Tibetan
་ཉིད་ངེས་པར་བྱ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ངོས་བཟུང་བ་དང་། དེས་སྒྲོ་འདོགས་ཇི་ལྟར་གཅོད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞན་གྱིས་བཏགས་པ་དགག རང་གི་ལུགས་བཞག དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ། རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་གིས། མི་སླུ་བའི་ཤེས་པ་དང་། མ་ཤེས་དོན་གསལ་གཉིས་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ལ་ལྷ་ཤཱཀ་གཉིས་ཀྱིས་རེ་རེ་ཡང་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རེ་རེ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཡང་དོན་ལྡོག་ཐ་དད་དུ་འདོད་དེ། ལྷའི་འགྲེལ་པར་དེ་ལྟར་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་མི་བསླུ་བ་ཅིག་བཤད་དོ། །མ་ཤེས་དོན་གྱིས་གསལ་བྱེད་ཀྱང་གཞན་མཚན་ཉིད་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་བཤད་དུ་ཤཱས་གཞན་མཚན་ཉིད་གཉིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་དཔྱོད་པར་བྱེད་པས་འདི་ནི་གཅིག་ཡིན་ལ་འདི་ནི་གཞན་རྣམ་པ་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །རྒྱན་མཛད་པས་བཤད་ཡམ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དོན་དམ་པའི་ཚད་མ་དང་། ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། མྱོང་བ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡུལ་དུ་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཡིན་ལ། དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་མ་ཤེས་དོན་གསལ་ཡིན་གྱི་མི་བསླུ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔྱད་པའི་དོན་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་བར་ལ་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བ་ཡིན་ལ་དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་བསླུ་བའི་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། བཅད་པའི་དོན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཞེད་དེ། རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པར། འདིར་དོན་གྱི་སྒྲས་ནི་དོན་དམ་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། མ་ཤེས་དོན་གྱི་གསལ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་དོན་དམ་པ་གསལ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ་ཞེས་དང་། དེ་ལ་འདི་ནི་དོན་དམ་པའི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ་སྔ་མ་ནི་ཐ་སྙད་པའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་ལས། ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད། མི་བསླུ་བ་དང་། མ་ཤེས་དོན་གསལ་ཚོགས་པ་དགོངས་པ་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། །བཤད་ཡམ་གཉིས་པ་ནི། མི་བསླུ་བ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དུ་བཞག་པ་ལ། བཅད་ཤེས་ཀྱང་ཚད་མར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དུ་མ་ཤེས་དོན་གསལ་གསུངས་པས་གཉིས་ཀས་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་གཅིག་བསྟན་པར་བཞེད་དེ། རྒྱན་ལས། ཡང་ན་འདི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདིས་གསལ་བར་བྱེད་པས་ན་གསལ་བྱེད་དེ། མ་ཤེས་པའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་པའི་ཤེས་པ་ནི་
Chinese
对于必须确定（量）本身，有两点：确定其定义，以及它如何断除增益。第一点有三方面：驳斥他宗安立，确立自宗观点，以及消除对此的争论。关于第一点，理自在（法称）将“不欺骗的知识”和“未知的显明”两者作为量的定义来阐述，对此，天（天主释）和释迦（释迦慧）二者认为，每一个都是量的完整定义，并且它们在意义上是不同的。如天主的注释中所说：“如是，已阐述了不欺骗作为量的定义。”“未知的显明也是另一种定义。”其注释中说：“所谓‘另一种定义’，是因为世人会进行判断，认为这是一个，而另一个是不同的第二种。”因此这样说。庄严论师（静命论师）的两种解释中，第一种是：在胜义量和世俗量二者中，前者是：证悟无二体验的圣者们，各自以自证智在境上清晰体验到的。其定义是“未知的显明”，而不是“不欺骗”，因为没有获得分析的意义。后者是：存在于凡夫相续中，显现为能取所取的二取之间的，可以进行世俗认定的。其定义是“不欺骗的知识”，因为获得了决断的意义。庄严论的注释中说：“此处，‘义’字表达的是胜义谛，所谓‘未知的显明’，其含义是显明胜义谛。”并且说：“这是胜义量的定义，而前者是世俗量。”理藏自释中说：世俗量的定义，是指“不欺骗”和“未知的显明”的集合。第二种解释是：在安立“不欺骗”为量的定义时，为了消除决断识也成为量的过失，所以说了“未知的显明”，因此认为两者共同表明了一个完整的定义。如庄严论中说：“或者，这是量的定义。因为它能显明，所以是显明者，即显明未知之义的知识是量。”世俗的知识是
English
Regarding the necessity of ascertaining validity itself, there are two aspects: determining its definition and how it dispels superimpositions. The first aspect has three parts: refuting others' assertions, establishing one's own system, and refuting arguments against it. Concerning the first aspect, Dharmakirti explained 'undeceptive knowledge' and 'clarity of the unknown' as the definition of validity. In response, both Deva and Shakya considered each of these to be a complete definition of validity, and they regarded them as distinct in meaning. As stated in Deva's commentary, 'Thus, it has been explained that non-deception is the definition of validity.' 'Clarity of the unknown is also another definition.' In its explanation, it says, 'The term 'another definition' is because people judge it, considering this to be one and the other to be a different second.' Therefore, it is said. Of the two explanations by the Ornament Maker (Śāntarakṣita), the first is: Of the two, ultimate validity and conventional validity, the former is: the experience of non-dual awareness by noble beings, each experiencing clarity in their own self-cognizant wisdom. Its definition is 'clarity of the unknown,' not 'non-deception,' because the meaning of analysis is not obtained. The latter is: that which exists in the continuum of ordinary beings, appearing as the duality of grasper and grasped, and is suitable for conventional designation. Its definition is 'non-deceptive knowledge,' because the meaning of ascertainment is obtained. In the commentary on the Ornament, it says, 'Here, the word 'meaning' expresses the ultimate truth; the phrase 'clarity of the unknown' means clarifying the ultimate truth.' And it says, 'This is the definition of ultimate validity, while the former is conventional.' In the auto-commentary of the Treaury of Logic, it is said that the definition of conventional validity is understood to be the collection of 'non-deception' and 'clarity of the unknown.' The second explanation is: In establishing 'non-deception' as the definition of validity, in order to avoid the fault of decisional cognition also becoming valid, 'clarity of the unknown' is stated, thus it is considered that both together indicate one complete definition. As it says in the Ornament, 'Or, this is the definition of validity. Because it clarifies, it is a clarifier, that is, the knowledge that clarifies the unknown is validity.' Conventional knowledge is