Chinese
是故彼成立。以彼相续之后，推测能决定自己的所量之故。又有一说，远射之相续之后，推测法，以自证自明现量，能以自力引出自己对于自己的所量不欺惑之决定。以是自决定量故。若许，如前。若言，对此亦应如前知晓破斥。第四，彼如何作遮立之理有二，总说遮立之安立，与决定彼之自性。初者，总而言之，于现量之境安立为立，于分别之境安立为遮之时，立与自相义一，遮与他遣义一，故此之遮有无遮与非遮二者。如《释量论》云：“不作是遮非遮境，何耶无遮亦容有。”如是说故。以量之力量作遮立之实境，于安立为立与遮之时，二者亦唯是他遣，以现量唯是义自相之显现故，不能作遮立，以彼所引之定解与，以随推作遮立之故。除立与遮之外，语生之名言他，无有如是说故。此之立是遣除之立，彼与非遮义一，此之遮与无遮义一。二者有二，遮立之差别，与彼以量了知后，如何作遮立之理。初者，差别之所依是，如前遮立，唯是法尔，如后者，唯是于遣除方面存在之法尔。差别相是遮立二者。分判之义，有一说，遮止一者是他体，不应理，以显现之立于事物存在，然遣除之立于事物不存在之故。体性一而反体各异亦非，以遮立二者体性不一之故。是故前者虽是一者遮止之他体，然后者是从遮止之门分判，以于遮止所遮止安立为立，于遮止立安立为遮之故。于所分判之数量决定，有一说。
English
Therefore, it is established. Because that inference from the continuum can determine its own object of measurement. Furthermore, some say that the inference from the continuum of projectile, the dharma, can, through its own power, draw out the certainty that self-experience and self-awareness are not deceptive to their own object of measurement. Because it is a self-determining valid cognition. If you accept, it is as before. If you say, then one should know the previous refutation for that as well. Fourth, there are two ways in which it makes affirmations and negations: a general presentation of the establishment of affirmations and negations, and a determination of its nature. The first is: In general, when establishing affirmation for the object of direct perception and negation for the object of conception, affirmation and self-character are the same in meaning, and negation and other-exclusion are the same in meaning, so this negation has two types: non-affirming negation and non-negation. As it says in the Compendium of Valid Cognition: "To negate as not being is not the object of negation. What then? It is also a negation of non-existence." Therefore, when establishing affirmation and negation for the actual object of making affirmations and negations by the power of valid cognition, both are only other-exclusion, because direct perception is only the appearance of the self-character of the object, so it cannot make affirmations and negations, because the ascertainment it leads to and inference make affirmations and negations. Apart from affirmation and negation, there are no other terms arising from sound, as it says. This affirmation is the affirmation of exclusion, which is the same in meaning as non-negation, and this negation is the same in meaning as non-affirming negation. The second has two parts: the distinction between affirmation and negation, and how to make affirmations and negations after realizing it with valid cognition. The first is: the basis of distinction is, according to the former affirmation and negation, only dharma, according to the latter, only dharma existing in the aspect of exclusion. The distinguishing aspect is the two, affirmation and negation. The meaning of the distinction is that some say that to negate one is other, which is not reasonable, because the affirmation of appearance exists in things, but the affirmation of exclusion does not exist in things. It is also not that one entity has different reverses, because the two, affirmation and negation, are not the same entity. Therefore, although the former is otherness that negates one, the latter is distinguished from the perspective of negation, because affirmation is established for cutting off what is to be negated, and negation is established for cutting off affirmation. Regarding the numerical certainty of what is distinguished, some say.
Tibetan
ཡུལ་ཅན་ལ་རྟོག་པ་རྟོག་མེད་གཉིས་སུ་ངེས་ཤིང་། ཡུལ་ལ་རྣམ་པ་དང་བཅས་མ་བཅས་གཉིས་སུ་ངེས་པས་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་སུ་ངེས་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། ཡུལ་ཅན་དེས་སེལ་ངོའི་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་ལ་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་པ་དང་བཅས་མ་བཅས་ཀྱང་བློའི་འཛིན་སྟངས་ཡིན་གྱི་ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག དགག་བྱ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གི་རྣམ་པ་རང་དབང་དུ་བློ་ཡུལ་དུ་འཆར་བའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་། མི་འཆར་བའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་གཉིས་སུ་ངེས་པས་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་སུ་ངེས་ཞེས་ཟེར་བ་ཡང་མི་འཐད་དེ། སེལ་ངོའི་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་ཀ་ཡང་དགག་བྱ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལུགས་ནི། སྤྱིར་ཆོས་ཙམ་ལ་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་ཏེ། རྫས་དང་ལྡོག་པ་གཉིས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེལ་ངོའི་ཆོས་ལ་ཡང་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་སུ་ངེས་ཏེ། ཡོད་པ་གཞན་སེལ་དང་། མེད་པ་གཞན་སེལ་གཉིས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོའི་ངོ་བོ་ལ་ཁ་ཅིག སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དགག་བྱ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གི་རྣམ་པ་རང་དབང་དུ་བློ་ཡུལ་དུ་འཆར་བའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་བྱ་བ། དབྱེ་ན་སྣང་བའི་སྒྲུབ་པ་དང་། སེལ་བའི་སྒྲུབ་པ་གཉིས་སམ། ཡིན་པའི་སྒྲུབ་པ་དང་། ཡོད་པའི་སྒྲུབ་པ་གཉིས་སོ། །དགག་པའི་མཚན་ཉིད་དེའི་དོན་སྤྱི་འཆར་བ་དེ་མིན་སྒྲུབ་པའི་དོན་སྤྱི་འཆར་བ་ལ་ལྟོས་པའམ་བློས་དགག་བྱ་བཅད་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས། ཆོས་ཉིད་དང་དོན་དམ་བདེན་པ་གཉིས་པོ་རིགས་མི་མཐུན་དངོས་སུ་བཅད་པ་མེད་ཀྱང་དེའི་དོན་སྤྱི་འཆར་བ་དགག་བྱ་སྤྲོས་པ་བཀག་པ་ལ་ལྟོས་པས་དགག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་བུམ་པའི་དོན་སྤྱི་ཆོས་ཅན། སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། བུམ་འཛིན་རྟོག་པས་བུམ་མིན་རྣམ་པར་བཅད་པའི་སྒྲོ་འདོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དགག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། སེལ་བའི་སྒྲུབ་པ་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་ཕྱི་མ་དེའི་ཕྱིར། དོན་དམ་བདེན་པ་དགག་པར་འདོད་པ་ཡང་གྲུབ་མཐའི་སྐབས་མ་ཕྱེད་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་ན། རང་མཚན་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལུགས་ནི། སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད། བློས་ཡོངས་གཅོད་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ། དབྱེ་ན། སྣང་བའི་སྒྲུབ་པ་དང་། སེལ་བའི་སྒྲུབ་པ་གཉིས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པས་ཡོངས་གཅོད་དུ་རྟོགས་པ
Chinese
对于有境，确定为有分别和无分别两种；对于境，确定为有相和无相两种，因此说确定为遮遣和成立两种，这不合理。因为有境不能遍及遣余的遮遣和成立两种。而且，有相和无相也是心的执持方式，而不是境的实有状况。有些人说，不必依赖所遮遣的区分，而是通过自己的相自在地在心识中显现的方式来认识，以及不显现的方式来认识，确定为这两种，因此确定为遮遣和成立两种，这也不合理。因为遣余的遮遣和成立两种，都需要依赖所遮遣的区分。自宗认为，一般而言，法仅仅确定为遮遣和成立两种，因为确定为实体和反体两种。对于遣余的法，也确定为遮遣和成立两种，因为确定为存在他者遮和不存在他者遮两种。对于各自的体性，有些人说，成立的定义是不依赖所遮遣的区分，而是通过自己的相自在地在心识中显现的方式来认识。分类有显现的成立和遣除的成立两种，或者是有是的成立和有存在的成立两种。遮遣的定义是，它的总义显现依赖于不是它的成立的总义显现，或者通过心识遮断所遮遣的方式来认识的法。法性和胜义谛二者，即使没有实际区分种类不同，但它的总义显现依赖于遮止所遮遣的戏论，因此是遮遣。如果这样，瓶子的总义法，应是成立的定义，因为是所诠释的缘故。不能承认，因为执持瓶子的分别念是区分非瓶子的增益。遮遣的定义也不合理，因为遣除的成立法，应是所诠释，因为是后面的定义。认为胜义谛是遮遣，也是没有区分宗派的场合，因为在经部宗看来，如果是胜义谛，就必须是自相。
English
For the object-possessor, it is determined to be of two types: conceptual and non-conceptual. For the object, it is determined to be of two types: with characteristics and without characteristics. Therefore, saying that it is determined to be of two types: negation and affirmation, is unreasonable. This is because the object-possessor does not encompass both negation and affirmation of exclusion. Moreover, having characteristics and not having characteristics are the ways the mind grasps, not the actual state of the object. Some say that it is not necessary to rely on the distinction of what is to be negated, but rather to recognize it through the way its own appearance freely appears in the mind, and to recognize it through the way it does not appear. It is determined to be these two types, therefore it is determined to be negation and affirmation. This is also unreasonable, because both negation and affirmation of exclusion rely on the distinction of what is to be negated. The self-system is that, in general, phenomena are only numerically determined as negation and affirmation, because they are determined as substance and exclusion. For the phenomena of exclusion, it is also determined as negation and affirmation, because it is determined as existence excluding others and non-existence excluding others. Regarding their respective natures, some say that the definition of affirmation is to be recognized through the way its own appearance freely appears in the mind, without relying on the distinction of what is to be negated. The divisions are appearance affirmation and elimination affirmation, or existence affirmation and being affirmation. The definition of negation is that the general meaning of it appears, relying on the appearance of the general meaning of affirmation that is not it, or the phenomenon to be recognized through the way the mind cuts off what is to be negated. Although the two, the nature of phenomena and ultimate truth, do not actually cut off different types, the appearance of its general meaning relies on the cessation of what is to be negated, so it is negation. If so, the general meaning of a vase, the subject of the phenomenon, should be the definition of affirmation, because it is what is to be expressed. It cannot be admitted, because the conceptual thought that grasps the vase is the imputation of distinguishing what is not a vase. The definition of negation is also unreasonable, because the phenomenon of elimination affirmation should be what is to be expressed, because it is the later definition. To think that ultimate truth is negation is also not distinguishing the occasion of tenets, because in the Sutra School system, if it is ultimate truth, it must be self-characterized.