Tibetan
་དེ། སྤྱི་རྫས་གཞན་པ་དང་འབྲེལ་པའི་རང་མཚན་ལ་བརྡ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་སྤྱི་རྫས་གཞན་པ་དོར་བའི་རང་མཚན་ལ་བརྡ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྦྱོར་ཞེས་དྲིས་པས་དེ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་སྤྱི་རྫས་གཞན་པ་དང་འབྲེལ་པའི་རང་མཚན་ལ་ཡང་བརྡ་མི་སྦྱོར་བར་ཐལ། དེ་མཐའ་ཡས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་བོད་ཁ་ཅིག་ན་རེ། དོན་རང་མཚན་དང་། ཤེས་པ་རང་མཚན་དང་། དོན་ལ་ཡོད་པའི་སྤྱི་ཁོ་ན་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ན། མུ་སྟེགས་བྱེད་ལ་བཀོད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་ཀྱང་། རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་དོན་སྤྱི་ཁོ་ན་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ན་རེ། དོན་བུམ་པ་དང་། བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དང་། བུམ་འཛིན་ཤེས་པ་ལས་རྫས་གཞན་པའི་བུམ་པར་སྣང་བའི་མིང་གི་རྣམ་པ་ཅན་དང་། ལྟོ་ལྡིར་བར་སྣང་བའི་མཚན་མའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བུམ་པའི་མིང་མཚན་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དེ་ཁོ་ན་བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མི་འཐད་དེ། བུམ་པའི་མིང་མཚན་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བུམ་པ་ཞེས་པའི་བརྡ་སྦྱར་བ་དོན་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་དེ་ལྟར་དུ་བརྡ་སྦྱར་བས་བུམ་པ་གོ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ལ་བརྡ་སྦྱར་བས་བ་ལང་གོ་བར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་དང་བུམ་པ་གཉིས་པོ་ལྟོ་བ་ལྡིར་བའི་རྣམ་པ་འདྲ་བས་དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ནས་བུམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་བུམ་པ་ཞེས་པའི་བརྡ་ལ་བརྟེན་ནས་བུམ་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡུལ་དུས་ཀུན་ཏུ་བུམ་པའི་མིང་མཚན་དེ་བུམ་པར་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་པར་ཡུལ་དུས་འགའ་ཞིག་ཏུ་བུམ་པ་དེ་ཡང་བུམ་པའི་མིང་མཚན་དུ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེ་གཉིས་འདྲ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གལ་ཏེ་དོན་ལ་ཚུལ་འདྲ་ལས། །འཁྲུལ་འཇུག་གྱུར་ན་དུས་ཀུན་དང་། །ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་མིན། ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །འདི་ལ་ཡུལ་ཀུན་ཏུ་དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་བ་མིན་ཏེ། ཡུལ་འགའ་ཞིག་ཏུ་དེ་གཉིས་སོ་སོར་ཤེས་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དུས་ཀུན་ཏུ་དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་སྔ་མ་བཞིན་སྦྱར་བ་རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་གྱི་དགོངས་པར་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་རང་ལུགས་བཞག་པ་ལ་མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། དེའི་དོན་ངེས་པར་བྱ་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བརྗོད་བྱ་དང་། རྗོད་བྱེད་ཀྱི
Chinese
那么，为了对与其它总法相关的自相进行命名吗？如果这样，为什么不对舍弃其它总法的自相进行命名呢？如果回答说因为那是无限的。那么，也不应该对与其它总法相关的自相进行命名，因为那也同样是无限的。第二种观点，有些藏人说，如果境自相、识自相和境上存在的总相仅仅是所表达的对象，那么会有被安立为外道者的过失。但是，显现在分别念中的境总相仅仅是真实的所表达对象，因此没有过失。分别说部的人说，境瓶子、瓶子这个声音、以及从执瓶识之外的物质，显现为瓶子的具有名称相和显现为腹部隆起的特征相的瓶子的名相非有为法，仅仅是瓶子这个声音的真实的所表达对象。这是不合理的，因为瓶子的名相非有为法，作为法，对你来说，安立瓶子这个名称是无意义的，因为对你这样安立名称并不会理解为瓶子，例如对瓶子安立名称并不会理解为牛。如果说没有过失，因为那个和瓶子两者腹部隆起的形状相似，因此两者混淆而执著于瓶子。那么，依靠瓶子这个名称而执著于瓶子的人，作为法，你并非在任何时间和地点都将瓶子的名称相混淆为瓶子，而是在某些时间和地点将瓶子也混淆为瓶子的名称相，因为你因为两者相似的理由而混淆为一，正如所说：如果境上因形状相似而产生混淆执著，那么并非在任何时间和地点都混淆。因此，并非在任何地点都将两者混淆为一，因为在某些地点有可能分别了解两者。并非在任何时间都将两者混淆为一的论证，可以像前面一样进行类比，这似乎是《理藏自释》的观点。第二，建立自宗，包括定义、分类和确定其含义三个方面。第一，所表达的对象和能表达的
English
Then, is it for the purpose of naming the self-character related to other universals? If so, why not name the self-character that abandons other universals? If the answer is because that is infinite. Then, it should not be named for the self-character related to other universals either, because that is equally infinite. Secondly, some Tibetans say that if the object's self-character, the consciousness's self-character, and the universal existing on the object are only the objects to be expressed, then there is the fault of being established as a heretic. However, the universal of objects appearing in conceptualization is only the actual object to be expressed, so there is no fault. The Vaibhashikas say that the non-associated formation of the name and characteristic of the pot, which appears as a pot with the aspect of a name and the aspect of a characteristic that appears as a bulging belly, from the object pot, the sound of the word pot, and the consciousness holding the pot, is the actual object to be expressed by the sound of the word pot. This is unreasonable, because the non-associated formation of the name and characteristic of the pot, as the subject, it is meaningless for you to establish the name pot, because establishing the name in this way will not lead to the understanding of pot, just as establishing the name for pot will not lead to the understanding of cow. If you say there is no fault, because that and the pot both have similar shapes with bulging bellies, so the two are confused and attached to the pot. Then, the person who relies on the name pot to be attached to the pot, as the subject, you do not confuse the name and characteristic of the pot with the pot at all times and places, but at some times and places you also confuse the pot with the name and characteristic of the pot, because you confuse the two as one for the reason that they are similar, as it is said: If confusion arises from similar shapes in the object, then there is no confusion at all times and places. Therefore, the two are not confused as one in all places, because it is possible to understand the two separately in some places. The proof that the two are not confused as one at all times can be applied as before, which seems to be the view of the Commentary on the Root Text on Reasoning. Secondly, establishing one's own system includes three aspects: definition, classification, and determining its meaning. First, the object to be expressed and the expressing
Tibetan
་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། བརྡ་ལས་གོ་བར་བྱ་བ་དང་། དོན་གོ་བར་བྱེད་པའི་བརྡའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་དབྱེ་བ། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲས་བུམ་པ་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་ན། འཆད་དུས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་གཉིས། འཇུག་དུས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་གཉིས་ལས། འཆད་དུས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ལ་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་དང་། ཞེན་པའི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་གཉིས། དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ནི། བུམ་པའི་དོན་སྤྱི་ལྟ་བུའོ། །དངོས་ཀྱི་རྗོད་བྱེད་ནི་བུམ་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་སྤྱི་ལྟ་བུའོ། །ཞེན་པའི་བརྗོད་བྱ་ནི་བུམ་པ་རང་མཚན་ལྟ་བུ་དང་། ཞེན་པའི་རྗོད་བྱེད་ནི་བུམ་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་རང་མཚན་ལྟ་བུའོ། །དེང་སང་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ན། རང་མཚན་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ཙམ་ཞིག་རིགས་གཏེར་ལ་ཞེ་སྨོན་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བློ་ལ་སྣང་ན་ཡང་དངོས་ཀྱི་རྗོད་བྱེད་ཡིན་ན། རང་མཚན་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ད་དུང་བློ་ལ་མི་ཤོང་བར་སྣང་ངོ་། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་དེ་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ། སྒྲ་ཐོས་པའི་ཉན་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱུང་བའི་རྟོག་པ་ལ་སྒྲ་འདིས་དོན་འདི་བརྗོད་པར་འདུག་གོ་སྙམ་པའི་རྗོད་བྱེད་དུ་སྣང་བ་ལ་དངོས་ཀྱི་རྗོད་བྱེད་དང་། བརྗོད་བྱར་སྣང་བ་ལ་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་དུས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ལ་དངོས་དང་ཞེན་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་མེད་དེ། འཇུག་པའི་ཚེ་རྟོག་པའི་དངོས་ཡུལ་དང་དོན་རང་མཚན་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་དུས་ཀྱི་རྗོད་བྱེད་ལ་ཡང་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་མེད་དེ། དེའི་ཚེ་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་སྒྲ་སྤྱི་དང་། ཉན་ཤེས་ལ་སྣང་བའི་སྒྲ་རང་མཚན་པ་གཉིས་པོ་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ། བྱེད་ལས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། ཡི་གེ མིང་། ཚིག ངག་གོ །དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ཁ་ཅིག མིང་ཚིག་གཉིས་ཀའི་གསལ་བྱེད་དུ་གྱུར་པའི་སྐད་གདངས་ཀྱི་ངོ་བོའི་སྒྲ་རང་མཚན་པ་དེ་ཡི་གེའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། སྒྲའི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ཉན་ཤེས་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་སོ་སོས་བཟུང་བའི་རྗེས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་བཟུང་བའི་ཡུལ་ལ་ཡི་གེར་འཇོག་པའི་ཕྱི
Chinese
四种定义次第。从符号中理解，以及使意义被理解的符号。第二种分为两种：所说和能说的共同区分，能说的非共同区分。第一种是，例如用“瓶子”这个词语表达瓶子，在解释的时候，有所说和能说两种，进入的时候，有所说和能说两种。在解释的时候，所说和能说分为真实的所说和能说，以及执着的所说和能说两种。真实的所说是，例如瓶子的意义一般。真实的能说是，例如说“瓶子”这个词语的一般。执着的所说是，例如瓶子的自相，执着的能说是，例如说“瓶子”这个词语的自相。现在，如果是词语的真实的所说，因为不是自相而遍及，仅仅是那些对《理智宝藏》表示羡慕的人们心中显现，但如果是真实的能说，不是自相而遍及，似乎仍然无法容纳在心中。伟大的自在的观点，这两者没有区别，因为在听到声音的听觉之后产生的分别念中，这个声音似乎在表达这个意义，对于显现为能说的，就安立为真实的能说，对于显现为所说的，就安立为真实的所说。进入的时候，所说没有分为真实和执着两种，因为进入的时候，分别念的真实对象和意义的自相混淆成一体而进入。进入的时候，能说也没有分为两种，因为那时，显现在分别念中的词语一般，和显现在听觉中的词语自相，这两者混淆成一体而进入。第二种分为三种：从体性的角度区分，从对象的角度区分，从作用的角度区分。第一种分为四种：字母、名称、词、语句。第一种有定义和区分两种，第一种，有些人说，成为名称和词语两者的显明者的声音的体性的词语自相，那是字母的定义，这种说法不合理，因为声音的前后瞬间，听觉的前后瞬间各自抓住之后，由分别念将它们视为一体的对象，就安立为字母。
English
The four definitions in order. To understand from symbols, and the symbols that make meaning understood. The second is divided into two: the common division of what is said and what can be said, and the non-common division of what can be said. The first is, for example, when the word "vase" expresses a vase, when explaining, there are two: what is said and what can be said. When entering, there are two: what is said and what can be said. When explaining, what is said and what can be said are divided into the real what is said and what can be said, and the clinging what is said and what can be said. The real what is said is, for example, the general meaning of a vase. The real what can be said is, for example, the general sound of saying "vase". The clinging what is said is, for example, the self-character of a vase, and the clinging what can be said is, for example, the self-character of the sound of saying "vase". Nowadays, if it is the real what is said of a word, because it is not self-characterized, it is pervasive, only those who admire the "Treasury of Reasoning" appear in their minds, but if it is the real what can be said, it is not self-characterized, and it still seems unable to be accommodated in the mind. The view of the great sovereign, these two are no different, because in the conceptualization that arises after hearing the sound, the sound seems to express this meaning, and what appears as what can be said is established as the real what can be said, and what appears as what is said is established as the real what is said. When entering, what is said is not divided into real and clinging, because when entering, the real object of conceptualization and the self-character of meaning are confused into one and enter. When entering, what can be said is also not divided into two, because at that time, the general word that appears in conceptualization, and the self-characterized word that appears in hearing, these two are confused into one and enter. The second is divided into three: division from the perspective of essence, division from the perspective of object, and division from the perspective of function. The first is divided into four: letters, names, words, and sentences. The first has two: definition and division. The first, some say that the self-characterized word of the essence of sound that becomes the clarifier of both names and words is the definition of a letter, this statement is unreasonable, because after the previous and subsequent moments of sound, the previous and subsequent moments of hearing each grasp, the object that is regarded as one by conceptualization is established as a letter.