Tibetan
ཤུགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བཟུང་བྱར་གྱུར་པ་དེ་བུམ་མིན་རྣམ་པར་བཅད་ཙམ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། དངོས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བཟུང་བྱ་སྟེ། བུམ་པར་སྣང་བའི་སྒྲོ་བཏགས་ལྟ་བུའོ། །བུམ་མིན་རྣམ་པར་བཅད་ཙམ་དེ་ལ་དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བཟུང་བྱར་གྱུར་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། བུམ་འཛིན་རྟོག་པ་དེ་ལ་བུམ་མིན་རྣམ་པར་བཅད་ཙམ་གྱི་བུམ་པ་ཞེས་པའི་འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་མེད་ཀྱང་དེས་བུམ་པ་འཛིན་པ་དེ་བུམ་མིན་རྣམ་པར་བཅད་ཙམ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། བུམ་པར་སྣང་བའི་སྒྲོ་བཏགས་དེ་ལ་དངོས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བཟུང་བྱ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། བུམ་འཛིན་རྟོག་པ་དེ་ལ་བུམ་པའོ་སྙམ་པའི་འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལུགས་བཞི་ལས། དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་རྟོག་པས་བུམ་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་དེ་གཞན་སེལ་གྱི་སྒོ་ནས་བྱེད་པས་འཇུག་པའི་ཡུལ་བུམ་པ་རང་མཚན་པ་དེ་བུམ་པའི་དོན་རང་མཚན་གྱི་གཞན་སེལ། འཇུག་པར་བྱེད་པ་པོ་བུམ་འཛིན་རྟོག་པའི་གཟུང་རྣམ་དེ་བུམ་པའི་བློའི་གཞན་སེལ། བུམ་འཛིན་རྟོག་པས་བུམ་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ལ་བུམ་མིན་རྣམ་པར་བཅད་དགོས་པས་རྟོག་པས་བུམ་མིན་རྣམ་པར་བཅད་ཙམ་དེ་མེད་དགག་གི་གཞན་སེལ་དུ་བཞེད་དོ། །གཞན་སེལ་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག་བྱེད་ན་འདི་ཉིད་དོན་ལ་གནས་ཏེ། གཞན་སེལ་གྱི་སྒོ་ནས་འཇུག་ཡུལ་རང་མཚན་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ། ཐོབ་བྱའི་ཡུལ། ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་བློ། བློ་དེས་ཡུལ་དེ་ཐོབ་པ་ལ་དངོས་འགལ་རྣམ་པར་བཅད་པ་དང་གསུམ་དགོས་པ་ལས་གསུམ་ཆར་ལ་ཡང་གཞན་སེལ་གྱི་སྒྲ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་དུ་བཞག་པའི་དགོས་པ་ཡང་འཇུག་ཡུལ་རང་མཚན་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་གཞན་སེལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དེ་ཡིན་ན། གཞན་སེལ་གསུམ་ཀ་ཚང་དགོས་སོ་ཞེས་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་ཏེ། དོན་གྱི་གཞན་སེལ་མ་ཚང་ན་ཕྱི་མ་གཉིས་ཚང་ཡང་གཞན་སེལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། སྒྲ་རྟག་འཛིན་རྟོག་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་འདི་དང་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་སྟེ། བུམ་འཛིན་རྟོག་པས་བུམ་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ལ་བུམ་མིན་རྣམ་པར་བཅད་པའི་སྒོ་ནས་བུམ་པར་སྣང་དགོས་ཤིང་བུམ་མིན་རྣམ་པར་བཅད་ཙམ་དེ་མེད་དགག་གི་གཞན་སེལ་དང་། བུམ་པར་སྣང་བ་དེ་བློའི་གཞན་སེལ་དུ་བཞེད་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་གཞུང་དང་ཅུང་ཟད་མི་མཐུན་ཏེ། ལྡོག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཕྱིར་ཞེས་པས་མེད་དགག་གི་གཞན་སེལ་དང་། སྤྱི་ཡི་བློ་ཡང
Chinese
通过力量成为分别念所取境的，就像非瓶子的区分一样。第二种是，实际上被分别念所取境，就像显现为瓶子的增益一样。之所以说非瓶子的区分仅仅是通过意义的力量成为分别念所取境，是因为，对于执瓶子的分别念来说，虽然实际上没有执取“非瓶子的区分仅仅是瓶子”的方式，但它执取瓶子依赖于非瓶子的区分仅仅。之所以说显现为瓶子的增益实际上被分别念所取境，是因为，对于执瓶子的分别念来说，实际上有“是瓶子”的想法。这就是它的意思。这样，在四种方式中，前两种是通过排除异体的方式，分别念将瓶子作为对境，因此，进入的对境，瓶子的自相，是瓶子的意义自相的排除异体。进入者，执瓶子的分别念的所取相，是瓶子的意识的排除异体。由于执瓶子的分别念将瓶子作为对境需要区分非瓶子，因此，分别念将非瓶子的区分仅仅视为无遮的排除异体。如果对三种排除异体进行区分，这才是符合实际情况的，因为通过排除异体的方式获得进入的对境自相，需要获得之境、获得之识，以及意识获得该境的直接相违的区分，而所有这三种都可以使用排除异体的术语。这样，设立这三种的必要性是，如果获得进入之境自相的排除异体没有颠倒，那么就需要三种都齐全，因为如果意义的排除异体不齐全，即使后两种齐全，也会变成颠倒的排除异体。例如，就像执声音常有的分别念一样。后两种与此略有不同，因为执瓶子的分别念将瓶子作为对境，需要通过区分非瓶子的方式显现为瓶子，并且非瓶子的区分仅仅被认为是无遮的排除异体，而显现为瓶子则被认为是意识的排除异体。这与论典略有不同，因为“反体无自性”指的是无遮的排除异体，以及总相的意识也
English
That which becomes the object of apprehension by conceptual thought through force is like the mere exclusion of non-pot. Secondly, that which is actually apprehended by conceptual thought is like the imputation that appears as a pot. The reason why the mere exclusion of non-pot is said to be apprehended by conceptual thought through the force of meaning is that, although the conceptual thought that grasps the pot does not actually have a way of grasping "the mere exclusion of non-pot is a pot," its grasping of the pot depends on the mere exclusion of non-pot. The reason why the imputation that appears as a pot is said to be actually apprehended by conceptual thought is that, for the conceptual thought that grasps the pot, there is actually the thought "it is a pot." That is its meaning. Thus, in the four ways, the first two are that conceptual thought takes the pot as an object through the way of excluding others, so the object of entry, the self-character of the pot, is the exclusion of others of the self-character of the meaning of the pot. The enterer, the apprehended aspect of the conceptual thought that grasps the pot, is the exclusion of others of the consciousness of the pot. Since the conceptual thought that grasps the pot as an object needs to exclude non-pot, conceptual thought considers the mere exclusion of non-pot as a non-affirming exclusion of others. If we distinguish the three exclusions of others, this is in accordance with reality, because obtaining the self-character of the object of entry through the way of excluding others requires the object to be obtained, the consciousness that obtains it, and the direct contradiction of the consciousness obtaining that object, and all three can be referred to by the term "exclusion of others." Thus, the necessity of establishing these three is that if the exclusion of others that obtains the self-character of the object of entry is not inverted, then all three are needed, because if the exclusion of others of meaning is not complete, even if the latter two are complete, it will become an inverted exclusion of others. For example, like the conceptual thought that grasps sound as permanent. The latter two are slightly different from this, because the conceptual thought that grasps the pot as an object needs to appear as a pot through the way of excluding non-pot, and the mere exclusion of non-pot is considered a non-affirming exclusion of others, while appearing as a pot is considered an exclusion of others of consciousness. This is slightly different from the treatise, because "reversal is without own-being" refers to the non-affirming exclusion of others, and also the consciousness of the general characteristic
Tibetan
་བསླད་པ་ཡིན། །ཞེས་པས་བློའི་གཞན་སེལ་བསྟན་པར་ཁྱེད་རང་གིས་ཁས་བླངས་ཤིང་། གཞུང་དང་པོས་བུམ་མིན་རྣམ་པར་བཅད་ཙམ་ཁོ་ན་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པར་བུམ་པར་སྣང་བའི་སྒྲོ་བཏགས་ཡང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བུམ་གསལ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱི་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞུང་ཕྱི་མས་བུམ་པར་སྣང་བའི་སྒྲོ་བཏགས་ཁོ་ན་བསྟན་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེས་བུམ་འཛིན་རྟོག་པ་དེ་འཁྲུལ་ཤེས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཤཱཀྱ་བློས། ལྡོག་པ་ལ་ནི་བརྟེན་པ་ཅན། །ཞེས་པས་དོན་གྱི་གཞན་སེལ་བསྟན་པར་འདོད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ལྡོག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཕྱིར་ཞེས་པས་མེད་དགག་གི་གཞན་སེལ་བསྟན་ན། དེས་ཀྱང་མེད་དགག་གི་གཞན་སེལ་བསྟན་དགོས་པའི་ཕྱིར། ལྡོག་པ་ལ་ནི་བརྟེན་པ་ཅན། །ཞེས་པ་ལས་འཕྲོས་ནས་རང་འགྲེལ་ལས། ཡང་སྒྲ་དང་རྟགས་དག་གིས་རྣམ་པར་བཅད་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་ཀྱི་སྒྲུབ་པས་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ལྡོག་པ་གང་ལ་འབྱེད་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་ལྡོག་པ་ཅན་དེས་དོན་རང་མཚན་གྱི་གཞན་སེལ་བསྟན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཅེ་ན། དེ་ནི་དོན་ལ་འཐད་མོད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལྡོག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་པ་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། རང་མཚན་ཡིན་ན། ལྡོག་པ་མིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་བློའི་གཞན་སེལ་ཁོ་ན་བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་རྗོད་བྱེད་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། རྣམ་གཅོད་བརྗོད་པར་བྱེད་པར་གྲུབ་ཞེས་པས་མེད་དགག་གི་གཞན་སེལ་སྟོན་པར་ཁྱེད་རང་གིས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དེ་དག་ལས་བོད་ཀྱིས་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་པའི་ཚུལ་ལ། གཞན་སེལ་ཡིན་ན་མེད་དགག་གི་གཞན་སེལ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་དང་། དེ་ཡིན་ན་མེད་དགག་དང་། བློའི་གཞན་སེལ་གང་རུང་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་དང་། དེ་ཡིན་ན་དོན་རང་མཚན་གྱི་གཞན་སེལ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་དང་། ཆོས་དེའི་གཞན་སེལ་གསུམ་པོ་གང་རུང་དེས་ཆོས་དེའི་གཞན་སེལ་གྱི་གོ་ཆོད་ཀྱི། སྤྱིར་གཞན་སེལ་ཡིན་མིན་གྱི་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་དང་། གཞི་གྲུབ་ན་གཞན་སེལ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་འདོད་པ་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། མེད་དགག་གི་གཞན་སེལ་གྱི་མཚན་ཉིད། གཞན་སེལ་གང་ཞིག རང་གི་དགག་བྱ་བཀག་ཤུལ་དུ་ཆོས་གཞན་མི་འཕེན་པ། མ་ཡིན་དགག་གི་གཞན་སེལ་གྱི་མཚན་ཉིད། གཞན་སེལ་གྱི་སྒྲས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་ལྡན་པ་གང་ཞིག དེ་འཕེན་པ། དབྱེ་ན་བློའི་གཞན་སེལ་དང་། དོན་གྱི་གཞན་སེལ་གཉིས་
Chinese
是错误的。因为您已经承认了通过“是遮遣”来显示心识的异体。第一个论典不仅显示了对非瓶的区分，而且还显示了对显现为瓶的增益，因为显示了随顺于所有瓶显现的共相。后一个论典也不应只显示显现为瓶的增益，因为它显示了执瓶分别念是错觉。释迦智说：“依赖于反体。”因此，认为显示了实事的异体也是不合理的，因为如果通过“反体无自性”来显示无遮遣的异体，那么也必须显示无遮遣的异体。从“依赖于反体”这句话引申出来，在自释中说：“又如何知道通过声音和理证所区分的是理解，而不是通过成立来确定事物自身的体性呢？”如果说，对所区分的所依之反体者显示了实事自相的异体，所以没有过失。那么，这在意义上是合理的，但与“自身的体性只是反体”相违背，因为如果是自相，就必须不是反体。此外，由于仅仅造了心识的异体论著，因此将能诠之语的实际所诠安立为本身是不合理的，因为您已经承认了通过“成立是区分的表达”来显示无遮遣的异体。第二，关于那些西藏智者们的观点：如果他体是异体，那么它遍是无遮遣的异体；如果是那样，那么它遍是无遮遣和心识的异体中的任何一个；如果是那样，那么它遍是实事自相的异体；这三种异体中的任何一个都能胜任该法的异体。一般而言，存在异体与非异体的区别，并且认为如果基成立，那么它遍是异体，共有五种观点。第一种，有些人说：无遮遣的异体的定义：任何异体，在遮止了自身的所遮之后，不投射其他法。非遮遣的异体的定义：任何具有通过异体的声音来表达的理由的异体，它投射其他法。如果区分，则分为心识的异体和实事的异体两种。
English
is wrong. Because you have already admitted that the other-exclusion of mind is shown by "is a negation." The first treatise not only shows the distinction of non-pot, but also shows the imputation of appearing as a pot, because it shows the commonality that follows all pot appearances. The latter treatise should also not only show the imputation of appearing as a pot, because it shows that the pot-grasping conceptual thought is an illusion. Shakya-blo said, "Dependent on the opposite." Therefore, it is also unreasonable to think that the other-exclusion of reality is shown, because if the other-exclusion of non-negation is shown by "opposite is without self-nature," then the other-exclusion of non-negation must also be shown. From the sentence "Dependent on the opposite," it is inferred that in the self-commentary it says, "And how is it known that what is distinguished by sound and reasoning is understanding, and not that the establishment determines the self-nature of the object itself?" If it is said that the opposite of the basis of what is distinguished shows the other-exclusion of the reality's own characteristic, so there is no fault. Then, this is reasonable in meaning, but it is also contrary to "the self-nature is only the opposite," because if it is the self-nature, it must not be the opposite. In addition, since only the treatise on the other-exclusion of mind has been created, it is unreasonable to establish the actual object of expression of the expressing word as itself, because you have already admitted that the other-exclusion of non-negation is shown by "establishment is the expression of distinction." Second, regarding the views of those Tibetan scholars: if other-exclusion is other-exclusion, then it is pervasively the other-exclusion of non-negation; if that is the case, then it is pervasively any one of the non-negation and the other-exclusion of mind; if that is the case, then it is pervasively the other-exclusion of reality's own characteristic; any one of these three other-exclusions of the dharma can fulfill the other-exclusion of that dharma. In general, there is a distinction between other-exclusion and non-other-exclusion, and it is thought that if the basis is established, then it is pervasively other-exclusion, there are five views. First, some say: The definition of the other-exclusion of non-negation: any other-exclusion that does not project other dharmas after the object to be negated of itself has been negated. The definition of the other-exclusion of non-negation: any other-exclusion that has the reason to be expressed by the sound of other-exclusion, it projects other dharmas. If distinguished, it is divided into two types: the other-exclusion of mind and the other-exclusion of reality.