Tibetan
་པའི་གོང་དུ་མ་ཁྱབ་ཁྱབ་ཆེས་མི་སྲིད་གསུམ་གྱི་སྐྱོན་སྤོང་མི་ནུས་པར་ཐལ། མི་བསླུ་བའི་ཤེས་པ་དེ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་རྫོགས་མིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ། མིང་དང་རིགས་སོགས་སྦྱོར་བ་ཡི། །རྟོག་པ་དང་བྲལ་མངོན་སུམ་མོ། །ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ལ་མ་ཁྱབ་ཁྱབ་ཆེས་མི་སྲིད་གསུམ་གྱི་སྐྱོན་སྤོང་མི་ནུས་པར་ཐལ། རྟོག་བྲལ་གྱི་ཤེས་པ་དེ་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་རྫོགས་མིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤིན་ཏུ་འདོད་དེ། མ་འཁྲུལ་བ་མ་སྨོས་པའི་གོང་དུ་རྟོག་བྲལ་གྱི་ཤེས་པ་ལ་མ་ཁྱབ་ཁྱབ་ཆེས་མི་སྲིད་གསུམ་གྱི་སྐྱོན་སྤོང་བ་མ་མཛད་ཅིང་། མ་ཤེས་དོན་གསལ་མ་སྨོས་པའི་གོང་དུ་མི་བསླུ་བའི་ཤེས་པ་ལ་སྐྱོན་གསུམ་སྤོང་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསར་དུ་མི་བསླུ་བའི་རིག་པ་ཞེས་པའི་གསར་དུ་ལ་རྣམ་བཅད་ཡང་མེད་དེ། རྟོགས་ཟིན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་བཅད་ཤེས་དེ་མི་བསླུ་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟོགས་ཟིན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པས་རྟོགས་པའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷའི་དགོངས་པར་འདོད་པ་དང་འགལ་ཏེ། གསར་དུ་ཞེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་དེ་ཆོས་ཅན། ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་གཉིས་པ་དེ་ཡིན་པར་ཐལ། མ་ཤེས་དོན་གྱི་གསལ་བྱེད་ཀྱང་། །ཞེས་པའི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁས། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་དང་པོ་དེ་མིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། བསལ་བ་ཁས། དེས་ན་ལྷའི་དགོངས་པ་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏས་ལོངས་སོ། །ཁ་ཅིག་གཞུང་ཕྱི་མས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་དང་། མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་གང་ཡང་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པར་མི་བསླུ་བའི་ཆ་ཤས་ཙམ་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་བྱེད་ནུས་པར་གནས་པ་དེ་མི་བསླུ་བ་ཡིན་པར་མ་ཟད་མ་ཤེས་དོན་གསལ་ཀྱང་མི་བསླུ་བའི་དོན་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དང་། གཞན་དག་སྔ་མས་ཡུལ་གྱི་མི་བསླུ་བ་དང་། ཕྱི་མས་ཡུལ་ཅན་གྱི་མི་བསླུ་བ་བསྟན་ཞེས་ཟེར་བ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཕྱི་མས་མི་བསླུ་བའི་ཆ་ཤས་ཙམ་བསྟན་ན་སྔོ་འཛིན་མངོན་སུམ་གྱི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པའི་སྔོན་པོ་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཚད་མར་ཐལ། མ་ཤེས་དོན་གསལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་རྩོད་པ་འབྲེལ་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག གཞུང་སྔ་མས་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་རྫོགས་བསྟན་པས་རང་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་དབྱེ་བ་བསྟན་ཏེ། རང་ལས་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་དང་། མ་ཤེས་དོན་གས
Chinese
之前没有说不遍、遍太过、不可能这三种过失，因此不能够遣除，因为不欺骗的知识不是量的所有相。如果说，“名和种类等结合的，离分别现量”，这句话中的现量的相，不能够遣除不遍、遍太过、不可能这三种过失，因为离分别的知识不是现量的所有相。如果这样说，非常赞同，因为没有说不欺骗之前，对于离分别的知识，没有做遣除不遍、遍太过、不可能这三种过失；没有说不了解之义的明了之前，对于不欺骗的知识，做了遣除三种过失。新说的不欺骗的智慧中的“新”，也没有断定，因为缘取已经了解之义的断定识不是不欺骗，因为缘取已经了解之义，不做了解的事业。与天神的想法相违背，因为“新”的相的支分，是法，是量的相的第二个支分，因为“不了解之义的明了也”的量的相的支分之故。承许宗法和周遍。如果承许，那么，它是法，不是量的相的第一个支分，因为那个承许的缘故。遮破承许。因此天神的想法被萨迦班智达破坏了。有些人说，后面的论典不是指相的支分，也不是指相的所有圆满，只是指不欺骗的部分，因为安住于能作义是不欺骗，而且不了解之义的明了也是不欺骗的意义之故，这样说。其他人说，前面指境的不欺骗，后面指有境的不欺骗，这样说也不合理，如果后面只是指不欺骗的部分，那么，青色执着的现量之后产生的确定青色的定解，是法，应成量，因为是不了解之义的明了之故，这样的辩论会变成不相干。还有些人说，前面的论典指量的所有相，从“从自性中自己了解”以下指差别，因为“从自性中”等指名言的量，不了解之义明
English
Before that, it is impossible to eliminate the three faults of non-pervasion, over-pervasion, and impossibility, because non-deceptive knowledge is not the complete definition of validity. If it is said that the definition of direct perception in the phrase "Direct perception is free from conceptualization, combining names and types, etc." cannot eliminate the three faults of non-pervasion, over-pervasion, and impossibility, because knowledge free from conceptualization is not the complete definition of direct perception. If so, it is highly accepted, because before mentioning non-deception, the elimination of the three faults of non-pervasion, over-pervasion, and impossibility was not done for knowledge free from conceptualization; and before mentioning the clarity of the meaning not understood, the elimination of the three faults was done for non-deceptive knowledge. There is also no determination in the "new" of the newly stated non-deceptive knowledge, because the decisive knowledge that engages with the meaning already understood is not non-deceptive, because it does not perform the action of understanding by engaging with the meaning already understood. It contradicts the intention of the gods, because the part of the definition of "new" is the subject, it is the second part of the definition of validity, because it is the part of the definition of validity that says "also clarifies the meaning not understood." The sign and pervasion are accepted. If accepted, then that is the subject, it is not the first part of the definition of validity, because of that acceptance. Rejection is accepted. Therefore, the intention of the gods was destroyed by Sakya Pandita. Some say that the later text does not indicate any part of the definition or the complete definition, but only indicates a part of non-deception, because abiding in the ability to perform the meaning is non-deceptive, and also the clarity of the meaning not understood is also the meaning of non-deception, so they say. Others say that the former indicates the non-deception of the object, and the latter indicates the non-deception of the subject, which is also unreasonable. If the latter only indicates a part of non-deception, then the definite knowledge that ascertains blue, which arises after the direct perception of grasping blue, is the subject, it should be valid, because it is the clarity of the meaning not understood, so the debate would become irrelevant. Again, some say that the former text indicates the complete definition of validity, and from "understanding one's own nature from oneself" onwards, it indicates the distinction, because "from oneself" etc. refers to the validity of convention, and the clarity of the meaning not understood.
Tibetan
ལ་གྱིས་དོན་དམ་པའི་ཚད་མ་བསྟན་པས་སྐྱེས་འཕགས་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་བསྟན། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་མངོན་རྗེས་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་ནི་གཞལ་བྱ་གཉིས་ཕྱིར་ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་བསྟན་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། རང་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས། །ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་མཚན་གཞི་ལ་མཚན་ཉིད་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། མ་ཤེས་དོན་གྱི་གསལ་བྱེད་ཀྱང་། །ཞེས་པས་དོན་དམ་པའི་ཚད་མ་ཁོ་ན་བསྟན་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་ཤེས་པ། །ཤེས་པ་གང་ཡིན་ཞེས་དགོངས་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག སྔ་མས་ཆོས་གྲགས་རང་ལུགས་ཀྱི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་གིས་མ་ཤེས་དོན་གསལ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་དང་ཡང་དགོངས་པ་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ལ་མ་ཤེས་དོན་གྱི་གསལ་བྱེད་ཀྱང་ཞེས་པ་འདི་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་དགོངས་ཕྱིར། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་རིགས་གཏེར་གྱི་དགོངས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་ལས། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་གཞུང་གི་ཆ་འགའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཤེས་དོན་གསལ་དུ་གསུངས་ལ། དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་དེ་གཉིས་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་མཛད་ནས་བློ་དེ་དོན་དེ་ལ་མི་བསླུ་བ་ཉིད་ལ་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་བ་ཡང་མི་འཐད་དེ། འདིར་ཆོས་གྲགས་རང་ལུགས་ཀྱི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་བཞག་ནས་ཕྱོགས་གླང་གི་དགོངས་པ་དང་མི་འགལ་བ་འཆད་པ་སྐབས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕྱོགས་གླང་གི་དགོངས་པ་ཉིད་འཆད་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཞེས་དགོངས་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ཡང་གཞུང་སྔ་ཕྱི་གཉིས་འགལ་བ་སྤོང་བ་མ་ཡིན་གྱི་མ་ཤེས་དོན་གསལ་གྱི་དོན་ཉིད་འཆད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་གཏེར་གྱི་དགོངས་པ་ནི་གཏན་མིན་ཏེ། ཕྱོགས་གླང་གི་གཞུང་གི་ཆ་འགའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཤེས་དོན་གསལ་དུ་གསུངས་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་ནུས་པས་གཞུང་གི་ཆ་འགའ་ཞིག་ཏུ་མི་བསླུ་བར་གསུངས་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་དུ་ན་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་མ་ཤེས་དོན་གསལ་དུ་གསུངས་ལ་ཞེས་འབྱུང་རིགས་ཀྱི་གཞུང་གི་ཆ་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཞེས་པ་ལ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་དེ་གཉིས་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་མཛད་ནས་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་ནུས་པས་མི་བསླུ་བའི་ཤེས་པ་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་གི་གཞུང་ལས་བཤད་པར་གྲུབ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཞེས་པའི་ཚིག་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་དུ་ན་དེ་དང་ཞེས་པའི་ཚིག་འབྱུང་རིགས་པ་ལ་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་
Chinese
有人说，通过理证显示了胜义量，并通过生、圣两种方式进行了区分。通过对境区分成现量和比量，说“因为所量是二”等以下的内容进行了阐述，这种说法是不合理的。因为“从自身了知自身的体性”等以下的内容显示了对基的自相进行确定的量，并且“未知的意义的显现者”等，并不是只显示了胜义量，因为“不了解自己的自性，是什么样的知识？”这样认为的缘故。还有一些人说，前者显示了法称自宗的量的定义，然后导师陈那说“未知的意义的显现”是量的定义，并且也是一个意趣，为了显示这一点，才出现了“未知的意义的显现者”等。因为这样认为。这实际上也是《理宝藏论》的意趣，因为《理宝藏论》自释中说：导师陈那在论典的某些部分中说了“未知的意义的显现”，而尊贵的法称将这两者视为一个意趣，认为是不欺骗那个意义的智慧。因为这样说的缘故。这种说法也是不合理的，因为在这里，安立法称自宗的量的定义，然后解释与陈那的意趣不相违背，这不是恰当的时机，因为这是解释陈那的意趣的时机。并且，“这样认为”的意义也不是为了消除前后两种论典的矛盾，而是为了解释“未知的意义的显现”的意义。说这是《理宝藏论》的意趣，完全不是，因为陈那的论典的某些部分中说了“未知的意义的显现”，通过这句话的力量，已经成立了在论典的某些部分中说了不欺骗。否则，导师陈那说了“未知的意义的显现”等，论典的某些部分中这句话就没有意义了。尊贵的法称将这两者视为一个意趣，通过这句话的力量，已经成立了不欺骗的智慧是从导师陈那的论典中宣说的，因为出现了“这两者”这个词。否则，应该出现“那个”这个词，却没有出现。
English
Some say that the valid cognition of ultimate truth is shown through reasoning, and the distinction is made through the two ways of ordinary beings and noble ones. The division into perception and inference through objects, saying that "because the object to be measured is two" and so on, is not reasonable. Because "understanding one's own nature from oneself" and so on, shows the valid cognition that determines the self-characteristic of the basis, and "the illuminator of unknown meaning" and so on, does not only show the valid cognition of ultimate truth, because "not knowing one's own characteristics, what kind of knowledge is it?" is the intention. Also, some say that the former shows the definition of valid cognition according to Dharmakirti's own system, and then the teacher Dignāga said that "the manifestation of unknown meaning" is the definition of valid cognition, and it is also the same intention, and in order to show this, "the illuminator of unknown meaning" and so on appeared. Because that's the intention. This is also the intention of the Tika on the Pramāṇavārttika, because the auto-commentary on the Pramāṇavārttika says: The teacher Dignāga said "the manifestation of unknown meaning" in some parts of the treatise, and the glorious Dharmakirti made these two into one intention, thinking that it is the non-deceptive wisdom of that meaning. Because that's what it says. This statement is also unreasonable, because here, establishing the definition of valid cognition according to Dharmakirti's own system, and then explaining that it is not contradictory to Dignāga's intention, is not the appropriate time, because this is the time to explain Dignāga's intention. And the meaning of "thinking so" is not to eliminate the contradiction between the two treatises, but to explain the meaning of "the manifestation of unknown meaning." To say that this is the intention of the Tika on the Pramāṇavārttika is completely wrong, because Dignāga said "the manifestation of unknown meaning" in some parts of the treatise, and through the power of this sentence, it has been established that non-deception is spoken of in some parts of the treatise. Otherwise, the teacher Dignāga said "the manifestation of unknown meaning" and so on, and the phrase "in some parts of the treatise" would be meaningless. The glorious Dharmakirti made these two into one intention, and through the power of this sentence, it has been established that non-deceptive wisdom is taught from Dignāga's treatise, because the word "these two" appears. Otherwise, the word "that" should have appeared, but it did not.