Tibetan
གཉིས་ཀས་ཀྱང་ཞེན་པར་བྱས་པའི་ཡུལ་མི་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དང་། ཇི་ལྟར་འདི་དག་རང་གི་ཡུལ་ལ་བསླུ་བར་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ནོར་བུ་དང་བརྒྱུད་ནས་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ལུགས་གསུམ་ལས་དང་པོ་མི་འཐད་དེ། ནོར་བུའི་འོད་ཀྱི་རྟགས་ལས་གཞི་དེར་ནོར་བུ་ཡོད་པ་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་དེ་ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུར་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་ལྟར་འཛིན་པའི་བློ་དེ་རྗེས་དཔག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དུ་བའི་རྟགས་ལས་དུ་ལྡན་ལ་མེ་ཡོད་དུ་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་དེ་དུ་བ་མེར་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །གཞུང་གི་དགོངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་དཔག་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་ན་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཅེས་པའི་ལན་དུ་རྗེས་དཔག་གི་ཆ་ཤས་འགའ་ཞིག་འཁྲུལ་ཡང་ཚད་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བཀོད་པ་ལ་འབྲེལ་མེད་པའི་ཕྱིར། ལུགས་གཉིས་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུར་འཛིན་པའི་བློ་དེ་ནོར་འོད་མཐོང་བའི་དབང་ཤེས་ལ་བྱེད་དམ། རྗེས་ཀྱི་འདི་ནི་ནོར་བུའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པའི་བློ་ལ་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན་མི་འཐད་དེ། དེས་ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུར་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐག་ཁྲ་མཐོང་བའི་དབང་ཤེས་དེས་ཐག་ཁྲ་ལ་སྦྲུལ་དུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་ནི་རྟོག་པ་ཡིན་པས་མངོན་སུམ་དུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞུང་གི་དགོངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་དཔག་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་ན་ཚད་མ་མིན་པར་འདོད་པ་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་ཆ་ཤས་འགའ་ཞིག་ལོག་ཤེས་ཡིན་ཡང་ཚད་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བཀོད་པ་ལ་འབྲེལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འུ་ཡུག་པས་རྒྱན་གྱི་དགོངས་པར་མཛད་ནས་མཛོད་ཕུགས་ན་ནོར་བུ་ཡོད་པའི་འོད་སྒོ་གསེབ་ན་ཤར་བ་ན་ནོར་བུའི་འོད་མཐོང་བའི་དབང་ཤེས་དེ་ནོར་བུ་ལ་གཞན་ངེས་ཚད་མ་དང་། ནོར་འོད་ལ་རང་ངེས་ཚད་མ་ཡིན་ཞེས་བཞེད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དབང་ཤེས་དེ་ནོར་བུ་ལ་གཞན་ངེས་ཚད་མ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་ཚད་མ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུགས་གསུམ་པ་གཞུང་ལ་སྦྱར་བའི་ཚེ་འཐད་པ་ནི་རང་ལུགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་འབྱུང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། མཛོད་ཕུགས་ན་ནོར་བུ་ཡོད་པའི་འོད་སྒོ་གསེབ་ཏུ་ཤར་བ་ན་ནོར་འོད་མཐོང་བའི་དབང་ཤེས་སྐྱེ་ཞིང་དེ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ཏེ། དོན་རང་མཚན་གྱིས་རང་ངོས་ནས་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་གཏད་པ
Chinese
又因为二者都执著于未得之境的缘故。既然这些在欺骗自己的境上没有差别，但以获得能作之理由，有是认识之因与非认识之因的差别，即一者与宝珠有间接联系之故，如是宣说。第二，如是三种理路中，第一种不合理，因为由宝珠之光的相，了知彼处有宝珠的随行比量，成为执宝珠之光为宝珠的意识之故。若许，则由烟之相，了知具烟处有火的随行比量，成为执烟为火的意识之故。也不是论典的意趣，因为回答一切比量是错乱之故，非为量时，说比量的一部分错乱也是量一样，因为没有关联之故。第二种理路也不合理，因为执宝珠之光为宝珠的意识，是对于见宝珠之光的根识而说，还是对于后来的此是宝珠之想的意识而说？若如前者，则不合理，因为彼者没有执宝珠之光为宝珠之故，如见花纹彩带的根识没有执花纹彩带为蛇之故。若如后者，也不合理，因为彼是分别念之故，与现量相违之故。也不是论典的意趣，因为对于认为一切比量是错乱之故，非为量时，说现量的一部分是邪识也是量一样，因为没有关联之故。邬郁巴认为庄严的意趣，在宝库中有宝珠的光芒从门缝中射出时，见宝珠之光的根识，对于宝珠是他义现量，对于宝珠之光是自义现量，如是认为也不合理，因为根识对于宝珠不是他义现量之故，因为彼不是量之故。第三种理路在与论典结合之时，合理的是在自宗的场合中出现。第三，宝库中有宝珠的光芒从门缝中射出时，生起见宝珠之光的根识，并且那是现量，因为义自相由自己方面交付自类的相
English
Also, because both are attached to the unattained object. Since these are no different in deceiving their own objects, but by the reason of obtaining the ability to act, there is a difference between being a cause of knowledge and not being a cause of knowledge, that is, one is indirectly related to the jewel, as stated. Second, among the three systems, the first is unreasonable, because the subsequent inference that understands that there is a jewel in that place from the sign of the light of the jewel becomes the mind that grasps the light of the jewel as the jewel. If you accept that, then the subsequent inference that understands that there is fire in the place with smoke from the sign of smoke becomes the mind that grasps smoke as fire. It is also not the intention of the text, because in response to the statement that all inferences are mistaken and therefore not valid, it is said that even if some parts of the inference are mistaken, they are still valid, because there is no connection. The second system is also unreasonable, because is the mind that grasps the light of the jewel as the jewel referring to the sense consciousness that sees the light of the jewel, or to the subsequent mind that thinks, 'This is a jewel'? If it is the former, it is unreasonable, because it does not grasp the light of the jewel as the jewel, just as the sense consciousness that sees a patterned ribbon does not grasp the patterned ribbon as a snake. If it is the latter, it is also unreasonable, because it is a conceptual thought and contradicts direct perception. It is also not the intention of the text, because in response to the view that all inferences are mistaken and therefore not valid, it is said that even if some parts of direct perception are wrong consciousness, they are still valid, because there is no connection. U Yukpa considers the intention of the Ornament, when the light of a jewel in a treasury shines through a crack in the door, the sense consciousness that sees the light of the jewel is a valid cognition for others with respect to the jewel, and a valid cognition for oneself with respect to the light of the jewel, but this is also unreasonable, because the sense consciousness is not a valid cognition for others with respect to the jewel, because it is not a valid cognition. The third system, when applied to the text, is reasonable in the case of one's own system. Third, when the light of a jewel in a treasury shines through a crack in the door, the sense consciousness that sees the light of the jewel arises, and that is direct perception, because the intrinsic nature of the object, from its own side, delivers the aspect of its own kind.