Tibetan
ང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ལུགས་བཞི་ལས། དང་པོ་མི་འཐད་དེ། ཚད་མ་དེ་མཚོན་བྱའི་དོན་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་དོན་ལྡོག་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཀྱིས་མཚོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་གཞན་དོན་སྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་དེ་ཡང་མཚོན་བྱའི་དོན་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་དོན་ལྡོག་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཀྱིས་མཚོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྟེ། རིགས་སྒོར། རིགས་མི་མཐུན་སེལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན། ཀུན་བཏུས་ལས། ལོག་རྟོག་སེལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དོན་གྱི་དོན་ལྡོག་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་མཚན་ཉིད་དུ་རིགས་མི་མཐུན་སེལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མ་འཁྲུལ་བའི་ཤེས་པ་བཞག་པ་དང་། ལོག་རྟོག་སེལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེའི་ཟུར་དུ་རྟོག་བྲལ་སྨོས་ཀྱང་དོན་ལྡོག་གཅིག་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མི་བསླུ་བའི་ཤེས་པ་དང་མ་ཤེས་དོན་གསལ་གཉིས་ཀྱང་དོན་ལྡོག་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་མ་ཤེས་དོན་གསལ་དེ་མི་བསླུ་བའི་ཤེས་པ་ལས་མཚན་ཉིད་གཞན་མིན་པར་ཐལ། དེ་ལས་དོན་ལྡོག་གཞན་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན། གཞན་མཚན་ཉིད་གཉིས་པ་ཡིན་ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །རྒྱན་གྱི་བཤད་པ་སྔ་མ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཚད་མ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་འཇོག་པའི་སྐབས་སུ་དོན་དམ་པའི་ཚད་མ་དང་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་མཚན་ཉིད་འཇོག་པ་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་དུ་ན་ཚད་མ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ན་མངོན་རྗེས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཞག་པས་ཀྱང་ཚད་མ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་བཞག་པའི་གོ་ཆོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། རྣམ་འགྲེལ་འདིར་ཚད་མ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དངོས་སུ་སྟོན་པའི་གཞུང་མེད་པར་ཐལ། གཞུང་སྔ་ཕྱི་གང་གིས་ཀྱང་ཚད་མ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཤད་ཡམ་གཉིས་པ་དེ་བོད་ཕལ་ཆེར་གྱིས་འགྲེལ་པ་དེའི་དགོངས་པར་མཛད་པ་ལྟར་ཡིན་ན། མི་འཐད་དེ། གཟུང་བ་འཛིན་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ནི། །མི་འདོད་ཅེས་པ་དང་། མ་ཤེས་དོན་གསལ་གཉིས་ཟློས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་འགྲེལ་པ་དེའི་དགོངས་པ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀ་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རེ་རེ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་དོན་ལྡོག་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་མཚན་ཉིད་ཕྱི་མ་ལ་བཅད་ཤེས་ཚད་མར་ཐལ་བ་གང་གིས་སྤོང་ཞེ་ན་རིགས་པ་སྔ་མས་སྤོང་ཞེས་པའི་དོན་དུ་མངོན་པས་དེ་ལྟར་ན་ཤིན་ཏུ་འཐད་དེ། འོག་རང་ལུགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་འཆད་དོ། །ཆོས་མཆོག་གི་ལུགས་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། མཚན་ཉིད་དུ་བཞག་པའི་ཚིག་དེ་ལ་མ་ཁྱབ་པ་གཅོད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་ན་མ་ཁྱབ་པ་གཅོད་པ་གཞན་ནས་ཁ་བསྐང་བ་དོན་མེད་ཅིང་། མེད་ན་མཚན་ཉིད་སྐྱོན་ཅན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་པའི་དོན་རྟོགས་ཚད་མའི་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་མཚན་ཉིད་མིན་ཞེས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ཡང་གཞུང་གི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་བསླུ་བའི་དོན་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་། དོན་བྱེད་ནུས་པར་གནས་པ་ནི། །ཞེས་དང་། མ་ཤེས་དོན་གསལ་གྱི་དོན་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་ཤེས་པ། །ཤེས་པ་གང་ཡིན་ཞེས་དགོངས་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། བྲམ་ཟེའི་བཞེད་པ་ལ་ཡང་སྔར་མ་རྟོགས་པ་ལ་རྣམ་བཅད་མེད་པས་མི་དགོས་ཏེ། འཛིན་སྟངས་དོན་ལ་མ་འཁྲུལ་བ་དེ་ཡིན་ན། རྟོགས་ཟིན་གྱི་དོན་ལ་མི་འཇུག་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བས་མངོན་སུམ་ལ་མ་ཁྱབ་སྟེ། མངོན་སུམ་ཡིན་ན་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་པའི་དོན་རྟོགས་ཀྱི་དོན་དེ་ནི་དོན་ཡིན་པ་བཞིན་རྟོགས་པ་ལ་བྱེད་ན་མི་སྲིད་དེ། མངོན་སུམ་གྱིས་ཀྱང་དོན་དང་འདྲ་བ་རྟོགས་པ་ལ་དོན་རྟོགས་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་དང་། འབྲས་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་གིས་ཀྱང་དུ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་མེ་བཟུང་བར་རློམ་ཡང་མེ་ཙམ་བཟུང་བའི་ཕྱིར། དེ་དག་གིས་ནི་རིགས་གཏེར་ལས། མི་བསླུ་མ་ཤེས་དོན་གསལ་གཉིས། །རྣམ་གྲངས་པའམ་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ། །མཚན་ཉིད་གཉིས་ཀྱིས་འཇོག་ན་ནི། །མཚོན་བྱ་དེ་ཡང་གཉིས་སུ་འགྱུར། །མཚན་མཚོན་གཉིས་སུ་འདོད་ན་ཡང་། །སྤྱི་མཚན་གཅིག་པ་མི་སྲིད་འགྱུར། །མ་ཁྱབ་གཅོད་ཚུལ་འདིར་མི་འཐད། །གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་དགོངས་པ་མིན། །མི་དགོས་མ་ཁྱབ་མི་སྲིད་གསུམ། །བདེན་པའི་དོན་རྟོགས་འདོད་ན་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་ལེགས་པར་བཤད་དོ། །ད་ནི་བོད་ཀྱི་འདོད་པ་ལ་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ། གཞུང་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་རེ་རེ་བསྟན་པས་གཉིས་ཀ་སྡོམ་པ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་གཅིག་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་གསར་དུ་མི་བསླུ་བའི་རིག་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་ལྷའི་དགོངས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། གཞན་མཚན་ཉིད་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲས་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་མི་བསླུ་བའི་ཤེས་པ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ལ་མ་ཤེས་དོན་གསལ་མ་སྨོས
Chinese
我是这样认为的。像这样四种方式中，第一种不合理，因为这个量成为所诠释的意义是两个不同的事物，因为那个意义要用两个不同的反体来诠释。如果说，为了他者而成立的正确的所立宗，也成为所诠释的两个不同的事物，因为那个意义要用两个不同的反体来诠释，那么，理由不成立，因为在理门中，是以排除异品的方式，将定义的支分简略地显示出来。在《集论》中，是以排除邪分别的方式，将定义的支分广大地宣说，仅仅是这样而已，意义的反体实际上是一个。例如，现量作为定义，是以排除异品的方式，安立不欺骗的意识，以排除邪分别的方式，在那上面加上离分别，但意义的反体是一个。如果说，不欺骗的意识和未知的意义明了，这两个意义的反体是一个，所以没有过失，那么，那么未知的意义明了，就成为不是不欺骗的意识之外的另外一个定义了，因为它不是从那个之外的另外一个反体。如果承认，就和“另外是第二个定义”相违背。庄严的之前的解释也不合理，因为在安立量总体的定义的时候，分为胜义量和世俗量两种来安立定义是不相关的，另外，如果问量总体的定义是什么，回答分为现量和比量两种，安立那两种的定义，也成为安立量总体的定义的缘故。另外，在此《释量论》中，成为没有直接显示量总体定义的论典，因为无论之前的论典还是之后的论典，都没有显示量总体的定义。如果说，第二种解释是大多数藏人认为的那个解释的意图，那么，不合理，因为“为了所取而执著，不是世俗”，并且有未知意义明了二者重复的过失。然而，那个解释的意图，前后两个都是各自完整的定义，因为那两个意义的反体是一个。那么，对于后面的定义，被截断的意识成为量，用什么来遣除呢？如果说用之前的道理来遣除，那么就显现出是那个意思
English
I think so. Among these four ways, the first is unreasonable because that valid cognition becomes two different things to be interpreted, because that meaning is to be interpreted by two different counter-entities. If it is said that the correct thesis established for the sake of others also becomes two different things to be interpreted, because that meaning is to be interpreted by two different counter-entities, then the reason is not established, because in the Gate of Reasoning, the definition is shown in a simplified way by excluding dissimilar classes. In the Compendium, the definition is explained extensively by excluding wrong discriminations, it is only like this, the counter-entity of the meaning is actually one. For example, as a definition, direct perception is established as a non-deceptive consciousness by excluding dissimilar classes, and by excluding wrong discriminations, freedom from conceptuality is added to it, but the counter-entity of the meaning is one. If it is said that the non-deceptive consciousness and the clarity of unknown meaning are also one counter-entity of meaning, so there is no fault, then, then the clarity of unknown meaning becomes not another definition other than the non-deceptive consciousness, because it is not another counter-entity other than that. If you admit it, it contradicts "the other is the second definition." The previous explanation of the Ornament is also unreasonable, because when establishing the definition of the general valid cognition, it is irrelevant to divide it into two types, ultimate valid cognition and conventional valid cognition, to establish the definition, and otherwise, if asked what is the definition of the general valid cognition, the answer is to divide it into two types, direct perception and inference, and establishing the definition of those two also becomes the reason for establishing the definition of the general valid cognition. Furthermore, in this Commentary on Valid Cognition, it becomes a treatise that does not directly show the definition of the general valid cognition, because neither the previous nor the subsequent treatises have shown the definition of the general valid cognition. If it is said that the second explanation is the intention of that commentary as most Tibetans think, then it is unreasonable, because "clinging to the grasped is not conventional," and there is the fault of repeating the clarity of unknown meaning. However, the intention of that commentary, both the former and the latter are each complete definitions, because the counter-entity of those two meanings is one. Then, for the latter definition, what eliminates the fact that the interrupted consciousness becomes valid cognition? If it is said that it is eliminated by the previous reasoning, then it appears to be that meaning.
Chinese
如此甚为合理，下文将在自宗的章节中阐述。然法胜之宗亦不合理，若所立之定义之词具有遮遣不遍之能力，则由他处补充遮遣不遍者毫无意义，若无此能力，则定义将成有过失。将“通达真实义”视为量之作用而非定义，此二分法亦非论典之意趣，因于阐释“不欺”之义时亦云：“能作义利者，是（དོན་བྱེད་ནུས་པར་གནས་པ་ནི།）。”又于阐释“未识义明”之义时亦云：“不识自性者，是识为何（རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་ཤེས་པ། །ཤེས་པ་གང་ཡིན་）？”故如是说。于婆罗门之观点，因于先前未证悟时无有决断，故无需遮遣，若执持之方式不于义上错乱，则因其不涉入已证悟之义而周遍。遣除增益不周遍于现量，因若为现量则与断除增益相违故。“通达真实义”之义，若作如义而通达，则不可能，因现量亦将如义而通达立为义通达之故，且依于果相之比量亦自诩执持烟之因之火，然仅执持火而已。彼等出自《理藏》：不欺未识义明二（མི་བསླུ་མ་ཤེས་དོན་གསལ་གཉིས།），是异名或分而说（རྣམ་གྲངས་པའམ་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ།）。若以二定义安立（མཚན་ཉིད་གཉིས་ཀྱིས་འཇོག་ན་ནི།），则所诠亦将成二（མཚོན་བྱ་དེ་ཡང་གཉིས་སུ་འགྱུར།）。若欲二名诠二义（མཚན་མཚོན་གཉིས་སུ་འདོད་ན་ཡང་།），则总名一义不可能（སྤྱི་མཚན་གཅིག་པ་མི་སྲིད་འགྱུར།）。此处遮遣不遍之方式不合理（མ་ཁྱབ་གཅོད་ཚུལ་འདིར་མི་འཐད།），分为二者非为意趣（གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་དགོངས་པ་མིན།）。无需、不遍、不可能三者（མི་དགོས་མ་ཁྱབ་མི་སྲིད་གསུམ།），若欲通达真实义则有（བདེན་པའི་དོན་རྟོགས་འདོད་ན་ཡོད།）。如是善说其义。今当观察藏人之观点，某些人说：前后二论典各示一定义之一部分，二者总合则为量之圆满定义。故量之新定义为不欺之识，且此亦为天神之意趣，因他人说是第二定义，乃以定义之部分以定义之语词表示之故。若尔，于显示不欺之识为量之定义时，未言未识义明。
English
This is very reasonable, and it will be explained in the section on our own system below. However, the system of Dharmottara is also unreasonable. If the word used to establish the definition has the power to eliminate the non-pervasive, then it is meaningless to supplement the elimination of the non-pervasive from elsewhere. If it does not have this power, then the definition will be flawed. Dividing "understanding the meaning of truth" as the function of valid cognition rather than its definition is also not the intention of the scriptures. For when explaining the meaning of "non-deceptive," it is said, "That which is capable of performing a function (དོན་བྱེད་ནུས་པར་གནས་པ་ནི།)." And when explaining the meaning of "clarifying the meaning of what is not known," it is said, "What is the knowledge that does not know its own nature (རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་ཤེས་པ། །ཤེས་པ་གང་ཡིན་)?" Therefore, it is said so. In the view of the Brahmins, there is no need for elimination because there is no determination when one has not previously realized it. If the way of grasping is not mistaken about the meaning, then it is pervasive because it does not involve the meaning that has already been realized. Eliminating imputation does not pervade direct perception, because if it is direct perception, it contradicts cutting off imputation. If the meaning of "understanding the meaning of truth" is to understand as it is, then it is impossible, because even direct perception understands something similar to the meaning and establishes it as understanding the meaning. And even inference based on the sign of the effect claims to grasp the fire that is the cause of smoke, but only grasps the fire itself. These are from the Treasure of Reasoning: Non-deceptive and clarifying the meaning of what is not known (མི་བསླུ་མ་ཤེས་དོན་གསལ་གཉིས།), are synonyms or spoken separately (རྣམ་གྲངས་པའམ་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ།). If established by two definitions (མཚན་ཉིད་གཉིས་ཀྱིས་འཇོག་ན་ནི།), then what is to be defined will also become two (མཚོན་བྱ་དེ་ཡང་གཉིས་སུ་འགྱུར།). Even if you want two names to define two meanings (མཚན་མཚོན་གཉིས་སུ་འདོད་ན་ཡང་།), it is impossible for a general name to have one meaning (སྤྱི་མཚན་གཅིག་པ་མི་སྲིད་འགྱུར།). The way of eliminating the non-pervasive is not reasonable here (མ་ཁྱབ་གཅོད་ཚུལ་འདིར་མི་འཐད།), dividing it into two is not the intention (གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་དགོངས་པ་མིན།). Unnecessary, non-pervasive, and impossible, three (མི་དགོས་མ་ཁྱབ་མི་སྲིད་གསུམ།), if you want to understand the meaning of truth, then they exist (བདེན་པའི་དོན་རྟོགས་འདོད་ན་ཡོད།). Thus, the meaning is well explained. Now we should examine the views of the Tibetans. Some say that the earlier and later scriptures each show one aspect of the definition, and the combination of the two shows one complete definition of valid cognition. Therefore, the new definition of valid cognition is non-deceptive knowledge, and this is also the intention of the gods, because others say that it is the second definition, which is because the aspect of the definition is indicated by the word of the definition. If so, when showing non-deceptive knowledge as the definition of valid cognition, the meaning of clarifying what is not known is not mentioned.