Tibetan
།འདི་བསྒྲུབ་པ་ལ། རིགས་པ་དང་། ལུང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བུམ་པའི་མིང་དེ་བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཐོས་པའི་ཉན་ཤེས་ལ་སྣང་བར་ཐལ། བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེ་དེའི་མིང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཉན་ཤེས་ཆོས་ཅན། བུམ་པ་དང་ལྟོ་ལྡིར་བའི་མིང་དོན་གྱི་འབྲེལ་པ་སྣང་ཡུལ་དུ་བྱེད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། རྟོག་པར་ཐལ། བརྡ་འབྲེལ་སྣང་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི་ཆོས་མངོན་པ་ལས་ཀྱང་མིང་ཚིག་ཡི་གེ་གསུམ་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཡིན་པས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། སྒྲ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོར་བཤད་ལ། རིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་། ཚིག་སོགས་ཀུན་བཏགས་དངོས་མེད་ལ། །ཞེས་མིང་ཚིག་དངོས་མེད་དང་། འཇིག་པ་ཡོད་ཙམ་འབྲེལ་པ་ཅན། །ཉིད་ཕྱིར་སྒྲ་ནི་མི་རྟག་ཉིད། །ཅེས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བཤད་པས་དངོས་པོར་གྲུབ་བོ། །རང་ལུགས་ནི། ཡི་གེ་དུ་མ་འདུས་པ་ལས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་སྟོན་བྱེད་དུ་སྣང་བའི་སྒྲ་སྤྱིའོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ་དངོས་མིང་དང་བཏགས་མིང་གཉིས་ལས། ཁ་ཅིག དོན་དེ་ལ་འདོད་རྒྱལ་ཐོག་མར་བརྡ་སྦྱར་ཞིང་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་དོན་དེ་འཁྲུལ་མེད་དུ་གོ་ནུས་ཀྱི་མཉན་བྱ་དེ་དོན་དེའི་དངོས་མིང་གི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་ནི་བུམ་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དེ་གསེར་བུམ་གྱི་དངོས་མིང་ཡིན་ཏེ། དེའི་མིང་ཡིན་པ་གང་ཞིག དེའི་བཏགས་མིང་མིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། གསེར་བུམ་དེ་བུམ་པ་བཏགས་པ་བ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །དོན་དེ་དངོས་མིང་དུ་འཇུག་པའི་གཞི་དེ་དང་འདྲ་འབྲེལ་གང་རུང་གྲུབ་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་ཕྱིས་རྗེས་གྲུབ་ཏུ་བརྡ་སྦྱར་བའི་མཉན་བྱ་དེ་དོན་དེའི་བཏགས་མིང་གི་མཚན་ཉིད་ཅེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་གཞན་དག་ན་རེ། བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་བུམ་པ་དོན་གཉེར་གྱི་སྐྱེས་བུ་དེ་དངུལ་བུམ་ལ་མི་འཇུག་པར་གསེར་བུམ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེའི་དངོས་མིང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་པ་ཡོངས་སྤངས་ནས། །འཇུག་འགྱུར་ཞེས་ཀྱང་སྒྲ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། གཞུང་དེ་བརྡའི་ཡུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་མིང་གི་ཡུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ན་སེང་གེ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་རི་དྭགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེའི་དངོས་མིང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁས། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཁྱོད་སྐབས་འགའ་ཞིག་
Chinese
為了證成這個，有理證和教證兩種。第一種是：瓶子的名稱，應當是聽到「瓶子」這個聲音時，在聽覺意識中顯現。因為「瓶子」這個聲音是它的名稱的緣故。如果承認，那麼聽覺意識，應當是瓶子和肚子脹大的名稱與意義的關聯，作為顯現的對象。因為承認這個的緣故。如果承認，那麼這個，應當是分別。因為是將符號關聯作為顯現對象的，自方（指論者自己）相續中的意識的緣故。第二種是，在《法蘊論》中也說，名稱、語句、文字三者不具備，是行，所以是行的蘊；聲音是色的蘊。在理證的論典中也說：「詞等皆是假立無實，」這樣說名稱和語句是無實的；「壞滅唯有聯繫者，因此聲音是無常。」這樣說聲音是無常的，所以成立是實有的。自宗的觀點是：從眾多字母聚集而成的，僅僅顯示事物本質的，顯現為能詮的總體聲音。第二，分類有實名和假名兩種。有些人說：對於那個事物，最初隨意地約定符號，並且在表達的時候，能夠毫無錯誤地理解那個事物的可聽之聲，是那個事物的實名的定義。例子的話，說「瓶子」這個聲音是金瓶的實名，因為是它的名稱，並且不是它的假名的緣故。如果不成立，那麼金瓶應當是瓶子的假名。對於那個事物，以那個事物作為實名使用的基礎，以成立任何相似或關聯作為理由，之後約定符號的可聽之聲，是那個事物的假名的定義，他們這樣說。對於這個，其他人說：「瓶子」這個聲音，你（指瓶子這個聲音）應當讓尋求瓶子意義的人，不理解為銀瓶，而僅僅理解為金瓶。因為你是它的實名的緣故。周遍成立，因為「從那之外完全捨棄，轉變為理解」也這樣說聲音。這樣說是不合理的，因為那個經文是就符號的對象而說的，不是就名稱的對象而說的緣故。另外，如果說「獅子」這個聲音，你應當僅僅讓理解為野獸之王。因為你是它的實名的緣故。標和周遍都承認。不能承認，因為你有些時候
English
To establish this, there are two types of proof: reasoning and scripture. The first is: the name of a pot should appear in the auditory consciousness when hearing the sound "pot." Because the sound "pot" is its name. If accepted, then the auditory consciousness should have the connection between the name and meaning of "pot" and "bloated belly" as its object of appearance. Because of accepting that. If accepted, then that should be conceptual thought. Because it is a consciousness in one's own continuum that makes the conventional connection its object of appearance. The second is that in the Abhidharma, it is also said that name, sentence, and letter are not complete, they are formations, so they are the aggregate of formations; and sound is explained as the aggregate of form. In the treatises on reasoning, it is also said, "Words and so on are all imputed and unreal," thus saying that name and word are unreal; "Destruction is only related to what exists, therefore sound is impermanent." Thus, sound is said to be impermanent, so it is established as real. The self-view is: the general sound that appears to show only the essence of things from the gathering of many letters. Second, the division has two types: real name and imputed name. Some say: For that thing, the audible sound that is initially conventionally designated arbitrarily and can understand that thing without error at the time of expression is the definition of the real name of that thing. For example, the sound of saying "pot" is the real name of a gold pot, because it is its name and not its imputed name. If not established, then the gold pot should be the imputed name of the pot. For that thing, the audible sound that is conventionally designated later by using the basis of using that thing as a real name and establishing any similarity or connection as a reason is said to be the definition of the imputed name of that thing. To this, others say: The sound "pot," you (referring to the sound "pot") should make the person seeking the meaning of the pot not understand it as a silver pot, but only understand it as a gold pot. Because you are its real name. The pervasion is established, because "Completely abandoning what is other than that, it also expresses sound as a change of understanding." Saying this is unreasonable, because that scripture is spoken in terms of the object of convention, not in terms of the object of name. Furthermore, if you say the sound "lion," you should only make it understood as the king of beasts. Because you are its real name. The sign and pervasion are both accepted. It cannot be accepted, because you sometimes
Tibetan
ཏུ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལུགས་སྔ་མ་ཡང་མི་འཐད་དེ། མིང་ཡིན་ན། སྒྲ་མིན་དགོས་པར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། གསེར་བུམ་གྱི་དངོས་མིང་མིན་པར་ཐལ། དངུལ་བུམ་གྱི་དངོས་མིང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་བསལ་ཁས། ཡང་ཁ་ཅིག དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། དོན་དེ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་གོ་ནུས་ཀྱི་མིང་དང་། དོན་དེ་ཐུན་མོང་བར་གོ་ནུས་ཀྱི་མིང་ཞེས་ཟེར་ན། བུམ་པའི་དངོས་མིང་ཆོས་ཅན། བུམ་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་གོ་ནུས་ཀྱི་མིང་ཡིན་པར་ཐལ། དེའི་དངོས་མིང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མིན་པར་ཐལ། དེ་ལ་བརྡའི་དབང་གིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། བརྡ་ཡི་དབང་གིས་འཇུག་པ་ལ། །ཐུན་མོང་མིན་པ་ཉིད་ཀྱང་ཅི། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། དོན་དེ་ལ་འདོད་རྒྱལ་ཐོག་མར་བརྡ་སྦྱར་ཞིང་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་དོན་དེ་འཁྲུལ་མེད་དུ་གོ་ནུས་ཀྱི་མིང་དང་། དངོས་མིང་དུ་འཇུག་པའི་གཞི་དང་། དོན་དེ་འདྲ་འབྲེལ་གང་རུང་གྲུབ་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་ཕྱིས་རྗེས་གྲུབ་ཏུ་བརྡ་སྦྱར་བའི་མིང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ཡང་། ཇི་ལྟར་གྲགས་ལས་གྲུབ་གང་ཡིན། །དངོས་དང་དེ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། །གང་ལ་དེ་སྐད་བརྗོད་ཕལ་པ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། བུམ་པའི་དངོས་མིང་ཆོས་ཅན། བུམ་པ་འཁྲུལ་མེད་དུ་གོ་ནུས་ཀྱི་མིང་ཡིན་པར་ཐལ། བུམ་པའི་དངོས་མིང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བུམ་པའི་མིང་ལ་བརྟེན་པའི་རྟོག་པ་དེས་བུམ་པ་འཁྲུལ་མེད་དུ་གོ་བར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དེ་དེ་ལ་འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་སྣང་བའི་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། དེ་ལ་དེར་སྣང་བ་མིན་པར་ཐལ། དེ་ལ་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། གཞན་ཡང་། དོན་དེ་འཁྲུལ་མེད་དུ་གོ་ནུས་ཀྱི་མིང་མེད་པར་ཐལ། དོན་དེའི་མིང་ལ་བརྟེན་པའི་རྟོག་པ་ཡིན་ན། དོན་དེ་ལ་འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། འཁྲུལ་མེད་ཅན་ཤེས་དང་པོ་ཡི། །བརྡ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་གང་ཡིན་དངོས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དངོས་མིང་ལ་དབྱེ་ན་བཤད་པ་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་དངོས་མིང་དང་། འཇུག་པ་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་དངོས་མིང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་དང་། གཉིས་པ་ནི། བུམ་པ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །བཏགས་མིང་ལ་དབྱེ་ན། འདྲ་བ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་པ་དང་། འབྲེལ་པ་རྒྱུ་མཚན་
Chinese
因为会涉及到婆罗门之子。之前的观点也不合理，因为如果是名称，就必须不是声音，这已经说过了。另外，瓶子这个声音，不是金瓶的真名，因为它是银瓶的真名。承认这个差别。还有一些人说，这两者的定义分别是：能够理解该事物非共同性的名称，以及能够理解该事物共同性的名称。那么，瓶子的真名，应该是能够理解瓶子非共同性的名称，因为它就是它的真名。如果承认，那就不对了，因为它是由约定俗成而使用的。因为，对于由约定俗成而使用的，又何必是非共同性呢？因为经中说：“由如何著名而成立，因为是真实和与之相似的缘故，对于谁来说，那是世俗的说法。”对于此，有些人说，瓶子的真名，应该是能够无误地理解瓶子的名称，因为它是瓶子的真名。如果承认，那么依赖于瓶子名称的分别念，应该能够无误地理解瓶子，因为这是所承认的。不能承认，因为那是对它的错觉。如果这样说，那么显现为显现的分别念，不应该显现为在那里显现，因为它在那里是分别念。承认这个遍。另外，没有能够无误地理解该事物的名称，因为如果是依赖于该事物名称的分别念，就必须是对该事物的错觉。不能承认，因为经中说：“无错觉的最初识，约定的使用范围是什么，那就是真实。”如果从真名来区分，有说明理由的真名和使用理由的真名两种。第一种就像“一切智者”这个名称，第二种就像“瓶子”这个名称。如果从假名来区分，有以相似为理由的和以关联为理由的
English
Because it will involve the son of a Brahmin. The previous view is also unreasonable, because if it is a name, it must not be a sound, which has already been said. Furthermore, the sound 'vase' is not the real name of a golden vase, because it is the real name of a silver vase. Acknowledge this difference. Some also say that the definitions of these two are respectively: a name that can understand the non-commonality of that thing, and a name that can understand the commonality of that thing. Then, the real name of a vase should be a name that can understand the non-commonality of a vase, because it is its real name. If you admit it, then it is not right, because it is used by convention. Because, for what is used by convention, why must it be non-common? Because the scripture says, 'What is established by how it is famous, because it is true and similar to it, for whom is that a common saying.' Regarding this, some say that the real name of a vase should be a name that can understand the vase without error, because it is the real name of the vase. If you admit it, then the conceptual thought that relies on the name of the vase should be able to understand the vase without error, because that is what is admitted. It cannot be admitted, because that is an illusion about it. If you say so, then the conceptual thought that appears as appearance should not appear as appearing there, because it is conceptual thought there. Acknowledge this pervasion. Furthermore, there is no name that can understand that thing without error, because if it is a conceptual thought that relies on the name of that thing, it must be an illusion about that thing. It cannot be admitted, because the scripture says, 'What is the scope of the convention of the first consciousness without error, that is the real.' If we distinguish from the real name, there are two types: real names with explanatory reasons and real names with reasons for use. The first is like the name 'Omniscient,' and the second is like the name 'vase.' If we distinguish from the imputed name, there are those with similarity as the reason and those with connection as the reason.