Tibetan
ད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་དང་འགལ་མི་འགལ་སོམས་ཤིག གཉིས་པ་རང་ལུགས་ནི་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་གྱི་ཤིང་འཛིན་རྟོག་པའི་ངོར་ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ལོག་པར་སྣང་བའི་གཞན་སེལ་ནི་སྤྱི་ཡིན་ཅིང་། དེ་ཉིད་ཤིང་གསལ་རྣམས་ལ་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་ཀྱང་གཞན་སེལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བློ་ངོར་གྲུབ་པས་དེ་ལྟ་བུའི་སྤྱི་ཁེགས་ན་བྱེ་བྲག་ཁེགས་པ་དང་། བྱེ་བྲག་གྲུབ་ན་སྤྱི་གྲུབ་པས་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པས་དངོས་པོ་གཅིག་ལྟར་རྟོགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ནི་གལ་ཏེ་གཞན་སེལ་ལ་དགག་སྒྲུབ་བྱས་པས་རང་མཚན་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཞན་སེལ་ནི་དངོས་པོར་མེད་ལ་རང་མཚན་ལ་དགག་སྒྲུབ་དངོས་སུ་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། གཞན་སེལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རྟོག་པས་དོན་དང་སེལ་བ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ནས་དགག་བསྒྲུབ་བྱས་པས་འཇུག་ཡུལ་རང་མཚན་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་སྤྱི་ནི་སྣང་རུང་མེད་པས་ཁེགས། །གངས་ཅན་གྲངས་ཅན་རྫས་གཅིག་སྨྲ་བ་ནི། །ལུང་རིགས་བྱེ་བའི་ཟེར་གྱིས་བསལ་བྱས་ནས། །སེལ་བར་འདོད་པ་ས་སྐྱ་པ་ཡི་ལུགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་རྟོགས་ཚུལ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། སྣང་བ་དང་སེལ་བ་རྟོགས་ཚུལ། གཉིས་པ་སྣང་བ་དང་སེལ་བ་རྟོགས་ཚུལ་ལ། འཇུག་ཚུལ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། སོ་སོའི་རང་བཞིན་ངེས་པར་བྱ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྟོག་མེད་ཤེས་པ་རང་ཡུལ་ལ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་འཇུག་སྟེ། སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་བྱ་བ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་ཡུལ་ལ་སེལ་བའི་སྒོ་ནས་འཇུག་སྟེ། སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་བྱ་བ་མི་རྫོགས་པར་རིགས་མི་མཐུན་སེལ་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་གཉིས་ལས། སྣང་བ་ལ་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གཉིས། སེལ་བ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ལོག་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྣང་སེལ་གྱི་རྣམ་བཞག་དངོས། ཞར་ལ་སེལ་འཇུག་དང་སྒྲུབ་འཇུག་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ལ་སྣང་བ་དང་། སེལ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། རྟོག་མེད་ཤེས་པས་རང་ཡུལ་མཐོང་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། རྟོག་མེད་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་དང་། མ་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། མཚན་ཉིད། རང་མཚན་མེད་པ་གསལ་བར་སྣང་བའི་བཟུང་རྣམ། དབྱེ་ན་དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་དང་། ཡིད་ཤེས་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་གཉིས་སོ། གཉིས་པ་རྟོག་མེད་མ་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ལ་མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། མཚན་གཞི་ལ་མཚན་ཉིད་སྒྲུབ་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རྟོག་མེད་མ་འཁྲུལ་བའི་ཤེས་པ་ལ་རང་དུས་སུ་གསལ་བར་སྣང་བའི་སྣང་བ། གཉིས་པ་ལ་དབྱེ་ན་རང་རིག་མངོན་སུམ་གྱི་སྣང་བ་དང་། དོན་རིག་མངོན་སུམ་གྱི་སྣང་བ་གཉིས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས། བློའི་འཛིན་སྟངས། བློ་དོན་མཐུན་པར་སྒྲུབ་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས། སྔོན་པོ་དང་དེའི་མི་རྟག་པ་རྫས་ཐ་དད་དུ་འདོད་དེ་སྔོན་པོ་དེ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་དེའི་མི་རྟག་པ་དེ་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་གང་ཞིག ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་རྫས་གཅིག་མིན་པའི་ཕྱིར། མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་སྔོན་པོ་རྫས་ཡོད་དང་། དེའི་མི་རྟག་པ་བཏགས་ཡོད་དུ་འདོད་ཀྱང་འདིར་ནི་བཻ་ཌཱུརྻ་ལ་སོགས་པའི་སྔོན་པོ་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་བྱས་པ་དང་། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་ལ་རྫས་གཞན་ལྟ་ཞོག ལྡོག་པའང་ཐ་དད་དུ་མེད་དེ། དེ་གསུམ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་ནི་རྟོག་པ་ཁོ་ན་ལ་སྣང་བ་ཡིན་གྱི་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤ་པ་དང་ཤུག་པ་གཉིས་ལ་དོན་ལ་ཐུན་མོང་གི་ཆོས་ཅུང་ཟད་མེད་དེ། ཤ་པའི་རྫས་ཡིན་ན་ཤུག་པའི་རྫས་མིན་དགོས། ཤུག་པའི་རྫས་ཡིན་ན། ཤ་པའི་རྫས་མིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྔོན་པོའི་བྱས་མི་རྟག་གཉིས་དོན་ལ་རྫས་གཞན་དུ་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དབང་ཤེས་ལ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། སྔོ་འཛིན་དབང་མངོན་ལ་སྔོན་པོར་སྣང་བའི་ཚེ་དེའི་བྱས་མི་རྟག་གཉིས་གཅིག་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཤབ་ཤུག་གཉིས་དོན་ལ་རྫས་གཅིག་མིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྟོག་མེད་ཤེས་པ་ལ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཤ་པ་སྣང་བའི་ཚེ་ཤུག་པ་མི་སྣང་བ་ཡང་ཡོད། ཤུག་པ་སྣང་བའི་ཚེ་ཤ་པ་མི་སྣང་བ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་གཉིས་གཅིག་ཆར་སྣང་བའི་ཚེ་རྫས་ཐ་དད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ། མཐུན་ཚུལ་དངོས། དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྟགས་འགོད་པ། དེས་ན་མངོན་སུམ་མ་ངེས་པར་གྲུབ་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། རྟོག་མེད་མ་འཁྲུལ་བའི་ཤེས་པ་དང་། དེའི་ཡུལ་ཕྱི་དོན་གཉིས་པོ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་མཐུན་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་དོན་རྫས་གཅིག་ཏུ་ཡོད་ན་དེ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་དུ་སྣང་བ་དང་། དེ་རྫས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་ན་དེ་ལ་ཡང་རྫས་ཐ་དད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གང་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་རྫས་གཅིག་ཡིན་ན། མངོན་སུམ་ལ་མཐོང་མ་མཐོང་གི་ཆ་གཉིས་མེད་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་བཻ་ཌཱུརྻ་མཐོང་བ་ན་དེའི་སྔོན་པོ་མཐོང་བ་བཞིན།
Chinese
请思考这是否与“不是现在”这句话的含义相矛盾。第二，就自宗而言，在具有三种特点的执持树木的分别念面前，显现为不同于非树木的异体遮遣是总相。即使它在所有显现树木的事物中不是真实成立的，但在不颠倒的异体遮遣的意识面前是成立的。因此，如果这样的总相被否定，则别相也被否定；如果别相成立，则总相也成立，因此进行破立。因为（经文说：）“由于错觉，如同认识一个事物。”第三，驳斥争论：如果通过对异体遮遣进行破立，就不会证悟自相，因为异体遮遣在事物中不存在，并且无法直接对自相进行破立。答：没有过失。因为不颠倒的异体遮遣的分别念将意义和遮遣二者混淆为一，从而进行破立，因此会证悟所入之境的自相。异体总相由于不能显现而被否定。雪域的数论者说事物是一个，通过经文和理证的各种光芒进行破除后，萨迦派的宗义认为这是遮遣。这是总结的偈颂。关于总相和别相的认识方式已经讲完。 显现和遮遣的认识方式 第二，关于显现和遮遣的认识方式，分为两种： общей инструкции о том, как войти, и определения природы каждого из них. Первая: неконцептуальное осознание входит через проявление в своем объекте, потому что действие завершается только проявлением. Все концепции входят в свой объект через исключение, потому что действие не завершается только проявлением, но выполняется действие исключения несопоставимых типов. Таким образом, из этих двух, проявление имеет два типа: ошибочное и безошибочное. Исключение имеет два типа: неправильное и правильное. Второе имеет два аспекта: фактическое различие между проявлением и исключением. Во-вторых, рассматривается вопрос о вхождении исключения и вхождении утверждения. Первый имеет два аспекта: проявление и исключение. Первый имеет два аспекта: определение и классификация. Первое: особенность того, как неконцептуальное осознание видит свой объект. Во-вторых, есть два типа: проявление ошибочного неконцептуального и проявление безошибочного. Первый: определение. Захваченное осознание, в котором ясно проявляется несуществующий самохарактер. Если его разделить, то это проявление ошибочного чувственного осознания и проявление ошибочного умственного осознания. Второе - это проявление безошибочного неконцептуального.
English
Consider whether this contradicts the meaning of the statement "it is not now." Second, according to our own system, in the presence of the conceptualization that grasps a tree with three characteristics, the exclusion of others that appears as different from non-trees is the general characteristic. Even though it is not truly established in all clear appearances of trees, it is established in the mind of non-inverted other-exclusion. Therefore, if such a general characteristic is negated, the particular is also negated; and if the particular is established, the general is also established, thus engaging in affirmation and negation. Because (the text says): "Due to delusion, it is perceived as one object." Third, refuting the argument: If self-characteristics are not realized by affirming and negating other-exclusion, it is because other-exclusion does not exist as an entity, and it is not possible to directly affirm and negate self-characteristics. Answer: There is no fault. Because the non-inverted conceptualization of other-exclusion confuses the meaning and exclusion as one, thereby engaging in affirmation and negation, the self-characteristic of the object of entry will be realized. Different generalities are negated because they cannot appear. The Samkhyas of the snowy land say that things are one, and after being dispelled by the various rays of scripture and reason, the Sakya school considers this to be exclusion. This is the concluding verse. The way of understanding general and particular characteristics has been explained. The Way of Understanding Appearance and Exclusion Second, regarding the way of understanding appearance and exclusion, there are two aspects: a general instruction on how to enter, and determining the nature of each. The first is: non-conceptual awareness enters through the appearance to its own object, because the action is completed by appearance alone. All conceptualizations enter into their own object through exclusion, because the action is not completed by appearance alone, but the action of excluding dissimilar types is performed. Thus, of these two, appearance has two types: mistaken and non-mistaken. Exclusion has two types: inverted and non-inverted. The second has two aspects: the actual distinction between appearance and exclusion. Secondly, the entry of exclusion and the entry of affirmation are examined. The first has two aspects: appearance and exclusion. The first has two aspects: definition and classification. The first is: the characteristic of how non-conceptual awareness sees its own object. Secondly, there are two types: the appearance of mistaken non-conceptual and the appearance of non-mistaken. The first: definition. The apprehended aspect in which the non-existent self-characteristic clearly appears. If it is divided, it is the appearance of mistaken sense consciousness and the appearance of mistaken mental consciousness. The second is the appearance of non-mistaken non-conceptual.
Chinese
对于显现的定义、分类和实例，有三个方面来确立定义：首先，显现是指无分别、无错乱的意识在其自身时间中清晰显现。其次，显现可以分为自证现量之显现和境识现量之显现两种。第三，从境的实有、心的执取方式以及心境相符的成立三个方面来说：首先，小乘有部宗认为，蓝色和它的无常是不同的实体，蓝色是色蕴，而它的无常是无表色。因为这五蕴不是一个实体的缘故。《阿毗达磨集论》中认为蓝色是实有，它的无常是假有，但在这里，比如青琉璃等蓝色之上，所作和无常等，实际上不要说实体不同，连反体也没有不同。这三者显现为不同，只是在分别念中显现，而在无分别的意识中则显现为一体。比如，杜鹃和杉树，实际上没有丝毫共同的法，如果是杜鹃的实体，就必须不是杉树的实体；如果是杉树的实体，就必须不是杜鹃的实体。第二，蓝色的所作和无常二者，因为实际上不是不同的实体，所以在根识中显现为一体。因为在取蓝的根现量中，显现蓝色的时候，它的所作和无常二者显现为一体。杜鹃和杉树二者，因为实际上不是一个实体，所以在无分别的意识中显现为不同。因为在那时，显现杜鹃的时候，也有不显现杉树的时候；显现杉树的时候，也有不显现杜鹃的时候，并且，那二者一起显现的时候，也显现为不同的实体。第三，有相符之理的真实、确立它的能立之因，以及由此成立现量不错乱三个方面。首先，无分别、无错乱的意识和它的对境外境二者，是境与有境相符的，因为外境如果作为一个实体存在，那么在它那里也同样显现为那样；如果它作为不同的实体存在，那么在它那里也同样显现为不同的实体。第二，凡是本体无别的单一实体，现量中就不可能有见与不见的两部分。比如，见到青琉璃的时候，就如同见到了它的蓝色一样。
English
Regarding the definition, classification, and instances of appearance, there are three aspects to establish the definition: First, appearance refers to the clear manifestation in its own time of a non-conceptual, non-erroneous consciousness. Second, appearance can be divided into two types: the appearance of self-cognizant direct perception and the appearance of object-cognizant direct perception. Third, from the three aspects of the reality of the object, the mind's mode of apprehension, and the establishment of the correspondence between mind and object: First, the Vaibhashika school of Hinayana believes that blue and its impermanence are different entities, blue being the form aggregate and its impermanence being a non-associated compositional factor. This is because the five aggregates are not one entity. The *Abhidharmasamuccaya* believes that blue is substantially existent and its impermanence is nominally existent, but here, for example, on a single blue object such as lapis lazuli, the made and impermanence, etc., not to mention different entities in reality, even the reverse aspects are not different. The appearance of these three as different only appears in conceptual thought, while in non-conceptual consciousness, they appear as one. For example, the cuckoo and the cedar have no common characteristics in reality. If it is the entity of the cuckoo, it must not be the entity of the cedar; if it is the entity of the cedar, it must not be the entity of the cuckoo. Second, the made and impermanent aspects of blue appear as one in sense consciousness because they are not different entities in reality. Because in the direct perception of blue, when blue appears, its made and impermanent aspects appear as one. The cuckoo and the cedar appear as different in non-conceptual consciousness because they are not one entity in reality. Because at that time, when the cuckoo appears, the cedar may not appear; when the cedar appears, the cuckoo may not appear, and when the two appear together, they appear as different entities. Third, there are three aspects: the reality of correspondence, the establishment of its proof, and the establishment of direct perception as non-erroneous. First, non-conceptual, non-erroneous consciousness and its object, the external object, are in correspondence between object and subject, because if the external object exists as one entity, then it also appears as such there; if it exists as different entities, then it also appears as different entities there. Second, whatever is a single entity with an inseparable essence, there can be no two parts of seeing and not seeing in direct perception. For example, when seeing lapis lazuli, it is like seeing its blue color.