Chinese
因为在愚人面前显现为名称。也显现为一个本体，因为执着于“鼓胀的肚子是瓶子”。对于臆测来说，没有那样的区分，因为臆测的名称和所指都是一个自相。其他的似乎连稍微倾向于思考都没有。第二，详细确定量（ प्रमाण ）的体性，有二：确定体性，以及它如何断除增益。第一有三：破除他宗安立，安立自宗，遣除对此的诤论。第一，理自在（Rigs pa'i dbang phyug）说，不欺惑的知识和不了解而能明了意义，二者是量的体性，对此，天（Lha）和释迦（Shakya）二者认为每一个都是完整的量的体性，并且认为意义相异。在天（Lha）的注释中，如是宣说不欺惑是量的体性。不了解而能明了意义也是其他的第二个体性。在其注释中说，释迦（Shas）其他的第二个体性，是世间所衡量，此为一个，此为其他的第二种。庄严者（རྒྱན，rgyan）的两种解释中，第一种是，胜义量和世俗量二者，第一种是，无二体验的知识，是圣者们各自以自证智对境清晰体验的那个。其体性是不了解而能明了意义，而不是不欺惑，因为没有获得考察的意义。第二种是，存在于凡夫相续中，显现为能取所取的二取之间的，可以称为世俗的，其体性是不欺惑的知识，因为获得了决断的意义。庄严（རྒྱན，rgyan）的注释中说，此处“意义”一词是指胜义，所谓“不了解而能明了意义”的词语，意思是明了胜义。并且说，这是胜义量的体性，前者是世俗的。理藏自释中说，世俗量的体性，认为是不欺惑和不了解而能明了意义的集合。第二种解释是，不欺惑是量的体性。
English
Because it appears as a name to fools. It also appears as one entity, because of the clinging to "the bulging belly is a pot." For conjecture, there is no such distinction, because both the name and the referent of conjecture are one self-character. Others do not seem to be even slightly inclined to thinking. Second, to specifically determine the nature of valid cognition (Pramana), there are two: determining the nature, and how it cuts off superimpositions. The first has three: refuting the establishment of others, establishing one's own system, and refuting disputes about it. First, the Lord of Reasoning (Rigs pa'i dbang phyug) said that non-deceptive knowledge and clarifying the meaning of what is not understood are the nature of valid cognition. To this, Lha and Shakya both consider each to be a complete nature of valid cognition, and they also consider the meanings to be different. In Lha's commentary, it is said that non-deception is the nature of valid cognition. Clarifying the meaning of what is not understood is also another second nature. In its commentary, it is said that Shakya's other second nature is what the world measures, this is one, and this is another second kind. Among the two explanations of the Ornament (རྒྱན, rgyan), the first is that of the ultimate valid cognition and the conventional valid cognition. The first is the knowledge of non-dual experience, which is clearly experienced by the noble ones themselves with their own self-cognizant wisdom. Its nature is clarifying the meaning of what is not understood, not non-deception, because the meaning of investigation is not obtained. The second is what exists in the continuum of ordinary beings, appearing between the two graspers of grasper and grasped, which can be called conventional, and its nature is non-deceptive knowledge, because the meaning of decision is obtained. In the commentary of the Ornament (རྒྱན, rgyan), it is said that here the word "meaning" refers to the ultimate, and the phrase "clarifying the meaning of what is not understood" means clarifying the ultimate. And it is said that this is the nature of ultimate valid cognition, and the former is conventional. In the self-commentary of the Treasury of Reasoning, it is said that the nature of conventional valid cognition is considered to be the collection of non-deception and clarifying the meaning of what is not understood. The second explanation is that non-deception is the nature of valid cognition.
Tibetan
་བཞག་པ་ལ། བཅད་ཤེས་ཀྱང་ཚད་མར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དུ་མ་ཤེས་དོན་གསལ་གསུངས་པས་གཉིས་ཀས་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་གཅིག་བསྟན་པར་བཞེད་དེ། རྒྱན་ལས། ཡང་ན་འདི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདིས་གསལ་བར་བྱེད་པས་ན་གསལ་བྱེད་དེ། མ་ཤེས་པའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་པའི་ཤེས་པ་ནི་མ་ཤེས་པའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། སོ་སོར་བཟུང་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་རྣམ་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གིས་རྣམ་ངེས་ལས་འདི་དག་གིས་དོན་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས་འཇུག་པ་ན་དོན་བྱ་བ་ལ་བསླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་ཚིག་གསུམ་གྱིས་བསྟན་པའི་མི་བསླུ་བ་ཆོས་གསུམ་ལྡན་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། ཆོས་གསུམ་ནི། ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་དོན་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ། ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་བཟུང་བའམ་མ་བཟུང་བའི་དོན་ཅི་རུང་རུང་ཐོབ་པ་མིན་གྱི་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་འཇུག་ཡུལ་ཐོབ་པའོ། །བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་དོན་ཡོངས་སུ་གཅོད་བྱེད་ལ་གནས་པའི་ནུས་པའོ། །དེ་ལ་ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་གྱིས་དངོས་པོ་འཛིན་པ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་གཅོད། ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་མི་སྲིད་པ་གཅོད། བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱབ་ཆེས་པ་གཅོད་ལ། མ་ཁྱབ་པ་གཅོད་པ་ཞིག་ཁ་བསྐང་ངོ་། །བདེན་པའི་དོན་རྟོགས་ནི་ཚད་མའི་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུང་ངོ་། །བྲམ་ཟེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ནི་བདེན་པའི་དོན་རྟོགས་ཆོས་གསུམ་ལྡན་ཏེ། དེ་ཡང་སྔར་མ་རྟོགས་པའི་དོན་ལ་འཛིན་སྟངས་མ་འཁྲུལ་བས་སྒྲ་འདོགས་སེལ་བའོ། །དེ་ཡང་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་ཏེ། ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་ནི་བཟློག་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཚད་མས་དགག་སྒྲུབ་དངོས་སུ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་སྔར་མ་རྟོགས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཡུལ་དུས་རྣམ་པ་སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བའི་རིགས་སྔར་མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པའོ། །འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་རང་གིས་སྒྲོ་མ་བཏགས་ཀྱི་དོན་ལ་མི་འཁྲུལ་བའོ། །ཁྱད་པར་གསུམ་ལ་བྱེད་པ་ཡང་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བའི་བྱེད་པས་གཅིག་གིས་གྲུབ་པ་གཅིག་གིས་མི་འགོག ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་སྔར་མ་རྟོགས་པའི་བྱེད་པས་གཅིག་གིས་གྲུབ་པ་གཅིག་གིས་མི་སྒྲུབ། འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དོན་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་བྱེད་པས་གཅིག་གིས་གྲུབ་པ་དང་གཅིག་གིས་གྲུབ་པ་མི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་གསུ
Chinese
在确立之时，为了避免断识也变成量，所以说了“未识义明”，认为两者共同揭示了一个圆满的定义。如《庄严论》中说：“或者这是量的定义。因为它使之明了，所以是明了者，使未识之义明了的知识是量。”世俗的知识不是使未识之义明了，因为仅仅是显示了各自所执著的色等形象。法称论师在《释量论》中，以“这些完全确定了义而进入，因为在义的作用上没有欺骗”这三个词所揭示的不欺骗，被认为是具备三种法相的量的定义。三种法相是：自性的差别，获得义的作用；境的差别，不是获得已执著或未执著的任何义，而是获得完全确定的进入之境。作用的差别，是安住于完全断定义的作用之能力。其中，以自性的差别遮止了执著事物是量的定义；以境的差别遮止了不可能；以作用的差别遮止了过于宽泛，并补充了遮止不周遍之处。证悟真实的意义是量的作用，而不是定义。顺婆罗门者认为，证悟真实的意义具备三种法相，也就是对于先前未证悟的意义，以不错误的执著方式消除增益。这也具备三种差别：自性的差别仅仅是消除反面的增益，而不是量实际进行破立。境的差别是先前未证悟的意义，也就是对于未区分处所、时间和形象的种类，证悟先前未证悟的。执著方式的差别是不迷惑自己未增益的意义。三种差别也有三种作用：自性的差别，以消除增益的作用，一个成立，一个不遮止；境的差别，以先前未证悟的作用，一个成立，一个不成立；执著方式的差别，以不迷惑意义的作用，一个成立，与一个成立不相违。以上是带有详细解释的三
English
In establishing it, in order to avoid the fault of even decisive cognition becoming a valid cognition, it is said "clarifying the meaning of what is not known," and it is considered that both together reveal one complete definition. As it is said in the Ornament: "Or this is the definition of valid cognition. Because it clarifies, it is a clarifier; the knowledge that clarifies the meaning of what is not known is valid cognition." Conventional knowledge does not clarify the meaning of what is not known, because it merely shows the appearance of the forms, etc., that are grasped separately. Acharya Dharmakirti, in the Pramāṇaviniścaya, considers the definition of valid cognition to be the non-deception revealed by the three words "these completely determine the meaning and enter, because there is no deception in the function of the meaning," which possesses three characteristics. The three characteristics are: the difference of nature, the ability to obtain the meaning; the difference of object, not obtaining any meaning that is grasped or not grasped, but obtaining the object of entry that is completely determined. The difference of function is the ability to abide in the function of completely determining the meaning. Among these, the difference of nature prevents grasping things as the definition of valid cognition; the difference of object prevents the impossible; the difference of function prevents being too broad, and supplements what prevents being non-pervasive. Realizing the true meaning is the function of valid cognition, not the definition. Those who follow the Brahmins believe that realizing the true meaning possesses three characteristics, that is, eliminating the superimposition with an unerring grasping for the meaning that was not previously realized. This also possesses three differences: the difference of nature is merely eliminating the superimposition of the opposite side, not that valid cognition actually performs refutation and establishment. The difference of object is the meaning that was not previously realized, that is, realizing what was not previously realized in the categories that do not distinguish place, time, and form. The difference of grasping is not being confused about the meaning that one has not superimposed oneself. The three differences also have three functions: the difference of nature, with the function of eliminating superimposition, one is established, and one does not prevent; the difference of object, with the function of what was not previously realized, one is established, and one is not established; the difference of grasping, with the function of not being confused about the meaning, one is established, and it is not contradictory to one being established. The above is the three with detailed explanations.