིན་པའི་མིག་ཤེས་དེ་དུང་གི་རེག་བྱ་འཇམ་པ་དང་། ལྕི་བ་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་དང་། མེ་ཆུའི་ཁ་དོག་མཐོང་བའི་མིག་ཤེས་དེས་དེ་གཉིས་ཀྱི་རེག་བྱ་ཚ་བ་དང་། གཤེར་བ་ལ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། རིག་བྱ་འཛིན་པའི་རྣམ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ལ་ལུས་དབང་དོན་མེད་པར་ཐལ། མིག་ཤེས་དེ་རེག་བྱ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་དུང་གི་ཁ་དོག་མིག་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་འདི་ལ་རེག་བྱ་འདི་དང་འདི་ཡོད་དོ་ཞེས་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྫས་གཞན་ལས་དུས་མཉམ་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྫས་གཞན་དཔོག་པ་རྒྱུ་ཆོས་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་རྗེས་དཔག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཡིན་པ་ལ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་དགག་པ་ནི། ཁ་ཅིག སྒོ་རྒྱབ་ཀྱི་བུམ་པ་ལ་མཛོད་ཕུགས་ཀྱི་བུམ་པར་འཁྲུལ་དུས་ཀྱི་སྒོ་རྒྱབ་ཀྱི་བུམ་པ་འཛིན་པའི་མིག་ཤེས་ལྟ་བུ་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་པ་དང་། སྔ་དྲོའི་བུམ་པ་ལ་ཕྱི་དྲོ་བུམ་པར་འཁྲུལ་ནས་སྔ་དྲོའི་བུམ་པ་འཛིན་པའི་མིག་ཤེས་ལྟ་བུ་དུས་ལ་འཁྲུལ་པ་དང་། བུམ་པའི་དམར་པོ་ལ་སྣམ་བུའི་དམར་པོར་འཁྲུལ་ནས་བུམ་པའི་དམར་པོར་འཛིན་པའི་མིག་ཤེས་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་དང་གསུམ། སྒོ་རྒྱབ་ཀྱི་བུམ་པ་སོགས་དོན་རང་མཚན་གསུམ་པོ་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། དོན་རང་མཚན་གསུམ་པོ་དེས་ཤེས་པ་གསུམ་པོ་དེ་ལ་རང་ངོས་ནས་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་གཏད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་གི་དབང་ཤེས་དེ་ཡང་མངོན་སུམ་ཚད་མར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། མི་མཚུངས་ཏེ། བུམ་པའི་དམར་པོ་སྣམ་བུའི་དམར་པོ་མ་ཡིན་པར་ངེས་ནས་དེ་སྣམ་བུའི་དམར་པོར་འཛིན་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་ཅིང་། ཟླ་གཉིས་མེད་པ་ངེས་ཀྱང་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་གི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྗེས་དཔག་ཡིན་པ་ལ་མ་ཡིན་པར་རྟོག་པ་དགག མིན་པ་ལ་ཡིན་པར་རྟོག་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག ནོར་བུའི་འོད་ཀྱི་རྟགས་ལས་གཞི་དེར་ནོར་བུར་ཡོད་པར་རྟོགས་པའི་བློ་ནི་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མིན་ཏེ། ནོར་བུ་རྟགས་སུ་བཀོད་ན་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་མེད། ནོར་འོད་རྟགས་སུ་བཀོད་ན་མ་གྲུབ། འོད་ཙམ་རྟགས་སུ་བཀོད་ན་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཞེའོ། །འོ་ན་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུའི་རྟགས་ལས་གཞི་དེར་སཱ་ལུའི་ས་བོན་ཡོད་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། སཱ་ལུའི་ས་བོན་རྟགས་སུ་བཀོད་ན་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་མེད། སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་རྟགས་སུ་བཀོད་ན་མ་གྲུབ། མྱུ་གུ་ཙམ་རྟགས་སུ་བཀོད་ན་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དུ་བའི་རྟགས་ལས་ལ་མེ་ཡོད་དུ་དཔོག་པ་སོགས་འབྲས་རྟགས་ཕལ་ཆེར་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག དུ་བའི་རྟགས་ལས་དུ་ལྡན་གྱི་ལ་ལ་རྟག་པའི་མེ་ཡོད་པར་རྟོགས་པའི་བློ་དེ་རྗེས་དཔག་ཚད་མར་འདོད་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ལ་ལ་ཆོས་ཅན། རྟག་པའི་མེ་ཡོད་དེ། དོན་དམ་པའི་དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ་རློམ་ཚོད་ལ་འཁྲུལ་ཡང་སོང་ཚོད་ལ་མ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྟག་པའི་མེ་དང་། དོན་དམ་པའི་དུ་བ་མ་གྲུབ་ཀྱང་། མེ་ཙམ་དང་། དུ་ཙམ་གྲུབ་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་སྙམ་ན་མི་འཐད་དེ། ཁྱད་པར་བྱེད་ཆོས་རྟག་པའི་མེ་དང་དོན་དམ་པའི་དུ་བ་མ་གྲུབ་ན། དེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་མེ་ཙམ་དང་དུ་ཙམ་ཡང་མ་སྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཤེས་བྱེད་ཚད་མའི་རང་བཞིན་བཤད་པ།
Chinese
因为对于同一种物质的贝壳的颜色和树木所处的位置也必须是现量。又有些人说，执持白色海螺的眼识对于海螺的触感柔软和沉重是现量，以及见到火和水的颜色的眼识对于它们两者的触感热和湿润也是现量，这种说法不合理，因为产生执持所知事物的识时，身体的官能变得没有意义，因为眼识对于触感是量。那么，眼识见到海螺的颜色之后，产生“这个有这种和这种触感”的想法是怎样的呢？那不是现量，因为从其他生处的物质推断同时生的其他生处的物质，是推断原因的法，是随后的比量。第二，驳斥将是认作非是的观点：有些人认为，比如将门后的瓶子误认为是仓库里的瓶子时，执持门后瓶子的眼识是对境的错乱；比如将早晨的瓶子误认为是下午的瓶子，执持早晨瓶子的眼识是对时间的错乱；比如将瓶子的红色误认为是布匹的红色，执持瓶子红色的眼识是对相状的错乱，共有三种。门后的瓶子等三个自相的事物不是现量，这种说法不合理，因为这三个自相的事物从自身方面将自类的相状赋予了这三个识。如果这样，那么二月显现的根识也成了现量了，这不相同，因为确定瓶子的红色不是布匹的红色之后，不可能产生将它执持为布匹红色的想法，虽然确定没有二月，但产生二月显现的识是有可能的。第二种情况有两种：驳斥将比量认作非比量的观点，驳斥将非比量认作比量的观点。第一种情况是：有些人认为，从宝珠的光芒的标志推断出该处有宝珠的想法不是比量，因为如果将宝珠作为标志，就没有标志和有标志；如果将宝珠的光芒作为标志，就没有成立；如果仅仅将光芒作为标志，就没有确定性。那么，从稻芽的标志推断出该处有稻
English
Because the color of a conch shell of the same substance and the location of a tree must also be manifest valid cognition. Furthermore, some say that the eye consciousness that grasps a white conch shell is a manifest valid cognition for the touch of the conch shell being smooth and heavy, and that the eye consciousness that sees the color of fire and water is also a manifest valid cognition for the touch of those two being hot and moist, but this is not reasonable, because the body's faculties become meaningless in generating the consciousness that grasps knowable things, because the eye consciousness is a valid cognition for touch. So, what is the thought that arises after the eye consciousness sees the color of the conch shell, saying, "This has this and this touch"? That is not manifest, because inferring another substance of a simultaneous birth from another substance of a birth, is inferring the cause of the dharma, is a subsequent inference. Second, refuting the view that what is is mistaken for what is not: Some say that, for example, when mistaking a vase behind a door for a vase in a storehouse, the eye consciousness that grasps the vase behind the door is a confusion of the object; for example, mistaking a morning vase for an afternoon vase, the eye consciousness that grasps the morning vase is a confusion of time; for example, mistaking the red of a vase for the red of cloth, the eye consciousness that grasps the red of the vase is a confusion of aspect, there are three types. The three self-characterized things such as the vase behind the door are not manifest valid cognition, this is not reasonable, because these three self-characterized things from their own side impart the aspect of their own kind to these three consciousnesses. If so, then the sense consciousness of the appearance of two moons also becomes a manifest valid cognition, this is not the same, because after determining that the red of the vase is not the red of cloth, it is impossible to generate the thought of grasping it as the red of cloth, although it is certain that there is no two moons, it is possible to generate the consciousness of the appearance of two moons. The second situation has two aspects: refuting the view that inference is mistaken for non-inference, refuting the view that non-inference is mistaken for inference. The first situation is: Some say that the thought of inferring that there is a jewel in that place from the sign of the light of a jewel is not an inference, because if the jewel is taken as the sign, there is no sign and no sign-possessor; if the light of the jewel is taken as the sign, it is not established; if only the light is taken as the sign, there is no certainty. So, from the sign of a rice sprout, inferring that there is rice in that place
Chinese
如果认识到有萨鲁（藏文：སཱ་ལུ།）的种子，那么就不可能存在比量。如果把萨鲁的种子作为理由，那么就没有理由和有理由者。如果把萨鲁的苗芽作为理由，那么就不成立。如果仅仅把苗芽作为理由，那么就不确定。如果这样认为，那么从烟的理由推断有火等，大多数果因推理都会变成错误的。第二种情况是，有些人认为从烟的理由认识到有烟的山上有常火的智慧是正确的比量。有些人则说，有支分的山是所立宗，有常火，因为有真实义的烟。这样写的时候，如果自以为是地推测就会出错，但如果顺着（常理）推测就不会出错，这种说法是不合理的，因为关于这方面的三相不成立。如果认为即使常火和真实义的烟不成立，仅仅火和烟成立也没有过失，那么这也是不合理的，因为如果作为特征的常火和真实义的烟不成立，那么由它们所特征化的仅仅火和烟也必须不成立。 解释知识量（ प्रमाण ，pramāṇa，量）的自性。
English
If one recognizes that there is a seed of Salu (Tibetan: སཱ་ལུ།), then there cannot be a valid inference. If the seed of Salu is taken as the reason, then there is no reason and no subject possessing the reason. If the sprout of Salu is taken as the reason, then it is unestablished. If only the sprout is taken as the reason, then it is uncertain. If one thinks so, then inferring the existence of fire from the reason of smoke, and so on, most causal inferences would become erroneous. The second case is that some people consider the wisdom that recognizes the existence of permanent fire on a mountain with smoke from the reason of smoke to be a valid inference. Some say that the mountain with parts is the subject of the proposition, and there is permanent fire because there is smoke in the ultimate sense. When writing like this, it is said that if one speculates presumptuously, it will be wrong, but if one speculates according to (common sense), it will not be wrong. This statement is unreasonable because the three aspects regarding this are not established. If one thinks that even if permanent fire and smoke in the ultimate sense are not established, there is no fault because only fire and smoke are established, then this is also unreasonable, because if the distinguishing characteristics of permanent fire and smoke in the ultimate sense are not established, then the mere fire and smoke distinguished by them must also not be established. Explanation of the nature of valid cognition ( प्रमाण ，pramāṇa，valid cognition).