Tibetan
དང་པོ་ནི། བསྟན་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། གཉིས་པ་ནི་བརྗོད་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། གསུམ་པ་ནི་མིང་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ཤེས་པ་རང་མཚན་རྗོད་བྱེད་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། རིགས་པ་སྔ་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྤྱི་ཁོ་ན་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རིགས་སྤྱི་ཁོ་ན་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པ་དགག་པ་དང་། སྒྲ་དོན་གྱི་སྤྱི་ཁོ་ན་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་པ་ན་རེ། དོན་རང་མཚན་དང་། ཤེས་པ་རང་མཚན་རྗོད་བྱེད་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ན། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིགས་པས་གནོད་ཀྱང་གསལ་བ་རྣམས་དང་རྫས་གཞན་པའི་རིགས་སྤྱི་རྗོད་བྱེད་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཏེ། དེ་གསལ་བ་རྣམས་ལ་སྒྲ་བློ་གཅིག་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བ་གསལ་རྣམས་དང་རྫས་གཞན་པའི་བ་སྤྱི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བ་ལང་ཞེས་པའི་བརྡ་སྦྱར་བ་ལ་དོན་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་དེ་ལྟར་དུ་སྦྱར་བས་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་བ་ལང་གོ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ལ་བརྡ་སྦྱར་བས་བ་ལང་མི་གོ་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྐྱོན་མེད་དེ། སྤྱི་རྫས་གཞན་པ་དང་འབྲེལ་པའི་རང་མཚན་ལ་བརྡ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་སྤྱི་རྫས་གཞན་པ་དོར་བའི་རང་མཚན་ལ་བརྡ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྦྱོར་ཞེས་དྲིས་པས་དེ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་སྤྱི་རྫས་གཞན་པ་དང་འབྲེལ་པའི་རང་མཚན་ལ་ཡང་བརྡ་མི་སྦྱོར་བར་ཐལ། དེ་མཐའ་ཡས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་བོད་ཁ་ཅིག་ན་རེ། དོན་རང་མཚན་དང་། ཤེས་པ་རང་མཚན་དང་། དོན་ལ་ཡོད་པའི་སྤྱི་ཁོ་ན་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ན། མུ་སྟེགས་བྱེད་ལ་བཀོད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་ཀྱང་། རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་དོན་སྤྱི་ཁོ་ན་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ན་རེ། དོན་བུམ་པ་དང་། བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དང་། བུམ་འཛིན་ཤེས་པ་ལས་རྫས་གཞན་པའི་བུམ་པར་སྣང་བའི་མིང་གི་རྣམ་པ་ཅན་དང་། ལྟོ་ལྡིར་བར་སྣང་བའི་མཚན་མའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བུམ་པའི་མིང་མཚན་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དེ་ཁོ་ན་བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མི་འཐད་དེ། བུམ་པའི་མིང་མཚན་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བུམ་པ་ཞེས་པའི་བརྡ་སྦྱར་བ་དོན་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་དེ་ལྟར་དུ་བརྡ་སྦྱར་བས་བུམ་པ་གོ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ།
Chinese
第一，是就教法方面而言；第二，是就表达方式而言；第三，是就名称方面而言。第二，有些人认为，自相的知识是能表达声音的直接表达对象，这也是不合理的，因为所有先前的理证都对此构成妨碍。第二，对仅仅是共相是表达对象进行驳斥，分为两种：驳斥仅仅是种类共相是表达对象，以及驳斥声音和意义的共相是表达对象。第一，胜论师说，如果意义的自相和知识的自相是能表达声音的直接表达对象，那么正如前面所说的理证会构成妨碍，但显现的那些和不同实体的种类共相是能表达声音的直接表达对象，因为那是声音和意识对显现的那些产生作用的原因。如果这样说，那么，具有牛的共性的显现的那些和不同实体的牛，对你来说，施加“牛”这个名称是无意义的，因为对你来说，那样施加名称在称谓的时候不会理解为牛，例如，对瓶子施加名称不会理解为牛一样。如果说没有过失，因为是对与共相和不同实体相关的自相施加名称。那么，为什么不对舍弃共相和不同实体的自相施加名称呢？如果被问到，因为那是无限的。那么，也不应该对与共相和不同实体相关的自相施加名称，因为那也是同样的无限。第二，有些藏人说，如果意义的自相和知识的自相，以及存在于意义中的共相仅仅是表达对象，那么会有施加于外道者的过失，但是，显现在分别念中的意义共相仅仅是直接的表达对象，所以没有过失。分别部论者说，意义瓶子和“瓶子”这个声音，以及从执持瓶子的知识中不同于实体的显现为瓶子的具有名称相和显现为鼓胀的相状的瓶子的名称和相状的非复合，那仅仅是“瓶子”这个声音的直接表达对象。这是不合理的，因为瓶子的名称和相状的非复合，作为法，对你来说，施加“瓶子”这个名称是无意义的，因为对你来说，那样施加名称不会理解为瓶子。
English
Firstly, it is in terms of the way of teaching; secondly, it is in terms of the way of expressing; and thirdly, it is in terms of the name. Secondly, some people think that the self-characterized knowledge is the direct object of expression of the expressive sound, but this is also unreasonable, because all previous reasonings are harmful to it. Secondly, there are two refutations of the claim that only the general characteristic is the object of expression: refuting that only the class general characteristic is the object of expression, and refuting that the general characteristic of sound and meaning is the object of expression. Firstly, the Vaibhashika says that if the self-characteristic of meaning and the self-characteristic of knowledge are the direct objects of expression of the expressive sound, then, as the reasoning mentioned above is harmful, the class general characteristic of those that are clear and different entities is the direct object of expression of the expressive sound, because it is the cause of the sound and mind applying to those that are clear. If so, then, the general cow which is clear and of different entities, to you, applying the term "cow" is meaningless, because applying the term in that way will not make you understand cow at the time of terminology, just as applying a term to a pot will not make you understand cow. If you say that there is no fault, because the term is applied to the self-characteristic related to the general and different entities, then why not apply the term to the self-characteristic that abandons the general and different entities? If asked, it is because it is infinite. Then, it should not be applied to the self-characteristic related to the general and different entities, because it is equally infinite. Secondly, some Tibetans say that if the self-characteristic of meaning and the self-characteristic of knowledge, and the general characteristic existing in meaning alone are the objects of expression, then there is the fault of applying it to the Tirthikas, but the general meaning appearing in conceptualization alone is the direct object of expression, so there is no fault. The Vaibhashika says that the meaning of the pot, the sound of "pot," and the non-composite of the name and form of the pot appearing as a pot different from the entity from the knowledge holding the pot, which has the form of a name and the form of a sign appearing as bulging, that alone is the direct object of expression of the sound "pot." This is unreasonable, because the non-composite of the name and form of the pot, as a dharma, to you, applying the term "pot" is meaningless, because applying the term in that way will not make you understand pot.