Tibetan
སོགས་པ་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྫས་གཞན་གྱི་རྟགས་ལས་མེ་ཡོད་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་མཚན་གཞི་ནི། དོན་ལ་ཤ་པ་ཡིན་ཅིང་རྟོག་པས་ཤ་པ་ཡིན་མིན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་དུས་ཀྱི་ཡལ་ག་ལོ་འདབ་དང་བཅས་པ་འཛིན་པའི་དབང་མངོན་ལྟ་བུ་སྟེ། ཆོས་གཞན་གསུམ་ནི་སྔ་མ་ལས་དཔགས་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ་མཚན་གཞི་ནི། ཁ་ཅིག ཡིད་གཟུགས་མཛེས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་དུས་ཀྱི་སྒྲ་འཛིན་ཉན་ཤེས་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། ཡིད་གཟུགས་མཛེས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་དེས་སྒྲ་འཛིན་ཉན་ཤེས་སྐྱེ་བའི་ནུས་པ་ཉམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་གཞན་ཆགས་ཞེས་ནུས་ཉམས་ཚེ། །ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མ་མཐོང་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྟོགས་པ་ནང་དུ་བསྡུས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་གཟུགས་འཛིན་མིག་ཤེས་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ལ་ཡང་ཆོས་གཞན་གསུམ་ནི་སྔ་མ་ལ་དཔགས་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྔ་པ་ནི། ཚད་མ་ཡིན་ན། རང་ངེས་གཞན་ངེས་གང་རུང་གིས་མ་ཁྱབ་སྟེ། དེ་གཉིས་ནི་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་དབང་དུ་བྱས་ཤིང་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ནི་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་དོན་ཡང་རྣམ་ངེས་ལས། ཕན་པ་དང་མི་ཕན་པ་ཐོབ་པ་དང་། སྤོང་བ་ནི་ངེས་པར་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པས་ན་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ངེས་པ་བློའི་ཐ་སྙད་ངེས་ཤེས་དྲངས་པའི་སྒོ་ནས་རང་མཚན་ཡིན་མིན་ལ་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ནི་འཕགས་པ་རྟོག་བཅས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ངེས་ཤེས་དྲངས་པ་སྲིད་ཀྱང་འཕགས་པ་རྟོག་བྲལ་དང་། སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱིས་ངེས་ཤེས་དྲངས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དེ་དག་གིས་རང་མཚན་ཡོད་མེད་ལ་འཇུག་ལྡོག་ཇི་ལྟར་བྱེད་སྙམ་ན། སྤྱིར་ངེས་པ་དྲངས་པའི་སྒོ་ནས་བྱེད་ཚུལ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱེད་ཚུལ་དང་། འཇུག་ལྡོག་བྱེད་ཚུལ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སོ་སྐྱེ་དང་འཕགས་པ་རྟོག་བཅས་ཀྱི་ཚད་མ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འཕགས་པ་རྟོག་བྲལ་གྱི་ཚད་མ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་མོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་སྤྱིར་མཚན་མའི་དོན་ནི་རང་མཚན་ཡོད་མེད་ལ་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པ་ཡིན་ཅིང་། དེ་ལ་གསུམ་ལས། ངེས་པ་བློའི་ཐ་སྙད་ངེས་ཤེས་དྲངས་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མར་འཇོག་པ་ནི། རྣམ་འགྲེལ་ལས། ཡོད་མེ
Chinese
因此，凭借从其他蕴等事物的征相中了知有火的后比量之力来确定。第二种情况，例子是：实际上是树，但当以分别念怀疑是否是树时，执取带有枝叶的树干的根识，像这样。其他三种法应从前面推知。第三种情况，例子是：有些人说，就像对悦意的意像特别贪执时的声识耳识一样。这种说法不合理，因为对悦意的意像特别贪执会削弱产生声识耳识的能力。因为经中说：“贪执他事时，能力衰退，不见识产生。”因此，就像将觉知收摄于内的状态下的色识眼识一样。对于这个例子，其他三种法也应从前面推知。第五点是：如果是量，则不周遍于自证和他证中的任何一个，因为这二者是就世俗名言的量而言的，而瑜伽现量不是世俗名言的量。世俗名言的量的意义，也如《释量论》中所说：“获得利益和不利益，以及舍弃，必定是以正确的知识为先导。”因此，确定是通过引出决定的分别念的术语——决定的智慧，来对自相的有无进行取舍。而瑜伽现量，虽然在圣者有分别的相续中可能引出决定，但在圣者无分别和佛陀圣者的相续中的瑜伽现量不可能引出决定。那么，他们是如何对自相的有无进行取舍的呢？一般来说，有通过引出决定的方式，有通过等持力的方式，以及无法言说取舍方式的三种。第一种是：凡夫和圣者有分别的量。第二种是：圣者无分别的量。第三种是：佛陀圣者相续中的瑜伽现量。这样一来，一般来说，相的意义是对自相的有无进行取舍，对此有三种情况。将决定的分别念的术语——决定的智慧，安立为世俗名言的量，如《释量论》中说：有无
English
Therefore, it is determined by the power of the subsequent inference that understands the existence of fire from the signs of other aggregates, etc. The example for the second case is: in reality, it is a tree, but when one doubts whether it is a tree with conceptual thought, the root consciousness that grasps the trunk with branches and leaves, like this. The other three dharmas should be inferred from the previous one. The example for the third case is: some say that it is like the sound-consciousness ear-consciousness when one is particularly attached to a pleasing mental image. This statement is not reasonable, because being particularly attached to a pleasing mental image weakens the ability to generate sound-consciousness ear-consciousness. Because it is said in the scriptures: "When attached to other things, the ability declines, and the arising of consciousness is not seen." Therefore, it is like the color-consciousness eye-consciousness in the state of collecting awareness inward. For this example, the other three dharmas should also be inferred from the previous one. The fifth point is: if it is a valid cognition, it is not pervaded by either self-cognition or other-cognition, because these two are in terms of conventional valid cognition, and yogic direct perception is not a conventional valid cognition. The meaning of conventional valid cognition is also as stated in the Commentary on Valid Cognition: "Obtaining benefit and non-benefit, and abandoning, must be preceded by correct knowledge." Therefore, determination is to engage in acceptance and rejection of the existence or non-existence of self-characteristics through the introduction of the term of determination of conceptual thought—determined wisdom. And yogic direct perception, although it is possible to introduce determination in the continuum of noble beings with conceptual thought, it is not possible to introduce determination by yogic direct perception in the continuum of noble beings without conceptual thought and Buddhas. Then, how do they engage in acceptance and rejection of the existence or non-existence of self-characteristics? In general, there are three ways: through the way of introducing determination, through the power of samadhi, and the way of acceptance and rejection cannot be expressed. The first is: the valid cognitions of ordinary beings and noble beings with conceptual thought. The second is: the valid cognitions of noble beings without conceptual thought. The third is: yogic direct perception in the continuum of Buddha noble beings. In this way, in general, the meaning of a characteristic is to engage in acceptance and rejection of the existence or non-existence of self-characteristics, and there are three situations for this. Establishing the term of determination of conceptual thought—determined wisdom—as conventional valid cognition, as stated in the Commentary on Valid Cognition: existence or non-existence.