Tibetan
་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ན་ཤིང་གསལ་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ནས་ཤིང་ངོ་ཞེས་ཤིང་གི་སྤྱི་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། སེལ་འཇུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་མིན་པར་ཐལ། ཤིང་གསལ་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ནས་ཤིང་གི་སྤྱི་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁ་ཅིག ཆོས་དེའི་ཡུལ་ཅན་གང་ཞིག ཆོས་དེ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་དེ་དང་གྲུབ་པ་དེ་བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་ཆོས་ཀུན་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་དེ། ཆོས་དེ་ལ་སྒྲུབ་འཇུག་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད། དེ་ལས་ལོག་པ་དེ་དེ་ལ་སེལ་འཇུག་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཟེར་བ་ལ། གཞན་དག་ན་རེ། བྱས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྒྲ་མི་རྟག་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་ཐལ། ཁྱོད་དེ་ལ་སེལ་འཇུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རང་འགྲེལ་ལས། སྒྲ་དང་རྟགས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཙམ་རྟོགས་པར་བྱེད་ཀྱི་ཞེས་དང་། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྟགས་སེལ་བའི། །ཡུལ་ཅན་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་བསྒྲགས། །ཞེས་དང་། འདྲེས་པའི་དོན་གཅིག་གཅོད་པ་ན། །སྒྲའམ་རྟགས་ནི་གཅིག་པུ་ཡིན། །བྱ་བྱེད། ཅེས་ཟེར་མི་འཐད་དེ། རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བའི་རིག་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྔོ་འཛིན་དབང་མངོན་ཚད་མ་ཡིན་པ་ལ་སེལ་འཇུག་ཏུ་ཐལ། ཁྱེད་དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ལ་སྒྲུབ་འཇུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་མངོན་སུམ་གང་ཞིག དེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལུང་གསུམ་པོ་དེས་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་སེལ་འཇུག་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྲས་ཟླས་ཕྱེ་བའི་རྟགས་སེལ་འཇུག་ཏུ་སྟོན་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྔ་མ་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཆོས་ཅན། བདག་མེད་དང་གྲུབ་བདེ་བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་ཆོས་ཀུན་ཡུལ་དུ་བྱེད་ནུས་པར་ཐལ། དེ་ལ་སྒྲུབ་འཇུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་དང་སྐྱེ་འཇིག་ཅིག་ཆར་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀུན་ཡུལ་དུ་བྱེད་ནུས་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཁྱོད་མངོན་སུམ་གང་ཞིག དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག ཆོས་དེའི་ཡུལ་ཅན་གང་ཞིག ཆོས་དེ་ལ་སྒྲུབ་པས་མི་འཇུག་པ་དེ་ཆོས་དེ་ལ་སེལ་འཇུག་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད། གང་ཞིག ཆོས་དེ་ལ་སེལ་བས་མི་འཇུག་པ་དེ། ཆོས་དེ་ལ་སྒྲུབ་འཇུག་གི་མཚན་ཉིད་ཟེར། མི་འཐད་དེ། ཚད་མ་ཆོས་ཅན། བུམ་པ་ལ་སེལ་འཇུག་ཡིན་པར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཁྱོད་དང་བུམ་པ་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། དེ་ལ་སྒྲུབ་འཇུག་ཏུ་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཁྱོད་དང་དེ་ལ་རྟོག་པའི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁ་ཅིག ཤིང་ལ་འཇུག་པ་གང་ཞིག ཤིང་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཚེ་དེ་དང་གྲུབ་བདེ་རྫས་གཅིག་པའི་ཆོས་ཀུན་ཡུལ་དུ་བྱེད་མི་ནུས་པའི་སྒྲ་རྟོག་གང་རུང་དེ། དེ་ལ་སེལ་འཇུག་གི་མཚན་ཉིད། གང་ཞིག་དེ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཚེ་དེ་དང་གྲུབ་བདེ་རྫས་གཅིག་པའི་ཆོས་ཀུན་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་དེ་རང་མཚན་པ་སྣང་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་དེ་དེ་ལ་སྒྲུབ་འཇུག་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད། སྤྱིར་སེལ་འཇུག་དང་། སྒྲུབ་འཇུག་གི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། རང་མཚན་དངོས་ཡུལ་དུ་མི་བྱེད་པར་སྤྱི་དངོས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་སྒྲ་རྟོག་གང་རུང་། རང་མཚན་དངོས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་དང་། སྒྲ་རྟོག་གང་རུང་མ་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་ཟེར། མི་འཐད་དེ། ལྗོན་ཤིང་འགྲོ་བར་སྣང་བའི་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། ལྗོན་ཤིང་ལ་ཟུར་ཕྱི་མ་དེར་ཐལ། དེ་ལ་སྒྲུབ་འཇུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་ཐལ། དེ་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་དབང་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ལ་རྟོག་མེད་ལོག་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་གི་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། རང་མཚན་དངོས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པར་ཐལ། སྒྲུབ་འཇུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟོག་མེད་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། རྟོག་མེད་ལོག་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་སྒྲུབ་འཇུག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་དུ་རང་མཚན་དངོས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ལས་ལོགས་སུ་སྒྲ་རྟོག་གང་རུང་མ་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་ཞེས་ཟེར་བའི་མི་འཐད་དེ། རང་མཚན་དངོས་ཡུལ་དུ་བྱེད་ན་སྒྲ་རྟོག་གང་རུང་མིན་དགོས་པ་དོན་ལ་གནས་ཤིང་། ཁྱེད་རང་གིས་ཀྱང་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ཕྱིར་གཞན་སེལ་ཡུལ་ཅན་གྱི། །ཞེས་དང་། རྣམ་གཅོད་བརྗོད་པར་བྱེད་པས་གྲུབ། །ཅེས་པས་སེལ་འཇུག་བསྟན་པ་ཡིན་པས་རིགས་མི་མཐུན་རྣམ་པར་བཅད་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་དེ་སེལ་འཇུག་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རིགས་གཏེར་ལས། དངོས་འགལ་བཅད་ནས་འཇུག་པ་ནི། །གཞན་སེལ་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པར་བཞེད། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་འཛིན་པ་རང་དབང་ཅན་ཞེས་པས་སྒྲུབ་འཇུག་བསྟན་པ་ཡིན་པས། རིགས་མི་མཐུན་རྣམ་པར་བཅད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྣང་བ་ཙམ་གྱི
Chinese
未作指示之故。另有，以所有显现之树木为对境，认为“是树”而执著于树木总相之识，有法。应是该定义，以是遣除而入之故。若许，则应非彼，以是执著于所有显现之树木，而执著于树木总相之识之故。又，有些说，任何以该法为对境者，于以该法为对境之时，以该法与成立者本体为一之诸法为对境者，是该法之成立而入之定义。与彼相违者，是彼之遣除而入之定义。另一些说，所作，有法。汝应是声无常之对境者，以汝是彼之遣除而入之故，以汝是彼周遍之正确之因之故。周遍承许。自释中说，唯能了知声与因之差别，故如是遣除因之，应宣说为对境者。又说，于辨别混杂之义时，声或因是唯一。能作所作。如是说不应理，无分别不错乱之觉受，有法。汝应是执蓝之根现量是量之遣除而入，以汝是彼周遍之正确之因之故。周遍承许。不能许，以是彼之成立而入之故，以汝是现量，任何汝之对境之故。彼三论典已显示依于因之比量是遣除而入，以是声音区分之因显示为遣除而入之时故。前者亦不应理，现量证悟无我之智慧，有法。应能以无我与成立安乐本体为一之诸法为对境，以是彼之成立而入之故，以是现量之故。若许，则应能以彼与生灭同时之诸法为对境，以许彼之故。不能许，以汝是现量，任何无有之故。有些说，任何以该法为对境者，不以成立而入于该法者，是该法之遣除而入之定义。任何不以遣除而入于该法者，说为该法之成立而入之定义。不应理，量，有法。应是瓶之遣除而入，以该定义之故。不能许
English
Because it was not indicated. Alternatively, the cognition that focuses on all the clear trees and grasps the general characteristic of a tree, thinking "it is a tree," is the subject. It should be that definition, because it is exclusion and inclusion. If you accept, then it should be not that, because it is the cognition that focuses on all the clear trees and grasps the general characteristic of a tree. Also, some say that whatever has that dharma as its object, when that dharma is its object, whatever takes as its object all the dharmas that are one in essence with that dharma and the established one, is the definition of establishment and inclusion for that dharma. That which is the opposite of that is the definition of exclusion and inclusion for that. Others say, what is made, the subject. You should be the object of sound being impermanent, because you are the exclusion and inclusion of that, because you are the correct reason that pervades that. The pervasion is accepted. The self-commentary says, "It only realizes the distinction between sound and reason," and "Therefore, it is widely proclaimed to be the object of such exclusion of reason." And, "When distinguishing one mixed meaning, sound or reason is the only one. Doer and deed." It is not reasonable to say that, the non-conceptual, non-mistaken awareness, the subject. You should be the exclusion and inclusion of being the valid cognition of the root direct perception that grasps blue, because you are the correct reason that pervades that. The pervasion is accepted. It cannot be accepted, because it is the establishment and inclusion of that, because you are direct perception, whatever is your object. Those three scriptures show that inference based on reason is exclusion and inclusion, because it is the time when the reason distinguished by sound is shown to be exclusion and inclusion. The former is also not reasonable, the wisdom that directly realizes selflessness, the subject. It should be able to take as its object all the dharmas that are one in essence with selflessness and established bliss, because it is the establishment and inclusion of that, because it is direct perception. If you accept, then it should be able to take as its object all the dharmas that arise and cease simultaneously with that, because you accept that. It cannot be accepted, because you are direct perception, whatever does not exist. Some say that whatever has that dharma as its object, that which does not include that dharma by establishment, is the definition of exclusion and inclusion for that dharma. Whatever does not include that dharma by exclusion, is said to be the definition of establishment and inclusion for that dharma. It is not reasonable, valid cognition, the subject. It should be the exclusion and inclusion of a pot, because of that definition. It cannot be accepted.
Chinese
是的，因为你和瓶子有显现的共同基础。再说那个法，对于它来说，成为能立是合理的，因为具有那个自性。不能承认，因为你和它有分别的共同基础。还有一些人说，凡是进入树木，当树木作为对境时，凡是声音分别，不能把与它成立安乐实体相同的法都作为对境，那是遣除进入的自性。凡是当它作为对境时，通过把与它成立安乐实体相同的法都作为对境的方式，使那个自相显现为对境，那是对于它来说成立进入的自性。总的来说，遣除进入和成立进入的自性依次是，不把自相作为真实对境而把总相作为真实对境的任何声音分别。把自相作为真实对境，并且不是任何声音分别的共同基础。这不合理，因为显现树木移动的根识法，对于树木来说，成为外侧是合理的，因为它对于它是成立进入，因为对于它是无分别的意识。如果承认，那么对于它来说成为现量是合理的，因为对于它是那样存在的根识。不能承认，因为对于它是无分别的错乱识。另外，显现两个月亮的根识法，成为把自相作为真实对境是合理的，因为是成立进入，因为是无分别的意识。不能承认，因为是无分别的错乱识。另外，在成立进入的自性的部分中，把自相作为真实对境之外，说成不是任何声音分别的共同基础是不合理的，如果把自相作为真实对境，那么必须不是任何声音分别在意义上成立，而且你们自己也已经承认了。第二部分有自性和差别两种，第一部分是，因此具有遣除他者的对境，以及通过分别断除进行表达而成立。因为这样就显示了遣除进入，因此具有通过分别断除不同类别的进入的对境，那是遣除进入的自性，如《类聚》中所说：断除相违而进入，被认为是具有遣除他者的对境。因为这样说了。其中具有执著的自主性，因为这样就显示了成立进入，因此不依赖于分别断除不同类别，仅仅是显现的
English
Yes, because you and the vase have a common basis of manifestation. Furthermore, that phenomenon, it is reasonable for it to be an establisher, because it possesses that characteristic. It cannot be admitted, because you and it have a common basis of distinction. Also, some say, whatever enters into a tree, when a tree is taken as an object, whatever sound conceptualization cannot take all phenomena that are of the same established and comfortable substance as its object, that is the characteristic of eliminative entry. Whatever, when it takes that as an object, through the way of taking all phenomena that are of the same established and comfortable substance as its object, makes that self-character appear as an object, that is the characteristic of affirmative entry for it. In general, the characteristics of eliminative entry and affirmative entry are, respectively, whatever sound conceptualization does not take the self-character as the actual object but takes the general character as the actual object. Taking the self-character as the actual object, and the common basis that is not any sound conceptualization. This is not reasonable, because the root consciousness that appears to see a tree moving, for the tree, it is reasonable to be the outer side, because for it it is affirmative entry, because for it it is a non-conceptual consciousness. If admitted, then for it it is reasonable to be direct perception, because for it it is a root consciousness that is so. It cannot be admitted, because for it it is a non-conceptual mistaken consciousness. Furthermore, the root consciousness that sees two moons, it is reasonable to take the self-character as the actual object, because it is affirmative entry, because it is a non-conceptual consciousness. It cannot be admitted, because it is a non-conceptual mistaken consciousness. Furthermore, in the part of the characteristic of affirmative entry, it is unreasonable to say that apart from taking the self-character as the actual object, it is a common basis that is not any sound conceptualization, because if the self-character is taken as the actual object, then it must not be any sound conceptualization, which is established in meaning, and you yourself have already admitted it. The second part has two aspects: characteristic and division. The first part is, therefore, possessing an object that eliminates others, and it is established by expressing distinctions. Because this shows eliminative entry, therefore possessing an object of entry through distinguishing different types, that is the characteristic of eliminative entry, as it is said in the "Treasury of Types": Entering after cutting off the contradiction, is considered to possess an object that eliminates others. Because it is said so. In that, "having independent grasping" shows affirmative entry, therefore not relying on distinguishing different types, but merely the appearance of