Tibetan
་དུ་བྱེད་པའི་ཚེ་སྣང་བའི་རྣམ་བཞག་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་སེལ་གྱི་རྣམ་བཞག་དོན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ཡུལ་འཛིན་པ་རང་ཡུལ་གྱི་དངོས་འགལ་བཅད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པས་རང་མཚན་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཚེ་ཡུལ་བུམ་པ་རང་མཚན། ཡུལ་ཅན་བུམ་འཛིན་རྟོག་པ། བུམ་འཛིན་རྟོག་པས་རང་ལ་སྣང་བའི་བཟུང་རྣམ་ལ་ཕྱི་རོལ་བུམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལྟ་བུ་གསུམ་གསུམ་དགོས་པ་ལས། དང་པོ་ནི། གཞན་སེལ་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པའི་གཞན་སེལ་ཡིན་ན། བུམ་འཛིན་རྟོག་པའི་འཇུག་ཚུལ་ལ་ལྟོས་དགོས་པ་གང་ཞིག བུམ་པ་རང་མཚན་པ་དེ་བུམ་འཛིན་རྟོག་པའི་འཇུག་ཚུལ་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཡུལ་རང་གི་སྡོད་ལུགས་ཀྱི་ངོས་ནས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ན་དེ་ཆོས་ཅན། རྟོག་མེད་ཤེས་པའི་སྣང་ཡུལ་ཏུ་ཐལ། དོན་རང་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་གཞན་སེལ་ཡིན་པ་དང་འགལ་ལོ། །གཞན་ཡང་སྣང་སེལ་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་སྣང་བ་དེ་དོན་རང་མཚན་གྱི་གནས་ལུགས་ལ་གྲུབ་པར་ཐལ། སེལ་བ་དེ་དོན་རང་མཚན་གྱི་གནས་ལུགས་ལ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། འདོད་ན་སྔོན་པོ་ཉེ་བར་ཡོད་པའི་ལོང་བ་དེ་ལ་སྔོན་པོ་གསལ་བར་སྣང་བར་ཐལ། སྔོན་པོ་གསལ་བར་སྣང་བ་དེ་སྔོན་པོའི་གནས་ལུགས་ལ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་རང་མཚན་ནི་སྣང་སེལ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་གཞི་ཡིན་གྱི་སྣང་སེལ་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་སྣང་བ་དང་སེལ་བ་ནི་གང་ཡང་མིན་ནོ། །ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ལ་སྣང་བར་འཇོག་པ་ནི་འདིའི་སྣང་བ་དང་དོན་མི་གཅིག་གོ །མདོར་ན་དེ་ནི་རང་གཞན་ངོ་བོ་ཡི། །ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་རང་དང་སྣང་བ་དོན་གཅིག་ཡིན་ཅིང་། གཞན་དང་སེལ་བ་དོན་གཅིག་པ་ནི་གནད་ཀྱི་དོན་ཡིན་ཡང་། གཞན་དག་ལ་ནི་འདི་ལྟ་བུའི་ཟབ་དོན་རྟོགས་པའི་ནུས་པ་མི་སྣང་ངོ་། །འོ་ན་བུམ་འཛིན་རྟོག་པའི་བཟུང་རྣམ་དེ་སྣང་བ་ཡིན་ནམ། སེལ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཆ་དང་། ཕྱི་རོལ་བུམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཆ་གཉིས་ལས། སྔ་མ་ནི་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། བུམ་འཛིན་རྟོག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རང་རིག་མངོན་སུམ་དུ་སོང་བའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ནི་སེལ་བ་ཡིན་ཏེ། སྒྲོ་བཏགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིར་ཡང་། གལ་ཏེ་སྤྱི་ནི་ཤེས་ངོ་ཡིན། །ཞེས་སོགས་གོང་དུ་དྲངས་པའི་རྩ་འགྲེལ་དྲན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཡུལ་ཅན་བུམ་འཛིན་རྟོག་པ་དེ་ཡང་གཞན་སེལ་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པའི་གཞན་སེལ་ཡིན་ན། བུམ་པ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་དགོས་པ་གང་ཞིག དེ་བུམ་པ་
Chinese
在进行（分别）的时候，是进行显现的安立，而进行他遮的安立是没有意义的，因为执持自境不依赖于断除自境的实相违品。当分别以外境自相为对境时，境是瓶子的自相，有境是瓶执分别，瓶执分别对外境显现的所取相安立为外境瓶子，像这样需要三个三个。其中，第一，他遮不是自相，如果是瓶子的他遮，那又何必依赖于瓶执分别的进入方式呢？因为瓶子的自相不依赖于瓶执分别的进入方式，而是从境自身的住法方面成立的缘故。否则，这个法，应成为无分别智慧的显现境，因为是实有自相的缘故。如果承认，则与他遮相违。再者，显现和遮除二者的区分的显现，应成立为实有自相的体性，遮除应成立为实有自相的体性，立宗正确。如果承认，那么对于靠近蓝色的盲人来说，蓝色应明显显现，蓝色明显显现应成立为蓝色的体性。因此，外境的实有自相是通过显现和遮除二者来证悟的基础，而不是显现和遮除二者的区分的显现和遮除。将阳光安立为显现，这与此处的显现和意义不同。总而言之，那即是“自和他之体性”的语境中的自和显现意义相同，他和遮除意义相同是关键所在，但是其他人似乎没有领悟如此深奥意义的能力。那么，瓶执分别的所取相是显现还是遮除呢？对此，有是知识的部分和安立为外境瓶子的部分两个方面，前者是显现，因为是瓶执分别自身体性上自证现量的对境的缘故，后者是遮除，因为是安立的缘故。此处也应忆念上面引用的“如果总相是知识体性”等等的根本和注释。第二，有境瓶执分别也不是他遮自相，如果是瓶子的他遮，那又何必跟在瓶子
English
When engaging in (discrimination), it is the establishment of appearance, while establishing other-exclusion is meaningless because grasping one's own object does not depend on severing the actual contradictory of one's own object. When conceptual thought takes self-characterized objects as its object, the object is the self-character of the pot, the subject is the conceptual thought grasping the pot, and the conceptual thought grasping the pot imputes the apprehended aspect appearing to it as an external pot, like this, three things are needed in each case. Among them, firstly, other-exclusion is not a defining characteristic, because if it were the other-exclusion of the pot, then why would it need to depend on the way the conceptual thought grasping the pot enters? Because the self-character of the pot does not depend on the way the conceptual thought grasping the pot enters, but is established from the perspective of the way the object itself abides. Otherwise, that subject should become the appearing object of non-conceptual wisdom, because it is a truly existent self-character. If you accept this, it contradicts being other-exclusion. Furthermore, the appearance that is distinguished by the division of appearance and exclusion should be established as the nature of truly existent self-character, and exclusion should be established as the nature of truly existent self-character. The sign is accepted. If you accept this, then for a blind person near blue, blue should appear clearly, and the clear appearance of blue should be established as the nature of blue. Therefore, the truly existent self-character of external objects is the basis for being realized through appearance and exclusion, but it is neither the appearance nor the exclusion that is distinguished by the division of appearance and exclusion. Establishing sunlight as appearance is different from the appearance and meaning here. In short, in the context of "that is the nature of self and other," self and appearance have the same meaning, and other and exclusion having the same meaning is the key point, but others do not seem to have the ability to realize such profound meaning. So, is the apprehended aspect of conceptual thought grasping the pot appearance or exclusion? In response to this, there are two aspects: being knowledge and imputing it as an external pot. The former is appearance because it is the object of self-awareness manifest perception in the nature of the conceptual thought grasping the pot itself, and the latter is exclusion because it is imputation. Here too, one should remember the root text and commentary quoted above, such as "If the general characteristic is the nature of knowledge." Secondly, the subject, conceptual thought grasping the pot, is also not a self-character of other-exclusion, because if it were the other-exclusion of the pot, then why would it have to follow the pot?
Tibetan
ལ་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས། ཤེས་ལས་ཐ་དད་མ་ཡིན་པ། །ཇི་ལྟར་དོན་གཞན་འབྲང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འགྲེལ་པ་མཁན་པོ་དག་གིས་མཛད་པ་ལྟར་གཞན་སེལ་གསུམ་གྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་བློའི་གཞན་སེལ་ཡང་འདི་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི་སྒྲོ་བཏགས་སུ་ནི་མི་བཞེད་ལགས། སྒྲའི་གཞན་སེལ་དང་བློའི་གཞན་སེལ་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་བློའི་གཞན་སེལ་ནི་གཞན་སེལ་མཚན་ཉིད་པར་བཞེད་དོ། །ལྡོག་པའི་གཞན་སེལ་ལ་མེད་དགག་གིས་ཁྱབ་པ་ནི་མི་བཞེད་དེ། འདི་ལ་བུམ་པའི་གཞན་སེལ་ལྟ་བུ་དགག་བྱ་མེད་དགག་བཅད་ནས་གྲུབ་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དང་། བུམ་མེད་ཀྱི་གཞན་སེལ་ལྟ་བུ་དགག་བྱ་སྒྲུབ་པ་བཅད་ནས་དགག་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་སྔ་མ་ནི་མ་ཡིན་དགག་གི་གཞན་སེལ་དང་། ཕྱི་མ་ནི་མེད་དགག་གི་གཞན་སེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བུམ་འཛིན་རྟོག་པ་རང་ལ་སྣང་བའི་བཟུང་རྣམ་ལ་ཕྱི་རོལ་བུམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལྟ་བུ་རྟོག་པའི་བཟུང་རྣམ་དང་ཞེན་ཡུལ་གཉིས་པོ་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པའི་སྒྲོ་བཏགས་ལ་གཞན་སེལ་འཆད་པའི་ཚེ་གཞན་སེལ་མཚན་ཉིད་པ་དང་། སྤྱི་འཆད་པའི་ཚེ་སྤྱི་མཚན་ཉིད་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འོག་ཏུ་འབྱུང་བའི་དབྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པའི་ཚུལ་ནི། བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཞིབ་མོར་དཔྱད་ན་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ། གཞན་སེལ་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་། དེའི་རང་བཞིན་ངེས་པར་བྱ་བ། སེལ་བ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཡུལ་དེའི་དངོས་འགལ་བཅད་པའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་དེར་སྣང་བའི་སྒྲོ་བཏགས་སོ། །དེ་ལ་དངོས་འགལ་བཅད་པ་དང་། རིགས་མི་མཐུན་བཅད་པ་དང་། དེ་མིན་བཅད་པ་རྣམས་ནི་དོན་གཅིག་ཅིང་། གཞན་སེལ་དང་། སེལ་བ་དང་། ལྡོག་པ་དང་། རྣམ་གཅོད་བཞི་པོ་ནི་དོན་ལྡོག་ཀྱང་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པས་མཚན་ཉིད་གཅིག་གིས་མཚོན་ནུས་ལ། སྤྱི་དང་སྤྱི་མཚན་ནི་དེ་དག་དང་ཡིན་ཁྱབ་མཉམ་ཡིན་ཀྱང་དོན་ལྡོག་ནི་གཞན་ཚོལ་དགོས་སོ། །དངོས་འགལ་བཅད་པའི་དོན་ཡང་། བུམ་འཛིན་རྟོག་པ་དེ་ལ་བུམ་མིན་རྣམ་པར་བཅད་པའི་བུམ་པའོ་སྙམ་པའི་འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་མེད་ཀྱང་། རང་ལ་སྣང་བའི་བུམ་པའི་རྣམ་པ་དེ་ཕྱི་རོལ་བུམ་པར་ཞེན་པ་དེ་བུམ་མིན་རྣམ་པར་བཅད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་བུམ་པའོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པ་ཡིན་གྱི་འདི་ཀ་བ་འོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བུམ་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་
Chinese
为了不随其后。考虑到这一点，（经文中）说：“与识不相异，怎能随逐他物？”。如诸论师所造，以遣余三相区分的心的遣余，也是指此，并非臆造。以声音的遣余和心的遣余二者区分的心之遣余，被认为是遣余的自性。不认为反体的遣余遍及无遮，因为对此，有如瓶子的遣余一般，断除所破无遮而成立的显现方式，以及如无瓶的遣余一般，断除所破成立而遮止的显现方式两种，其中前者是非遮的遣余，后者是无遮的遣余的缘故。因此，如执瓶分别于自显现的所取相上，臆造外境瓶子一般，对于分别的所取相和执著境二者混为一体的臆造，在解释遣余时，安立为遣余自性，在解释总相时，安立为总相自性。对此，下文将出现的所有的分类存在的方式，若具慧者于法称论典之上仔细研究，则将通达。第二，分别解说，分为遣余的自性，必须确定其自性，以及破除对遮止的争论三者。第一是：由断除彼境的实相违品之门，于彼境显现的臆造。对此，断除实相违品，断除异品，以及断除非彼，这些意义相同。遣余、遮止、反体、决断四者，虽然意义相异，但体性相同，故能以一个自性来表示。总相和总相自性，虽然与彼等是周遍关系，但意义相异，故需另行寻求。断除实相违品的意义是，虽然于彼执瓶分别上，实际上没有断除非瓶而认为是瓶子的执著方式，但是，于自显现的瓶子之相，执著于外境瓶子，依赖于断除非瓶，因为执著此是瓶子，而不是执著此是柱子的缘故。同样，在说瓶子时，
English
In order not to follow after it. Considering this, it is said, "Not different from consciousness, how can it follow another object?" As made by the commentators, the mind's exclusion of others, which is distinguished by the three aspects of exclusion of others, also refers to this, and is not fabricated. The mind's exclusion of others, which is distinguished by the exclusion of others of sound and the exclusion of others of mind, is considered to be the nature of the exclusion of others. It is not considered that the exclusion of others of the opposite is pervaded by non-affirmation, because in this, there are two ways of appearing, such as the exclusion of others of a vase, which appears in the form of cutting off the object to be negated and establishing it as a non-affirmation, and the exclusion of others of the absence of a vase, which appears in the form of cutting off the object to be negated and negating it. The former is the exclusion of others of non-negation, and the latter is the exclusion of others of negation. Therefore, like the imputation of an external vase to the apprehended aspect appearing to the vase-grasping concept itself, when explaining the exclusion of others for the imputation of confusing the apprehended aspect of the concept and the object of attachment as one, it is established as the nature of the exclusion of others, and when explaining the general characteristic, it is established as the nature of the general characteristic. Regarding this, the way in which all the divisions that will appear below exist is that if those with intelligence carefully examine the system of Dharmakirti, they will realize it. Second, specifically explaining, there are three parts: the definition of the exclusion of others, the need to ascertain its nature, and refuting disputes about exclusion. The first is: the imputation of the appearance of that object through the door of cutting off the actual opposite of that object. Regarding this, cutting off the actual opposite, cutting off the dissimilar class, and cutting off what is not that are the same in meaning. The four, exclusion of others, exclusion, opposite, and determination, although different in meaning, are the same in essence, so they can be represented by one definition. Although the general characteristic and the nature of the general characteristic are coextensive with them, their meanings are different, so they need to be sought elsewhere. The meaning of cutting off the actual opposite is that although there is actually no way of grasping the vase-grasping concept itself as cutting off what is not a vase and thinking it is a vase, the appearance of the vase appearing to oneself is dependent on cutting off what is not a vase in order to be attached to the external vase, because it is attached to thinking this is a vase, and not attached to thinking this is a pillar. Similarly, when saying "vase,"