Tibetan
དཔེར་ན་བུམ་པ་ལ་བརྡ་སྦྱར་བས་བ་ལང་གོ་བར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་དང་བུམ་པ་གཉིས་པོ་ལྟོ་བ་ལྡིར་བའི་རྣམ་པ་འདྲ་བས་དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ནས་བུམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་བུམ་པ་ཞེས་པའི་བརྡ་ལ་བརྟེན་ནས་བུམ་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡུལ་དུས་ཀུན་ཏུ་བུམ་པའི་མིང་མཚན་དེ་བུམ་པར་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་པར་ཡུལ་དུས་འགའ་ཞིག་ཏུ་བུམ་པ་དེ་ཡང་བུམ་པའི་མིང་མཚན་དུ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེ་གཉིས་འདྲ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གལ་ཏེ་དོན་ལ་ཚུལ་འདྲ་ལས། །འཁྲུལ་འཇུག་གྱུར་ན་དུས་ཀུན་དང་། །ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་མིན། ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །འདི་ལ་ཡུལ་ཀུན་ཏུ་དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་བ་མིན་ཏེ། ཡུལ་འགའ་ཞིག་ཏུ་དེ་གཉིས་སོ་སོར་ཤེས་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དུས་ཀུན་ཏུ་དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་སྔ་མ་བཞིན་སྦྱར་བ་རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་གྱི་དགོངས་པར་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་རང་ལུགས་བཞག་པ་ལ་མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། དེའི་དོན་ངེས་པར་བྱ་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བརྗོད་བྱ་དང་། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། བརྡ་ལས་གོ་བར་བྱ་བ་དང་། དོན་གོ་བར་བྱེད་པའི་བརྡའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་དབྱེ་བ། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲས་བུམ་པ་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་ན། འཆད་དུས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་གཉིས། འཇུག་དུས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་གཉིས་ལས། འཆད་དུས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ལ་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་དང་། ཞེན་པའི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་གཉིས། དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ནི། བུམ་པའི་དོན་སྤྱི་ལྟ་བུའོ། །དངོས་ཀྱི་རྗོད་བྱེད་ནི་བུམ་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་སྤྱི་ལྟ་བུའོ། །ཞེན་པའི་བརྗོད་བྱ་ནི་བུམ་པ་རང་མཚན་ལྟ་བུ་དང་། ཞེན་པའི་རྗོད་བྱེད་ནི་བུམ་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་རང་མཚན་ལྟ་བུའོ། །དེང་སང་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ན། རང་མཚན་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ཙམ་ཞིག་རིགས་གཏེར་ལ་ཞེ་སྨོན་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བློ་ལ་སྣང་ན་ཡང་དངོས་ཀྱི་རྗོད་བྱེད་ཡིན་ན། རང་མཚན་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ད་དུང་བློ་ལ་མི་ཤོང་བར་སྣང་ངོ་། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་དེ་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ། སྒྲ་ཐོས་པའི་ཉན་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱུང་བའི་རྟོག་པ་ལ་སྒྲ་འདིས་དོན་འདི་བརྗོད་པར་འདུག་གོ་སྙམ་པའི་རྗོད་བྱེད་དུ་སྣང་བ་ལ་དངོས་ཀྱི་རྗོད་བྱེད་དང་། བརྗོད་བྱར་སྣང་བ་ལ་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་དུས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ལ་དངོས་དང་ཞེན་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་མེད་དེ། འཇུག་པའི་ཚེ་རྟོག་པའི་དངོས་ཡུལ་དང་དོན་རང་མཚན་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་དུས་ཀྱི་རྗོད་བྱེད་ལ་ཡང་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་མེད་དེ། དེའི་ཚེ་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་སྒྲ་སྤྱི་དང་། ཉན་ཤེས་ལ་སྣང་བའི་སྒྲ་རང་མཚན་པ་གཉིས་པོ་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ། བྱེད་ལས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། ཡི་གེ མིང་། ཚིག ངག་གོ །དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ཁ་ཅིག མིང་ཚིག་གཉིས་ཀའི་གསལ་བྱེད་དུ་གྱུར་པའི་སྐད་གདངས་ཀྱི་ངོ་བོའི་སྒྲ་རང་མཚན་པ་དེ་ཡི་གེའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། སྒྲའི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ཉན་ཤེས་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་སོ་སོས་བཟུང་བའི་རྗེས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་བཟུང་བའི་ཡུལ་ལ་ཡི་གེར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ཉན་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་ཡི་གེ་ཅིག་ཅར་དུ་ཐོས་པར་ཐལ། ཉན་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་སྒྲ་རང་མཚན་ཅིག་ཆར་དུ་ཐོས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཡི་གེ་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་གཞུང་དང་འགལ་ལོ། །རང་ལུགས་ལ་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་དོན་མི་སྟོན་པར་བརྗོད་དོན་སྟོན་པའི་མིང་ཚིག་གཉིས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པའི་སྒྲའི་སྐད་ཅིག་དུ་མ་ཚོགས་པའི་བཏགས་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་འཕགས་ཡུལ་པ་ལྟར་ན། དབྱངས་ཡིག་བཅུ་བཞི་དང་། གསལ་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་སུམ་ཅུ་སོ་བདུན་ཡོད་དེ། ཤཱནྟི་པས་འདིར་ནི་དབྱངས་ཡིག་བཅུ་བཞི་སྟེ། །གསལ་བྱེད་རྣམས་ནི་སུམ་ཅུ་བདུན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བོད་ཡུལ་བ་ལྟར་ན། དབྱངས་ཡིག་བཞི་དང་། གསལ་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་སུམ་ཅུ་ཡོད་དེ། དང་པོ་ནི། ཨི་དང་། ཨུ་དང་། ཨེ་དང་། ཨོ་དང་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ནི་ཀ་ནས་ཨའི་བར་རོ། །མིང་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཡི་གེ་དུ་མ་འདུས་པ་ལས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་སྟོན་པའི་མཉན་བྱ་ཅེས་དང་། གཞན་དག་ཡི་གེ་དུ་མ་འདུས་པ་ལས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་སྟོན་པའི་སྐད་ཅིག་དུ་མ་ཅན་གྱི་སྒྲ་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། མིང་ཡིན་ན། སྒྲ་མིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
例如，用“瓶子”这个词来表达，不会理解成“牛”一样。如果说没有过失，因为“那”和“瓶子”两者肚子鼓胀的形状相似，所以把两者混淆而执着于瓶子。那么，以“瓶子”这个词为依据而执着于瓶子的人，你无论何时何地都不会把瓶子的名称混淆为瓶子，而是在某些时候把瓶子也混淆为瓶子的名称，这不合理。因为你以两者相似的理由而混淆为一。正如所说：“如果因为事物相似而产生混淆，那么在任何时候和任何地方都不会混淆。”这里，不是在任何地方都把两者混淆为一，因为在某些地方有可能分别认识到两者。如同之前一样，证明不是在任何时候都把两者混淆为一，这在《理智宝藏自释》的观点中是显而易见的。第二，建立自宗，分为定义、分类和确定其含义三个方面。第一，所表达的和表达的定义依次是：从约定俗成中需要理解的事物，以及使意义得以理解的约定俗成。第二，分为两种：所表达和表达的共同分类，以及表达的非共同分类。第一，以用“瓶子”这个声音来表达瓶子为例，有讲述时的所表达和表达，以及执着时的所表达和表达。讲述时的所表达和表达分为真实的所表达和表达，以及执着的所表达和表达。真实的所表达是瓶子的总义。真实的表达是用“瓶子”来表达的声音的总义。执着的所表达是瓶子的自相，执着的表达是用“瓶子”来表达的声音的自相。现在，声音的真实的所表达，如果是周遍于非自相，那么仅仅是那些对《理智宝藏》表示赞赏的人们心中所想，如果是真实的表达，那么周遍于非自相似乎仍然无法理解。伟大的自性者的观点在这两者之间没有区别，因为听到声音后产生的听觉的
English
For example, using the term "bottle" will not lead to understanding "cow." If there is no fault, it is because "that" and "bottle" both have a similar bulging shape, so they are confused and clung to as a bottle. Then, the person who relies on the term "bottle" to cling to the bottle, it is unreasonable that you would never confuse the name of the bottle with the bottle at any time or place, but at some times confuse the bottle with the name of the bottle. Because you confuse the two as one due to their similarity. As it is said, "If confusion arises from similar things, then there will be no confusion at any time or place." Here, it is not that the two are confused as one in every place, because it is possible to distinguish the two in some places. As before, proving that the two are not confused as one at all times is evident in the view of the 'Treasury of Reasoning' self-commentary. Second, establishing one's own system is divided into three aspects: definition, classification, and determining its meaning. First, the definitions of what is expressed and what expresses are, respectively: what is to be understood from convention, and the convention that makes meaning understood. Second, there are two types: the common classification of what is expressed and what expresses, and the non-common classification of what expresses. First, taking the example of expressing a bottle with the sound "bottle," there are what is expressed and what expresses at the time of speaking, and what is expressed and what expresses at the time of clinging. What is expressed and what expresses at the time of speaking are divided into the actual what is expressed and what expresses, and the clung-to what is expressed and what expresses. The actual what is expressed is like the general meaning of a bottle. The actual expressing is like the general sound of saying "bottle." The clung-to what is expressed is like the self-character of a bottle, and the clung-to expressing is like the self-character of the sound of saying "bottle." Nowadays, if the actual what is expressed by sound is pervasive with non-self-character, then it is only what those who admire the 'Treasury of Reasoning' think in their minds, but if it is the actual expressing, then it still seems incomprehensible that it is pervasive with non-self-character. There is no difference between the views of the great self-natured ones, because the hearing that arises after hearing the sound
Chinese
認為在概念中，聲音似乎在表達這個意思，這被視為實際的表達者；而顯現為被表達的，則被視為實際的被表達者。在進入時，被表達的事物沒有實際和執著的區別，因為在進入時，概念的實際對象和自相融為一體。進入時的表達者也沒有兩者的區別，因為那時在概念中顯現的聲音一般和在聽覺中顯現的聲音自相，兩者混淆而進入。第二個分為三種：從本質上區分，從對象上區分，從功能上區分。第一種分為四個：字母、名、詞、語。第一種分為定義和分類兩種。首先，有些人說，作為名和詞兩者的顯現者的語音的本質，即聲音的自相，是字母的定義，這是不合理的，因為在聲音的前後瞬間，聽覺的前後瞬間各自把握之後，通過分別，將它們視為一體的對象被稱為字母。否則，聽覺的一個瞬間應該同時聽到一個字母，因為聽覺的一個瞬間同時聽到一個聲音的自相。如果承認，字母將會被逐漸理解。這與經文相矛盾。自宗認為，不是從自身本質上顯示含義，而是作為顯示含義的名和詞兩者的基礎，是多個聲音瞬間聚集的假立存在。第二，按照印度人的觀點，有十四個元音字母和三十七個輔音字母。寂天菩薩說：「此中有十四個元音字母，輔音有三十七個。」按照藏地人的觀點，有四個元音字母和三十個輔音字母。第一個是：伊、烏、誒、喔四個。第二個是從嘎到阿之間。名分為定義和分類兩種。首先，有些人說：多個字母組合成的，僅僅顯示事物本質的可聽之物。另一些人說：多個字母組合成的，顯示事物本質的多個瞬間的聲音，這是不合理的，因為如果是名，就必須不是聲音。
English
It is considered that in conception, the sound appears to express this meaning, which is regarded as the actual expresser; and what appears to be expressed is regarded as the actual expressed. There is no distinction between the actual and the adhered to in the act of entering, because at the time of entering, the actual object of conception and its own nature become one. There is also no distinction between the two expressers at the time of entering, because at that time the general sound appearing in conception and the sound of its own nature appearing in hearing are confused and entered into as one. The second is divided into three: division by way of essence, division by way of object, and division by way of function. The first is divided into four: letters, names, words, and speech. The first is divided into definition and classification. First, some say that the essence of speech that manifests both names and words, that is, the own-nature of sound, is the definition of a letter, which is unreasonable, because after the prior and subsequent moments of sound and the prior and subsequent moments of hearing are grasped separately, the object that is grasped as one by discrimination is called a letter. Otherwise, one moment of hearing should hear one letter all at once, because one moment of hearing hears the own-nature of a sound all at once. If accepted, letters will be understood gradually. This contradicts the scriptures. The self-system holds that it does not show meaning from its own essence, but as the basis of both names and words that show meaning, it is an imputation of multiple moments of sound gathered together. Secondly, according to the Indian view, there are fourteen vowel letters and thirty-seven consonant letters. Shantipa said, "Here there are fourteen vowel letters, and there are thirty-seven consonants." According to the Tibetan view, there are four vowel letters and thirty consonant letters. The first is: i, u, e, and o. The second is from ka to a. Name is divided into definition and classification. First, some say: a collection of multiple letters, a hearable thing that only shows the essence of things. Others say: a collection of multiple letters, a sound of multiple moments that shows the essence of things, which is unreasonable, because if it is a name, it must not be a sound.