Tibetan
་པར་རྟོག་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག ནོར་བུའི་འོད་ཀྱི་རྟགས་ལས་གཞི་དེར་ནོར་བུར་ཡོད་པར་རྟོགས་པའི་བློ་ནི་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མིན་ཏེ། ནོར་བུ་རྟགས་སུ་བཀོད་ན་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་མེད། ནོར་འོད་རྟགས་སུ་བཀོད་ན་མ་གྲུབ། འོད་ཙམ་རྟགས་སུ་བཀོད་ན་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཞེའོ། །འོ་ན་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུའི་རྟགས་ལས་གཞི་དེར་སཱ་ལུའི་ས་བོན་ཡོད་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། སཱ་ལུའི་ས་བོན་རྟགས་སུ་བཀོད་ན་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་མེད། སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་རྟགས་སུ་བཀོད་ན་མ་གྲུབ། མྱུ་གུ་ཙམ་རྟགས་སུ་བཀོད་ན་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དུ་བའི་རྟགས་ལས་ལ་མེ་ཡོད་དུ་དཔོག་པ་སོགས་འབྲས་རྟགས་ཕལ་ཆེར་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག དུ་བའི་རྟགས་ལས་དུ་ལྡན་གྱི་ལ་ལ་རྟག་པའི་མེ་ཡོད་པར་རྟོགས་པའི་བློ་དེ་རྗེས་དཔག་ཚད་མར་འདོད་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ལ་ལ་ཆོས་ཅན། རྟག་པའི་མེ་ཡོད་དེ། དོན་དམ་པའི་དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ་རློམ་ཚོད་ལ་འཁྲུལ་ཡང་སོང་ཚོད་ལ་མ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྟག་པའི་མེ་དང་། དོན་དམ་པའི་དུ་བ་མ་གྲུབ་ཀྱང་། མེ་ཙམ་དང་། དུ་ཙམ་གྲུབ་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་སྙམ་ན་མི་འཐད་དེ། ཁྱད་པར་བྱེད་ཆོས་རྟག་པའི་མེ་དང་དོན་དམ་པའི་དུ་བ་མ་གྲུབ་ན། དེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་མེ་ཙམ་དང་དུ་ཙམ་ཡང་མ་སྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྗེས་དཔག་གི་མཚན་ཉིད་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་བཤད་པ། གསུམ་པ་མཚན་གཞི་ལ་མཚན་ཉིད་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞུང་ལས་བསྟན་པའི་ཚུལ། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཀྲལ་བའི་ཚུལ། འཐད་པའི་ཕྱོགས་ངོས་བཟུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་མི་བསླུ་བའི་ཤེས་པ་དང་། མཚན་གཞི་མངོན་རྗེས་གཉིས་སུ་ངེས་ན་མཚན་གཞི་དེ་གཉིས་ཀྱི་སྟེང་དུ་མཚན་ཉིད་མི་བསླུ་བའི་ཤེས་པ་ཡོད་པར་རང་ལས་ངེས་པ་ཡིན་ནམ། གཞན་ལས་ངེས་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་འགའ་ཡང་ཚད་མ་དང་ཚད་མིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པ་མེད་པས་བསྟན་བཅོས་ལས་དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། གཉིས་པ་ལྟར་ན། དེ་ལ་ཡང་ངེས་བྱེད་གཞན་དགོས་པས་ངེས་བྱེད་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ལན་ལ། རང་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས། །ཐ་སྙད་ལས་ནི་ཚད་མ་ཉིད། །བསྟན་བཅོས་རྨོངས་པ་བཟློག་བྱེད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞན་ངེས་ཁོ་ནར་
Chinese
驳斥对因的分别。第一种是：有些人认为，从宝珠的光芒的标志，可以推知该处存在宝珠的智慧，这不是比量正量，如果将宝珠作为因，则因和有因不存在；如果将宝珠的光芒作为因，则不成；如果仅将光芒作为因，则不确定。那么，从稻芽的标志，可以推知该处存在稻种的比量正量是不可能的。如果将稻种作为因，则因和有因不存在；如果将稻芽作为因，则不成；如果仅将稻芽作为因，则不确定。如果承认，那么从烟的标志可以推知有火等，大多数果因都会变成错误。第二种是：有些人认为，从烟的标志可以推知有烟的山上存在常火的智慧是比量正量；有些人则说，具支分之山是法，存在常火，因为存在真实之烟。这样写的时候，自以为是的时候会出错，但实际情况却不会出错，这种说法是不合理的，因为关于这方面的三种方式是不成立的。如果常火和真实之烟不成立，但火和烟成立，认为没有过失，这也是不合理的，如果作为特征的常火和真实之烟不成立，那么由其所区分的火和烟也不需要成立。 宣说比量的自相决定之量。 第三，关于在有法上宣说自相决定之量，有三种：经论中所述的方式，智者们解释的方式，以及确定合理的一方。第一种是：如果将量的自相确定为不欺骗的智慧，并将有法确定为现量和比量两种，那么在这两种有法之上，存在自相不欺骗的智慧，是从自身确定的呢？还是从他者确定的呢？如果按照第一种，那么没有人对量和非量的自相感到困惑，因此经论中宣说这二者的自相就变得没有意义；如果按照第二种，那么对此也需要其他的决定者，因此决定者会变成无穷无尽。对此的回答是：从自身了知自身的体性，从名言了知是量，经论是遣除迷惑的。第二种有三种：唯有他者决定
English
Refuting the distinctions of reasons. The first is: Some people think that the wisdom that realizes the existence of a jewel in that place from the sign of the light of the jewel is not a valid inferential cognition, because if the jewel is taken as the reason, then the reason and the subject of the reason do not exist; if the light of the jewel is taken as the reason, then it is unestablished; if only the light is taken as the reason, then it is uncertain. Then, it follows that the valid inferential cognition that realizes the existence of a rice seed in that place from the sign of a rice sprout is impossible. If the rice seed is taken as the reason, then the reason and the subject of the reason do not exist; if the rice sprout is taken as the reason, then it is unestablished; if only the sprout is taken as the reason, then it is uncertain. If you accept this, then most of the causal reasons, such as inferring fire from the sign of smoke, will become erroneous. The second is: Some people think that the wisdom that realizes the existence of a permanent fire on a mountain with smoke from the sign of smoke is a valid inferential cognition; others say that the mountain with parts is the subject, and there is a permanent fire because there is a real smoke. When writing like this, it is said that it is wrong when self-righteous, but not wrong when it is actually the case, which is unreasonable, because the three modes regarding this are not established. If the permanent fire and the real smoke are not established, but the mere fire and the mere smoke are established, and it is thought that there is no fault, it is also unreasonable, because if the distinguishing characteristics of the permanent fire and the real smoke are not established, then the mere fire and the mere smoke distinguished by them also do not need to be established. Explaining the valid cognition that determines the characteristics of inference. Third, regarding explaining the valid cognition that determines the characteristics on the basis of the object, there are three: the way it is taught in the scriptures, the way it is explained by the wise, and identifying the reasonable side. The first is: If the characteristic of valid cognition is determined as non-deceptive wisdom, and the basis of the object is determined as the two, direct perception and inference, then on top of these two bases of the object, does the characteristic of non-deceptive wisdom exist as determined from itself? Or is it determined from others? If according to the first, then no one would be confused about the characteristics of valid and invalid cognition, so teaching the characteristics of these two in the scriptures would become meaningless; if according to the second, then another determiner would be needed for this, so the determiners would become endless. The answer to this is: Understand one's own nature from oneself. From convention is valid cognition. The scriptures are what reverse confusion. It is said. The second has three: Only others determine