Tibetan
འི་བདག་ཉིད་ཀུན་མཐའ་ཡང་། །མིག་འཛུམ་ཚད་དུ་གནས་པ་ཡིན། །དེ་ཡང་རིམ་གྱིས་རྡུལ་ཕྲན་ནི། །དུ་མ་དག་དང་འབྲེལ་བས་རྫོགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། མིང་ཡང་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་སྟེ། དེའི་རྩོམ་གཞི་ཡི་གེ་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཚིག་ཀྱང་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་སྟེ། དེའི་རྩོམ་གཞི་མིང་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་ན་ཇི་ལྟར་འཇོག་སྙམ་ན། དབང་མངོན་གྱིས་ཡན་ལག་དུ་མ་སོ་སོར་བཟུང་བ་ན་རྗེས་ཀྱི་རྟོག་པས་འདི་ནི་ཡན་ལག་ཅན་ནོ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བཟུང་བའི་ཡུལ་གྱི་སྒྲོ་བཏགས་ནི་ཡན་ལག་ཅན་དང་། དབང་མངོན་གྱིས་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་སོ་སོར་བཟུང་བ་ན་རྗེས་ཀྱི་རྟོག་པས་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་བཟུང་བའི་ཡུལ་ནི་རྒྱུན་དང་། ཉན་ཤེས་མངོན་སུམ་གྱིས་སྒྲའི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་སོ་སོར་བཟུང་བ་ན་རྗེས་ཀྱི་རྟོག་པས་འདི་ནི་ཨའོ་སྙམ་དུ་བཟུང་བའི་ཡུལ་ལྟ་བུ་ནི་ཡི་གེ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡི་གེ་དུ་མ་འདུས་པ་ལས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་སྟོན་བྱེད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ནི་མིང་དང་། མིང་དུ་མ་འདུས་པ་ལས་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་སྟོན་བྱེད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ནི་ཚིག་ཏུ་འཇོག་གོ །བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་སྟེ། བུམ་པའི་རྡུལ་རྫས་བརྒྱད་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་འབྲས་བུ་རང་རང་གི་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་། ཐུན་མོང་བའི་འབྲས་བུ་ཆུར་སྐྱོར་བའི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་ཕྱི་མའི་གཞན་སེལ་ལ་བུམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲ་ནི་རྫས་སུ་གྲུབ་སྟེ། ཉན་ཤེས་མངོན་སུམ་གྱི་བཟུང་དོན་ལ་སྒྲར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་ཆུ་སྐྱོར་གྱི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་བུམ་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་འཇོག་པའི་ཚེ་བུམ་པའི་རྡུལ་རྫས་གཞན་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོགས་པའི་བུམ་པའི་དྲི་དེ་བུམ་པར་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ། དེ་ཆུ་སྐྱོར་གྱི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སྔོན་པོའི་རྡུལ་ཕྲན་གཞན་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོགས་པའི་སྔོན་པོའི་རྡུལ་ཕྲན་རེ་རེས་ཀྱང་རང་འབྲས་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཐ་སྙད་དུ་བུམ་པ་ཆུ་སྐྱོར་བའི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མཁས་པ་ཁ་ཅིག རྣམ་འགྲེལ་གྱི་དགོངས་པ་ལ་མིང་ཚིག་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་ཀྱང་ཡི་གེ་རྫས་སུ་གྲུབ་སྟེ། མིང་ཚིག་གཉིས་ཀྱི་རྩོམ་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་རྒྱུ་ཀུན་སློང་ཤེས་པ་ལས་རིམ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་འབྲས་ཉན་ཤེས་རིམ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཡི་གེའི་བདག་ཉིད་ཀུན་མཐའ་ཡང་ཅེས་པའི་གཞུང་གིས་ཡི་གེའི་ཐུང་མཐའ་ཨ་ཐུང་ལྟ་བུ་ལའང་སྐད་ཅིག་དུ་མ་ཡོད་པར་བསྟན་གྱི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་བ་རྣམས་ཡི་གེ་མ་ཡིན་པར་མ་བསྟན་ནོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །འོ་ན་མིང་ཆོས་ཅན། རྫས་སུ་གྲུབ་པར་ཐལ། ཚིག་གི་རྩོམ་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་ཆར་ཁས་སོ། །ཡི་གེ་ཀུན་སློང་ཤེས་པ་ལས་ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་ཡི་གེ་རྫས་སུ་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་རུང་སྟེ། ལུང་དེའི་དོན་ནི་ཡི་གེའི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་བ་རྣམས་ཀུན་སློང་ཤེས་པ་ལས་རིམ་བཞིན་སྐྱེ་བ་དང་། ཉན་ཤེས་རིམ་ཅན་དུ་བསྐྱེད་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡི་གེའི་ཐུང་མཐའ་ཨ་ཐུང་ལྟ་བུའི་ཆ་ཤས་རྣམས་ཀྱང་ཉན་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་དུ་མས་རིམ་ཅན་དུ་ཐོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བློ་ཡང་སྐད་ཅིག་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ཡི་གེ་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡི་གེའི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་བ་རྣམས་ཡི་གེ་ཡིན་པ་མི་འཐད་དེ། ཡི་གེའི་ཐུང་མཐའ་ཨ་ཐུང་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་ཆ་ཤས་དུ་མ་ཡོད་པའི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་ཡང་མིག་འཛུམ་པའི་ཡུན་ཚད་དུ་གནས་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སྔོན་པོའི་རྡུལ་ཕྲན་རེ་རེ་བ་ཡང་སྔོན་པོ་མིན་པར་མཚུངས་སོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་ཐུགས་རྩིང་བའི་རྣམ་འགྱུར་ཏེ། སྔོན་པོའི་རྡུལ་ཕྲན་དུ་མ་ཅིག་ཆར་ཚོགས་ནས་རང་འབྲས་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཡི་གེའི་ཆ་ཤས་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་རྣམས་ཅིག་ཆར་ཚོགས་ནས་རང་འབྲས་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་པར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་གཞུང་ལུགས་མ་དཀྲུགས་ཤིག གསུམ་པ་སྤྱི་དངོས་མེད་དུ་འདོད་པའི་ལུགས་གཞན་དགག་པ་ལ། དངོས་དང་། རྩོད་པ་སྤང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་སྤྱི་ཡིན་ན་དངོས་མེད་ཡིན་དགོས་ཤིང་། རང་གི་བྱེ་བྲག་དུ་མ་གྲུབ་ན་སྤྱི་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་སྡེ་བདུན་གྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ལ་དེས་ན་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དང་། མེ་ཆུ་ལ་སོགས་པ་དང་། བུམ་སྣམ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་དགག་པ་ལ། མངོན་སུམ་དང་། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་དང་། ལུང་དང་། ཁས་བླངས་དང་། རང་ཚིག་གིས་གནོད་པ་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཉན་ཤེས་མངོན་སུམ་གྱིས་ཁྱོད་མཉན་བྱ་ཡིན་པར་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། ཁྱོད་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་སྒྲ་མཉན་བྱ་མིན་པ་དེ་ཉན་ཤེས་མངོན་སུམ་གྱི་བསལ་བ་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི་སྒྲ་རྟག་པ་ཡིན་པ་ལ་དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་གིས་གནོད་དེ། བྱས་པའི་རྟགས་ལས་སྒྲ་
Chinese
的自性周遍一切边际，存在于眼皮眨动之间。而且微尘是逐渐地与众多微尘相联而成就的。如是说之故。名称也不是实有，因为它的构成基础字母不是实有。语句也不是实有，因为它的构成基础名称不是实有。如果这些不是实有，那该如何安立呢？当根识分别执取众多支分时，后起的分别念认为“这是有支分者”，将所执取的境的增益安立为有支分者；当根识分别执取前后刹那时，后起的分别念将这些执取为一个境，那就是常；当耳识现量分别执取声音的前后刹那时，后起的分别念认为“这是阿哦”，像这样所执取的境就是字母；由分别念将众多字母聚集起来，增益为能显示事物自性的，那就是名称；由众多名称聚集起来，增益为能显示事物差别的，那就是语句。瓶子和布匹等不是实有，因为瓶子的八种微尘中的每一个都具有各自不同的果，即产生各自根识的能力，以及共同的果，即具有盛水的作用，由于将后者从其他事物中排除而安立为瓶子；声音是实有，因为将耳识现量所执取的境安立为声音。总之，当将盛水的作用安立为瓶子的特征时，必须承认与瓶子的其他微尘聚集在一起的瓶子的气味是瓶子，因为它具有盛水的作用。例如，就像与其他的蓝色微尘聚集在一起的每一个蓝色微尘也都能产生自己的果，即根识一样。因此，在名言中，瓶子是具有盛水作用的，但在胜义中则不是。有些智者认为，按照《释量论》的观点，名称和语句不是实有，但字母是实有，因为它是名称和语句两者的构成基础，并且是从自己的因，即意乐识，依次产生的，并且是依次产生自己的果，即耳识的。
English
Its nature pervades all limits, existing within the blink of an eye. Moreover, atoms are gradually perfected by connecting with many atoms. Therefore, names are not truly existent, because their basis, letters, are not truly existent. Sentences are also not truly existent, because their basis, names, are not truly existent. If these are not truly existent, how should they be established? When sense consciousness separately grasps many limbs, the subsequent conceptual thought considers "this is a possessor of limbs," and the imputation of the object grasped is established as a possessor of limbs. When sense consciousness separately grasps previous and subsequent moments, the subsequent conceptual thought grasps these as one object, which is permanence. When auditory consciousness directly grasps the previous and subsequent moments of sound, the subsequent conceptual thought considers "this is A-O," and the object grasped in this way is a letter. When conceptual thought gathers many letters and imputes them as that which reveals the essence of a thing, that is a name. When many names are gathered and imputed as that which reveals the distinctions of a thing, that is a sentence. Pots and cloths, etc., are not truly existent, because each of the eight particles of a pot has its own unique effect, the ability to generate its own sense consciousness, and a common effect, the ability to perform the function of holding water. Because the latter is excluded from other things, it is established as a pot. Sound is truly existent, because the object grasped by auditory consciousness is established as sound. In short, when the function of holding water is established as the characteristic of a pot, it must be admitted that the smell of the pot, which is gathered together with the other particles of the pot, is the pot, because it has the function of holding water. For example, just as each blue particle gathered together with other blue particles can also produce its own effect, sense consciousness. Therefore, conventionally, a pot has the function of holding water, but ultimately it does not. Some scholars believe that, according to the view of the Pramāṇavārttika, names and sentences are not truly existent, but letters are truly existent, because they are the basis of both names and sentences, and because they arise sequentially from their own cause, intentional consciousness, and because they sequentially generate their own effect, auditory consciousness.
Chinese
因为是。因此，《字母的自性一切边际》的论典中说，即使是字母的极短部分，如短音“阿”也有许多刹那，但并没有说每个部分不是字母。他们是这样认为的。那么，名称，有法，应是实有，因为是词的组成基础。三者都承认。 “字母从意乐生起”等等的论典，不能作为字母是实有的论证，因为该论典的意思是，字母的每个部分都是从意乐依次产生，并产生依次的听觉。因为即使是字母的极短部分，如短音“阿”的各个部分，也是通过多个听觉刹那依次听到的。因为，心也是因为那个刹那，字母才逐渐被理解。因为这样说过。字母的每个部分不应是字母，因为如果字母的极短部分，如短音“阿”的一个部分，也存在于眨眼的时间内，就会有过失。那么，如果认为每个蓝色的微尘也不是蓝色，那就错了。那是粗暴的态度，因为许多蓝色的微尘同时聚集在一起，产生了自己的结果，即根识。而字母的先后刹那不可能同时聚集在一起，产生自己的结果，即根识。不要扰乱法称的论典。第三，驳斥认为总相非实有的其他宗派，分为实事和辩论两部分。第一部分是：有些人认为，如果是总相，就必须是非实有；如果不能成立自己的多个差别，那么就是总相，这是七部论的观点。因此，色、声等，以及火、水等，以及瓶、毡等一切都是常恒的。他们这样说。为了驳斥这一点，有现量、事物力量比量、教证、承诺和自语相违五种。第一种是：声音，有法，听觉现量没有成立你是可听的，因为你是常恒的。如果承认，那么声音不是可听的，就成了听觉现量所否定的。第二种是，以事物力量比量来否定声音是常恒的，因为从所作的标志可以推知声音
English
Because it is. Therefore, the treatise "The Nature of Letters, All Limits" states that even the shortest part of a letter, such as the short vowel "A," has many moments, but it does not say that each part is not a letter. That is what they think. So, name, phenomenon, should be real, because it is the basis for composing words. All three admit it. The treatise "Letters arise from intention," etc., cannot be used as proof that letters are real, because the meaning of that treatise is that each part of a letter arises sequentially from intention and produces sequential hearing. Because even the parts of the shortest part of a letter, such as the short vowel "A," are heard sequentially through multiple moments of hearing. Because, the mind also understands the letter gradually because of that moment. Because it is said so. Each part of a letter should not be a letter, because if a part of the shortest part of a letter, such as the short vowel "A," also exists for the duration of an eye blink, there would be a fault. So, if you think that each blue dust particle is also not blue, that is wrong. That is a rude attitude, because many blue dust particles gather together simultaneously and produce their own result, which is root consciousness. But the prior and subsequent moments of a letter cannot gather together simultaneously and produce their own result, which is root consciousness. Do not disturb Dharmakirti's treatises. Third, refuting other schools that believe that universals are non-real, divided into two parts: reality and debate. The first part is: Some people think that if it is a universal, it must be non-real; if one's own multiple differences cannot be established, then it is a universal, which is the view of the Seven Treatises. Therefore, all things such as form, sound, etc., and fire, water, etc., and vase, felt, etc., are all permanent. They say so. To refute this, there are five: direct perception, inference by the power of things, scripture, promise, and self-contradiction. The first is: sound, phenomenon, auditory direct perception does not establish that you are audible, because you are permanent. If you admit it, then the sound is not audible, which becomes negated by auditory direct perception. The second is that the inference by the power of things negates that sound is permanent, because from the sign of being produced, sound