Tibetan
སྒྲ་དངོས་འགལ་བཅད་ནས་འཇུག་པ་ཡང་བུམ་མིན་རྣམ་པར་བཅད་ནས་བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དངོས་སུ་མེད་ཀྱང་། དེ་ལས་དོན་གོ་བ་བུམ་མིན་རྣམ་པར་བཅད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཐོས་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་བུམ་འཛིན་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི་ཀ་བ་སོགས་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས། སྒྲ་གཉིས་བྱེད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཕན་ཚུན་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞན་སེལ་གྱི་རྣམ་བཞག དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ། མཚན་གཞི་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་གནད་མ་ལུས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་དང་། བློའི་འཛིན་སྟངས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་གཞན་སེལ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ནི། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དང་། རྟོག་པ་གཉིས་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་དངོས་ཡུལ་དངོས་པོར་མེད་ཅིང་། ཞེན་ཡུལ་རང་མཚན་ལ་བྱས་མི་རྟག་སོགས་དོན་ལ་ཐ་དད་མེད་པ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་གནས། ཀ་བུམ་སོགས་དོན་ལ་རྫས་ཐ་དད་པ་རྣམས་གཞན་དང་འདྲེ་བ་མེད་པར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིའི་ཞེན་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་རང་མཚན་དང་། མངོན་སུམ་གྱི་སྣང་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་རང་མཚན་གཉིས་དོན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བྱེ་བྲག་པ་སོགས་ན་རེ། བྱས་པ་དེ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་གྲུབ་ཟིན་བསྒྲུབ་པའི་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པར་ཐལ། བྱས་མི་རྟག་གཉིས་དོན་ལ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར། མི་རྟག་པ་ཆོས་ཅན། བུམ་པ་ལ་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བར་ཐལ། སྒྲ་དང་དབྱེར་མེད་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ལན་ལ་བློའི་འཇུག་ཚུལ་ཤེས་དགོས་པས། གཉིས་པ་བློའི་འཛིན་སྟངས་འཆད་པ་ལ། སྤྱིར་རྟོག་བློའི་འཛིན་སྟངས་དེ་ལ། ཐ་དད་ལ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ། གཅིག་ལ་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པ། ཐ་དད་ལ་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པ། གཅིག་ལ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་བཞི་ལས། ཕྱི་མ་གཉིས་གོ་སླ་ཞིང་། དང་པོ་གཉིས་འཆད་པ་ལ། ཐ་དད་ལ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྒྱུ། སྒྲོ་འདོགས་པའི་བློའི་རྣམ་པ། སྒྲོ་བཏགས་པའི་དགོས་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གཞན་སེལ་གྱི་བློ་ངོར་ཤིང་གསལ་རྣམས་ཡལ་ག་ལོ་འདབ་དང་ལྡན་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་དང་། མེའི་གསལ་བ་རྣམས་བསྲེག་པའི་འབྲས་བུ་གཅིག་པ་ལ། འདི་ནི་ཤིང་ངོ་། །འདི་ནི་མེའོ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཕྱིར་གང་དང་གང་ལས་དོན། །ལྡོག་པ་དེ་ཡི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི། །རིགས་དབྱེ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཞན་སེལ་གྱི་ངོར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པའི
Chinese
声音实际上是通过排除矛盾来进入的，即使在排除了非瓶子的形式之后，实际上并没有“瓶子”这个声音。然而，从那件事中理解到的意义依赖于排除非瓶子的形式。因为听到“瓶子”这个声音之后，会立即产生执持瓶子的分别念，而不会产生执持柱子等的分别念。考虑到这一点，（经中）说：“声音也不是二者，因为它们不是相互存在的。”第二（部分）有三（个方面）：他者排除的形态、它的详细分类、在一个基上确定所有要点。第一（部分）有客体的存在方式和心识的执持方式两种。第一，他者排除的对境是言说之声和分别念两种。这二者的真实对境不是事物，而执著的对境是自相，已作、无常等在意义上没有差别的都存在于一个（整体）中。柱子、瓶子等在意义上是物质不同的，它们不与他者混杂地存在。因为成为此（他者排除）的执著对境的自相，和成为现量之显现对境的自相，在意义上没有差别。对此，胜论师等说：所作是成立声音是无常的已成立的，是成立未成立的因，因为所作和无常二者在意义上没有差别。无常法，不随瓶子之后，因为与声音无别地存在于一个（整体）中。如果这样说，那么为了回答它，必须了解心识的进入方式。第二，解释心识的执持方式。一般来说，分别念的执持方式有四种：在不同上执持为一、在一上执持为不同、在不同上执持为不同、在一上执持为一。后两种容易理解，解释前两种。在不同上执持为一的分别念有假立的因、假立的心识的形态、假立的必要三种。第一是，在他者排除的心识面前，树木的显现都具有树枝树叶，具有相同的特征；火的显现都具有焚烧的相同结果。因此，假立为“这是树木”、“这是火”。因此，（经中）说：“因此，从什么和什么中，反体是它的因缘的种类差别。”第二是，在他者排除的面前，具有相同特征的
English
Sound actually enters by excluding contradictions, even though there is actually no sound of "bottle" after excluding the form of non-bottle. However, the meaning understood from that matter relies on excluding the form of non-bottle. Because after hearing the sound of "bottle," the conceptualization of holding a bottle immediately arises, and the conceptualization of holding a pillar, etc., does not arise. Considering this, (it is said in the scripture): "Sound is also not two, because they do not exist mutually." The second (part) has three (aspects): the form of other-exclusion, its detailed classification, and determining all the key points on one basis. The first (part) has two aspects: the way the object exists and the way the mind holds it. First, the object of other-exclusion is the expressing sound and the conceptualization. The actual object of these two is not a thing, and the object of attachment is the self-character. Things like "made" and "impermanent" that have no difference in meaning all exist in one (whole). Pillars, bottles, etc., which are different substances in meaning, exist without being mixed with others. Because the self-character that becomes the object of attachment of this (other-exclusion) and the self-character that becomes the object of manifestation of direct perception have no difference in meaning. To this, the Vaisheshikas and others say: "The made is the established reason for proving that sound is impermanent, it is the reason for establishing the unestablished, because the made and the impermanent are not different in meaning. The impermanent dharma does not follow after the bottle, because it exists in one (whole) without being different from sound." If you say that, then in order to answer it, you must understand the way the mind enters. Second, explaining the way the mind holds. Generally speaking, the way the conceptual mind holds has four types: holding different things as one, holding one thing as different, holding different things as different, and holding one thing as one. The latter two are easy to understand, and the first two are explained. The conceptualization of holding different things as one has three aspects: the cause of imputation, the form of the imputing mind, and the necessity of imputation. The first is that in the mind of other-exclusion, the appearances of trees all have branches and leaves, having the same characteristics; the appearances of fire all have the same result of burning. Therefore, it is imputed as "This is a tree," "This is fire." Therefore, (it is said in the scripture): "Therefore, from what and what, the opposite is the class difference of its cause and condition." The second is that in the face of other-exclusion, having the same characteristics
Tibetan
་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་དངོས་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས། །དོན་གཅིག་ཏུ་ནི་སྣང་བའི་བློ། །གང་གི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡི། །གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྒྲིབ་བྱེད་པ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཡུལ་དུས་ཐ་དད་པའི་གསལ་བ་རྣམས་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཅིག་ཅར་རྟོགས་པའི་ཆེད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཤིང་མེད་ཅེས་བརྗོད་པ་ན་ཤིང་གསལ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་གོ་བ་དང་། ཤིང་གསལ་གང་རུང་གཅིག་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་པ་ན་ཤིང་ཡོད་པར་གོ་བ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས། འགའ་ཞིག་གཅིག་ཅར་ཀུན་རྟོགས་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་སོ། གཉིས་པ་ལ་ཡང་སྔར་ལྟར་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྒྲའི་སྟེང་གི་སྒྲ་བྱས་མི་རྟག་གསུམ་དོན་ལ་གཅིག་ཡིན་ཀྱང་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། སྒྲ་དེ་དེ་གསུམ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པར་དོན་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་ཕྱིར་དངོས་ཀུན་རང་བཞིན་གྱིས། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྒྲ་བྱས་མི་རྟག་གསུམ་པོ་དེ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲས་ཐ་དད་དུ་བརྗོད་ཅིང་། རྟོག་པ་ལ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་ལྟར་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ལ་ཡང་ཐ་དད་དུ་ཞེན་ཏེ། དེ་ཕྱིར་ཁྱད་པར་གང་ཞིག་ཆོས། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྒྲ་བྱས་མི་རྟག་པ་གསུམ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་ཕྱེ་བ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། དེ་ལྟར་ཕྱེ་ནས་རྟོག་ངོར་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་ཐ་དད་དུ་སྦྱར་བས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་རྣམ་གཞག་དང་ཞེས་པ་ནས། དམ་པའི་དོན་ལ་འཇུག་བྱའི་ཕྱིར། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་པ་ཡིན། །ཞེས་པའི་བར་དང་། དེ་ཡི་ཁྱད་པར་གྱིས། །རྟོག་འགྱུར་བ་དག་རབ་ཏུ་བྱེད། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གནད་འདི་ཤེས་ན་སོང་ཚོད་ཀྱི་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་རང་མཚན་ཡིན་མིན་གྱི་དོགས་པ་སྐྱེ་བའི་གནས་མེད་དོ། །གཉིས་པ་དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། དབྱེ་བ་དངོས་དང་། སོ་སོའི་རྣམ་བཞག་གོ །དང་པོ་ལ་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་ཡོད་པ་གཞན་སེལ་དང་། མེད་པ་གཞན་སེལ་གཉིས་སམ། ཡང་ན་དངོས་པོའི་གཞན་སེལ་དང་། དངོས་མེད་ཀྱི་གཞན་སེལ་གཉིས་སོ། །དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཡུལ་ཅན་སྒྲ་རྟོག་གི་སྒོ་ནས་གཉིས་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ། ཡོད་པ་སྒྲའི་གཞན་སེལ་དང་། ཡོད་པ་བློའི་གཞན་སེལ་གཉིས། མེད་པ་སྒྲའི་གཞན་སེལ་དང་། མེད་པ་བློའི་གཞན་སེལ་ཏེ་གཉིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོའི་དང་དངོས་མེད་ཀྱི་གཞན་
Chinese
由于无始以来的习气之力，分别念将诸境执为一。因为依赖于各别的实物，显现为一的意识，会遮蔽各自的自性。如是说故。第三，是为了同时了知境、时各别的显现而进行破立。例如，说“无树”时，理解为所有树的显现都不存在；说“有任何一个树的显现”时，理解为有树。考虑到这一点，所以说“有些是为了同时了知一切”。第二方面也如前一样分三部分。第一，声音上的“声音”、“所作”、“无常”三者，意义上虽然是一，但有区分反体的理由。因为声音从那三者不是什么之外，在意义上是存在的。因为，如所说“一切事物自性上”。第二，声音、所作、无常三者，以能诠之声音而各别宣说，并且在分别念中显现为各别，同样，分别念本身也执着于意义上的各别。因此，如所说“彼等差别为何法”。第三，分别念将声音、所作、无常三者的反体各别区分是有必要的。这样区分之后，在分别念面前，将作为宗、法、义三者各别结合，因此会了知声音是无常的。如“法与有法之安立”至“为了趣入胜义谛，智者们所作”。以及“以彼之差别，能变分别作区分”。如是说故。如果了解这个要点，那么对于过去所说的宗、法、义三者是否为自相，就不会产生疑惑了。第二，对它的详细区分分为二：区分本身和各自的安立。第一，从所依的角度区分，有“有之他离”和“无之他离”两种，或者说是“实物之他离”和“非实物之他离”两种。每一个又从有境、声音、分别念的角度分为两种，即“有之声音他离”和“有之意识他离”两种，“无之声音他离”和“无之意识他离”两种。同样，实物之和非实物之他
English
Due to the power of beginningless habitual imprints, conceptual thought grasps all objects as one. Because, relying on separate entities, the mind that appears as one will obscure their respective self-natures. As it is said. Third, it is for the sake of simultaneously understanding the distinct appearances of objects and times that affirmation and negation are performed. For example, when saying "no tree," it is understood that all appearances of trees do not exist; when saying "there is any appearance of a tree," it is understood that there is a tree. Considering this, it is said, "Some are for the sake of simultaneously understanding all." The second aspect is also divided into three parts as before. First, the three terms "sound," "produced," and "impermanent" in terms of sound, although one in meaning, have a reason to distinguish their negations. Because sound exists in meaning as distinct from those three. Because, as it is said, "All things by their own nature." Second, the three, sound, produced, and impermanent, are spoken of separately by the expressing sound, and appear as separate in conceptual thought; similarly, conceptual thought itself also clings to the separateness in meaning. Therefore, as it is said, "What difference is the dharma?" Third, it is necessary for conceptual thought to distinguish the negations of sound, produced, and impermanent separately. After distinguishing them in this way, in the face of conceptual thought, the three, subject, property, and reason, are combined separately, and therefore it will be understood that sound is impermanent. As in "The establishment of dharma and the subject" to "Made by the wise for the sake of entering the ultimate meaning." And "By the difference of that, the changing conceptual thoughts are well distinguished." As it is said. If you understand this key point, then there will be no place for doubt as to whether the subject, property, and reason mentioned in the past are self-characterized or not. Second, the detailed division of it is divided into two: the division itself and the individual establishments. First, dividing from the perspective of the basis, there are two types: "other-exclusion of existence" and "other-exclusion of non-existence," or "other-exclusion of entity" and "other-exclusion of non-entity." Each of these is also divided into two from the perspective of object-possessor, sound, and conceptual thought, namely "other-exclusion of sound of existence" and "other-exclusion of mind of existence," and "other-exclusion of sound of non-existence" and "other-exclusion of mind of non-existence." Similarly, the other-exclusion of entity and non-entity