Chinese
由于不是比量，因此主张唯有现量为量，这有自相矛盾的过失和以实事道理相违的过失两种。第一种，在《释量论》中说：“量与一异而安立，为令他者知其意，亦为遮遣诸余者，故有余量乃应理。”这样说了。第二种，必须承诺否定和肯定之根本是不可避免的矛盾关系，因此，确定它的心识成立为比量。因此，也说：“现量若亦成无义，于不生者即是量。”因为这样说的缘故。第二，对于从声音产生的量否定为量，对于确定颜色无常的心识否定为量，对于认识的意识否定为量，以及将这些方式与其他进行比较，共有四种。第一种，如果从声音产生的量不是包含在两种量中的第三种量，那么，它是从能表达的词语的标志来推断所表达的意义呢？还是推断动机的意图呢？如果按照第一种情况，成为量是不可能的，因为能表达的词语对于所表达的意义，如果没有不出现的关系，那么关系就不会成立。仅仅是普通人的话语是错误的，特殊人的话语难以理解，没有由人造作的话语是不可能的。这由“声音与事物同时”等来表示。如果按照第二种情况，没有包含在现量和比量中的理由就不会成立，因为是比量之量的缘故。那么，它的依据理由是什么呢？比如“瓶子”这个词是所立宗，因为表达意图的动机先出现，所以是能表达的词语。就像这样，“从声音产生”也“为了显示明显意愿”。以及“那些，显示说话者的意图。”这些都表示了这一点。对此，法称论师也认为，需要脱离疯狂、睡眠、习惯、重复和错误这五种状态的词语，但这是为了证实显现表达内容之相的特殊表达意图所需要的，而仅仅证实动机是不需要的，这是很明显的。对此，有些人说，对于一切智者的语言来说，因为没有动机所以是不确定的，这种说法是不合理的，因为对于他来说也有慈悲的动机。
English
Since it is not inference, claiming that only direct perception is valid has the fault of self-contradiction and the fault of contradicting factual reasoning. The first is stated in Pramāṇavārttika: "Since measure and one or the other are established, to make others understand its meaning, and also to reject all others, therefore, there is another measure that is reasonable." The second is that it is necessary to commit to the contradictory relationship that the root of negation and affirmation is inevitable, therefore, the mind that determines it is established as inference. Therefore, it is also said: "If direct perception also becomes meaningless, then that which does not arise is the measure." Because of this. Secondly, there are four types: denying validity to the measure arising from sound, denying validity to the mind that determines color to be impermanent, denying validity to the consciousness of recognition, and comparing these methods with others. The first is, if the measure arising from sound is the third measure that is not included in the two measures, then does it infer the meaning expressed from the sign of the expressive word? Or does it infer the intention of the motivation? If according to the first case, it is impossible to be a measure, because if the expressive word does not have a relationship of non-occurrence with the expressed meaning, then the relationship will not be established. The words of ordinary people are wrong, the words of special people are difficult to understand, and it is impossible for words not made by people. This is indicated by "sounds and things are simultaneous" and so on. If according to the second case, the reason that is not included in direct perception and inference will not be established, because it is the measure of inference. So, what is the basis of its reason? For example, the word "vase" is the subject, because the motivation of the intention to express appears first, so it is an expressive word. Like this, "arising from sound" also "to show obvious intention." And "those, show the intention of the speaker." These all indicate this. On this, Dharmakirti also believes that words that are free from the five states of madness, sleep, habit, repetition, and error are needed, but this is necessary to confirm the special intention to express the appearance of the content of expression, and it is not necessary to only confirm the motivation, which is obvious. On this, some people say that for the language of the omniscient, because there is no motivation, it is uncertain, which is unreasonable, because for him there is also the motivation of compassion.
Tibetan
ཀུན་སློང་ལ་རྟོག་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤཱས། འོན་ཀྱང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་སྨྲ་བའི་རྒྱུ་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྨྲ་བ་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། དེའི་དོན་སྒྲུབ་པའི་བསམ་པས་དེ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཉིད་ནི་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེས་ན་དེ་ནི་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་ནོ་ཞེས་དང་། རྒྱན་ལས་ཀྱང་། དོན་ཀུན་གསལ་བ་ཉིད་དུ་ནི། །ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་འདོད་འཇུག་འགྱུར་ཏེ། །གོམས་ཕྱིར་དེ་ལ་བརྗོད་འདོད་ནི། །གང་ལས་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། ཁ་དོག་མི་རྟག་པར་ངེས་པའི་བློ་དེ་ཚད་མ་གཉིས་སུ་མ་འདུས་པའི་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་ཡིན་ན། དེ་བྱས་རྟགས་ལས་ཁ་དོག་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་བློ་ལ་བྱེད་དམ། ཁ་དོག་འཛིན་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱུང་བའི་ཁ་དོག་མི་རྟག་པར་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་ལ་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན་ཚད་མ་གཉིས་སུ་མ་འདུས་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། རྗེས་དཔག་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཚད་མ་ཡིན་པ་མི་གྲུབ་སྟེ། བཅད་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ངོ་ཤེས་ཀྱི་བློ་ཚད་མ་གཉིས་སུ་མ་འདུས་པའི་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་ཡིན་པ་མི་འཐད་དེ། དེ་ཚད་མ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། དོན་གྱིས་གོ་བའི་ཚད་མ་དང་། དཔེ་ཉེར་འཇལ་གྱི་ཚད་མ་སོགས་ཚད་མ་གཉིས་སུ་མ་འདུས་པའི་ཚད་མ་ཇི་སྙེད་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། ཚད་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་མངོན་རྗེས་གཉིས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་འདུས་ཤིང་། དེར་མ་འདུས་པ་རྣམས་ཚད་མ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མྱོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་པའི་ཚུལ་དང་། རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་པའི་ཚུལ་ལས་གཞན་པའི་གཞལ་བྱ་རྟོགས་ཚུལ་གསུམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲུག་པ་ནི། སྤྱིར་མིང་ལ་བརྗོད་བྱའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་ལྷས་སྦྱིན་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་མིང་ལ་ལྟོས་པ་དང་། ཤིང་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་རིགས་ལ་ལྟོས་པ་གཉིས་སོ། །ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་བཤད་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་པའི་མིང་དང་། བུམ་པ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་འཇུག་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་པའི་མིང་གཉིས་སོ། །འདི་ལ་བཤད་འཇུག་འགལ་བ་དང་། མི་འགལ་བ་དང་། འགལ་ཞིང་མི་འགལ་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བྱེའུ་ཏིལ་འཐུང་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་དང་། བྱ་ལུག་རྫི་མོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་པ་དང་། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི། འགལ་འདུ་མུ་གསུམ་པ་སྟེ། དཔེར་ན་མཚོ་སྐྱེས་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་ན། འཇུག་པ་ནི་པདྨ་ལ་འཇུག་ལ་བ
Chinese
因为动机不被分别念所遍及。夏（藏文：ཤཱས།）。然而，宣说离贪的原因并非没有，而是为了其他宣说者的利益。以成办其利益的意乐而欲宣说，这本身就是唯一的慈悲之体，因此，那是慈悲的自性所显示的。而且，《庄严经论》中也说：“于一切义皆明了，亦有欲说之转变。由串习故于彼等，何者无有欲说者。”如是宣说了。第二，如果确定颜色无常的智慧不是包含在两个量中的第三种聚合，那么，它指的是从所作之因推知颜色无常的智慧呢？还是指在执持颜色的现量之后产生的确定颜色无常的决识？如果按照第一种说法，则不成办不包含在两个量中，因为比量是量。如果按照第二种说法，则不成办是量，因为是决断识。第三，认为名言识的智慧不是包含在两个量中的第三种聚合是不合理的，因为它不是量。第四，凡是所许的以意义理解的量，以及譬喻比对的量等，所有不包含在两个量中的量都不合理，因为是量的都包含在现量和比量之中，而不包含在其中的都不是量，因为除了依靠经验而了知的道理和依靠因相而了知的道理之外，没有第三种可量之境的了知方式。第六，总的来说，如果从所诠释的角度来区分名称，则有如“天授”这样的依于名称的和如“树”这样的依于种类的两种。如果从本体的角度来区分，则有如“一切智”这样的以解释为理由的名称和如“瓶子”这样的以作用为理由的名称两种。其中有解释和作用相违、不相违和既相违又不相违三种。第一种，有如“小鸟喝油”和“牧羊女”等。第二种，有如“一切智”和“眼识”等。第三种，是相违相入的第三种，例如以“海生”为例，其作用是指莲花，而
English
Because the motivation is not pervaded by conceptual thought. Śās (Tibetan: ཤཱས།). However, the reason for speaking about detachment is not non-existent, but for the benefit of other speakers. The very intention to speak with the intention of accomplishing its benefit is the sole essence of compassion, therefore, it is shown by the very nature of compassion. Moreover, the Ornament also says: "In all meanings, there is clarity, and there is also the transformation of wanting to speak. Because of familiarity with them, what does not have the desire to speak?" Thus it is said. Secondly, if the wisdom that ascertains color as impermanent is the third aggregate that is not included in the two valid cognitions, does it refer to the wisdom that understands color as impermanent from the sign of being produced? Or does it refer to the ascertainment that determines color as impermanent that arises after the direct perception that grasps color? If according to the first, then it is not established as not being included in the two valid cognitions, because inference is a valid cognition. If according to the second, then it is not established as being a valid cognition, because it is a decisive cognition. Thirdly, it is unreasonable to consider the wisdom of nominal cognition as the third aggregate that is not included in the two valid cognitions, because it is not a valid cognition. Fourthly, all the valid cognitions that are considered as not being included in the two valid cognitions, such as the valid cognition that understands through meaning and the valid cognition of analogy, are unreasonable, because those that are valid cognitions are included in the two, direct perception and inference, and those that are not included in them are not valid cognitions, because there is no third way of understanding the object of measurement other than the way of understanding based on experience and the way of understanding based on signs. Sixthly, in general, if names are divided from the perspective of what is expressed, there are two types: those that depend on the name, such as "Devadatta," and those that depend on the genus, such as "tree." If divided from the perspective of the entity, there are two types: names that are based on explanation, such as "omniscient," and names that are based on function, such as "pot." Among these, there are three types: explanation and function are contradictory, non-contradictory, and both contradictory and non-contradictory. The first type includes examples such as "sparrow drinking oil" and "shepherdess." The second type includes examples such as "omniscient" and "eye consciousness." The third type is the third of contradiction and inclusion. For example, in the case of "sea-born," its function refers to the lotus, while