Tibetan
སོ། །གཉིས་པ་རྣམ་རིག་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའི་ཚེ་རྣམ་བདེན་པས་དབང་ཤེས་ལ་རགས་པར་སྣང་བ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པ་དེ་བཀྲུགས་ནས་རྣམ་མེད་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ཏེ། དེ་ཕྱིར་དོན་དང་ཤེས་པ་ལ། །རགས་སྣང་ཡོད་མིན། ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྐབས་འདིར་མདོ་སེམས་གཉིས་ལས་གོང་དུ་སྨྲས་པའི་རྩོད་པ་དེ་མདོ་སྡེ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ན་གཏན་ཚིགས་དང་པོ་མ་གྲུབ་སྟེ། དེའི་ལུགས་ལ་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་ཕྱི་དོན་ཉིད་བཟུང་ཡུལ་དུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཙམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ལུགས་ལ་བཟུང་ཡུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཡུལ་དང་། ཡུལ་ཅན་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དོན་འདི་ལ་དགོངས་ནས་རིགས་གཏེར་ལས། ཇི་སྲིད་ཕྱི་རོལ་ཁས་ལེན་པ། །དེ་སྲིད་རྒྱུ་ལ་བཟུང་ཡུལ་ཟེར། །ཤེས་བྱ་ནང་གིར་ཞུགས་པ་ན། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྲུབ་པ་མེད། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཇུག་ཚུལ་གཞལ་བྱ་རང་སྤྱི་གཉིས་གསུངས་ཀྱང་། །འཇུག་པའི་གཞི་ནི་རང་མཚན་གཅིག་པུར་འདུས། །དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་བཟུང་ཡུལ་མདོ་སྡེའི་ལུགས། །རྣམ་རིག་སྨྲ་ལ་བཟུང་ཡུལ་རྣམ་གཞག་མེད། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །ཤེས་བྱ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལེགས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ།། ༈ །།གཉིས་པ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་བློ་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བསྡུ། དེ་དག་གི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། བློའི་མཚན་ཉིད་རིག་པ། ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་གསལ་ཞིང་མྱོང་བའོ། །ཁ་ཅིག ཡུལ་རིག་པ་བློའི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་ན་བློས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་ཁས་བླང་དགོས་པས་བློ་དང་ཡུལ་གཉིས་རྟོགས་པ་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡུལ་རིག་པའི་དོན་རང་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་རིག་པ་ལ་བྱེད་ན་རང་རིག་ལ་རང་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་མེད་པས་བློ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཡུལ་རིག་པ་བློའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དེ། ཡུལ་དུ་འཇོག་པ་དེ་བློ་ལ་ལྟོས་ཀྱི་བློར་འཇོག་པ་ཡུལ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཕྱིར་བློ་ལས་དོན་གྲུབ་ཀྱི། །དོན་ལས་ཇི་ལྟར་ཡང་དེ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། རྟོག་བཅས་རྟོག་མེད་གཉིས། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་འཁྲུལ་པ་དང་མ་འཁྲུལ་པ་གཉིས། འཇུག་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཤིང་བཅད་པ་ལྟར་ཡུལ་ལ་མ་ཞུགས་པ་དང་། འཇུག་བཞིན་པ་དང་། ཞུགས་ཟིན་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལྟར་དབྱེ་སྒོ་གསུམ་པོ་དེ་ཡང་ལས་བྱེད་པ་པོ་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བ་ཡིན་གྱི། ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་རང་རིག་གཅིག་པུར་འདུས་ཏེ། གཉིས་སྣང་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ན། རང་གི་གཟུང་རྣམ་ལ་རང་རིག་མངོན་སུམ་ཡིན་དགོས། གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ན། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་རང་རིག་མངོན་སུམ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་དགག་བཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤྱིའི་དབྱེ་བསྡུ། ཚད་མིན་གྱི་བློ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྔོན་གྱི་མཁས་པ་ཕྱྭ་པ་སོགས་ན་རེ། བློ་རིགས་ཐམས་ཅད་ཐེ་ཚོམ། ལོག་ཤེས། སྣང་ལ་མ་ངེས་པ། བཅད་ཤེས། ཡིད་དཔྱོད། མངོན་སུམ་ཚད་མ། རྗེས་དཔག་ཚད་མ་དང་བདུན་དུ་འདུས་པ་ཡིན་ཏེ། བློ་དེ་ལ་རང་ཡུལ་མཐའ་ཅིག་ཏུ་འཛིན་མི་ནུས་པ་དང་། ནུས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཐེ་ཚོམ། གཉིས་པ་ལ་ཡུལ་གྱི་གནས་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པར་འཛིན་པ་དང་། མཐུན་པར་འཛིན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ལོག་ཤེས། གཉིས་པ་ལ་ལོག་ཕྱོགས་དང་འཛིན་སྟངས་མི་འགལ་བར་འཇུག་པ་དང་། འགལ་བར་འཇུག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྣང་ལ་མ་ངེས་པ། གཉིས་པ་ལ་སྔར་རྟོགས་ཟིན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པ་དང་། སྔར་མ་རྟོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བཅད་ཤེས། གཉིས་པ་ལ། རྒྱུ་མཚན་ལ་མ་ལྟོས་པར་འཇུག་པ་དང་། རྒྱུ་མཚན་ལ་ལྟོས་ནས་འཇུག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཡིད་དཔྱོད། གཉིས་པ་ལ་མྱོང་སྟོབས་ཀྱིས་འཇུག་པ་དང་། རྟགས་སྟོབས་ཀྱིས་འཇུག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། མངོན་སུམ་ཚད་མ། གཉིས་པ་ནི་རྗེས་དཔག་ཚད་མའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཚད་མིན་གྱི་བློ་ལྔ་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཡིད་དཔྱོད་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། རྟགས་ལ་མ་བརྟེན་པར་ལྐོག་གྱུར་གྱི་དོན་བདེན་པ་གསར་དུ་ངེས་པའི་རིག་པ། དབྱེ་ན། རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཡིད་དཔྱོད། རྒྱུ་མཚན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཡིད་དཔྱོད། རྒྱུ་མཚན་མ་ངེས་པའི་ཡིད་དཔྱོད་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཕ་མེས་ཀྱི་ཁྲོན་པ་རྙིང་པ་ན་ཆུ་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པའི་བློ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། མ་ངེས་པ་དང་། མ་གྲུབ་པའི་རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་བྱ་བདེན་པ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པའི་བློ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཚུལ་གསུམ་མ་ངེས་ཀྱང་བྱས་པའི་རྟགས་ལས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་འཛིན་པའི་བློ་ལྟ་བུའོ། །སྣང་ལ་མ་ངེས་པའི་བློའི་མཚན་ཉིད། ལོག་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲོ་འདོགས་དང་མི་འགལ་བར་དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྣང་བའི་བློ། དབྱེ་ན་ཡུལ་རྣ
Chinese
索！第二，在唯识宗承诺时，驳斥了以现似为识的显现依赖于真实成立的方式，而承诺了无相。因此，（经文中）说：“因此，对于境和识，粗显不存在。”因此，如果此处对于经部宗和唯识宗二者的辩论，是就经部宗而言，那么第一个论式不成立，因为在经部宗看来，将产生形象的外境本身作为所取境。如果就唯识宗而言，则是所许，因为在唯识宗看来，作为所取境的境和有境是不成立的。考虑到这个意义，在《理藏论》中说：“只要承认外境，那么原因就被称为所取境。当所知进入内部时，境和有境就不成立。”还说：“虽然说了进入方式的可衡量性，自相和共相二者，但进入的基础仅限于自相。对于此，外境所取境是经部宗的观点，对于唯识宗来说，没有所取境的安立。”这是总结的偈颂。关于所知境的分类已经很好地解释完毕了。༈。第二，关于能知的识，有体性、分类、归纳，以及确定这些的意义三个方面。第一，识的体性是知，了知的体性是清晰且体验。有些人认为，认识境是识的体性，这是不合理的，因为如果那样，识所认识的境必须被承认为境的体性，因此识和境二者的理解将有互相依赖的过失。如果认识境的意义是指认识不同于自身的境，那么对于自证来说，没有不同于自身的境，因此会有不是识的过失。此外，认识境不应是识的体性，因为安立为境依赖于识，而安立为识不依赖于境。因此，（经文中）说：“因此，识能成立境，但境无论如何也不能成立识。”第二，从境的角度分类，有有分别和无分别两种。从本体的角度分类，有错乱和非错乱两种。从进入方式的角度，就像砍树一样，有未进入境、正在进入和已进入三种。像这样三种分类方式也是作用者
English
So! Secondly, when the Mind-Only school makes a commitment, it refutes the way in which appearances that appear to rely on consciousness are considered to be truly established, and commits to non-appearance. Therefore, (the scriptures) say, "Therefore, for objects and consciousness, coarse appearances do not exist." Therefore, if the debate between the Sutra school and the Mind-Only school here is in terms of the Sutra school, then the first syllogism is not established, because in the view of the Sutra school, the external object that produces the image itself is taken as the object to be grasped. If it is in terms of the Mind-Only school, then it is accepted, because in the view of the Mind-Only school, the object as the object to be grasped and the subject are not established. Considering this meaning, in the "Treasury of Reasoning" it says, "As long as external objects are acknowledged, then the cause is called the object to be grasped. When the knowable enters internally, objects and subjects are not established." It also says, "Although the measurability of the way of entering, both self-characteristics and general characteristics, are spoken of, the basis of entering is limited to self-characteristics. For this, the external object to be grasped is the view of the Sutra school, for the Mind-Only school, there is no establishment of an object to be grasped." This is the concluding verse. The classification of knowable objects has been well explained. ༈. Secondly, regarding the knowing consciousness, there are three aspects: nature, classification, aggregation, and determining the meaning of these. First, the nature of consciousness is knowing, and the nature of knowing is clarity and experience. Some people think that knowing objects is the nature of consciousness, which is unreasonable, because if that were the case, the object known by consciousness must be acknowledged as the nature of the object, so the understanding of both consciousness and object would have the fault of mutual dependence. If the meaning of knowing objects refers to knowing an object different from oneself, then for self-awareness, there is no object different from oneself, so there would be the fault of not being consciousness. Furthermore, knowing objects should not be the nature of consciousness, because establishing as an object depends on consciousness, while establishing as consciousness does not depend on the object. Therefore, (the scriptures) say, "Therefore, consciousness can establish objects, but objects can in no way establish consciousness." Second, classifying from the perspective of objects, there are two types: conceptual and non-conceptual. Classifying from the perspective of essence, there are two types: mistaken and non-mistaken. From the perspective of the way of entering, like cutting a tree, there are three types: not entering the object, entering, and having entered. These three ways of classifying are also the agent
Chinese
是从境的角度来分开的。从有境的角度来说，只是归于自证，如果是具有二取显现的识，那么自己的所取行相必须是自证现量。如果是二取显现隐没的识，那么自己的体性必须是二取显现隐没的自证现量。第三有破立二者，第一有立宗和破彼二者，第一有二，总的分类，分别解说非量之识。第一是，以前的智者Phywa-pa等说，一切识的种类都包含在怀疑、邪见、现而不定、决断识、意测、现量、比量这七种之中。识有不能执著自境唯一边和能执著两种，第一是怀疑。第二有执著与境的状况不符和相符两种，第一是邪见。第二有不违背错乱方而行和违背而行两种，第一是现而不定。第二有进入先前已经了知的意义和进入先前没有了知的意义两种，第一是决断识。第二有不依赖因由而进入和依赖因由而进入两种，第一是意测。第二有通过串习力而进入和通过理证力而进入两种，第一是现量，第二是比量。第二是，对于五种非量之识的每一个，都有体性和分类两种，第一意测的体性是，不依赖于理证而新确定隐蔽的意义是真实的智慧。分类有，无理由的意测，理由颠倒的意测，理由不确定的意测这三种，第一是，如同认为祖先的老井里有水的想法。第二是，如同依赖于不确定和未成立的理证而执著所立是真实的唯一边。第三是，虽然三相不确定，但从所作的理证而执著声无常的想法。现而不定的识的体性，是不违背错乱方的增益，而境显现为自相的识。分类有境
English
It is separated from the perspective of the object. From the perspective of the subject, it is only attributed to self-cognition. If it is a consciousness with dualistic appearance, then its own apprehended aspect must be self-cognizant perception. If it is a consciousness in which dualistic appearance has subsided, then its own nature must be self-cognizant perception in which dualistic appearance has subsided. The third has two aspects: refutation and establishment. The first has two aspects: stating the position and refuting it. The first has two: general classification and detailed explanation of non-valid cognitions. The first is that the previous scholars, Phywa-pa, etc., said that all types of consciousness are included in seven