Tibetan
་རོ། །གསུམ་པ་འབྲེལ་པ་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཚན་ཉིད་སྒྲུབ་པ། མཚན་གཞི་ངོས་གཟུང་བ། དེ་དག་གང་གིས་ངེས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཞུང་ལས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་ཚུལ་དང་། དེའི་དོན་ངེས་པར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་ངེས་ལས། མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ལས་གཞན་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ན། མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་འབྲེལ་པ་ངེས་དགོས་ཏེ། རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ན། ལྡོག་ཚུལ་གྲུབ་དགོས་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་པ་མི་གྲུབ་པར་སློབ་དཔོན་བཞེད་དེ། གལ་ཏེ་གྲུབ་ན། ལུང་དང་རིགས་པ་དང་ཁས་བླངས་འགལ་བའི་སྐྱོན་གསུམ་ཡོད་ལ། འབྲེལ་པ་གྲུབ་ན་རྟགས་གསུམ་ཆར་གྱི་ལྡོག་པ་གྲུབ། འབྲེལ་པ་དེ་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་ངེས་བྱེད་དང་། རང་བཞིན་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མས་ངེས་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་དང་པོ་གྲུབ་པ་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བ་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་གྲུབ་པ་ནི། འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱི་གཉེན་པོར་ནི་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་དྲུག་གོ །གསུམ་པ་གྲུབ་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་དེ་ཙམ་དང་འབྲེལ་བའི། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་བརྒྱད་དོ། །བཞི་པ་གྲུབ་པ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའམ་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་མོ། །འོ་ན་རྟགས་གསུམ་ལ་འབྲེལ་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ངེས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། འབྲས་རྟགས་ལ་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་པ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ནི། མེའི་འབྲས་བུ་དུ་བ་སྟེ་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་ལྔའོ། །རང་བཞིན་རྟགས་ལ་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་པ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ནི་རང་བཞིན་ལ་ཡང་མེད་མི་འབྱུང་ཞེས་པ་ནས་གཞན་ལའང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འགྱུར་ཞེས་པའི་བར་རོ། །དེས་ན་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ནི་གཉིས་ཆར་གྱི་དོན་བསྡུ་བའོ། །དེ་ལྟར་འབྲེལ་པ་གཉིས་ཀྱིས་དགག་རྟགས་ཀྱི་ལྡོག་པ་ཡང་གྲུབ་བོ་ཞེས་པ་ནི། འཇུག་པ་བློ་སྔོན་ཅན་ཉིད་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་སོ། །རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ལ་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་པ་ངེས་པ་ལ་ཡང་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་བ་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད། གང་ངེས་པར་བྱ་བའི་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་པ། གང་ལ་ངེས་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས། དེ་ལ་འབྲེལ་པ་དེ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། རང་བཞིན་ལ་ཡང་མེད་མི་འབྱུང་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གོ །གཉིས་པ་ལ། དོན་ལ་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པས་གཞན་སེལ་གྱི་བློས་སྒྲོ་བཏག
Chinese
第三，解释确定关系的量，有三点：建立定义、确定基础、以及通过什么来确定这些的方式。第一点分为两部分：经文中如何阐述的方式，以及确定其含义。第一是：在《释量论》中说：“除了具有‘无则不生’关系的理由之外，其他的理由都只是似是而非的理由。”如果标志是正确的，就必须确定‘无则不生’的关系。如果标志是正确的，就必须成立反向关系，因此，导师认为仅仅在不相似的一方没有见到，并不能成立反向关系。如果成立，就会有与经文、理性和承诺相违背的三种过失。如果关系成立，那么所有三种标志的反向关系都成立。这个关系也通过确定因果的量和确定自性的量来确定。第一个理由成立，即在不相似的一方没有见到等等，有三个偈颂。第二个成立，即作为迷惑者的对治等等，有六个偈颂。第三个成立，即因此与此相关等等，有八个偈颂。第四个成立，即因和果的实体等等，有三个偈颂。那么，如何确定这三种标志的关系呢？对于果的标志，确定其产生的关系是：火的果是烟等等，有五个偈颂。对于自性标志，确定其同一性的关系是从“自性也无则不生”到“对其他也是自性所变”。因此，具有事物对象的等等，一个偈颂是总结两者的含义。这样，通过两种关系，否定标志的反向关系也成立，即因为进入者本身具有先前的智慧等等。对于自性标志，确定同一性的关系，也有成立同一性关系的论证，需要确定的同一性关系，需要在其上确定的自性理由，以及确定该关系的量这四点。第一是：自性也无则不生等等，一个偈颂。第二点，实际上，由于没有成立同一性的关系，所以用排除其他的方式来虚构。
English
Third, explaining the valid means of determining relationships, there are three points: establishing definitions, identifying the basis, and the manner in which these are determined. The first point is divided into two parts: the manner in which it is taught in the scriptures, and determining its meaning. The first is: In the Pramāṇaviniścaya, it says, "A reason other than one that has a 'non-arising if absent' relationship is only a seemingly valid reason." If the sign is correct, then the 'non-arising if absent' relationship must be determined. If the sign is correct, then the reverse relationship must be established, therefore, the teacher considers that merely not seeing it on the dissimilar side does not establish the reverse relationship. If it is established, there are three faults of contradicting scripture, reason, and commitment. If the relationship is established, then the reverse relationship of all three signs is established. That relationship is also determined by the valid means of determining cause and effect and determining nature. The first reason is established, that is, not seeing it on the dissimilar side, etc., there are three verses. The second is established, that is, as an antidote to the deluded, etc., there are six verses. The third is established, that is, therefore related to that, etc., there are eight verses. The fourth is established, that is, the substance of cause and effect, etc., there are three verses. So, how is that relationship determined for the three signs? For the sign of effect, determining the relationship of its arising is: the effect of fire is smoke, etc., there are five verses. For the sign of nature, determining the relationship of identity is from "nature also does not arise if absent" to "for others also it changes by its own nature." Therefore, having the object of things, etc., one verse is a summary of the meaning of both. Thus, through the two relationships, the reverse relationship of the negative sign is also established, that is, because the entrant himself has prior wisdom, etc. For the sign of nature, determining the relationship of identity also has the proof of establishing the relationship of identity, the relationship of identity that needs to be determined, the reason of nature on which it needs to be determined, and the valid means of determining that relationship, these four points. The first is: nature also does not arise if absent, etc., one verse. The second point, in reality, because the relationship of identity is not established, it is fabricated by the mind of excluding others.
Tibetan
ས་པའི་ཚུལ་ལ་དོན་སྒྲ་གཅིག་ཉིད་ལ་མཉན་བྱ་མ་ཡིན་པ་དང་། མ་བྱས་པ་དང་། རྟག་པ་རྣམ་པར་བཅད་ནས་སྒྲ་བྱས་མི་རྟག་པའི་ལྡོག་པ་གསུམ་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་པ་ལ་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་པར་འཇོག་པའི་ཚུལ་དང་། གསལ་བ་རིགས་མཐུན་དུ་མ་ལ་སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློས་སྤྱི་གཅིག་ཏུ་བཟུང་བའི་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ལ་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་པར་འཇོག་པའི་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གང་ཕྱིར་དངོས་ཀུན་རང་བཞིན་གྱི་ཞེས་པ་ནས། བྱ་བ་འདི་ལ་རྒྱུ་ཅི་ཡོད། །ཅེས་པའི་བར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐ་དད་དངོས་རྣམས་ལ་རྟེན་ནས། །ཞེས་པ་ནས། མར་མེའི་འོད་ལ་ནོར་བུ་བཞིན། །ཞེས་པའི་བར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཐ་དད་དངོས་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་པའི་སྔ་འགྲེལ་དུ་སྤྱི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་པའི་དོན་ཡང་འདི་ལ་གནས་ཀྱི། སྔོན་ཆད་བོད་འདིར་འདི་སྦྱོར་ཤེས་པ་གཞན་མ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་དུ་མའང་འབྲས་གཅིག་ཅན་ཞེས་པ་ནས། སྤྱི་ཉིད་དུ་ནི་འཇུག་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་གཉིས་ཆར་གྱི་ཐུན་མོང་གི་རྣམ་བཞག་བསྟན་པ་ལས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་རྣམ་བཞག་དང་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་བདག་ཅིག་གི་འབྲེལ་པ་གཉིས་དོན་ལ་མ་གྲུབ་ཀྱང་རྣམ་བཞག་བྱས་པའི་དགོས་པ་བསྟན་ནོ། །དེ་ལ། དམ་པའི་དོན་ལ་འཇུག་བྱའི་ཕྱིར། །ཞེས་པའི་དོན། རིགས་གཏེར་ལས། གཅིག་ལ་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་པའི་དགོས་པ་ལ་སྦྱར་བའི་ཚེ། གཅིག་ལ་གཅིག་ཏུ་མ་གཏོགས་པ། །རྟོགས་པ་བྱ་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཕྱེ། །ཞེས་དང་། ཐ་དད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་དགོས་པ་ལ་སྦྱར་བའི་ཚེ། ཐ་དད་རྣམས་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི། །བྱ་བ་ཕྱོགས་ཅིག་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་སོ། །སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བརྡར་བཏགས་སྟོན། །ཞེས་པ་ནས། དངོས་པོ་མེད་པས་ངེས་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་རྣམ་བཞག་སྒྲ་སེལ་བས་འཇུག་པའི་ཚུལ་བསྟན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་གཞན་སེལ་ཡུལ་ཅན་གྱི། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་སྒྲ་རྟོག་གཉིས་ཀ་སེལ་བས་འཇུག་པའི་ཚུལ་བསྟན་ནོ། །དངོས་པོའི་ངོ་བོ་གཅིག་ཉིད་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནས་དེ་མེད་ཕྱིར་ན་མི་སྲིད་འགྱུར་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་སྒྲ་རྟོག་འཇུག་པའི་ཡུལ་དེ་དག་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་པས་འདོད་པ་ལྟར་གྱི་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཡུལ་གཞན་སེལ་ཡིན་ཞེས་ཡུལ་སེལ་བའི་རྣམ་བཞག་བསྟན་ནོ། །དངོས་མེད་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་ཅིག་གིས་ཞར་ལ་དངོས་མེད་ཀྱི་གཞན་སེལ་བསྟན།
Chinese
关于安立的方式，对于意义和声音是同一体，区分可听与不可听、已作与未作、常与无常，将声音的已作和无常的三种反体区分开来，安立为一体关系的道理；以及对于众多显现的同类，以总执的智慧执持为一体的总法和差别法，安立为一体关系的道理这两种。第一种是：从“因为一切事物自性”到“此事有何因”之间。第二种是：从“依靠各别事物”到“如灯光中的宝珠”之间。这样做了之后，“依靠各别事物”的前释中，已经阐述了总法是怎样的意义也包含于此。以前在西藏这里没有出现过其他懂得这样运用的人。其中，从“众多也是一果性”到“因为进入总性中”之间，显示了两种共同的安立，从法与法性的安立等等两句偈颂，虽然实际上没有成立那样的单一关系，但也显示了进行安立的必要性。其中，“为了进入圣义”的意义，《理藏》中说，在将一个事物区分成多个的必要性上应用时，“除了一个之外，为了证悟，才进行区分。”以及在将多个事物归纳为一个的必要性上应用时，“对于多个事物，肯定和否定，会证悟一个方面的作用。”这样说了。从“声音等以名言显示”到“因为无事物而确定”之间，显示了那两者的共同安立，通过声音遣除而进入的方式。因此，从“因此具有遣除异体之境”等一句偈颂，显示了声音和分别念都通过遣除而进入的方式。从“因为事物本体是唯一的”到“因为无此则不可能转变”之间，显示了声音和分别念进入的那些境，也不是外道所认为的实有总法，而是分别念假立的境，是遣除异体，显示了境的遣除的安立。从“因为无事物本体”等一句偈颂，顺便显示了无事物的遣除异体。
English
Regarding the way of establishing, for meaning and sound being the same entity, distinguishing between audible and inaudible, made and unmade, permanent and impermanent, differentiating the three opposites of sound's made and impermanent, establishing the reason for the relationship of one entity; and for many similar appearances, with the wisdom of grasping the general, holding the general dharma and the particular dharma as one entity, establishing the reason for the relationship of one entity, these two. The first is: from "Because all things by nature" to "What is the cause for this matter?" The second is: from "Relying on individual things" to "Like a jewel in the light of a lamp." Having done so, in the previous explanation of "relying on individual things," the meaning of what kind of general dharma has been explained is also contained here. Previously in Tibet, there has not appeared anyone else who understood how to use this. Among them, from "Many are also of one fruit nature" to "Because it enters into generality," it shows the common establishment of both, from the establishment of dharma and dharmata, etc., the two verses, although in reality such a single relationship is not established, it also shows the necessity of making the establishment. Among them, the meaning of "In order to enter the sacred meaning," in the Treatise on Reasoning it says, when applied to the necessity of distinguishing one thing into many, "Apart from one, in order to realize, it is distinguished." And when applied to the necessity of summarizing many things into one, "For many things, affirmation and negation, the function of one aspect will be realized." It is said so. From "Sounds, etc., show by convention" to "Because it is determined by the absence of things," it shows the common establishment of those two, the way of entering through the elimination of sound. Therefore, from "Therefore, having the object of eliminating others," etc., one verse shows the way of entering by both sound and conceptualization eliminating. From "Because the essence of things is unique" to "Because without it, it is impossible to change," it shows that those objects that sound and conceptualization enter are not the truly existent general dharma as the outsiders believe, but the object fabricated by conceptualization, which is the elimination of others, showing the establishment of the elimination of the object. From "Because there is no essence of non-things," etc., one verse incidentally shows the elimination of others of non-things.