Tibetan
ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། སྣང་ཡུལ། གཟུང་ཡུལ། ཞེན་ཡུལ། འཇུག་ཡུལ་དང་བཞི། འཇུག་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་རང་སྤྱི་གཉིས། འཇུག་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་མངོན་ལྐོག་གཉིས། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་བདེན་པ་གཉིས། མཐར་ཐུག་གི་གཞལ་བྱ་རང་མཚན་གཅིག་ཏུ་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡུལ་བཞི་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། ཡུལ་བཞི་སོ་སོའི་རྣམ་བཞག་གོ །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། གཞུང་གང་གིས་ཡུལ་བཞི་བསྟན་དཔྱད། ཆོས་གང་ཡུལ་བཞིར་འགྱུར་དཔྱད། ཡུལ་ཅན་གང་ལ་ཡུལ་བཞི་ཡོད་དཔྱད། ཡུལ་བཞིར་གྲངས་ངེས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཐ་དད་དངོས་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས། །དོན་གཅིག་ཏུ་ནི་སྣང་བའི་བློ། །ཞེས་དང་། དེ་ཉིད་གཞན་ལས་ལོག་པར་ཡང་། །སྣང་སྟེ། ཞེས་པས་རྟོག་པའི་སྣང་ཡུལ་བསྟན། མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དོན་རང་མཚན་དང་ཤེས་པ་རང་མཚན་སྟོན་པའི་གཞུང་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་གྱི་སྣང་ཡུལ་བསྟན། རྣམ་ངེས་ལས། ཚད་མ་གཉིས་ཀ་དངོས་པོ་ཡི། །ཡུལ་ཅན་སྣང་བ་ཐ་དད་པས། །ཞེས་པས་ཚད་མ་གཉིས་ཀའི་སྣང་ཡུལ་བསྟན་ནོ། །མི་གཙང་ཟད་པར་ས་ལ་སོགས། །ཡང་དག་མིན་པའང་སྣང་བ་ཡི། །ཞེས་པས་རྟོག་མེད་འཁྲུལ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་ཡུལ་བསྟན། རྒྱུ་ཡི་དངོས་པོ་མ་གཏོགས་པར། །གཟུང་བ་ཞེས་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །ཞེས་སོགས་སྔར་དྲངས་པའི་ལུང་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་ཡུལ་བསྟན། ཇི་བཞིན་མངོན་ཞེན་མ་ཡིན་ཕྱིར། །གཉིས་པ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་བཞེད། །ཅེས་པས་ཞེན་ཡུལ་བསྟན། ཅི་ནས་སྐྱེས་བུ་དོན་བྱེད་པར། །ནུས་པ་ཤེས་ནས་དེ་སྒྲུབ་ཕྱིར། །འཇུག་པར་འགྱུར་ཞེས་དོན་རྣམས་ལ། །བརྗོད་པར་བྱེད་པའང་སྦྱོར་བར་བྱེད། །ཅེས་པས་སྒྲ་ཡི་འཇུག་ཡུལ་བསྟན། དེ་ནི་བླང་དོར་འབྲས་ཅན་པས། །སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། གང་གི་བདག་ཉིད་མདུན་བྱས་ནས། །བསྒྲུབ་བྱ་དེ་འབྲས་འདོད་པ་ཅན། །སྐྱེས་བུ་འདི་ནི་འཇུག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པས་སྐྱེས་བུའི་འཇུག་ཡུལ་བསྟན་ཅིང་། སྐྱེས་བུའི་འཇུག་ཡུལ་དེ་ཉིད་ལ་ཚད་མའི་འཇུག་ཡུལ་དུ་འཇོག་པ་ནི་གནད་ཀྱི་དོན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་སོ་སོ་ལ་ལྟོས་ནས། སྣང་ཡུལ། ཞེན་ཡུལ། འཇུག་ཡུལ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཡིན་ན། རང་སྣང་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་བློ་དང་། ཞེན་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་རྟོག་པ་དང་། འཇུག་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཚད་མ་གསུམ་ཡོད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། གཟུང་ཡུལ་ནི་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་ལྔ་པོ་ཁོ་ན་ལ་འཇོག་པ་ནི་མདོ་སྡེ་པའི་གྲུབ་མཐའ་འོ། །སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་ནི་གཟུང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་བཞག་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔ་རབས་པ་རྣམས། སྣང་ཡུལ་ཤེས་པ་ཀུན་ལ་ཡོད། །གཟུང་ཡུལ་དོན་རིག་མངོན་སུམ་དབང་། །ཞེན་ཡུལ་རྟོག་པའི་སྒོས་ཆོས་ཡིན། །འཇུག་ཡུལ་དོན་མཐུན་ཀུན་ལ་ཡོད། །ཞེས་གསུངས་པའི་བར་པ་གཉིས་འཐད་ཀྱང་དང་པོ་མི་འཐད་དེ། རྟོག་མེད་ལོག་ཤེས་ཀྱི་སྣང་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཟླ་གཉིས་དེ་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་གི་དབང་ཤེས་ཀྱི་སྣང་ཡུལ་ཡིན་ཡང་ཟླ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་དྲངས་པའི་བཅད་ཤེས་རྣམས་དོན་མཐུན་དུ་འདོད་པར་སྣང་བས། དེ་གཉིས་ཀྱི་འཇུག་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ཚད་མ་སྔ་མའི་འཇུག་ཡུལ་དེ་དེའི་འཇུག་ཡུལ་ཡིན་ནམ། ཚད་མ་སྔ་མའི་འཇུག་ཡུལ་གྱི་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་དེ་དེའི་འཇུག་ཡུལ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། དོན་གཅིག་ཡིན་ན་གཉིས་དོན་མེད། །ཅེས་པའི་རིགས་པས་གནོད་ཅིང་། གཉིས་པ་ལྟར་ན་བཅད་ཤེས་དང་དེ་འདྲེན་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་གཉིས་པོ་དེ་ཚད་མ་ཡིན་མིན་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །མཁས་གྲུབ་གཡག་པས་རིགས་གཏེར་གྱི་དགོངས་པར་མཛད་ནས་རྟོག་པ་ལ་སྣང་ཡུལ་མེད་དེ། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། རང་ཡུལ་སྣང་བས་འཇུག་པར་ཐལ། སྣང་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་འོག་ཏུ་དངོས་མེད་སྣང་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་བའི་གཞུང་རྣམས་དང་བསྒྲིགས་ན་འདྲ་བར་སྣང་ཡང་། སྣང་སེལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་སྣང་ཡུལ་དང་ཡུལ་བཞིར་ཕྱེ་བའི་སྣང་ཡུལ་དོན་མི་གཅིག་སྟེ། སྔ་མ་ནི་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པས་ཡུལ་མཐོང་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ་ཕྱི་མ་ནི་དེར་སྣང་བ་ཙམ་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། རང་ཡུལ་ལ་དངོས་དབང་གིས་འཇུག་པར་ཐལ། དངོས་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་མཚུངས་སོ། །ཡང་རང་རིག་མངོན་སུམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་སྣང་ཡུལ་ཡོད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་སྣང་སེལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་སྣང་ཡུལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་རང་ཡུལ་ལ་སྣང་བས་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྩ་བར་འདོད་ན། ཁས་བླངས་ཏེ། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་གཟུང་ཡུལ་ཡོད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་སྣང་ཡུལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས་སོ། །དེས་ན་སྣང་སེལ་གཉིས་ཀྱིས་ཟླས་ཕྱེ་བའི་སྣང་ཡུལ་དང་། ཡུལ་བཞིའི་ནང་ཚན་དུ་གྱུར་པའི་སྣང་ཡུལ་དོན་གཅིག་པར་འདོད་ཅིང་། སྣང་ཡུལ་དང་གཟུང་ཡུལ་དོན་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ནི་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་ལོ། །རང་ལུགས་ནི་རྟོག་མེད་མ་འཁྲུལ་བའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྣང་ཡུལ་ཡོད་ཅིང་། རྟོག་མེད་འཁྲུལ
Chinese
从方式上区分，有显现境、执取境、耽著境、进入境四种。从进入的方式上分，有自共二种。从进入的境上分，有显隐二种。从本体上分，有二谛。最终的衡量对境归纳为自相一种。第一部分分为两点： общей демонстрации четырех объектов и индивидуальные характеристики четырех объектов. 第一部分有四点：哪些论典阐述了四境的辨析，哪些法成为了四境的辨析，哪些有境具有四境的辨析，确定四境数量的方式。第一点是： 依赖于各种不同的事物， 显现为一个的意识。 以及， 它也显现为与他者相异。 这表明了分别念的显现境。 阐述成为现量境的意义自相和意识自相的论典，表明了现量的显现境。《释量论》中说： 两种量，对于事物， 有境的显现各不相同。 这表明了两种量的显现境。 不净、耗尽的土地等， 也会显现为不真实。 这表明了无分别错乱识的显现境。 除了因的事物之外， 没有什么可以被称为执取。 等等，以上引用的经文表明了执取境。 因为不像如实显现那样执著， 所以第二种被认为是错乱。 这表明了耽著境。 因为从何处人能够成办事情， 知道能力后为了成就它， 说是进入，对于诸义， 述说也是结合。 这表明了声音的进入境。 那是具有取舍果实者， 所以一切人都进入。 以及， 以谁的自性为先， 想要成就的那个果实， 这样的人就会进入。 这表明了人的进入境，并且将人的进入境作为量的进入境是关键所在。第二点是： 一切法都依赖于各自的有境之心， 成为显现境、耽著境、进入境三种。 如果是法， 那么一定具有使其成为显现境的意识， 以及使其成为耽著境的分别念， 以及使其成为进入境的量， 因为这三者是周遍的。 执取境只安立在外五处，这是经部宗的观点。 唯识宗的观点是执取境
English
In terms of classification by method, there are four: appearing object, apprehended object, fixated object, and entering object. In terms of the way of entering, there are two: self and general. In terms of the object of entering, there are two: manifest and hidden. In terms of essence, there are two truths. The ultimate object of measurement is condensed into one: self-character. The first part has two points: a general demonstration of the four objects and individual characteristics of the four objects. The first part has four points: which texts explain the analysis of the four objects, which phenomena become the analysis of the four objects, which object-possessors have the four objects, and the way of determining the number of the four objects. The first point is: Relying on various different things, the mind appears as one. And, it also appears as different from others. This shows the appearing object of conceptualization. The texts that explain the meaning of self-character and the self-character of consciousness, which become the object of direct perception, show the appearing object of direct perception. The Compendium of Valid Cognition says: Both valid cognitions, for things, the appearances of the object-possessors are different. This shows the appearing object of both valid cognitions. Impure, exhausted earth, etc., will also appear as untrue. This shows the appearing object of non-conceptual mistaken consciousness. Apart from the object of cause, there is nothing that can be called apprehension. And so on, the scriptures quoted above show the apprehended object. Because it does not fixate like the appearance of reality, the second is considered to be mistaken. This shows the fixated object. Because from where a person can accomplish things, knowing the ability, in order to accomplish it, it is said to enter, for the meanings, speaking is also combining. This shows the entering object of sound. That is the one with the fruit of acceptance and rejection, so everyone enters. And, with whose self-nature as the front, that fruit that one wants to accomplish, this person will enter. This shows the entering object of a person, and it is the key point to establish the entering object of a person as the entering object of valid cognition. The second point is: All phenomena depend on the respective minds of the object-possessors, becoming three: appearing object, fixated object, and entering object. If it is a phenomenon, then it must have the consciousness that makes it the appearing object, and the conceptualization that makes it the fixated object, and the valid cognition that makes it the entering object, because these three are pervasive. The apprehended object is only established in the outer five sources, which is the view of the Sautrantika school. The view of the Mind-Only school is that the apprehended object
Chinese
没有一定的规律。第三，前代人说：“显现境识蕴皆有，所取境义现量权，耽著境分别之自性，进入境与义合皆有。”其中，中间两个是合理的，但第一个不合理，因为无分别错乱识没有显现境。例如，二月是显现二个月亮的眼识的显现境，但实际上没有二月。最后一个也不合理，因为两个量所引导的决断识似乎被认为是义合的，因此，这两个没有进入境。如果存在进入境，那么是前一个量的进入境是它的进入境呢？还是与前一个量的进入境相似的后一个量是它的进入境呢？如果是前者，那么“若义一则二无义”的理证会造成损害。如果是后者，那么决断识和引导它的两个量，无论是否是量，都没有区别。智者雅巴认为《理藏》的观点是分别没有显现境，如果存在显现境，那么分别有法，因为显现自己的境而进入，是具有显现境的识。他说，如果与下面不成为实无显现境的论典相比较，似乎是相似的，但分为显现和遣除二者的显现境和分为四境的显现境意义不相同，前者是无分别识看到境的方式的差别，后者仅仅安立为在那里显现而已。否则，分别有法，因为以实权进入自己的境，是具有实境的识，也是相同的。此外，自证现量有法，你具有显现境，因为你具有分为显现和遣除二者的显现境，因为你显现自己的境而进入。如果认为根本如此，那么就承认它，那个有法，你具有所取境，因为你具有显现境，周遍是承认的。因此，认为分为显现和遣除二者的显现境和成为四境之一的显现境意义相同，并且认为显现境和所取境意义相同，这是自相矛盾的。自宗是，所有无分别不错乱的识都具有显现境，无分别错
English
There is no fixed rule. Thirdly, the ancients said: "The appearing object is present in all consciousnesses, the apprehended object is the domain of direct perception of meaning, the object of attachment is the specific nature of conceptual thought, the entering object is present in all that agree with the meaning." Among these, the middle two are reasonable, but the first is not, because non-conceptual mistaken consciousness does not have an appearing object. For example, the double moon is the appearing object of the eye consciousness that perceives two moons, but in reality there is no double moon. The last is also unreasonable, because the decisive consciousnesses led by two valid cognitions seem to be considered as agreeing in meaning, therefore, these two do not have an entering object. If there is an entering object, then is the entering object of the former valid cognition its entering object? Or is the latter valid cognition, which is similar to the entering object of the former valid cognition, its entering object? If it is the former, then the reasoning "if the meaning is one, then two are meaningless" will cause harm. If it is the latter, then the decisive consciousness and the two valid cognitions that lead it will become indistinguishable as to whether they are valid cognitions or not. The wise Yakpa, considering the view of the 'Treasury of Reasoning', said that conceptual thought does not have an appearing object, for if it did, conceptual thought would be a subject, because it enters by appearing its own object, it is a consciousness that has an appearing object. He said that if compared with the texts below that do not become substantially non-existent appearing objects, it seems similar, but the appearing object divided into appearance and elimination and the appearing object divided into four objects do not have the same meaning, the former is the difference in the way the non-conceptual consciousness sees the object, while the latter is merely established as appearing there. Otherwise, conceptual thought is a subject, because it enters its own object by substantial power, it is a consciousness that has a substantial object, and it is the same. Furthermore, self-cognizing direct perception is a subject, you have an appearing object, because you have an appearing object divided into appearance and elimination, because you enter by appearing your own object. If it is considered fundamental, then it is acknowledged, that subject, you have an apprehended object, because you have an appearing object, the pervasion is acknowledged. Therefore, considering the appearing object divided into appearance and elimination and the appearing object that has become one of the four objects to have the same meaning, and considering the appearing object and the apprehended object to have the same meaning, is a self-contradiction. The self-system is that all non-conceptual non-mistaken consciousnesses have an appearing object, non-conceptual mis-